Foto bij Sixteen.

Harry Edward Styles.


Spijtig genoeg was het snel genoeg weer tijd om serieus te zijn toen Louis en ik beide naar ons lokaal van wiskunde werden gestuurd door een leerkracht. Iets wat me absoluut niet aanstond. Het duurde daarom ook niet lang of ik had mijn hoofd op mijn bank laten vallen toen we blijkbaar een onderwerp gingen bespreken dat ik al in mijn andere school gezien had. Louis, die naast me zat, had zijn aandacht volledig op het bord gericht waardoor ik niet eens een gesprek met hem kon aanknopen. Verveling was dus het enigste wat er over bleef.
Zuchtend sloot ik mijn ogen terwijl ik moeite had om niet in slaap te vallen. Ik had de vorige nacht niet echt zoveel geslapen doordat ik gewoon niet kon stoppen met sms’en naar Elena. Ze was zo’n vrolijk meisje dat duidelijk op hetzelfde niveau van humor zat als ik, wat alles alleen maar aangenamer maakte. Om het samen te vatten zou ik echt uren met haar kunnen sms’en, maar er was één nadeel aan dit alles: ik kon haar niet in het echt zien.
Een zachte trilling in mijn broek zorgde ervoor dat ik verbaast opkeek van mijn bank om daarna even naar Louis te kijken, maar die had zoals verwacht niks door. Zijn aantekeningen waren nu te belangrijk voor hem. Hoofdschuddend keek ik naar mijn vriend voordat ik mijn gsm uit mijn zak viste. Mijn ogen vlogen nieuwsgierig naar de display en lichtte direct op toen ik zag dat het Elena was.
Saaiste les ooit hier! Btw, ik moet je vest nog terug geven xx
Glimlachend keek ik even op naar de leerkracht, hopend dat hij het niet merkte dat ik sms’te, maar net als Louis was hij te hard bezig met zijn formules om ook maar op te letten of iedereen wel oplette. Grijnzend keek ik weer onder mijn bank en duwde op beantwoorden.
Hier net hetzelfde. Zeg maar een plaats en een uur en kom hem halen! ;D Btw, je zag er echt geweldig uit met mijn vest! xx
Onbewust beet ik op mijn onderlip terwijl ik mijn gsm weer in mijn broekzak duwde, wat niet altijd zo makkelijk was met zo’n skinny jeans. En blijkbaar was het ook niet zo slim om hem weer weg te steken, want toen ik mijn hoofd weer op de bank wou laten vallen gaf mijn gsm weer aan met trilling dat ik een nieuwe sms had. Een zachte grinnik verliet mijn lippen terwijl ik mijn mobieltje terug vastnam en zonder uit te kijken het sms’je opende.
Wel, dankje ;D! Liam heeft gelukkig niet door dat hij niet van mij is. Euhm, wat dacht je ervan om volgende les te missen en af te spreken in het muzieklokaal? xxx
“Man, kan je nog breder glimlachen?” Geschrokken keek ik op naar Louis die me vragend aankeek, niet snappend waarom ik zo grijnsde. Maar voordat ik mijn mond ook maar kon openen nam Louis mijn gsm af en las het berichtje zonder ook maar iets te vragen.
“Louis, geef terug!” beet ik hem zo zacht mogelijk toe terwijl ik probeerde mijn gsm weer af te pakken, wat moeilijk bleek te zijn dan verwacht. Een vrolijke lach verliet zijn lippen terwijl hij me af bleef duwen, hoe hard ik ook probeerde om te grijpen naar mijn mobieltje.
“TOMLINSON! STYLES!” Geschrokken keken we beide op toen we zagen dat de leerkracht ons boos aanstaarden. Zo snel Louis kon duwde hij mijn gsm weer in mijn handen toen hij zag dat het niet meer zo lang duren of de leerkracht zou naar ons toekomen. Onhandig probeerde ik mijn mobieltje weer in mijn broekzak te duwen, maar kreeg hem er maar half in. Zo snel ik kon trok daarom maar mijn shirt erover heen, hopend dat het zo niet ging opvallen.
“Wat is hier allemaal aan de hand?” vroeg de leerkracht direct toen hij naast onze bank stond. Nerveus beet ik op mijn onderlip terwijl ik naar Louis staarde die op hetzelfde moment als mij terug keek naar me. Wat nu?
“Euh, ik had Harry zijn pen afgepakt meneer.” Zei Louis uiteindelijk maar snel en keek zo onschuldig mogelijk naar de leerkracht. Die keek me doordringend aan waardoor ik me genoodzaakt voelde om bevestigend te knikken, hopend dat hij ons zou geloven.
“Jullie zouden beter opletten! Dit is jullie eerste waarschuwing!” beet de man ons toe voordat hij weer naar zijn bord liep. Opgelucht haalde ik adem en trok mijn gsm weer uit mijn broekzak.
“Pas toch op, uilskuiken! Straks ziet hij nog dat je zit te sms’en!” beet Louis me al fluisterend toe en legde beschermend zijn hand boven het schermpje zodat de leerkracht het licht niet zou zien. Grinnikend keek ik even naar mijn vriend voordat ik me weer richtte op mijn gsm.
Strak plan! Ik zie je daar xxx
Ik had nog maar pas op versturen geduwd of ik stak mijn gsm definitief weer weg zodat er geen enkele kans meer was om betrapt te worden.
“Dus je gaat spijbelen?” vroeg Louis zo zacht mogelijk terwijl zijn ogen gericht waren op de leerkracht die weer helemaal opging in zijn formules. Pas toen hij zeker was dat we niet geviseerd werden keek hij naar me op met die oh zo bekende nieuwsgierige blik in zijn ogen.
“Blijkbaar.” Grijnsde ik naar hem terwijl ik mijn hoofd op mijn armen liet rusten. Hoofdschuddend keek Louis me aan, maar kon een duidelijke glimlach niet onderdrukken.
“Zie maar dat je niet gepakt worden.”
“Tuurlijk niet, Lou. Ik wil niet nog eens in elkaar geslagen worden door Payne zijn vriendjes.” Antwoordde ik snel toen ik zag hoe de serieuze Louis weer naar boven kwam. Het was lief dat hij zich zorgen maakte over me, maar ik wilde ook weer niet dat hij te overbezorgd zou worden. Ik kon mijn mannetje ook wel staan.
“Ik heb het niet alleen over Payne, Harry. Als een leerkracht jullie beide vinden in een leeg lokaal kan het even goed zijn dat ze jullie van vanalles gaan beschuldigen.” Louis zijn stem was zachter geworden terwijl zijn ogen me toch zo doordringend aankeken.
“Ervaring mee?” vroeg ik al lachend, maar blijkbaar was het voor hem niet het moment om grapjes te maken. Zuchtend hief ik mijn hoofd weer op en legde al glimlachend een hand op zijn schouder.
“Maak je nu maar geen zorgen. Ik zorg er echt wel voor dat we niet gepakt zullen worden. Ik ben leven nog niet beu hoor.” Knipoogde ik naar hem, hopend dat dit hem wat zou geruststellen.
“Goed, en zwijg nu maar voordat ik volledig achter zit met mijn formules.” Beet Louis me toe, maar kon zoals verwacht weer een glimlach niet wegstoppen. Grijnzend gaf ik hem een duw waardoor hij bijna van zijn stoel vloog. Geschrokken door mijn actie keek hij op naar me wat ervoor zorgde dat ik mijn lach niet meer kon inhouden. Natuurlijk had ik direct spijt van mijn actie want voor ik ook maar mijn handen over mijn mond kon leggen keek de leerkracht ons kwaad aan. Oké, dit zou nog een zeer lange les worden blijkbaar.


So, dankjewel voor al die lieve berichtjes! Het was leuk om te zien dat jullie me beterschap wensen.
Eventjes een hoofdstukje dat wat saaier is, maar vanaf het volgende hoofdstuk komt meer actie (en misschien ook liefde) in voor. (:

Reacties (8)

  • RecklessGirl

    Herkenbaar... Maar niet in wiskunde. Die heeft havikogen! Dat mens is echt eng. *Rilt* love this chappie xx

    8 jaar geleden
  • StylesDream

    Haha! Kloten tijdens de les, herkenbaar:$

    8 jaar geleden
  • fungi

    YEAH zo lief <333

    8 jaar geleden
  • Niallene

    Hahaha!
    Leuk stuk!
    Snel verder <3

    8 jaar geleden
  • Azriel

    Het duurde gewoon zes minuten voordat ik dit had gelezen xd

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen