Foto bij Number 2.

De hoofdstukjes gaan van verleden tijd naar het heden.

"Wat was dat man?!" Liam zijn stem liet me stoppen met lopen en ik draaide me om, om hem aan te kunnen kijken. Ik snoof verontwaardigd, meestal stond hij wel achter mijn daden, dit keer blijkbaar niet.
"Dat zag je toch of niet soms?" mijn stem klonk geïrriteerd, ik werd een beetje ziek van al die nutteloze vragen. Hij schudde zijn hoofd en liep langs, zijn schouder botste tegen de mijne aan waardoor ik grijnsde en hem met één beweging omdraaide.
"Je weet het, niemand solt met mij dus jij ook niet." zijn ogen stonden in een klap angstig, zijn tanden doorboorde zijn onderlip.
"Sorry mate, ik heb niet zo'n goede dag." mompelde hij na een tijdje. Ik knikte tevreden en liet zijn schouder los, hij draaide zich terug en liep verder. Hij wist zijn plaats wel, dat wist iedereen.
Ik neuriede een melodie toen ik naar mijn kluis slofte, onderweg zocht ik naar mijn sleutel. Met een klein glimlachje opende ik mijn kluis, een foto van mijn oma kwam tevoorschijn. Ik hield van mijn familie, misschien iets té veel.
Ik pakte mijn boeken uit de kluis en drukte die weer dicht.
Ik hoorde voetstappen naast me, de blonde jongen keek naar de grond, je kon alleen al aan zijn houding zien dat hij bang voor me was.
"No worries dude, ik ga je niet slaan als je niets doet." hij knikte licht met zijn hoofd, maar leek nog steeds bang. Ik legde mijn hand even op zijn schouder, kneep er zacht in en liep verder naar mijn les.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen