Foto bij [55] Game Over

picca: Darius Zy

Pov. Bonita “Bonny” Luxfort
Darius schopte tegen de dode vampier, veegde z`n bebloede handen aan de spijkerbroek af en knielde weer naast Aphrodite neer.
Ik liet net het lijk los toen de intercom kraakte.
‘Ah de tijgerin heeft het spel betreden. Laat ik even de spelregels uit leggen schatje.’ De stem was overduidelijk van een man. ‘Er lopen tien vampiers met bellen aan hun schoenen door het gebouw. Wie er als eerste de documenten vindt mag vertrekken. Hoewel jullie al twee van mijn mannetjes gedood hebben lopen er nu weer twee nieuwe tussen. Hoeveel jullie er ook doden, ze vullen steeds weer aan, in tegenstelling tot jullie.’ De stem lachte maniakaal.
Darius en ik keken elkaar vluchtig aan. Bijna tegelijkertijd knikten we. Ik zou gaan, hij bleef bij Aphrodite en de capall uisce.
Snel griste ik het zwaard van de grond en omklemde deze met glibberige vingers van het bloed. ‘Oh, nog een ding. Jullie kunnen het gebouw niet uit. Ik heb er een magisch krachtveld omheen gezet. Als iemand vanaf buiten naar binnenkomt… dan ontploffen jullie.’
Voor de lift dichtging keek ik even om naar Darius, hij was opgestaan en hees Aphrodite in het zadel waarna hij erachter sprong. Mijn capall bleef vlakbij en trok zijn lippen dreigend om, daarna gleden de deuren dicht.

Gek genoeg schenen m`n Krachten niet helemaal onhandelbaar te zijn als dat we dachten. Tot nu toe was er nog niets ontploft…
Bij de bovenste verdieping stopte de lift, de deuren gleden geruisloos open. Ergens achter me klonken bellen maar ik negeerde het indringende geluid en dook het achterste kantoor in. Aphrodite was hier al geweest maar ze had netjes gezocht in een poging er geen rommel van de maken maar het kon mij niets schelen. Ik rukte lades eruit brak de lades die op slot zaten open en keerde de inhoud op de bureaus om.
De bellen die steeds luider geklonken hadden waren ineens stil, de haren in m`n nek gingen rechtovereind staan toen ik me langzaam omdraaide met het zwaard langs m`n lichaam.
Een man in zwarte kleren stond op nog geen vier meter afstand, z`n gitzwarte ogen waren wezenloos op mij gericht. Grommend deed ik een stap nar voren, hij volgde m`n voorbeeld alleen hij zweeg.

Zijn zwaard flitste naar voren, op het laatste moment draaide ik om zodat het zwaard langs m`n rug schoot. De vampier dook door de kracht van zijn uithaal achter het wapen aan en kwam dus in bereik van mijn zwaard. Ik draaide terug en stak het zwaard recht naar voren. De man stortte zich op het wapen zodat het er aan z`n rug doorheen stak. Hardnekkig duwde hij het zwaard dieper z`n lichaam in zodat ik ineens tussen zijn borst en het houten bureau gevangen zat.
Ik mompelde een woord van kracht maar kwam tot de conclusie dat ik hier geen magie kon gebruiken. Om mijn verwarring te verbergen gooide ik m`n hele gewicht tegen hem aan. Samen struikelden we naar achteren. Maar terwijl hij me probeerde te wurgen braken z`n ogen en verslapte hij. Ik trok m`n neus op duwde hem van me af en ging staan waarna ik een voet op zijn borst zette en het zwaard er met een zuigend geluid uit trok. Op de bovenste verdieping was niets te vinden.

De drie verdiepingen die ik daarna doorzocht was niets te vinden, behalve dan dat ik me soms moest verstoppen voor de Seekers.

Pov. Darius Zy
Het was bijna helemaal stil in het gebouw… bijna. Uit voorzorg was ik op mijn capall geklommen met Aphrodite voor me op het zadel. Haar blonde haren waren rood van het bloed dat begon te stollen, haar ogen waren nog steeds dicht maar ze ademde regelmatig en haar hart klopte stevig, ze overleefde het wel. Fasfer, Bonita`s capall draaide met z`n oren maar stond wel stil. De trainingen hadden geholpen, de beesten waren nog steeds gevaarlijk maar ze werkten samen en waren niet meer zo moordlustig!
Even verderop in de gang klonken bellen. Fasfer jankte schril en bewoog z`n oren ongeduldig.
Ter`r, mijn eigen capall schudde z`n hoofd waardoor het bit rinkelde. Hij stapte naar voren en trok z`n bovenlip om in een sneer.
Het bloed overal leidde hem af en Fasfer`s moordlustige stemming stak hem aan.
De bellen gingen bij me vandaan dus ik steeg af, tilde Aphrodite op en liep naar een schoonmaakhok in een hoekje. Snel legde ik haar hoog in de stelling neer en zette er een paar dozen voor. ‘Sorry, Dite.’ Fluisterde ik en loop het hok weer uit, ik deed hem op slot voor ik weer op Ter`r sprong.
Het beest steigerde en galoppeerde de gang in waar we de bellen hoorden. Fasfer galoppeerde vlak achter ons en beet af een toe naar Ter`r die dan snel naar Fasfer uithaalde. Een herinnering dook op…

Verstoord keek ik op van het boek dat ik aan het lezen was toen de deur lomp open gegooid werd. Beau grijnsde en smeet het lesboek op m`n bed. ‘lees me voor.’ Beval hij. Ik gromde en gooide het boek naar z`n hoofd. Lachend sprong hij bovenop me. Plagerig kneep ik hem in z`n nek, hij kon daar nooit tegen. Zoals verwacht verslapte hij als een kitten die door z`n moeder bij z`n nekvel vastgepakt werd en viel bovenop me. Sputterend legde hij z`n handen op m`n bost en richtte zich een stukje op. De roodbruine ogen glanseden fel. Ik werd verrast toen hij plagerig z`n lippen heel kort op de mijne drukte en van me afsprong, met m`n boek gaf hij me een tik op m`n hoofd en plofte daarna op z`n bed waarna hij ondersteboven het boek probeerde te lezen.


Bearius, de bromance, beste vrienden voor het leven. De Seeker waar ik achteraan zat stond in de doodlopende gang met z`n rug naar me toe. Meteen trok ik de teugels aan en liet Ter`r langzaam op de man aflopen. Fasfer blokkeerde de gang waardoor het vampier geen kant meer op kon.
De man draaide zich langzaam om en glimlachte kalm met een wezenloze blik in z`n zwarte ogen.
Hij verdedigde zichzelf niet eens toen ik met m`n zwaard een uithaal naar z`n nek deed. Nog even bleef hij rechtop staan maar toen langzaam zakte z`n lichaam in en rolde z`n hoofd door de gang. Lichtelijk geschrokt draaide ik me om waar Fasfer net in paniek krijste.
Het paniekerige geluid werd al snel woedend en hij stortte zich op een tweede vampier die met zijn zwaard op Fasfer had staan inbeuken. De hengst ontblote z`n tanden en scheurde een stuk vlees uit de borst van de vampier die geen kik gaf.
Als Fasfer niet zo flipte had ik de man kunnen vermoorden maar voor mij was het nog gevaarlijker dan voor de man om me er nu mee te bemoeien.
Ineens verscheen een blonde furie die de man neerhaalde, Fasfer ontweek, op z`n rug sprong en het beest weer onder controle had. Het was zo snel gegaan dat ik verdwaasd naar haar staarde. Bonita keek me aan, glimlachte vaag en trok een mapje onder haar truitje vandaan. ‘Ik heb het!’

Pov. March zy
Zenuwachtig stonden we allemaal voor het kantoorgebouw te wachten. We hadden geprobeerd binnen te komen… met weinig succes. Wel hadden we een hoop lawaai gehoord, maar we konden niets zien. De menselijke politie hielden de nieuwsgierige mensen tegen en Schouwers maakten het luchtruim onveilig.
Mijn zoon was daar ergens binnen.
Ineens viel het krachtveld weg en gingen de elektrische deuren geruisloos open. Hoefslag kondigde hen aan voor we ze konden zien.
Zij aan zij stapten de twee capall naar buiten. Bonita`s zilverblonde haar wapperde in de wind. March hield Aphrodite vast die met gesloten ogen tegen z`n borst leunde.
Een ongerust geroezemoes weerklonk in de menigte toen Bonita herkend werd, de camera`s richtten zich allemaal op haar.
Trots rechtte ze haar schouders en richtte haar ogen op Damon en mij. Vlak achter me stond Beau die onrustig heen en weer schoof.
Een Schouwer schreeuwde Bonita`s naam waarna die overgenomen werd door de vele mensen. Nieuwsreporters richhten zich op hun camera met als achtergrond Bonita die de witte capall van de trap af liet lopen. Fasfer gooide z`n hoofd achterover en slaakte een trillerige kreet.
En toen waren ze bij ons. Damon pakte Bonita`s teugels vast en keek haar diep in haar ogen.
Zelf richtte ik me meteen op mijn zoon die ongedeerd was. ‘Pap,’ zuchtte hij. Ergens was ik blij dat hij bij Bonita was geweest en niet in z`n uppie. ‘kun je haar even over nemen?’ ‘Tuurlijk Darius.’ Snel tilde ik Aphrodite van hem over die slapjes in m`n armen, zij was overduidelijk wel gewond geweest maar ik kon geen wond ontdekken.
‘We hebben haar bloed moeten geven. Maar we vertellen thuis wel wat er gebeurt is.’
‘Ja, laten we naar huis gaan.’
Bonita dreef Fasfer naar voren, de menigte week voor haar opzij en we spoedde ons achter haar aan, met Darius die de stoet sloot. Nooit eerder was ik zo trots geweest op mijn zoon.

Reacties (1)

  • Allysae

    wie kan je met darius shippen:P

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen