chapter 7

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 4 jaar geleden
Geactiveerd op: 4 jaar geleden

Foto bij chapter 7

breed | medium | small

Nola Wood
'Dankjewel het was er lekker.' Ik knik naar Tom die de borden opruimt. 'Ga je mee naar boven Nola?' Ik knik en volg Hermelien de trap op. Ik plof neer op bed . 'Wat is er gebeurt tussen jou en George?' Ik kijk haar vragend aan. 'Oh kom op Nola ik heb heus wel door dat je steeds afwezig naar George keek.' 'Goed dan...' Ik ga op mijn rug liggen en leg Hermelien het hele verhaal uit. 'Dat betekend iets!' roept Hermelien vastberaden. 'Wat betekend iets?' Fred en George staan nieuwsgierig in de deuropening. Van schrik en in mijn haast om overeind te komen val ik van bed af. 'Slecht geweten Nola?' George komt nieuwsgierig naar mij toe lopen. 'Wanneer niet hè?' Zeg ik glimlachend terwijl George me overeind trekt. 'Dit jaar wordt jij echt gewoon vaker betrapt dan ons!' Daar heb ik me weer mooi uitgewerkt. 'Wedden van niet?' Ik, Fred en George hebben ieder jaar een wedstrijd over wie de beste grappen kan uithalen zonder betrapt te worden. 'Ik ben gewoon sneller.' 'Maar...' Plots komt Molly de kamer binnen lopen met Ginny achter haar aan 'Jongens het is hartstikke laat ga nou slapen!' George knipoogt nog even naar mij en loopt dan samen met Fred de kamer uit. Ik kleed me samen met Hermelien en Ginny om en ga in bed liggen. 'Welterusten.' mompel ik. 'Droom maar lekker over George.' 'Kut Ginny' 'WELTERUSTEN.' onderbreekt Hermelien onze startende discussie. 'Welterusten Hermelientje.' mompelen we braaf en dan is het stil. Ik glimlach en ga op mijn zij liggen en met George in mijn gedachten val ik in slaap.

'Jongens de auto's zijn er, Harry kom!' Arthur komt haastig en alert het café binnen gevolgd door twee chauffeurs die minstens zo alert zijn als Arthur. Ik volg de anderen en stap in de taxi bij fred, george en hermelien. We komen al snel aan bij het station en we haasten ons naar perron 9 en 10. Ik leun samen met Hermelien nonchalant tegen het hek en we merken dat we door de muur heen gaan. Kom snel jongens de trein gaat zo vertrekken. Fred en George helpen alle koffers in de trein te tillen en ik zeg gedag tegen Ron, hermelien en Ginny die naar een andere coupe gaan. 'Waar is Harry?' vraag ik aan Ron. 'Bij pap.' Ik knik en volg Fred en George die een lege coupe in gaan. Ik plof neer op de bank tegenover George en al snel komt Angelique onze coupe binnen en gaat naast mij zitten. 'Hey Nola, leuke vakantie gehad.' 'Ja hoor.' Ik begin vrolijk te praten met Angelique en ik vermaak me prima. Als het begint te schemeren kijkt Fred op zijn horloge. 'We kunnen maar beter gaan omkleden. Ik trek mijn vest uit en sta op om mijn koffer te pakken. Net als ik op mijn tenen ga staan om mijn koffer boven het hoofd van George te pakken, remt de trein plots af. Ik verlies mijn evenwicht en val voorover op Georges schoot die mijn heupen vast houd zodat ik niet nog eens val. 'Getver!' Ik kijk naar de deur waar Malfoy en zijn vriendjes staan. 'Wezel het is verboden om aanrandingen te plegen.' Malfoy kijkt ons walgend aan. Angelique en Fred kijken chagerijnig naar de Malfoyfanclub. George en ik kijken elkaar met twinkelende ogen aan. WIJ GAAN EEN SCENE ZETTEN! 'Nou volgens mij geniet Nola er enorm van zegt Fred, want Nola besprong George letterlijk. George begint mij kusjes in mijn nek te geven en ik moet moeite doen om niet in lachen uit te barsten. Het lukt me nog net om mijn lach om te zetten in een zucht. Angelique begint te joelen en George en ik kijken lachend op. 'Bloedverader en een slet dat gaat goed samen!' Ik sta boos op en wil mijn toverstok trekken als ik plots een kou over mij heen voel komen en tegelijkertijd met dat gevoel gaan de lichten uit. Alle ruiten bevriezen. Malfoy kijkt de gang in en trekt wit weg. 'Lopen jongens!' en weg zijn ze. Ik loop angstig naar de deur en kijk om de hoek. Een grote gestalte in een soort zwarte mantel. Voor zijn gezicht zich een kap. Het lijkt alsof hij door de gang heen zweeft. Ik stap angstig achteruit. Het wezen maakt in één beweging de deur van de coupe weer open. Ik trek mijn toverstok klaar om aan te vallen, maar plots komen de ergste gedachten in mijn hoofd enorme pijn. Wat is dit? Ik begin te trillen en voel dat er twee armen om mij heen geslagen worden die mij beschermend naar achteren trekken. Het wezen draait zich om en verdwijnt uit onze coupe. Ik wordt overgenomen door de angst. Dan komt de warmte ineens weer terug en de lichten gaan aan. De trein komt langzaam in beweging en ik hoor gemompel uit de andere coupes. Ik tril nog steeds en voel tranen over mijn wangen lopen. 'Shhht stil maar.' George geeft me een kus op mijn kruin en wiegt mij zachtjes heen en weer. Na een half ik ben ik weer wat gekalmeerd en pak ik mijn koffer om mijn gewaad te pakken. Ik draai mijn rug naar Fred en George om om te kleden. Ik voel iemands ogen op mijn rug branden als ik alleen mijn ondergoed draag, maar ik neem niet de moeite om de kijken.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

896

385 (0)

Share