Foto bij Chat Twenty-Seven

Q&A komt het volgende hoofdstuk!

Mijn ogen vlogen open en ik kreunde hard. Mijn handen zaten vast aan een buis doormiddel van handboeien. De boeien schraapten over mijn polsen heen, zodat er wonden ontstonden.
Zo voorzichtig mogelijk probeerde ik op te staan en mijn blinddoek van mijn hoofd af te halen. Waar waren Liam en Zayn? En waar wás ik überhaupt?
Uiteindelijk kreeg ik mijn blinddoek af doormiddel van mijn hoofd tegen de buis aan de schuren.
De ruimte was bijna net zo donker als ik mijn blinddoek om had. Het enigste licht kwam van een spleet onder de deur. In de kamer stonk het vreselijk naar beschimmelde dingen en ratten. Door de bedompte geur kon ik moeilijk ademhalen. Ik móést hier weg.
‘Hallo?’ probeerde ik, maar er kwam natuurlijk geen antwoord. Waarom luisterde er nou nooit eens iemand naar me? We hadden verdomme in dat huis moeten blijven zitten.
Woest trok ik met mijn handen aan de buis, maar het zorgde er alleen voor dat de wonden nog dieper werden.
Had ik misschien mijn mobiel nog? Ik stootte voorzichtig met mijn benen tegen de buis aan om te voelen of er iets in zat. Het licht van mijn mobiel welde op en ik wilde bijna krijsen van geluk. Het enigste probleem was, dat ik onmogelijk iemand kon bellen of sms’en. Verdorie.
In de ruimte naast me hoorde ik opeens hard geschreeuw. Het geschreeuw ging over in gehuil en wensen dat hij weg mocht. Zayn. Nog meer gehuil.
Ik kon het niet aan. Wat gebeurde er met hem? Zoveel vragen en zo weinig antwoorden…
Het slot van mijn deur klikte open en er stapte iemand naar binnen die de deur weer dicht deed. De persoon kwam op me af lopen en drukte een hand op mijn mond.
‘Niets zeggen,’ de stem was van een meisje van ongeveer mijn leeftijd. Ze tastte met haar handen naar mijn boeien en opende die doormiddel van een sleuteltje.
‘Wie ben jij?’ fluisterde ik zo zacht als ik maar kon.
‘Doet er niet toe. We moeten Zayn en Liam hier weghalen,’ fluisterde ze zo zacht mogelijk terug. Ik liep achter haar aan naar de deur. Mijn ogen moesten even wennen aan het licht, maar ik was het meisje nu al dankbaar. Ze had lang, zwart haar en opmerkelijke ogen. Eentje was blauw, de andere groen.
Ze maakte de deur open waar een zacht gejammer uitkwam en ik zag Zayn in een hoekje zitten. Zijn armen zaten vol krassen die hij over zijn hoofd had geslagen.
‘Zayn!’ fluisterde ik en liep met het meisje op hem af. Het meisje knielde bij Zayn neer en maakte ook zijn boeien los.
‘Ben jij een engel?’ vroeg Zayn bibberig.
‘Jouw tijd is nog niet gekomen, Zayn. Kom op, we moeten Liam zoeken,’ zei het meisje en gaf hem een hand.
Zayn gaf me een waterig glimlachje en pakte mijn andere hand vast. Het meisje ging voorop en fluisterde ons dat we heel stil moesten zijn. Als ze ons zouden horen, was er bijna geen ontsnappingsmogelijkheid. Het gebouw was bijna net zo smerig als mijn kamer. De trappen waren van verroest, oud ijzer en de meeste tl-buizen knipperde. Het leek echt net op een film.
We liepen een paar trappen af toen het meisje weer haar sleutelbos pakte en een andere kamer opende. Maar die was leeg. Liam was nergens te bekennen.
Het meisje fronste haar wenkbrauwen. ‘Ik snap het niet.’
In de verte hoorden we een geluid en Zayn klemde zich vast aan het meisje, alsof zij zijn beschermer was.
‘Vlug, ga hier in,’ siste het meisje en duwde ons de kamer in die ze had geopend. De deur liet ze op een kiertje, zodat we mee konden kijken. Gemaskerde personen stopte bij het meisje en begonnen te ratelen.
‘Malik en Adams bevinden zich niet meer in hun cellen. Heb jij ze gezien?’ bromde een mannenstem die me bekend voorkwam. Was hij ook aanwezig toen ik dat oude huis instapte?
‘En waarom heb jij je masker niet op?’
‘Ik ben mijn masker verloren,’ loog het meisje feilloos.
‘Pak een nieuwe en ga naar z939. De laatste zin gaat voltooid worden,’ de mensen renden weer weg en het meisje keek ons aan.
‘Kom op, misschien kunnen we haar nog tegenhouden,’ zei het meisje en rende voor ons uit.
‘Wie is “ze”?’ vroeg Zayn hijgend. Zijn wonden waren misschien erger dan ik had gedacht. ‘Wat gaan ze met hem doen?’
‘Ze gaat onthullen wie ze is,’ siste het meisje en pakte Zayn vast. ‘Ik weet dat het pijn doet, maar probeer er niet te veel bij te denken.’
Zayn keek haar radeloos aan met wallen onder zijn ogen, maar hij hield zijn mond.
Het meisje stopte voor de kamer met het nummer z939 en stormde naar binnen. Liam zat vast gebonden op een stoel en Daniëlle stond tegen over hem.
‘Daniëlle!’ zei ik opgelucht. ‘Maak hem los, dan kunnen we weg!’
Ik liep naar hun toe, maar ik had beter op moeten letten. Daniëlle haalde een pistool achter haar rug vandaan en richtte die op Liam.
‘Handen omhoog en geen stap verder,’ zei ze.
Plottwist, dacht ik. Wie had ooit gedacht dat Dániëlle bij deze achterlijke malloten hoorde? Nou, ik niet.
‘Ik snap het niet,’ zei Liam met tranen in zijn ogen.
‘Liefde verblind, je had beter moeten weten,’ zei ze bits.
His heart was tragically torn.
De laatste zin.
‘Doe het niet,’ zei ik en liep met kleine stapjes richting Daniëlle. ‘De wereld wordt er niet beter op.’
Een glimp van verdriet schoot door de ogen van Daniëlle heen. Werd ze misschien gedwongen door de gemaskerde personen?
‘Je houdt van hem, kijk in zijn ogen!’ fluisterde ik bijna en legde een hand op haar arm. Daniëlle keek Liam in zijn ogen. Zijn puppyogen. Ik wíst gewoon dat ze het niet kon doen.
‘Ik kan niet anders,’ snikte Daniëlle. ‘Als ik het niet doe, krijg ik problemen.’
Haar hand trilde en bewoog langzaam met het pistool naar beneden.
‘Door wie krijg je problemen?’ vroeg ik.
‘Bethany Adams en Zayn Malik! Dat is toevallig dat jullie samen op deze plek zijn! Dat is heel wat makkelijker,’ die stem sidderde door me heen en ik draaide me om. Het vogelmeisje stond te grijnzen naar me met een hele hoop gemaskerde personen achter haar.
‘Ik zei toch dat je spijt zou krijgen van je relatie met Styles? Ik probeerde je alleen maar te helpen,’ zei het vogelmeisje met een gemaakte pruillip.
‘Vivian!’ zei ze bits tegen het meisje dat ons geholpen had. ‘Wat doe jij hier?’
‘Ik eh- moest hier naartoe komen,’ zei ze en veegde wat zwarte haren uit haar gezicht.
‘Vertrek,’ zei ze en wees met een strakke arm naar de deur. Vivian keek me even veelbetekenend aan, maar ik snapte de hint niet. Mijn enige hoop verdween door de deur.
‘Proberen om te ontsnappen is niet mogelijk, liefje,’ kirde ze en liep naar me toe. Ze bleef recht voor me staan met haar afschuwelijke grijns.
‘Waarom doen jullie dit hun aan?’ vroeg ik zonder angst te tonen. Als ik dat zou doen, dan wist ik nog niets.
‘Het begon allemaal met een irritant meisje dat steeds mooier en irritanter werd,’ zuchtte het meisje theatraal. ‘Haar vriendinnetje werd jaloers en besloot een gebeurtenis uit te melken. Maar genoeg was dat niet. Ze zweerde dat ze elke relatie die ze kreeg, verdoemd zou zijn,’ het meisje draaide zich om en wenkte iemand met een masker op. ‘Misschien moet ze je het zelf maar verder vertellen.’
‘Dit wilde ik echt niet, Beth. Echt. Ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen,’ Chloe deed haar masker af.
Die bitch. Ik wist het.

Verder met 40 kudo's!


Vanavond Omegle Chat!
Tijd: vanaf 19.00
Trefwoorden: Nivem, Quizlet
BE THERE!:Y)

Reacties (27)

  • SoConfused

    Ik heb je al een tijd terug gevonden( maar dat weet je vast niet meer;) )

    6 jaar geleden
  • 1D1D1D1D1Dx

    Ik heb je gevonden op omegle en dankzij jou heb ik nu een account jeej(H)

    6 jaar geleden
  • Lightnings

    ik doe je wat aan als je niet snel door schrijft.
    one little bird didn't want to write.
    one little bird was being a stupid cunt.
    one little bird got shot in the head.
    one little bird died.

    okey nja, i love your story !! : D

    6 jaar geleden
  • DamnStyles

    Ik heb je gevonden:)

    6 jaar geleden
  • TR0PICAL

    ik ben der al ^^
    op Omegle

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen