Foto bij O5. Happy Birthday Bradford badboy (Zayn)

Camilia Anna Ralfs


"Ik begrijp ze echt niet, ze wilde dat ik mijn twintigste verjaardag ging vieren, waar ik helemaal geen zin in had. Heb ik eindelijk toegestemd komen ze niet opdagen" zegt Zayn geïrriteerd en ijsbeert door de woonkamer van zijn appartement. Toen ik hier vanochtend aankwam was hij al opgefokt, het was namelijk al na twaalven, terwijl de jongens om elf uur hier zouden zijn. Ik weet waar ze zijn, maar ik mag het Zayn niet vertellen.
"Begrijp jij dat nou. Waarom zijn ze er niet?" zegt hij gefrustreerd en ploft neer naast me op de bank.
"Zayn, rustig nou. Misschien zijn ze nog op zoek naar cadeautje ofzo" zeg ik, niet wetend wat ik anders had moeten zeggen, om niks te verklappen. Zayn zucht en slaat zijn armen over elkaar.
"Dit is nou waarom ik het niet wilde vieren. Niemand komt opdagen. M'n ouders zullen vast ook niet komen, net zoals vorig jaar. Wat is het nut om je verjaardag te vieren. Je wordt alleen maar ouder" zeurt hij en nu zucht ik. Ik wordt een beetje gek van zijn gezeik nu.
"Zayn, hou op met klagen. Ik ben er en je zit alleen maar te mokken, moet ik dan ook maar vertrekken?" zeg ik en sta al op. Ik zou toch niet weggaan, maar om hem van zijn humeur af te halen, is dit de enige oplossing. Als Zayn stil blijft zucht ik en loop de woonkamer uit. Als hij nu echt niet naar me toe komt, om te zeggen dat ik moet blijven. Dan vertrek ik echt, niet dat het mijn bedoeling is, maar hij is soms gewoon zo koppig.
"Nee Cam wacht. Blijf alsjeblieft" roept hij en staat ondertussen voor me. Ik zucht opgelucht, want ik wilde helemaal niet weg. Ja, ik heb gevoelens voor Zayn, die ik niet toe durf te geven, want ik weet niet hoe zijn gevoelens voor mij zijn.
"Ik dacht dat je me echt liet gaan" zeg ik en loop terug naar de woonkamer. Zayn lacht even achter me en ik voel dan zijn armen van achter om me heen.
"Natuurlijk niet Cam, jij bent de enige die mijn humeur kan veranderen. Dat laat ik niet zomaar de deur uitlopen" zegt hij en ik glimlach en leun met m'n rug tegen Zayn's borst aan. Ik wou dat ik voor eeuwig zo kon blijven staan, maar Zayn denkt daar anders over en laat me uiteindelijk weer los.
"Nou, wat gaan we heel de dag doen, op mijn verjaardag?" vraagt hij en mompelt het laatste erachteraan. Ik ga op de bank zitten en kijk even naar de klok. Nog een half uurtje en dan wordt ik gesms't door Louis, over hoe ver ze zijn. Dus we kunnen niks doen wat lang duurt.
"Laten we een filmpje kijken" zeg ik dan maar en kijk Zayn aan. Hij knikt en loopt naar de kast toe. Een film kan wel, die kan je stop zetten als het tijd is. Zayn stopt de film in de dvd-speler en komt dan naast me zitten.
"Weet jij waarom de jongens er niet zijn?" vraagt hij voordat hij de film aanzet. Ik slik even en kijk hem aan. Ik schud mijn hoofd en hij kijkt me even fronsend aan, maar zegt verder niks. Hij zet de film op play en legt de afstandsbediening naast hem neer. Hij had door dat ik loog, maar ik kan er niks over zeggen. Ik pak m'n mobiel en kijk of ik al een berichtje heb, maar dat is nog niet zo.

Het afgelopen half uur heb ik elke minuut op m'n mobiel gekeken. Opnieuw kijk ik, maar nog steeds heb ik geen berichtje gehad.
"Waarom kijk je telkens op je mobiel, verwacht je iets ofzo?" vraagt Zayn en als ik op kijk, kijkt hij me vragend aan. Ik bijt op m'n lip en blijf in zijn ogen kijken. De mooie hazelnoot bruine ogen, waar ik maanden geleden verliefd op bed geworden.
"Ja, ik verwacht iets. Niets belangrijks eigenlijk, maar toch" mompel ik en leg m'n mobiel naast me neer en kijk weer naar de tv. Ik voel Zayn me nog even aanstaren, maar draait dan zijn gezicht ook weer naar het beeldscherm. Ik vindt het niet fijn om te liegen tegen hem, maar dit is voor de verassing. opnieuw pak ik m'n mobiel weer en kijk er weer op. Dan wordt m'n mobiel uit mijn handen gegrist.
"He, geef terug" roep ik verontwaardigd en probeer hem terug te pakken.
"Eerst vertellen waarop je wacht, anders kijk je niet telkens naar je mobiel" zegt Zayn duidelijk geïrriteerd en ik zucht. Wat moet ik nu weer gaan zeggen dan, ik kan natuurlijk niet zeggen dat ik een smsje van Louis verwacht voor zijn verassing.
"Uhm ik" mompel ik en stop met proberen hem terug te pakken. Wat moet ik zeggen. Zayn kijkt me fronsend en vragend aan. Hoe moet ik nou weten wat ik nu moet zeggen.
"Je doet raar Cam, vertel wat er is. Nu begin ik me zorgen te maken" zegt hij en ik friemel aan m'n vingers. Waarom is dit zo ongelofelijk moeilijk, waarom kan ik niet eens een leugen verzinnen. Als ik net antwoord wil geven gaat m'n mobiel af. Zayn kijkt ernaar en zijn ogen worden groter.
"Je verwachtte een smsje van Louis, wat moet hij van je?" zegt Zayn meteen opgefokt en ik zucht. Ik kijk op en zie dat Zayn voor me is gaan staan. Ik hou mijn mond dicht en probeer m'n mobiel uit zijn hand te pakken, maar telkens trekt hij zijn hand weg.
"Wat moet hij van je Cam Je bent toch mijn beste vriendin en niet de zijne?" zegt Zayn chagrijnig en ik zie dat hij mijn mobiel stevig vast houd, want je ziet zijn hand witter worden. Ik blijf even naar zijn hand kijken en kijk dan op in zijn ogen, die verward en boos staan. Waarom hij nou opeens zo boos is, begrijp ik niet. Maar hij zal straks wel merken dat het nergens voor nodig was geweest.
"Mag ik alsjeblieft mijn mobiel?" vraag ik en bijt op m'n lip. Ik blijf hem aankijken. Hij kan dan wel boos zijn, maar ik ben niet bang voor hem. Ik weet hoe hij kan zijn als hij boos is, maar het doet me niks. Ik ben niet bang voor hem en dat zal ik ook nooit zijn.
"Waarom vertel je me verdomme niks. Hoelang is dit al aan de gang? Hoelang sms je al met Louis. Vinden jullie elkaar leuk? Hebben jullie iets? Vertel het me Camilia" roept hij en hij is duidelijk pist, want hij zegt nooit mijn hele naam. Ik slik en sta op.
"Nee Zayn, ik heb niks met Louis en dat wil ik ook niet. Ik voel niks voor hem en hij sms't me alleen om iets te zeggen, wat ik hem gevraagd had. Als dat al zo'n ramp is. Dan vier je - je verjaardag maar alleen" roep ik terug en loop langs hem heen.
"Je vergeet iets" zegt hij nors en steekt zijn hand naar me uit, waar hij mijn mobiel in heeft. Ik grijp hem uit zijn hand en open het smsje van Louis.

He Camilia, jullie kunnen komen. Vertel niks. Tot straks en ik ben benieuwd naar zijn reactie. Gr. Louis

Ik stop m'n mobiel weg en loop naar de gang, waar ik mijn hakken aandoe en mijn jas. Ik heb gewoon een nieuwe skinny jeans aan, met een nette blouse, met een topje eronder. Zayn zei dat hij dat het leukste bij me vond staan en daarom heb ik het aangetrokken en zo verraad ik ook niks. Als ik in een jurk naar hem toe zou komen, zou het verdacht zijn.
"Zayn, kom hier" roep ik en het duurt even voordat hij komt, maar hij staat uiteindelijk wel voor me in de gang.
"Wat Camilia. Ga lekker naar huis als je dat zo graag wilt of wacht ga naar Louis, dat zal hij wel leuk vinden" zegt Zayn met een boos gezicht en ik zucht. Ik pak zijn schoenen en hou die voor hem. Hij staart ernaar en kijkt dan naar mij, hij begrijpt er niks van.
"Trek aan en kom mee" zeg ik en leun tegen de voordeur aan. Hij pakt zijn schoenen en trekt ze aan. Hij kan dan wel boos zijn, maar hij gaat echt wel mee. Hij heeft op dit moment niks meer te zeggen. Ik wacht tot hij klaar staat en als hij klaar is open ik de deur nog niet. Eerst moet zijn gezicht wat vrolijker.
"Lachen Zayn, je wordt lelijk als je zo boos blijft kijken" zeg ik en sla mijn armen over elkaar heen.
"Waarom zou ik lachen, ik ben net erachter gekomen dat mijn beste vriend en beste vriendin meer met elkaar omgaan dan ik dacht" zegt hij en slaat zijn armen ook over elkaar. Ik zucht en kijk naar de grond en dan naar zijn gezicht.
"Zayn, hoe vaak moet ik nog gaan zeggen dat Louis en ik niet meer omgaan met elkaar, dan normaal als jullie er allemaal bij zijn. Ik kreeg één smsje Zayn. Wat boeit het?" zeg ik en blijf hem strak aankijken.
"Verdomme Camilia, je verwachtte het smsje en dat is nog wel het ergste. Wat voel je voor hem Camilia?" roept hij en ik zucht en gooi geïrriteerd mijn handen omhoog.
"Ik voel verdomme niks voor hem. Hij heeft me een smsje gestuurd omdat ik het gevraagd had. Ik had wat informatie nodig. Kijk vrolijker, zodat ik je mee kan nemen" zeg ik en zet een stap dichter naar hem toe.
"Informatie had je ook aan mij kunnen vragen en waar the hell gaan we heen?" zegt hij en zijn gezicht staat nog steeds op chagrijnig. Dit gaat moeilijker dan ik verwacht had. Eigenlijk had ik helemaal niet verwacht dat het zo zou lopen.
"Zayn please, lach even. Ik weet zeker dat je dit leuk gaat vinden. Ik moet je meenemen of je nou wilt of niet. Ik mag niet teveel verklappen. Alsjeblieft Zayn" zeg ik en kijk hem smekend aan. Hij zucht, maar kijk dan wel weer wat vrolijker. Je ziet dat hij het moeilijk heeft om vrolijk te kijken, want zijn vrienden zijn er niet om zijn verjaardag te vieren en hij denkt dat Louis en ik elkaar leuk vinden. Ik trek de deur open en we stappen mijn auto in.
"Waar gaan we heen Cam en kan je alsjeblieft zeggen waarom Louis je sms'te" vraagt hij en kijkt me nu smekend aan. Ik zucht en kijk voor me uit.
"Ik heb een verassing voor je en Louis heeft me erbij geholpen. Genoeg informatie?" zeg ik geïrriteerd en druk de gaspedaal hard in, om zo snel mogelijk er te zijn. Zayn houd zich nu verder stil en staart naar buiten.
Ik parkeer de auto voor een gebouw, waar je aan de buitenkant niet kan zien wat er binnen is. Zayn kijkt verward naar buiten en kijkt dan naar mij.
"Waar zijn we?" vraagt hij en zonder te antwoorden stap ik de auto uit. Ook Zayn stapt uit en kijk me vreemd aan. Hij kijkt om zich heen, maar het enige wat hij ziet zijn auto's, die stil staan. Ik loop naar een deur en Zayn loopt om zich heen kijkend achter me aan.
"Wat gaan we doen Cam?" vraagt hij toch een tikkeltje nieuwsgierig en ik open de deur. Ik wijs naar binnen en Zayn loopt naar binnen en ik ga achter hem aan. Het is een lange gang en bij de volgende ingang laten ik hem stoppen.
"Wacht even" zeg ik en hij kijkt me fronsend aan, maar leunt dan tegen de muur aan. Ik pak m'n mobiel en stuur snel iets naar Louis, dat we voor de ingang staan en of ze klaar zijn voor de binnenkomst van Zayn. Al snel heb ik een smsje terug, dat ze er klaar voor zijn en ik stop m'n mobieltje weer in mijn broek en kijk naar Zayn, die duidelijk niks begrijpt van dit gedoe.
"Maak de deur maar open" zeg ik met een glimlach en leun tegen de deurpost aan. Zayn kijkt me even nadenkend aan, maar opent de deur dan toch. Binnen is het donker en Zayn zucht.
"Leuke grap hoor Cam, wat moet ik met dit?" vraagt hij geïrriteerd en ik zie dat hij een lichtknop probeert te zoeken. Opeens gaat het licht aan en roepen er zo'n honderd mensen.
"Happy Birthday Bradford Badboy" en ik grinnik even om Zayn's gezicht.
"Happy Birthday my sexy best friend" zeg ik erachteraan en Zayn draait zich om. Zijn ogen zijn vochtig en dan voel ik zijn armen om me heen en verlaat een snik zijn lippen. Hij heeft me stevig vast en ook ik laat hem niet los.
"Niet huilen Zayn, maar lachen. Dat is wat je vandaag verder de hele dag moet doen. Dit is jou verjaardag en je zult het niet meer vergeten" fluister ik in zijn oor en hij houd me nog even vast.
"Het spijt me van net. Ik had dit gewoon niet verwacht"
"Het geeft niet Zayn. Groet de andere nou maar" zeg ik lachend en laat hem los. Hij veegt zijn tranen weg en loopt naar de andere jongens. Ik zeg de mensen ook gedag en loop dan ook naar de andere jongens.
"Waar bleven jullie zolang?" vraagt Louis en ik zucht. Moet ik hem eerlijk vertellen wat er gebeurde?
"Dat vertel ik later wel, laten we genieten van het feestje" zeg ik en loop naar de bar toe, waar ik wat alcohol bestel en het glas met drinken in één keer leeg drink. Wat was het moeilijk om Zayn hier te krijgen.
"Echt bedankt Cam, dit had ik echt niet verwacht" fluistert Zayn in m'n oor, terwijl hij me knuffelt. De muziek staat volop aan en ook Zayn neemt wat drinken en drinkt het ook in één keer op. Nog steeds heeft hij me vast en eigenlijk wil ik hem niet los laten, maar hij denkt daar weer eens anders over.
"Wil je met me dansen Cam?" vraagt hij en ik zie onzekerheid in zijn ogen. Ik glimlach en knik. Hij glimlacht en pakt mijn hand vast. Hij trekt me de dansvloer op en precies wordt er een langzaam nummer opgezet. Zayn legt zijn armen om mijn middel en ik leg mijn armen om zijn nek. Ik zie wat andere meisjes, die ik zelf niet ken jaloers kijken, maar ik negeer het volkomen. Dit moment is van Zayn en mij. Dit moment zal ik ook nooit meer vergeten. Ik leg mijn hoofd tegen zijn borst en hij leunt met zijn kin op mijn kruin en zo dansen we verder.
"Ik ga je hier zo vaak voor bedanken Cam" zegt hij en ik glimlach. Hij is wel een lieve jongen, alleen moet je het op een bepaalde manier aanpakken om hem niet boos te maken, wat dus net wel gebeurd is. Maar ik ben het nu allemaal weer vergeten, want dit is veel beter dan ruzie.

Zayn en ik hebben een lange tijd gedanst en hij heeft zich nog een paar keer verontschuldigd en ik heb toen gezegd dat hij moest genieten en moest stoppen met sorry zeggen. Ik vond het wel weer genoeg en ik vindt dat hij moet genieten van deze dag. Het is druk en Zayn is met vele meiden aan het praten, waarom ik wel een beetje jaloers wordt. Ik loop naar Niall toe, die op de bank zit met een zak chips in zijn handen.
"Hi Irish boy" zeg ik als ik naast hem ga zitten.
"Hello Dutch girl" grinnikt Niall en ik glimlach. Ja, ik kom uit Nederland en heb Zayn ontmoet toen ik met mijn ouders hier op vakantie ging. Ik was achttien en nadat ik Zayn ontmoet had, wilde ik hier niet meer weg. M'n ouders vonden het maar best en hebben me hier gelaten. Ik heb ze al een jaar niet gezien, maar ik voel me thuis bij deze jongens en vooral bij Zayn. De jongen van m'n dromen.
"Waar zit je met je gedachten?" hoor ik opeens naast me en ik kijk om en zie Zayn zitten met een glimlach op zijn gezicht. Niall lacht en eet ondertussen verder.
"Ergens, maar daar hoef jij helemaal niks over te weten" zeg ik als grapje en zijn ogen worden wat groter, maar lacht dan uiteindelijk wel. Ik lach ook en leun tegen hem aan. Soms begrijp ik niet dat hij nooit gemerkt heeft dat ik meer voor hem voel, maar misschien is het maar beter ook.
"Willen alle koppels of geliefde samen op de dansvloer komen staan?" wordt er gezegd door de dj en vele mensen gaan van de dansvloer af, terwijl er ook veel andere op gaan.
"Wil je meekomen Cam, ik wil deze dans met jou" fluistert hij in m'n oor en ik wordt rood. Zayn staat op en steekt zijn hand uit, die ik maar al te graag aanpak. Hij neemt me mee en loopt de dansvloer op. Ik kijk even naar Louis die samen met Harry aan de kant staat. Hij steekt zijn duimen op en ik glimlach. Alleen Louis weet eigenlijk dat ik wat voor Zayn voel, maar nu weten de andere het denk ik ook, want je moest op de dansvloer komen staan als je een relatie had of verliefd op elkaar bent. Dan valt het dubbeltje bij me. Zayn vraagt mij ten dans, dus dat betekend dat hij me leuk vindt of doet hij dit vriendschappelijk? Een beetje in de knoop begin ik met hem te dansen. Hij heeft me stevig vast en we staan dicht tegen elkaar aan.
"Zayn?" zeg ik vlak bij zijn oor en wacht op een antwoord.
"Ssst" fluistert hij uiteindelijk als ik net mijn mond weer open wil trekken. We dansen door en ik geniet van zijn lichaam tegen de mijne. Ik leg mijn hoofd beter tegen zijn schouder en sluit mijn ogen, terwijl ik naar de muziek luister, die gemengd wordt met zijn hartslag. Dan laat Zayn mij iets los en til ik mijn hoofd op. Hij kijkt me aan en legt zijn hand op mijn wang. Zijn duim streelt er zachtjes overheen en hij blijft me geconcentreerd aankijken, maar toch ook ergens onzeker. Wat wilt hij? Ik begrijp het niet meer. Het is verwarrend aan het worden. Opeens schiet ik uit mijn gedachten en voel ik zijn lippen op de mijne. Onze lippen glijden over elkaar heen en ik leg mijn arm steviger om zijn nek, om hem duidelijk te maken dat ik dit absoluut niet erg vind. Zayn drukt zijn lippen steviger op de mijne en houd zijn andere arm stevig om mijn middel heen, zodat ik niet weg kan. Een tijdje staan we hier stil te zoenen, terwijl het volgende langzame nummer zich begint af te spelen. Alles om me heen vervaagd, ik voel alleen de lippen van Zayn op de mijne, maar wanneer hij ze weer van de mijne af haalt en nog een klein kusje erachteraan drukt krijg ik alles weer mee. Ik stond hier net de zoenen met mijn beste vriend. De jongen waar ik al tijden verliefd op ben. Zayn kijkt me aan, met een zwak glimlachje.
"I love you Cam. Je bent een speciaal persoon in mijn leven, die ik nooit meer wil laten gaan" fluistert hij in m'n oor en een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht.
"I love you too Zayn" zeg ik en druk opnieuw mijn lippen op de zijne en beide gaan we op in dit moment. Het moment van ons tweeën en van niemand anders. Deze verjaardag zal hij, maar ook ik nooit meer vergeten.
"Be my girl" zegt hij zachtjes terwijl hij me diep in de ogen aankijkt. Ik knik en opnieuw zoenen we passievol en liggen onze lippen de rest van de avond vaak op die van elkaar. We blijven elkaar stevig vasthouden en genieten volop van het feestje, dat de jongens en ik voor Zayn geregeld hadden en perfect verloopt.

Ik had niet verwacht dat Zayn precies dezelfde gevoelens voor mij zou hebben. Nooit had ik aan hem gemerkt dat hij ergens meer voelde voor me dan vriendschap, maar daar ben ik wel blij om. Want vandaag heb ik hem verrast en hij mij ook. Dit kan je zeker weten een perfecte dag noemen. Ik, vanaf nu Zayn Malik's officiële vriendin.

Reacties (2)

  • agirlx

    awh, het was wederzijds x
    eigenlijk wel te voorspellen, maar toch erg leuk :)x

    6 jaar geleden
  • xMissMarije

    goed geschreven

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen