Foto bij [52] Dance Night

Pov. Darius Zy
Lily wou me tegenhouden toen ik het raam opende. Ik gromde diep en laag waardoor ze m`n arm geschrokken losliet. Meteen maakte ik daar gebruik van en sprong het raam uit.
De Cullens die ik enkel kende van de foto`s keken me nieuwsgierig aan. Ik keek onverstoorbaar terug en sloeg m`n armen over elkaar.
M`n vader kwam schuin achter me staan en legde z`n hand op m`n schouder. ‘Dit is Darius, mijn zoon.’ Een Cullen met bronskleurig haar glimlachte en knikte naar me, de blonde vent die de doodgewaande Bonita in z`n armen hield glimlachte ook.
‘Zij was toch dood?’ tactisch. Nope, niet m`n sterkste punt.
‘March, ik ga even bij Devona kijken.’ Mompelde ik en schudde z`n hand af. Wat was er nu weer met m`n vader? Gewoonlijk was hij altijd ingehouden maar nu was hij… aardig. Creepy.

Er klonken voetstappen achter me maar toch keek ik niet om. Devona hinnikte zachtjes toen ik de stal binnen liep.
Onwillekeurig lachte ik om haar reactie. ‘Dag meid.’ Ze snoof en sloot haar ogen genietend toen ik haar achter de oren kriebelde.
Voorzichtig opende ik de staldeur en ging in het verse stro zitten. De oude merrie zuchtte en zakt door haar benen.
‘Ze mag je wel.’ Ik keek op, de vampier met het bronzen haar leunde tegen de staldeur aan. ‘Ja.’ Mompelde ik en begon de manen te vlechten.
‘Je lijkt op hem,’ m`n handen stopten met vlechten. ‘op Marti bedoel ik.’

‘Dat heb ik al vaker gehoord.’ Hij grinnikte en liet z`n gouden ogen op Devona rusten die haar hoofd tegen m`n benen liet rusten.
‘Haar hart is weer kalm. Zij weet het ook.’ Ik glimlachte vaag en streelde de zijde zachte gladde vacht, ze zuchtte diep. ‘Jij hoort het ook, toch?’ vroeg ik toen Devona`s hart haperde. Edward knikte en vertrok z`n mond. ‘Ja, haar tijd is voorbij.’
Zachtjes opende hij de staldeur en knielde naast ons neer.
‘Je hebt hard gevochten Devona.’ De zachte stem had iets heel teders en liefdevols.
M`n Geest verbond zich lichtjes en oppervlakkig met de zijne en met die van de merrie. Ze was gelukkig en slaperig.
Teder legde ik m`n hand over haar oog heen en voelde de wimpers langs m`n vingers strijken toen ze ze sloot. Edward kneep zachtjes in m`n schouder, de “kleur” van z`n Geest was meelevend en helder. De eeuwen die hij al leefde waren duidelijk voelbaar aan de diepe afgronden in de gedachte.
Dat was altijd zo fascinerend aan oudere vampiers.

Devona zuchtte heel diep en ontspande haar schouders en hals. Ze was niet langer hier…
M`n haar viel voor m`n ogen toen ik m`n hoofd boog. Lang had ik het paard niet gekend maar ik wist wat ze voor m`n vaders tweelingbroer had betekend, en daardoor dus ook voor mijn vader.

Pov. Edward Cullen
De jongen die daar zat leek wel een replica van Marti. Ik voelde z`n Geest heel dicht bij de mijne. Darius` Geest was neerslachtig en treurig maar waarvan kon ik niet precies plaatsen. De dood van de merrie? Of het meisje dat ik telkens in z`n hoofd zag, Marti die in z`n Geest geen duidelijke vorm had. Waarschijnlijk had hij hem nog nooit gezien, zelfs niet op foto`s.
‘Wil je Marti zien?’ vroeg ik voor ik er over had kunnen nadenken. De ogen die me tussen het warrige haar aankeken waren ontstellend open en nieuwsgierig. Het leek wel of het kind meerdere persoonlijkheden had.
Die laatste gedachte kreeg hij ook mee waardoor hij moest lachen. ‘Nee, ik ben alleen heel goed in gevoelens te verbergen.’
Dat laatste was zeker waar!

‘Ik zoek een deken om over haar heen te leggen.’ Ik wou de ogen niet zien die me nakeken vol overweldigende gevoelens.
Een ruwe mosgroene deken lag opgevouwen in een dekenkist. Hij zou niet helemaal passen maar zou het grootste gedeelte van de merrie bedekken. Darius was al overeind gekomen en pakte de deken van me over.

Pov. Gi Hyun
Natuurlijk had ik de gedachten van de alfa gehoord dat Ashretan weer terug gehaald kon worden. Dus toen de vogelachtige demon m`n buik doorboorde met z`n scherpe snavel wist ik dat ik zou sterven. M`n hoofd viel opzij. Lucian rende weg met een blonde gedaante in z`n armen. Met een flauwe grijns besloot ik zelfmoord te plegen. Ik zond m`n wegglippende levensenergie aan het blonde meisje toe.

Pov. Lucian
Ergens had ik het in z`n hoofd gezien, ik had er alleen niet eerder aan gedacht. Gi Hyun had haar leven geschonken. Het offer had hij vrijwillig gebracht.
Een stel van de overlevenden hadden me op gezocht. Het waren er zeven.
Carlisle bekeek de verwondingen want wij konden niet herstellen van wonden die demonen ons toebrachten.
Binnen hielden een stel mensen zich bezig met Bonita. Ze probeerden haar te leren lopen en praten iets dat moeilijker was als dat het leek.
Vanaf mijn plekje op het terras zag ik Lily naar Beau lopen die met z`n rug tegen de boom leunde die midden op het grasveld stond. Haar rode haren zaten in losse krullen en ze droeg een jurkje dat de naam jurkje niet verdiende, het leek eerder een overmaats hemd.

Pov. Lily Loena Potter
Beau was net een engel. De blanke huid, het inktzwarte haar en de roodbruine ogen die donker werden als iets hem niet aanstond.
Net als Darius had hij me compleet genegeerd… tot ik in de kamer met de tv en de computer kwam. Hij had wat met z`n mobieltje zitten klooien

‘Wat doe je?’ vroeg ik hem en plofte naast hem neer op de bank. Voor het eerst keek hij op en glimlachte vaag naar me.
‘Morgan vroeg me hoe het met Darius ging, ze kon hem niet op z`n mobiel bereiken.’ Ik fronste, wie was Morgan?
‘Morgan? Wie is dat?’ Beau grinnikte en zocht iets op in z`n mobiel, toen hij me het zwarte platte moderne ding toestak was er een foto op het display. Een onmenselijk knap meisje met zwarte haren en blauwgrijze ogen had haar armen van achter om Darius heen gelagen. Hij keek naar haar op terwijl zij naar de camera lachte.
‘Morgan en Darius zijn al jaren samen.’ Hij haalde z`n schouders op. ‘Tot zover ik weet kijkt haar niet naar andere meiden.’
Ik glimlachte, nou dan nam ik meer dan genoegen met deze vampier.
‘Zullen we vanavond naar een club gaan? Ik heb zin om te dansen!’ Hij grinnikte even en haalde z`n hand door z`n haar.
‘Mij best.’
Hij stond op en wou weg lopen, ik greep z`n pols vast. ‘Waar ga je heen?’ nu lachte hij echt. ‘Ik ben ijdel, ik ga me klaarmaken. Ik wacht om tien uur buiten bij de boom op je.’
Voorzichtig maakte hij m`n hand los en liep weg.
God, volgens mij krijg ik nog eens een hartverzakking van al die lekkere vampier mannen in m`n huis.


Z`n gezicht was net zo mysterieus als eerst maar hij glimlachte lichtjes toen ik over het veld nar hem toe liep. ‘Ik weet een coole club in Londen, laten we verschijnselen.’
Hij knikte en pakte m`n hand vast voor hij me meetrok verder bij het huis vandaan.
Na een poosje bleef hij staan. ‘Dit is wel ver genoeg.’
Ik verdwijselde naar een steegje vlakbij de club waar ik vaak afsprak met vriendinnen. Beau hoorde de zware bassen waarschijnlijk al want hij hield z`n hoofd schuin en luisterde naar iets dat ik niet kon horen.
‘Zeg ben jij eigenlijk vampier of hybrid?’ ik kon het niet laten, ik moest het weten!
‘Vampier.’ Mompelde hij en trok z`n bovenlip iets op zodat ik z`n scherpe hoektanden kon zien.
‘Kun je die niet verstoppen?’ Beau haalde z`n schouders op. ‘Niet helemaal.’

Reacties (1)

  • Allysae

    oeeee
    jaaa kerstspeciaaal

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen