Foto bij 86.

Thanks for the patience, dearies. Ik hoop dat het niet nog een keer zal gebeuren dat ik zo lang niet post. I'm really, really, really sorry!

That moment when time drags on and on.

“One beer, please,” gromde de man die net uit de regen was gestapt en aan de bar was geschoven. De dagen waren snel gegaan sinds ik terug naar huis was gegaan, en de sleur was nu duidelijk te voelen. Ik glimlachte vriendelijk en tapte verveeld een biertje. “Lady, what date it is?” bromde dezelfde man, net toen ik de tap dicht gooide. Ik zette het biertje voor hem neer. “It’s the 22nd, sir,” antwoordde ik met een grimas. Ik moest mezelf er van weerhouden om te kokhalzen. Hij rook naar pis, en vieze pijpsrook.

“You’re done for the week, Vanessa,” hoorde ik iemand achter mij zeggen, en ik voelde een hand op mijn onderrug. Ik zuchtte opgelucht en plukte de theedoek die tussen mijn schort was geklemd er tussen uit. “Good luck, Mike. I am out of here,” grijnsde ik medelijdend. Mike rolde lachend met zijn ogen en pakte de theedoek van me aan. Ik wilde net de trap naar boven opstappen toen ik me bedacht dat ik Mike even moest waarschuwen voor de man die net zijn laatste slok bier naar binnengoot. “Hey, Mike,” fluisterriep ik hem. Ik wenkte met mijn vinger dat ik naar hem toe moest komen. “That man behind the bar that is now scanning the liquor wall for his next move… He’s going to be trouble tonight. Keep an eye on him,” waarschuwde ik hem. Mike knikte dankbaar. Een voordeel van al het gevaar in de omgeving aantrekken was dat je het ook snel zou herkennen.

De glimlach op mijn gezicht bleef aanhouden. Morgen zou ik Zayn weer zien. Het maakte niet uit dat Paul nooit meer dan tien stappen bij ons vandaan zou zijn, of dat het niet echt tijd voor ons samen was. Ik had hem bijna twee weken lang niet gezien, niets kon dat verpesten. Mijn gezicht betrok echter toen ik de deur naar buiten opendeed en de regen met bakken uit de hemel zag vallen. “Oh, that’s just great.” Ik draaide me op m’n hakken weer om en liep de trap op. Ellie zat nog in haar kantoor. “Hey, Ellie, are you by any chance wrapping up here?” vroeg ik schijnheilig. Ellie schonk me een afkeurende blik, maar tikte toen haar stapeltje papieren aan op het bureau. “As a matter of fact, I am. Do you want me to drive you home? Mike just told me it’s raining cats and dogs.”

Ik knikte opgelucht, gelukkig hoefde ik niet expliciet te zeggen dat ik geen zin had om nat te regenen. Ellie en mijn moeder waren het er vroeger namelijk over eens dat we maar gewoon door de regen moesten als we ergens heen wilden, we waren ten slotte niet van suiker. Niet veel later stapte ik uit Ellie’s auto, en zwaaide haar gedag terwijl ik voorover gebogen naar de voordeur rende. Het regende niet alleen, maar voor de zomer was het ook nog erg koud. Hopelijk zou het weer wat opklaren voor de videoshoot van morgen.

“Hi, mom, hi, dad!” riep ik richting de woonkamer, terwijl ik de trap op stampte. “Hi, sweetie!” klonk het in koor terug. Ik had me voorgenomen meteen te gaan pakken. Morgenochtend zou ik nauwelijks tijd hebben. Mijn mobiel trilde in mijn hand, en ik plofte zuchtend op het bed. Het was Caleb. Ongeneerd drukte ik hem weg. Hij wilde waarschijnlijk vragen of ik kon helpen, en ik had geen zin om hem teleurtestellen. Ik wierp de iPhone op mijn kussen en pakte een weekendtas uit de zolderkast. Besluiteloos stond ik voor mijn kast. De voorspelling was dat het prachtig weer zou worden van het weekend. Maar dat gaf niet echt te kennen als je naar buiten keek. Ik besloot dubbel te pakken: zowel voor slecht, als voor goed weer. Tenslotte zou ik de warme kleding ook voor ’s avonds kunnen gebruiken.

Aan tafel voor de lunch was aan het rustig. Mijn ouders hadden blijkbaar een zware nacht gehad, ze zagen er moe uit. Als het anders had gekund, dan had ik ze niet gevraagd of ze me weg wilden brengen, maar helaas. M’n vader was er niet blij mee dat hij me naar Kent moest rijden. En anders ik wel.

Mijn tas was gepakt. Ik stopte net Snuggle, mijn geboorteknuffel, in mijn tas toen er werd aangebeld. Ik negeerde het geluid, mijn beide ouders zaten beneden. In plaats daarvan ging ik aan m’n bureau zitten en zette ik mijn laptop aan. De muziek die via de boxen mijn kamer vulde zette ik harder, en ik glimlachte. Na ’t avondeten zouden we gaan rijden, en dan zou m’n vader in Londen blijven voor zijn werk.

Plotseling voelde ik een paar handen voor mijn ogen, en ik sprong half op uit de stoel. “Guess who?” vroeg een herkenbare stem. “Zayn!” riep ik vrolijk. Ik sprong op, draaide me om, en verborg mezelf veilig in Zayns armen. “What are you doing here?” vroeg ik verbaasd, tussen het zoenen door. “I can’t remember,” grijnsde hij terug. Ik grinnikte zachtjes, en gaf hem nog een knuffel. Zayn gaf me een kus op mijn voorhoofd. “Ready to go?” fluisterde Zayn in mijn oor. “Just the two of us?” vroeg ik, nog steeds verbaasd.

“The boys are waiting in the van downstairs,” antwoordde Zayn met een knipoog, en hij glimlachte. “We needed some time to just be the guys again. Just us.” Ik liet Zayn los en trok een wenkbrauw omhoog. “So, why am I coming along?”

“Don’t worry. Eleanor and Danielle are here, too. ‘S this your bag?” Hij tilde de tas, die ik met moeite van mijn bed gesjouwd had, moeiteloos op en liep naar het trapgat. “I’ll see you downstairs, okay? I have to wrap things up here, a little.” Ik gaf hem nog een snelle kus, en joeg hem daarna met een tik op zijn kont de trap af.

Ik ging snel weer achter mijn bureau zitten, en sloot alles rustig af. Mijn bureaublad was een foto van ons samen. We zien er gelukkig uit, dacht ik glimlachend. Met een vertederende blik in mijn ogen sloot ik de laptop af en keek ik nog even om mij heen om te zien of ik niet iets vergeten was. Ik griste mijn iPhone van mijn kussen en rende de trap af. Half struikelend over mijn eigen voeten op de onderste treden viel ik de woonkamer bijna in. Mijn vader zat lui onderuit gezakt TV te kijken, alsof hij allang geweten had dat hij me niet hoefde te rijden. “Bye,” zei ik zachtjes, terwijl ik zowel mijn moeder als mijn vader een kus op de wang gaf. “I’ll see you again after the weekend.”

“Be careful, honey. Don’t… Just be careful,” glimlachte mijn moeder, die het nog steeds vervelend vond dat ik zo vaak weg was voor Zayn. “I’ll be fine, mom,” suste ik haar een klein beetje geïrriteerd. “Really.”

Ik pakte Zayn bij zijn hand vast en trok hem uit de woonkamer weg. “I’ll take care of her, Mr. and Mrs. Brown!” riep hij nog over zijn schouder, wat hem een afkeurende en verraste blik van mijn vader opleverde. Ik was in de lach geschoten. Ik trok de deur van het busje al lachend open, en werd er half ingetrokken terwijl ik overladen werd door knuffels en begroetingen. Voor het avondeten zouden we in Kent zijn.

Reacties (9)

  • GossipGirl21

    goed zo

    2 jaar geleden
  • ZeroGravity

    Can't believe it took me so long to write you a proper comment, geez.
    First thing -hoe lang het ook duurt voordat jij weer een stukje plaatst, weet dat ik toch wel blijf wachten, no matter what happens. Really. Aangezien zo'n ongelooflijke fan ben van je verhaal, schrijfstijl, plot, alles -en weet dus ook dat je niet hoeft te stressen om een stuk te posten. Take all the time you need, 'kay?
    Second -eigenlijk vind ik het best leuk dat het zo lang duurde. Aan de ene kant natuurlijk niet, maar aan de andere kant is het zo leuk dat ik, door het wachten, een beetje vergeten ben hoe goed je schrijft. En als ik dan een nieuw hoofdstukje te lezen krijg, word ik gewoon totaal achterover geslagen door het feit dat het zo ís. En het voelt zo goed om weer een reminder te krijgen van je volwassen schrijfstijl, cuteness in het verhaal, de Zayn/Vanessaheid, en. just everything.
    Ik vind het zo lief van Zayn dat hij haar op die manier verrast. :') En ik vind het zo leuk dat Vanessa haar geboorteknuffel meeneemt [die je een naam hebt gegeven, trouwens, want, dat is best belangrijk en toch is het iets dat veel andere mensen niet zouden doen (':]. Dat soort details maken me zo'n fan van deze story.
    En verder; a late, still a very merry christmas! I hope you had a wonderful time. <3

    7 jaar geleden
  • CRAZYxME

    ik heb dit zooo gemist! snel verderrr

    7 jaar geleden
  • geleninja

    Snel verder!!

    7 jaar geleden
  • yasmine658

    Snel verder jij!!!:D

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen