Foto bij Chapter 11

HAPPY NEW YEAR! ily. REACTIES UND KUDO'S? ily.

Chapter 11.
M
aar ik deed het niet. Want ik kon het gewoon weg niet. Zelfs nu ik aangeschoten was wist ik dat dit onze hele vriendschap op het spel zou zetten. Ik draaide mijn hoofd weg en Niall deed hetzelfde. 'Sorry.' Mompelde ik en Niall haalde duidelijk zogenaamd niet-wetend zijn schouders op. 'Wat bedoel je?' Zei hij dommig en ik liet me naast hem zakken. 'Zullen we slapen?' Vroeg ik en Niall knikte. We kleedden ons om zonder nog een woord te zeggen en ging beiden onder de dekens liggen. We lagen beiden op de rand van het bed, aan beide kanten. We raakten elkaar waarschijnlijk nog maar net niet aan, maar het bed was niet groter. De hele nacht raakten we elkaar niet meer aan. We wensten elkaar geen slaap lekker zoals we dat meestal deden, ookal sliepen we niet bij elkaar, dan smsten we het wel. Ik miste zijn warmte nu al, maar durfde niet. Het was ineens zo'n ongemakkelijke stilte.

'Het was niks toch? Dat van vannacht?' Vroeg Niall, toen we de volgende ochtend rond 8 uur aan het ontbijt zaten. Er stond weer gewoon een dagje school op de planning. Ik vervloekte de trainer dat hij er niet voor had kunnen zorgen dat we een dagje vrij kregen. Hij had zijn best geeneens gedaan. Maar goed, Niall had de spanning durven te doorbreken en ik keek hem intens aan. Misschien iets té intens op de vroege ochtend, maar ik kon mijn ogen niet van de zijne afscheuren. Ik kon in zijn ogen lezen dat het wel degelijk wat was, dat hij ermee zat, net als ik. Maar ik schudde mijn hoofd. 'Nee, tuurlijk niet.' Niall slikte, ik wist niet wat het was, maar hij leek niet gelukkig met mijn antwoord. Ik zou het me wel verbeeld hebben. We aten zwijgend ons ontbijt verder op, maakten ons klaar en vertrokken naar school. Pas tijdens onze wandelroute naar school durfde Niall opnieuw iets te zeggen. Hij sloeg zijn arm om mijn schouder waardoor ik stopte met lopen, en ik keek hem vragend aan. 'Sorry.' Zei hij en keek me schuldig aan. 'Waarvoor?' Vroeg ik. 'Ik weet niet. Maar het is nooit stil tussen ons, en aangezien dat het nu wel is, zal er wel iets zijn waar ik sorry voor moet zeggen.' Zei hij lief en keek me recht in mijn ogen aan. 'Dan zeg ik ook sorry.' Zei ik en schonk hem een brede glimlach. 'Knuffel?' Vroeg hij en ik knikte. 'Graag. Ik hou van de fantastische Horan hugs.' Ik sloeg mijn armen om hem heen en tilde hem een stukje op. Gelijk kon hij niet meer stoppen met lachen en ik begroef mijn hoofd in zijn nek. God, wat hield ik van deze jongen. En oh, wat ging dit de verkeerde kant op, maar het voelde zo verdomd heerlijk. De rest van het lopen naar school kon ik niet van Niall afblijven. Gewoonlijk zat ik al te veel aan hem, maar vandaag helemaal. Alsof ik die paar uur dat ik hem niet of vrijwel nauwelijks had aangeraakt, moest inhalen.

Op school kon in niet onopgemerkt door de gangen. Iedereen feliciteerde mij, of gaf me uit het niets een knuffel. Ik vond het in het begin wel leuk die aandacht, maar nu begon het een beetje te irriteren. Toch glimlachte ik van harte, want ze bedoelden het goed. Mijn glimlach verdween echter toen ik Niall op een bankje in de kantine zag zitten, met Meral. Meral, zijn ex. Zij had het met hem uitgemaakt, een jaar geleden, en hij was er kapot van geweest. Ze leken veel lol te hebben, en ze had haar hand op zijn schouder gelegd. Blijkbaar zag Niall mij staan, want hij draaide zich om en keek me vragend aan. Ik schudde mijn hoofd, dat er niks was, maar hij bleef zo kijken. Ik maakte een gebaar dat hij moest komen, en gelijk sprong hij op, zonder nog iets tegen Meral te zeggen of haar blik waardig te gunnen. Toen hij bij me was aangekomen, trok ik hem mee naar de wc's. 'Wat?' Vroeg Niall bits. 'Waarom Meral?' Vroeg ik alleen maar en Niall trok een niet begijpende blik. 'Ik praatte gewoon met haar, mag dat niet?' Ik rolde met mijn ogen. 'Kom op Niall, je weet duidelijk dat ze meer van je wil.' Niall schudde zijn hoofd. 'Echt niet.' Zei hij en sloeg toen zijn armen overelkaar. 'En wat dan nog? Wat boeit jouw dat?' Vroeg Niall en ik haalde mijn schouders op. 'Gewoon... Ik wil niet dat ze je pijn doet. Snap je? Niet alweer.' Niall glimlachte toen toch. 'Waarom geef je toch zoveel om mijn gevoelens?' Vroeg Niall toen hoofdschuddend. 'Omdat...' Ik moest hard op mijn lip bijten om de woorden niet mijn mond uit te laten rollen, maar slikte ze als het ware door. 'Gewoon. Omdat je mijn beste vriend bent.' Niall knikte maar keek me toen bestraffend aan. 'Fout. Soulmate.' Ik herinnerde het me weer. 'Juist, soulmate.' Zei ik met een knipoog.

Reacties (6)

  • Dahlias

    WHO WANTS A HORAN HUG?
    *iedereen steekt hand omhoog*

    6 jaar geleden
  • Skywolf666

    Ik wil ook een Horan hug maar ik woon in fcking België en hij in fcking Groot Brittenland snif snif :'-(

    6 jaar geleden
  • Triplet

    So this is what you call perfection.

    7 jaar geleden
  • Mirari

    Yay soulmates of misschien iets meer....? Hmmm.... Maar ik vind die Meral nu al stom en dom. Waarom zou je het uitmaken met Niall? Zij is echt gek in haar hoofd....
    Xx

    7 jaar geleden
  • NotAHumanBeing

    Dit is een te leuk verhaal!
    snel verder!
    Xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen