Foto bij Twins ~ Twenty-Seven ~ Can I Help You?

Het is niet veel, het is niet boeiend..
Maar dit is álles wat er uit me kwam qua inspiratie en het ene deel wat er ook uitkwam is pas voor later~ That's a secret ~

Het leek net alsof Azusa hem niet hoorde roepen, omdat ze stug doorliep. Kiyoshi beet even in zijn lip en besloot haar nogmaals te roepen. Het kon altijd zo wezen dat zij hem niet hoorde. Na een paar seconden stond ze stil en zette ze haar bagage twijfelend maar snel op de grond. Azusa wilde eigenlijk doorlopen zodat hij haar tranen niet kon zien. Bijtend in haar lip veegde snel maar onopvallend haar tranen weg. Ze knipperde snel met haar ogen om de opkomende tranen te stoppen. Snel draaide zich snel om, zette een gefakete glimlach op en keek hem recht in zijn groene ogen aan. Die ogen zijn zo mooi dat je erin zou verdrinken als je niet uitkeek. 'J-Ja, Kiyoshi-san?' mompelde ze net hard genoeg zodat hij haar kon verstaan. Hij zette een paar stappen haar richting op en stond pas stil toen hij op een armlengte afstand van haar stond. Hij keek recht in haar roze oogjes. De mooiste oogjes die hij in zijn hele leven gezien heeft. Hij kon zien dat ze gehuild had door haar rode ogen. Zoiets kon hij niet echt negeren, waardoor hij zacht zijn hand op haar kin zette. 'Azusa, heb je net gehuild?' 'Nee.. Misschien.. Het is persoonlijk.' zei ze bijtend in haar lip terwijl ze de andere kant probeerde op te kijken. Kiyoshi hield haar kin wat steviger vast zodat ze in zijn ogen bleef kijken. 'Je kan me alles vertellen, ne..' fluisterde hij zacht. Ze knikte en beet harder in haar lip. 
'Waarom riep je me?' vroeg ze maar snel om het ijs te breken. Hij glimlachte even. 'Ik wilde je wel brengen naar jouw logeeradres?' 'N-Nee, hoeft niet ne.. Je bent me niks verschuldigd en je kleffe vriendin wacht op je.. Het is wel heel erg lief aangeboden..' zei ze snel. Ze zorgde ervoor dat haar kin niet meer in z'n hand zat en draaide zich weer om. Ze pakte ze alvast één van haar bagagetassen op. 'Ik vind het wel.. Ik ben geen klein kind meer die niks vind en waarvan altijd haar handje vastgehouden moet worden..' 'Dat vind ik ook niet, ne.. Dat heb ik ook nooit gevonden.. Ik vind dat je een prachtige volwassen vrouw geworden bent in zo'n korte tijd..' zei hij zachtjes. Hij tilde snel wat van haar bagagetassen op en voelde de pijn in zijn been amper. 'Ik breng je wel, ne.. Gewoon omdat we elkaar drie jaar niet gezien hebben en gewoon puur om de gezelligheid.' Daardoor begon Azusa te knikken. Ze bekeek hem van top tot teen en schudde haar hoofd. 'Nee, geef mijn tassen maar.. Je bent door mij gewond geraakt.. H-Het spijt me van de wond.. Je mag niks tillen.. Eigenlijk kan je zelfs beter rusten, nu ik me bedenk.. G-Ga maar..' ze had echt niet gewild dat ze hem raakte. Ergens wilde ze wel dat hij met haar meeliep, maar ze wilt niet tot last zijn.
Kiyoshi houdt het stug vol en begint met lopen. 'Kiyoshi, je hebt een beenverwonding door mij.. Het spijt me.. Maar ga nou maar rusten..'
Ze probeerde snel de tassen te pakken, maar Kiyoshi liep meteen richting het huis waar ze zou verblijven. 'Je hebt tijden lang gereisd, dus laat deze paar bagagetassen maar aan mij over..' 'M-Maar je bent gewond door mij én je moet je wond dan niet overbelasten!' mompelde Azusa vol ongeloof. Zijn haar tassen dan belangrijker dan zijn  verwondingen? Ze zuchtte even. Soms snapte ze helemaal niks van jongens. Ze besloot het maar op te geven wat haar tassen betrof. Ze zou het toch niet winnen.
Azusa liep samen met Kiyoshi door een heel mooi gedeelte van the Mist. Dat is echt een wereldwonder, want het grootste gedeelte van the Mist was grijs, grauw en enorm lelijk. Ze liepen uiteindelijk langs een soort ingang. Een afgesloten stukje van de village. Ze wilde vragen aan Kiyoshi waarom ze zo afgelegen liggen, maar ze besloot het maar niet te vragen. Hij zou het vast niet weten. Ze schraapte haar keel even. 'Dat je het uithoudt om hier te wonen.. Het is hier zo grijs en grauw..' mompelde Azusa zacht. Hij grinnikte even. 'Ik ben hier vanwege Mei, ne.. Ik kom vaak naar buiten om boodschappen te halen.. Spreken we eens af? Of moet ik je helpen met trainingen?' Azusa keek hem heel verrast aan. 'Trainen? Moet je de Mizukage niet helpen?' Azusa zei expres niet 'jouw vriendinnetje', omdat dat gewoon best veel pijn doet. 
Kiyoshi zette haar tassen neer toen ze eenmaal voor het huis stonden. Hij glimlachte even naar Azusa en zag dat ze vrijwel meteen in haar lip beet. Alsof ze wat wilde zeggen, maar het toch op het laatste moment doorslikte. Even bekeek hij haar van top tot teen. Van een klein schattig meisje naar een knappe jonge vrouw. 'Wil.. Je me anders helpen met uitpakken? De.. Bewoners vinden het vast niet erg, ne..' vroeg ze met een zwak glimlachje. Ze wilde Kiyoshi zo lang mogelijk bij zich houden en hem niet naar Mei laten gaan. Hij schudde vrijwel meteen in zijn hoofd, hoewel hij haar graag had willen helpen. 'Nee, ik moet naar Mei toe.. Ze denkt dat ik boodschappen haal, ne.. Zie ik je dan morgen?' 'J-Ja!' antwoordde ze meteen met een knik. Ze klopte op de deur, wachtte tot het openging en drukte een kus op zijn wang. 'Ik zie je wel weer, ne..' fluisterde ze zacht terwijl ze de deur sloot en naar binnenliep.

Reacties (2)

  • Allysae

    ahwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww arme azusa
    mei val dood
    snel verder

    8 jaar geleden
  • Luckey

    snel verder please:D

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen