Foto bij [56] Solutions

Pov. Bonita “Bonny” Luxfort
Fasfer en Ter`r brachten we niet meer terug naar het eiland maar we zette de dieren in de stallen bij Draco thuis. Zwijgend zadelden Darius en ik de hengsten af en hingen de zadels en hoofdstellen op een vrije haak. Z`n bruine ogen vingen de mijne en hij trok me tegen zich aan.
‘Wat ben ik blij dat jij mee was! Zonder jou waren Aphrodite en ik gestorven vannacht.’ Ik zuchtte en sloeg m`n armen om hem heen. ‘Ik ben blij dat ik tenminste iemand heb kunnen beschermen…’
Hij glimlachte en streek een lok haar uit m`n gezicht. Met ingehouden adem keek ik naar z`n gezicht dat opeens een verdrietige uitdrukking had, de gelijkenis met Marti was verbluffend.
Automatisch trok ik hem tegen me aan en streelde z`n haar. Hij ademde huiverend in en uit, een traan gleed langs m`n hals naar beneden. ‘Ik heb voor het eerst een mens vermoord.’
Natuurlijk begreep ik zijn schrik, hij was altijd zo zachtaardig tegen levende wezens. Er zat simpelweg geen greintje kwaadaardigheid in de jongen.
‘Het is oké Darius.’ Voorzichtig duwde ik hem een stukje achteruit, drukte een kus op z`n voorhoofd en pakte z`n hand.
‘Laten we naar binnen gaan.’ Hij antwoorde niet maar liep gehoorzaam met me mee.

Binnen was het zoals verwacht een hels kabaal dat alleen maar erger werd toen wij binnen kwamen. Schouwers, ministers en paparazzi schreeuwden om het hardst.
Beau wrong zich tussen twee mensen heen en vloog Darius om z`n hals.
‘Hoe deden de capall het?’ vroeg hij indringend. Darius knikte. ‘Ze deden het fantastisch, ze deden geen enkele poging om Aphrodite op te eten.
Beau lachte trots en klopte z`n beste vriend op z`n schouder en ging naast hem staan.
Ik voelde me klein naast deze twee jonge grote mannen…
‘Bonita! Hoe kan het dat je nog leeft?’ vroeg een reporter aan me en duwde een microfoon onder m`n neus.
Ik haalde m`n schouders op en sloeg m`n armen over elkaar. Damon verscheen naast me. ‘Bonita heeft haar rust nodig maar wij zullen de vragen beantwoorden.’
Hij gaf een kneepje in m`n hand en gebaarde dat ik de kamer uit moest.
Gelukkig mar want ik hield niet zo aan die drukte en het gedrang. De mensen weken godszijdank allemaal voor me opzij toen ik naar de deur liep. Darius en Beau kwamen achter me aan.
‘Hoe gaat het met Aphrodite?’ wou Darius weten.
‘Tot zover ik weet heeft ze nog steeds bloed nodig om te herstellen, ze heeft een harde klap gehad toen ze van de bovenste verdieping viel! er zijn wat botten gebroken en haar middenrif is gescheurd. Kress en Beryl hebben haar veel bloed gegeven maar nog niet genoeg.

‘Wij geven ook wel bloed.’ Mompelde Darius en liep naar Aphrodite `s kamer.

Ik liep eerst naar de kamer die me aangewezen was. De ruime kamer was licht en stijlvol ingericht. Met een diepe zucht legde ik het zwaard op het bureau neer en trok die vieze kleren uit. Eigenlijk had ik wel willen douchen maar ik wist dat daar gewoon geen tijd voor was.
En dus trok ik een broek en een blouse aan. M`n haar en gezicht waste ik in de wasbak. Langzaam keek ik op om m`n eigen ogen te ontmoeten in de spiegel. Ik had mijn Krachten in bedwang weten te houden vandaag. Ondanks het feit dat mijn emoties overweldigend waren. Maar nu, nu golfde de magie zo krachtig door me heen dat m`n haarpunten knetterden. Ik deed m`n haar in een losse knot op m`n hoofd en liep daarna naar Aphrodite`s kamer toe.
Het was vrijwel leeg, alleen Kress, Darius en Beau.

Beau keek op toen ik binnen kwam, z`n ogen gleden even langs me heen maar hij glimlachte al snel. ‘Daar zit nog wat bloed Bonny.’ Hij prikte tegen m`n sleutelbeen en liep daarna langs me heen naar buiten.
Darius keek naar Kress die zich met een dramatische zucht op een stoel liet zakken.
‘Ik kan haar niet teveel geven…’ mompelde ik en liep naar het bed toe. M`n bloed welde op uit de snede die ik met een mesje maakte. Voor het zou genezen duwde ik het tegen haar lippen aan.
Langzaam maar zeker begon ze te drinken en na een halve minuut gingen haar ogen langzaam open.
‘Zo is het genoeg Aphro.’ Ik trok m`n arm terug. ‘Weiss heil.’ Zei ik en meteen was de snee dicht.
‘Je zal nog wel even moeten slapen. Dat ga ik ook doen.’
Meteen ging ik terug naar m`n eigen kamer en viel nog met kleren aan inslaap.

Pov. Darius Zy
M`n mobieltje ging af. Morgan. Snel stond ik op en liep Aphrodite`s kamer uit.
‘Liefje,’ Zei ze toen ik opnam. ‘ik zag het nieuws. Ben je oké?’ ik glimlachte.
‘Natuurlijk ben ik in orde, Morgan. Bonita was bij me…’
Ze zuchtte opgelucht. ‘Mag ik naar je toe komen?’ de aarzeling was duidelijk in haar stem te horen.
‘Dat zou ik heel fijn vinden.’ Lachte ik en gaf gouw het adres door.
Voorzichtig opende ik Bonita`s kamer en zag haar op het bed liggen. Haar gezicht was ontspannen en haar mond stond een stukje open, haar hoektanden staken dreigend uit.
Mijn dankbaarheid tegenover haar was enorm. Zonder haar waren Aphrodite en ik daar gestorven vannacht. Stilletjes trok ik de deken onder haar vandaan en sloeg die over haar heen. Nodig was het niet want vampiers voelden toch niet echt kou meer maar het was gewoon een stoort gewoonte.
‘Slaap lekker Engel.’ Ik drukte een kus op haar wang en sloop de kamer weer uit. Ik wist donders goed dat zij jaren ouder was dan ik maar als je de tijd ervan aftrok dat ze dood was was ze jaren jonger dan ik! Daarom voelde ik me als een oudere broer voor haar, ik had altijd al een zusje gewild wie ik kon vertroetelen.

Het huis was vrij stil, blijkbaar hadden ze iedereen naar huis gestuurd.
Ik ging het geluid van mijn vaders stem achterna en kwam in de eetkamer uit waar ze allemaal zachtjes overlegden. Toen ik binnen kwam vielen ze stil. ‘Oh jongen toch!’ riep Hazel en trok me in haar armen. Geschrokken liet ik het toe dat ze me stevig knuffelde en daarna op een stoel neerzette.
‘Jullie hebben goed gevochten daarbinnen.’ Zei Draco.
‘Wat?’ vroeg ik niet begrijpend en nam een slok van de dampende thee. ‘Jullie hebben zeven volwassen vampiers vermoord! Dat is echt heel goed.’
Ik schudde m`n hoofd. ‘Bonita moet er nog vier hebben gedood dan.’
Verwachtingsvol leunde iedereen dichter naar me toe maar toen ik niets zei vroeg Damon naar wat er binnen gebeurt was.
Snel vertelde ik over de capall, de stem over de intercom en de Seekers met de bellen.
‘Het was echt heel eng. Ik kan me niet eens voorstellen hoe bang Bonny geweest moet zijn helemaal alleen.’

‘Weetje, eigenlijk zouden we draken moeten hebben.’ Vragend keken we Harry aan die z`n bril schoonmaakte.
‘Draken? Ze zouden wel nuttig zijn maar hoe zouden we ze onder controle moeten houden?’ March grijnsde tegen de sterfelijke mensen. ‘Wij… draken en vampier hadden vroeger een verbond. En ze zijn eervol. We zouden maar eens opzoek moeten gaan naar draken en een plek uitkiezen waar we slag willen leveren tegen de demonen en dan moeten we ervoor zorgen dat het de laatste is. Er zijn al genoeg slachtoffers gevallen!’ Damon klopte mijn vader op z`n schouder en stond op.
‘Darius, Morgan is er. En ik ga even naar Bonny toe!’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen