Foto bij Chat Fifteen

Hallo Leute! Ich habe Internetanschluss in Deutschland, so ich bin sehr glücklich.
Okee, ik kan écht geen duits... stomme taal maar toch gekozen in mijn pakket. WHY?! :o

Hijgend kwam ik overeind en keek om me heen. Waar was ik? Oh ja, Harry. Zijn arm hing slap om mijn buik heen en hij leek nog in een diepe slaap te zijn. Had hij nou de hele nacht bij me gebleven? Mijn wangen kleurde rood en ik was blij dat hij dat niet kon zien. Voorzichtig stond ik op en kleedde me aan in de badkamer. Ik deed een simpele knot in en sloop de gang op. Zo te horen waren alle jongens nog aan het slapen.
Ik liep de keuken in en zag Niall met zijn hoofd op de bar liggen slapen. Naast hem lag een opengescheurde zak chips. Ik aaide over zijn hoofd heen en haalde de chips onder zijn arm vandaan. Mijn maag knorde als een gek en ik hoopte dat ik hem daar niet mee wakker zou maken.
Ik opende elk kastje om te zoeken naar cornflakes, maar ik trof alleen een hoop troep aan. Hoe konden zij hier in hemelsnaam leven? Ik gooide de koelkast gelijk weer dicht toen er een smerige walm uitkwam. Niall draaide even met zijn hoofd, maar hij bleef slapen.
In plaats van naar eten te zoeken, besloot ik nog een rondje door het appartement te houden. In de woonkamer stond een grote flat screen en de vloer was bezaaid met cd’s en dvd’s. Vervolgens keek ik nog even in alle kamers, ik zag Zayn even zonder dat hij zijn haar had gedaan en Louis die niet praatte. Liam was dacht ik naar zijn vriendin gegaan en Niall en Harry sliepen niet in hun eigen kamers. Aan het einde van de gang was een deur naar het balkon. Het had net zoals mijn kamer prachtig uitzicht over Londen. Ik ging zitten op een bankje en keek hoe mensen haastig naar hun werk vertrokken.
Verdiept in mijn eigen gedachtes vroeg ik me steeds af wie de gemaskerde mensen waren. Wist Harry of één van de andere er misschien meer van af? Had het iets te maken met mijn ouders? Ik wist het niet. Het enigste waar ik zeker van was, was dat ze geen goede bedoelingen hadden. Ik moest er niet aan denken dat er iets zou gebeuren met de jongens.
‘Bethany?’ ik schrok me dood en stond op. Liam stond in de deuropening en sloot die. Hij ging zitten op het bankje en gebaarde dat ik ook weer moest zitten.
‘Mooi hier, he?’ zei hij en legde zijn armen op het glas van de rand van het balkon.
‘Londen is mooier dan ik ooit had gedacht,’ zei ik.
‘Niets is wat het lijkt, Bethy. Onthoud dat,’ zei Liam serieus en ik vroeg me af waarom hij dat zei.
‘Wat wil je zeggen?’
‘Zorg goed voor Harry, hij heeft je nodig,’ zei Liam en haalde zijn mobiel uit zijn zak. ‘En ik wilde zeggen dat er vanmiddag een schoonmaak bedrijf op de stoep staat. Sinds ik hier weg ben, loopt het eten vanzelf weg.’
Ik gniffelde en knikte instemmend. ‘Waarom ben je hier zo vroeg?’
‘Omdat we over een uur bij de O2 moeten zijn voor ons optreden,’ zei Liam met een lachje rond zijn mond.
‘Tijd om ze wakker te maken?’ lachte ik.
‘Haal jij de deksels even uit de keuken,’ zei Liam. We liepen naar binnen en ik haalde zo voorzichtig mogelijk vier deksels van pannen uit een kastje. Ik gaf twee aan Liam en hij fluisterde dat we zo veel mogelijk kabaal moesten maken. Eerst gingen we langs Zayn, omdat hij het moeilijkst wakker werd.
‘It’s time to wake up, little Zaynie!’ brulde Liam toen we zijn kamer binnenkwamen. Zayn trok zijn kussen over zijn hoofd en jammerde dat hij nog verder wilde slapen. Ik sloeg met mijn deksels naast zijn oor en hij vloog zijn bed uit.
‘Nummer één,’ zei Liam en nam me mee naar Louis’ kamer.
‘Kevin is dying!’ schreeuwde ik en gooide het beest door de kamer heen.
‘Kevin!’ Louis dook zijn bed uit en redde Kevin.
‘Opstaan luilak!’ zei Liam en we gingen naar de keuken waar Niall lag. Even vond ik het zielig, omdat hij er net als een onschuldige peuter er uitzag. Maar ze moesten optreden.
‘Niaaaaaaaaall,’ zong ik en Liam en ik sloegen met de deksels.
‘Huh?’ vroeg Niall slaperig en keek op zijn horloge. ‘SHIT!’ vloekte hij en rende naar zijn kamer.
‘Verstandige jongen,’ zei Liam en borg de deksels op. ‘Misschien wil jij Hazza wakker maken?’ vroeg Liam met een glimlach en ik knikte.
Harry lag nog steeds te slapen en ik fluisterde zijn naam in zijn oor.
‘Harry! Wakker worden,’ zei ik en veegde zijn krullen uit zijn gezicht. Ik wilde hem kietelen maar hij greep mijn middel vast en sleurde me naar de andere kant van het bed. Hij boog zich met zijn slaperige kop over mij heen en kuste mijn voorhoofd.
‘Dacht je nou écht dat je mij kon laten schrikken?’ zei hij glimlachend.
‘Nou, eigenlijk wel,’ zei ik lachend en legde mijn hand op zijn wang. ‘Je moet je omkleden.’
‘Dat kan wel wachten,’ zei Harry en hij sloot zijn armen om me heen.
‘Nee, echt je moet naar O2 om op te treden,’ zei ik giechelend toen hij me begon te kietelen. ‘Genade!’ gilde ik.
‘Wat zei je?’ vroeg Harry en hij liet me niet los.
‘Genade!’ jammerde ik en keek hem smekend aan.
‘Nu heb ik iets gevonden waar je niet tegen kan,’ zei hij triomfantelijk en hij tilde me het bed af.
‘Je kunt me nu wel neerzetten, Styles,’ zei ik en probeerde een been op de grond te zetten.
‘Nog één ding,’ zei hij en boog met zijn hoofd naar voren. Hij gaf me een kus in mijn nek, op mijn kaak en toen…
‘Over tien minuten staat het busje voor!’ Niall kwam de kamer binnen en zijn mond werd een ronde “O”. ‘Oeps!’ zei hij en vluchtte de kamer uit.
‘Ik moet me maar eens omkleden,’ zei Harry en hij liet me los.
‘Ik ga douchen, dus ik wens je veel plezier,’ zei ik en liep naar mijn kast.
‘Wat?’ zei Harry. ‘Je gaat natuurlijk mee, gekkie,’ zei hij lachend.
‘Dan moet je maken dat je nu wegkomt,’ zei ik en begon als een gek mijn haar te kammen en mijn tanden te poetsen. Ik keek in de spiegel en wreef over de plek waar zijn lippen mijn nek aan raakte.
Had Harry me nou bijna gekust?

Reacties (24)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen