Foto bij Eighteen.

Harry Edward Styles.

“Zo vertel me eens wat meer over jezelf. Iets wat ik nog niet weet.” Stelde ze direct voor toen ik me terug naast haar had gezet. Haar benen had ze ondertussen tegen haar lichaam aangedrukte terwijl haar armen ze stevig vasthielden. Glimlachend keek naar haar, beseffend of hoe schattig ze wel niet was als ze dat deed.
“Euh, je weet al dat ik gitaar speel dus die telt al niet meer.” Mompelde ik meer tegen mezelf dan tegen Elena, maar toch kon ze het niet helpen om even te lachen door wat ik zei.
“Je bent schattig als je tegen jezelf praat.” Zei ze als uitleg door haar gelach en zoals verwacht verscheen er een diep rode kleur op mijn wangen door haar woorden. Ik was het niet gewend om complimentjes te krijgen.
“Tja dat heb ik wel vaker.” zei ik nonchalant mogelijk, hopend dat zo op deze manier het niet door zou hebben dat ik vrij verlegen werd van haar woorden. “Maar goed, je weet al zoveel over mij door onze sms’jes en ik weet bijna niets over jou. Dat is niet eerlijk toch?” voegde ik er nog snel aan toe. Blijkbaar was dit genoeg voor haar om al grijnzend haar benen weer van haar weg te duwen en iets dichter bij mij te zitten.
“Wat wil je dan allemaal weten over me?” vroeg ze op zo’n zachte stem dat tegelijkertijd zo’n zwoele ondertoon had waardoor ik het niet kon helpen om verlangend op mijn onderlip te bijtend terwijl ik in haar hemelsblauwe ogen bleef staren.
Maar voor ik ook maar iets kon zeggen hoorde ik opeens hoe iemand aan de deur van het lokaal begon te prullen. Geschrokken keek ik naar Elena die direct begreep wat ik bedoelde. Met een snelle beweging nam ze mijn hand vast en trok me recht naar de deur van de berging. Zacht, maar tegelijk dwingend duwde ze me naar binnen en trok de deur achter haar dicht terwijl ze haar hoofd tegen de deur aangedrukt hield. Gespannen keek ik naar haar en besefte nu pas hoe dicht ze wel niet tegen me aanstond. Ook al raakte ze me net niet aan met haar lichaam, ik kon zo haar lichaamswarmte over mijn hele lichaam voelen. Iets wat me zoals verwacht kippenvel bezorgden, samen met een trilling van genot die ik niet kon inhouden.
Voorzichtig probeerde ik me wat van haar weg te moffelen zodat ze het niet zo merken, maar toen ik met mijn voet tegen een ijzeren emmer liep die een luid geluid produceerde werd ik direct door Elena naar voor geduwd, nu recht tegen haar lichaam aan. Geschrokken door de plotse verandering van houding keek ik recht in haar prachtige gezichtje die nog maar een paar centimeters van de mijne verwijdert was. Aan de kleine fonkelingen in haar ogen merkte ik direct op dat ze dit alles niet eens erg vond en om dit ook duidelijk te maken aan mij wreef ze even met haar handen over mijn heupen. Ik wist dat ze dit geruststellend bedoelde, maar in de plaats spande heel mijn lichaam om van deze plotse beweging. Het voelde zo verdomd goed, maar anderzijds had ik het gevoel dat dit niet het juiste moment was. Wat als we zouden betrapt worden in een innige omhelzing? Ik zou direct van school gestuurd worden.
Stuntelend probeerde ik me wat van haar weg te draaien, maar door mijn klungelig gedrag viel ik zo tegen de deur aan die met een luide knal open vloog. Ongelukkig greep ik me vast aan Elena’s middel en trok haar hierdoor mee in mijn val. Angstig keek even naar de ruimte maar zag gelukkig dat de persoon die daarjuist hier was al de kamer opnieuw had verlaten.
Opgelucht keek ik op naar Elena die al lachend haar hoofd begroef in mijn shirt terwijl de rest van haar lichaam op de mijne rustte. Geamuseerd keek ik naar haar en kon het niet helpen om met mijn hand even door haar blonde lokken te strelen. Nog altijd lachend hief ze voorzichtig haar hoofd op, maar de meerderheid van haar blonde haar verbergde haar prachtige gezicht. Al blazend probeerde zo op deze manier om het uit haar zicht te krijgen, tevergeefs. Lachend door haar pogingen streelde ik uiteindelijk het met mijn hand weg zodat ik weer recht in haar fonkelende blauwe kijkers kon staren.
“Je bent zo verdomd prachtig.” Floepte er opeens uit mijn mond zonder het echt te beseffen wat ik zei, maar toen er een bloos op haar wangen verscheen besefte ik pas wat ik er net had uitgefloept.
“Sorry.” Mompelde ik direct toen ik probeerde recht te krabbelen, maar voordat mijn rug de vloer nog maar verlaten had drukte Elena me weer tegen de koude vloer aan.
“Je moet toch geen sorry zeggen. Het was nu niet dat je me uitgescholden had.” Lachte ze geamuseerd en legde haar armen op mijn borstkas terwijl haar hoofd nog maar een paar centimeter van de mijne verwijdert was, voor de zoveelste keer. Verlangend keek ik voor een seconde naar haar lippen om daarna weer mijn aandacht op haar ogen te richten. Ik wist dat als ik bleef staren die prachtige lippen van haar dat ik mezelf niet meer zou kunnen bedwingen en haar hier op de vloer zou binnen draaien.
“Je bent een leuke jongen, Harry.” Zei ze opeens zacht en drukte zacht een kus op mijn wang om vervolgens van mijn lichaam te kruipen. Teleurstelling vloeide direct door mijn lichaam, beseffend dat die kus niet voor direct zou zijn, maar toen ik zelf wou recht kruipen voelde ik opeens twee zachte lippen op de mijne. Geschrokken deinsde ik achteruit en keek vragend naar Elena die op haar hurken voor me zat met een onschuldige blik in haar ogen.
“Waarom…?” begon ik langzaam, maar voordat ik ook maar verder kon gaan drukte Elena haar lippen weer tegen de mijne en deze keer deinsde ik niet terug. In de plaats kroop ik zelf wat rechter terwijl mijn handen haar zachte wangen vasthielden om haar zo dichter naar me toe te trekken. Gewillig kwam ze mee met mijn beweging en kuste me zacht terug.
Het was een zachte tedere kus zonder tong, wat ook helemaal niet nodig was. Het voelde te goed om eindelijk terug die zachte lippen tegen de mijne te voelen beweging terwijl haar handen tegen mijn borstkast aan rustte. En hoe raar het ook was om dit nu al te zeggen, het was alsof er ook liefde aan de pas kwam, ook al kende we elkaar nog maar een week ongeveer.
Spijtig genoeg moesten we beide de kus verbreken toen we beide geen adem weer hadden en direct toen ik haar lippen niet meer tegen de mijne voelde begonnen er vragen bij mij op te reizen. Waarom had ze me gekust? Wat betekende deze kus voor haar? Was dit misschien maar een experiment voor haar om te zien hoe ik zou reageren?
“Elena…” begon daarom voorzichtig, maar haast direct legde ze haar wijsvinger tegen mijn lippen aan waardoor ik wel genoodzaakt was om terug te zwijgen.
“Ik vind je leuk, Harry. Heel erg leuk zelfs. Je bent één van de enigste die me zo makkelijk aan het lachen brengt en daarom wilde ik iets terug geven.” Haar stem was zachter als anders en meer intens dan gebruikelijk. Glimlachend legde ik mijn hand weer op haar wang en streelde voorzichtig over haar huid heen terwijl ik zocht naar de juiste woorden.
“Je moest eens weten hoe prachtig je wel niet bent als je lacht en als dit iedere keer mijn beloning zal zijn maak ik je met veel plezier aan het lachen.” Grijnsde ik naar haar wat me uiteindelijk een klap tegen mijn schouder bezorgde, maar anderzijds had het me ook één van de mooiste dingen bezorgd dat ik maar kon krijgen: de vrolijke lach van Elena.

Reacties (12)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen