En gelijk heeft hij gehad toen hij me alleen liet met "I'll see you around" want de rest van de week lijkt vervuld te zijn met hem.
      Niet alleen kom ik er achter dat hij Zayn heet, wat "beautiful" betekent volgens Isabelle, wat overigens ook de betekenis van mijn naam is. Maar ook merk ik dat hij best wel populair is. En daar heb ik het niet over het soort populair dat veel mensen je kennen. Nee. Dan heb ik het over "ik ben mysterieus en knap en alle meisjes liggen rondom mijn benen". Niet dat hij enig besef heeft van zijn verschijning bij meisjes. Hij bemoeit zich met geen één meisje. En de enige keer wanneer hij wel met een meisje praat is over de toetsstof of het is zijn nichtje.
      Overal waar ik loop verschijnt hij. Als ik met een jongen praat uit een oudere klas, loopt hij opeens langs. Als ik weer eens te laat ben voor mijn les en langs de aula moet, zie ik hem tafelvoetbal spelen met zijn vriend. En als ik buk voor mijn kluisje en 'per ongeluk' naar rechts kijk zie ik heb neergebukt voor zijn kluisje. Misschien is dat laatst mijn schuld. Ik ben er namelijk achter gekomen dat hij altijd aan het eind van de pauze naar zijn kluis gaat. En ik zocht excuses om hem meer te zien...
      En dat is nog niet eens het ergst. Niet dat het erg is om hem te zien. Wel erg frustrerend want hij is zo knap... Vooral ben ik gek op... Ik dwaal af.
      Ook zijn er die zwijgende oogcontacten. De seconde lange blikken als ik langsloop. Of als hij recht voor me loopt kijkt hij gewoon mijn kant op, zonder emoties. De eerste keren merkte ik het niet erg op, ik wierp hem een paar blikken. Maar ze werden steeds vol verwachtingen en het leek alsof hij steeds vaker mijn kant op keek dan eerst.
      Misschien was het toeval dat ik hem altijd langs zag komen, en misschien hadden mijn hersenen al een seintje voor hem ontworpen. Een seintje dat altijd alert was. Het was niet gezond hoe ik er altijd naar uitkeek om hem in de gangen te zien.
      En soms zijn er die ongemakkelijke blikken. De blikken die ik de "oh snap he's looking" blikken noem. Dat gaat als volgt: hij loopt langs en ik draai mijn hoofd naar hem om, dan draai ik mijn hoofd terug om naar de persoon waar ik eerst mee sprak, en dan weer naar hem met een "oh snap he's looking blik". Daarna word ik helemaal rood en probeer niet meer zijn kant op te kijken, terwijl ik voel hoe zijn ogen op me branden. Misschien is het iets dat tussen mijn hersenen ligt. Misschien verbeeld ik mezelf het, of maak ik het groter dan het eigenlijk is... Misschien kijkt hij wel gewoon naar elk meisje zo. Dit waren de vragen die in mijn hoofd dwarrelden als sneeuwvlokken.
      Maar wat het ook was... Ik had zo'n gevoel dat ik het steeds opstapelde en mijn verwachtingen te hoog legde.

Reacties (25)

  • RecklessGirl

    The awkward moment wanneer je totaal vergeten was dat het een fanfic is en opeens leest 'Zayn'...

    9 jaar geleden
  • Amzilla

    Zayn in dit verhaal is precies zo als Rogier bij mij op school... inclusief de meisjes en de toetsstof(H)

    9 jaar geleden
  • xMuurbloem

    Gelukkige verjaardag! (: x

    9 jaar geleden
  • iheartgomez

    Gelukkige verjaardag! En snel verder! <3

    9 jaar geleden
  • kaaskopx

    superleukverhaal!
    proficiattt! hoe oud ben je geworden?
    xo

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen