Jason McCann

Zenuwachtig begin ik wat sneller te rijden. Nog maar een paar straten en we zouden al bij mijn moeder haar huis zijn. 'Jason pas op. Straks rijd je ons beiden nog de dood in', sist Mila kwaad en houd haar stoel goed vast. Haar nagels heeft ze geklemd in de bekleding en haar ogen kijken schokkend om zich heen. Direct geef ik wat gas terug, en rijd de straat in. 'Zenuwachtig?'. Ik knik en schud direct mijn hoofd.
'Nee', antwoord ik stug en parkeer de auto voor het huis. Ik draai mijn sleutel om, en hoor hoe de motor afslaat. Ik beweeg echter niet en blijf staren naar het huis. 'Ik ben bij je, alles komt goed'. Verbaasd kijk ik Mila aan en schud mijn hoofd. 'Hoe weet jij dat nu?'.
Ik weet wel dat ik me niet moet afreageren op haar maar die verschrikkelijke bemoeizucht werd me teveel. 'Oke, in dat geval wat doen we hier nog?', mompelt ze terug en gooit haar deur open. Zelf pak ik mijn autosleutels en doe ze in mijn broekzak. 'Niks', brom ik en stap zelf ook uit. Na de auto achter ons op slot te hebben gedaan lopen we gezamenlijk het tuinpad op. Haar blik glijd over het huis. Het was niet veel bijzonders, maar aan haar reactie te zien had ze dat ook niet verwacht. Als we eenmaal bij de voordeur staan is zij diegene die op de bel drukt. Fronsend kijk ik haar aan.
'Ja wat? Als we op jouw hadden moeten wachten staan we hier morgen nog', lacht ze simpel en pakt mijn hand vast. Met een zwakke glimlach op mijn gezicht kijk ik toe en wacht af. Als de deur langzaam opengaat, komt er een klein meisje bij de deur te staan. Had Pattie...
'Justin?'. Ik kijk over mijn schouder naar achteren maar schud vervolgens mijn hoofd. 'Nee, uhm, is Pattie hier?'. 'Ja', antwoord ze bijdehand en grijnst breed. Lachend bukt Mila neer en gaat op ooghoogte van het meisje zitten.
'Ik ben Mila, en jij?'. Ze strijkt wat haren achter haar oor, en kijkt met grote ogen naar Mila. 'Jazmyn, ik ben op bezoek bij Pattie'. Mila knikt en tuit haar lippen kort. 'Zou je Pattie voor ons kunnen roepen prinses?'. Ze knikt direct en draait zich om. 'Dat had ik zelf ook kunnen doen hoor', mompel ik en staar wat naar de hal die zichtbaar is geworden door de open deur. Voor zover te zien is der niks veranderd in al die tijd. Nog steeds dezelfde foto's aan de muur. 'Justin? Weet je het zeker lieverd ik-'. Verbaasd kijkt Pattie naar ons als ze bij de deuropening staat. Jazmyn houd haar hand goed vast en kijkt met grote ogen naar ons op. 'Och, Jason'. Ze kijkt verward van mij, naar Mila, en weer terug. 'Mam', glimlach ik en spreid mijn armen. Ze gllimlacht en omhelst me stevig. 'Bieber, Bieber, Bieber!'. Ik hoor Mila lachen en vervolgens haar hoofd schudden. 'En dan moet jij Mila zijn. Ik ben Pattie, Jason's moeder. Of eigenlijk tante'. Boos kijk ik haar aan. Moest ze dit nu gelijk vertellen? We waren nog niet eens binnen. 'Och kom binnen, dan praten we verder'.

Reacties (4)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen