Foto bij Chat Twenty

Holy crap. Alweer hoofdstuk 20! Dat gaat snel :0
Ik moet morgen verkassen naar de Ardennen omdat er een boekingsfout was op dat stomme park waar ik nu zit. Serieus mensen, kan het voor één keer nou eens allemaal goed gaan :s
Maar goed, daar zal ik een internetkaart moeten kopen en ik weet niet zeker of dat gaat werken. Morgen zit ik in ieder geval in de auto, dus vandaar dit extra lange stukje. Ik hoop echt dat ik daar internet ga krijgen, anders smeek ik of ik naar de McDonalds of de Starbucks mag en anders kan ik pas weer 5 Januari activeren dus houdt het allemaal even in de gaten... wat er ieder geval wél komt is op 6 januari weer een Omegle chat. Verdere informatie komt nog.
Wat een ellende allemaal (asdfghjkl)
X

‘Zullen we ze wakker maken?’
‘Wacht! Eerst een foto!’
‘Ik haal de slagroom.’
‘Niet doen! Dat is zielig, kijk ze nou liggen,’
‘Houdt je kop, Liam.’
‘Ja, we moeten Haz nog terug pakken.’
‘Voor wat dan?’
‘Weet ik niet. Vast wel voor iets.’
‘Psst kleine Bethany en Hazza… wakker worden,’ een veertje kietelde onder mijn voeten en ik draaide mijn hoofd. Ik wilde nog niet wakker worden.
‘Joehoe! We hebben een programma af te werken vandaag,’
‘GA WEG!’ gilde ik toen ik een lik op mijn wang voelde. Ik sprong op en begon om me heen te slaan. Louis keek me schuldbewust aan en ik begon achter hem aan te rennen. Niemand likte mijn gezicht. Nooit.
‘Kom hier! Kevin gaat dood, hoor je? Dood!’ krijste ik en stopte met rennen. Ik begon als een gek mijn gezicht af te vegen met zeep en keek Louis boos aan die verscholen zat tussen de stoelen van de eettafel.
Louis was totaal niet bang. Integendeel, hij zat irritant te grijnzen.
‘Zayn!’ ik hoorde Harry’s hese stem en ik keerde me om. Harry’s gezicht zat onder de slagroom. Eigenlijk zag het er wel grappig uit. Ik liep naar hem toe met een grote grijns op mijn gezicht en veegde wat slagroom van zijn gezicht. Met een boosaardige grijns veegde ik die op Louis die me vanachteren probeerde aan te vallen.
Niall stond aan de andere kant van de bank slagroom in zijn mond te spuiten en Liam stond naast hem stilletjes te grijnzen.
‘Ook wat?’ vroeg ik aan Liam.
‘Nee, bedankt! Lik jij Harry maar af,’ zei hij lachend en pakte de slagroom bus van Niall af.
Ik keek Harry aan die glimlachte. ‘Ga je gang.’
‘Ik wil ook!’ krijste Louis. Ik moest er niet aan denken dat deze idioten buren hadden. Die waren het hopelijk wel gewend al die geluiden.
‘Ik hoef dit niet te zien! Ik ga mijn haar doen,’ zei Zayn met een zucht en wreef nog even lekker door Harry’s warrige haar. ‘Veel beter.’
‘Moet ik je écht aflikken?’ vroeg ik vol afgrijzen, maar stiekem wilde ik het ook nog echt doen.
‘Kijk naar haar gezicht!’ bulderde Niall van het lachen. ‘Maak je geen zorgen, Bethy. Aan dit soort dingen moet je wennen.’
‘Ze durft niet! De grote Bethany durft het niet!’ Louis danste om me heen met wapperende armen.
‘Ga weg, kreng,’ zei ik en duwde hem weg. Ik legde mijn armen om Harry’s nek en likte de slagroom weg van zijn mond waar ik mijn lippen op drukte. Harry en zijn slagroom gezicht leken het wel leuk te vinden en kuste me terug. Het enige nadeel was dat mijn gezicht ook onder kwam te zitten, maar dat maakte me niet meer uit.
‘Let me say yeah a yeah a yeah yeah a yeah. And let me kiss you!’ zongen Louis, Niall en Liam.
Ik liet hem los en keek hem even aan in zijn prachtige ogen. ‘Volgens mij hadden we een schema af te werken.’
‘Ik haat schema’s,’ zuchtte hij en liet me los, maar hield me hand stevig vast. Vandaag zou ik omgetoverd worden tot de styliste.
Alles voor Harry. Dat zinnetje herhaalde ik steeds in mijn hoofd. Alles zou goed komen.

* * *


‘Ik wil dat niet,’ zei ik zo rustig mogelijk toen de kapper op me af kwam met een schaar. Hij pakte een pluk vast en wilde er in knippen.
‘Stop!’ zei ik en sprong uit mijn stoel. ‘Ik wil lang haar hebben,’ zei ik en pakte al mijn haar vast.
‘Ga zitten, het moet,’ zei de kapper met een pokerface.
‘Alstublieft! Ik smeek het!’ zei ik en zette een zielig gezicht op.
‘Nieuwe orders,’ zei Harry en draaide zich voor de zoveelste keer om in zijn kappersstoel. Gewoon omdat hij dat leuk vond.
De kapper zuchtte en knipte alleen de dode puntjes er af.
‘Dank je,’ seinde ik naar Harry die me een knipoog gaf.
‘Het is klaar,’ zei de kapper en bracht me naar een spiegel. Het pluizige, donker bruine haar met hier en daar een krul, was verdwenen. Mijn haar was iets lichter en er hingen nonchalante krullen in. Het pluishaar was volledig verdwenen en eigenlijk vond ik het prachtig.
Ik keek onzeker naar Harry. Misschien vond hij het verschrikkelijk.
‘Je ogen komen mooier uit, Bethy,’ zei hij en knuffelde me. Ik glimlachte en zuchtte opgelucht uit.
De laatste stap naar verandering was mijn kledingstijl. Normaalgesproken droeg ik altijd een spijkerbroek met daarop een simpel shirt. Converse waren mijn lievelingsschoenen en ik droeg altijd verschillende armbandjes om mijn linker pols.
Harry en ik liepen de ruimte in het concertgebouw binnen die bedoelt was voor al hun kleding. De stylisten hadden drie kleding rekken klaarstaan en bekeken me met een kritische blik.
‘Zeg maar vaarwel tegen je shirt, schat,’ zei een vrouw en overhandigde me wat spullen. Ik bekeek de hakken die ze me gegeven had.
‘Mooi niet. Daar kan ik niet oplopen,’ protesteerde ik. Achter me hoorde ik Harry gniffelen. Ik draaide me om en keek hem vragend aan.
‘Je verbaast me elke dag, Bethy. Elke dag wordt je nog beter dan ik had gedacht.’
Ik glimlachte terug en draaide me weer om naar de styliste.
‘Iets anders dan?’ opperde ze en overhandigde me schoenen met een minder hoge hak. Perfect.
Toen ik uiteindelijk alles aanhad, een jurk werkte in mijn handen nooit mee, kwam ik de kleedkamer uit en bekeek wat ik nou aanhad.
Ik had een donkerrood bloesje aan met op de kraag studs. Het rokje wat ik aanhad was zwart en van leer met daaronder een zwarte panty. Mijn schoenen waren glimmende zwarte halfhoge laarsjes. Om mijn pols zaten nog steeds mijn armbandjes, maar een paar nieuwe die rood waren.
Ik vond het prachtig. Maar op de een of andere manier voelde het niet als mij. Alles voor Harry. Herhaalde ik weer in mijn hoofd.
‘We brengen een aantal setjes naar het appartement, de rest gaat mee op tour,’ zei de styliste en keek me goedkeurend aan. ‘Het rood staat je mooi.’
Ik draaide me om en liep voorzichtig naar Harry, bang om mijn schoenen kapot te maken. ‘Goedgekeurd?’ vroeg ik zenuwachtig toen hij me bleef aanstaren.
‘Zelfs je gips arm valt bijna niet meer op,’ mompelde Harry en pakte mijn hand vast. ‘Ik vind je er prachtig uitzien. Ik méén het,’ zei hij nadrukkelijk en zette zijn zonnebril op. ‘Nu zie ik er ook cool uit. Kom, we gaan Starbucks halen,’ zei hij en nam me mee naar buiten.
‘Maar we mogen helemaal niet zo naar buiten!’ zei ik verbaasd.
Harry vloekte. ‘Dan doen we alsof we elkaar niet kennen.’
Honderd meter achter Harry liep ik richting de Starbucks. Hij had nog steeds zijn zonnebril op, ook al was de zon nergens te bekennen.
Eenmaal binnen in de Starbucks ging ik achter Harry staan en stond “per ongeluk” op zijn voet.
‘Het spijt me, vreemde,’ zei ik met een grijns op mijn gezicht.
‘Auw. Dat doet pijn,’ zei Harry zonder dat hij echt pijn had. ‘Wat leuk om jou hier te zien, vreemde,’ zei hij en gaf me een hand.
‘Insgelijks,’ zei ik lachend terug.
‘2 frappucino’s met caramel, 3 latte met één daarvan met extra melk, één chocolademelk en een Java Chip. Op de naam Potter,’ besloot Harry terwijl de medewerkster hard op een papiertje schreef.
Ik moest moeite doen om niet in een hysterische lachbui te komen en bestelde mijn koffie.
‘Een cappuccino op de naam Voldemort,’ zei ik en de medewerkster keek me raar aan. Ik glimlachte zoet en dit keer moest Harry zijn best doen om niet in een lachbui te komen.
‘Bestelling van Potter en Voldemort is klaar!’ riep een andere medewerker. Een paar seconden bleef het stil rond de kassa en iedereen keek ons aan. De medewerker die de zin riep, keek nog eens goed op de bekers.
‘Volgens mij wint Potter deze keer, want hij heeft meer koffie,’ zei ik en pakte mijn cappuccino.
Harry pakte zijn spullen en slurpte via een rietje aan zijn Java Chip. ‘Moet ik nu wat doen of zo?’ vroeg hij toen iedereen ons nog aankeek.
‘AVADA KEDAVRA!’ schreeuwde ik en rende gauw de Starbucks uit. Hopend dat ik hier nooit meer terug zou komen.
‘Voldemort wacht!’ riep Harry en hij kwam naast me lopen. ‘Ik denk niet dat ze bang van ons zijn geworden.’
‘Eerder verbijsterd,’ grinnikte ik. We liepen het concertgebouw binnen en Harry zocht iedereen op die koffie had besteld.
‘Hazza!’ Zayn’s stem galmde door de gang heen. ‘Haz! Waarom hebben jullie een rollenspel van Harry Potter gedaan zónder dat ik daar bij was?’ vroeg Zayn en overhandigde Harry zijn mobiel.

Voldemort en Harry Styles aka Potter in de Starbucks
Vanmiddag rond vier uur is Harry Styles gespot met de beruchte Bethany die zich voordeed als Voldemort. De twee liepen samen de Starbucks uit nadat ze een verbijsterende menigte achter hun lieten.
Bethany werd eerder al met Styles gesignaleerd toen ze een Directioner uitschold. Uit ons nadere onderzoek hoe het met de geestelijke gezondheid van deze Bethany zit.


Serieus. Wie. Schreef. Deze. Shit?!

Reacties (28)

  • Tomlinsbear

    ‘Ja, we moeten Haz nog terug pakken.’
    ‘Voor wat dan?’
    ‘Weet ik niet. Vast wel voor iets.’


    HAHAHAHA

    2 jaar geleden
  • Gunderson

    *Laughs way too hard*
    *Parents come in and be mad 'cause it's 1:12
    So that just happened

    4 jaar geleden
  • SarahBro

    Ik heb echt de slappe lach en de tranen rollen uit mijn ogen, dit is echt geweldig!

    6 jaar geleden
  • magiclove

    haha de tranen rollen uit mijn ogen van het lachen!
    echt super geschreven!

    6 jaar geleden
  • wowlilniall

    Can't stop laughing HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen