Foto bij Forty-two

Nog gefeliciteerd met Zayn! Bit late, maar goed. : ) xoxo

Chapter forty-two.
M
aar, ik was nog niet klaar, en rende gelijk weer achter Zayn aan. Hij draaide zich geïrriteerd om, met een duidelijk nog steeds geschrokken blik in zijn ogen. 'Ben je verliefd op Maddi?' Vroeg ik hem, gelijk duidelijk tenminste. Zijn mond viel open, toen klapte hij hem weer dicht en keek om zich heen. Alsof hij wilde kijken of er anderen waren, maar dat was niet het geval. Hij keek naar zijn handen, die hij inelkaar had gevouwd. 'Ik weet het niet oké?' Zei hij toen, op fluistertoon, blijkbaar nog steeds bang dat anderen het zouden horen. 'Maddi is niet het juiste meisje voor jou Zayn.' Zei ik toen, ook op fluistertoon. Zayn slikte en keek naar het plafond terwijl hij zei: 'Tijd zal het leren toch?' Ik schudde mijn hoofd. 'Tijd zal het alleen maar moeilijker maken. Doe wat je hart je ingeeft.' De pauze daarna, zat Maddi niet meer bij ons aan de tafel. Maar niemand vroeg ernaar, blikken zeiden genoeg.

'Haz!' Riep Louis en kwam aangesneld. 'What's up?' Vroeg ik hem en keek hem afwachtend aan. 'Zullen we vanmiddag naar de stad?' Ik dacht na. De laatste dagen hadden ik en Louis wat afgelachen, en ik mocht hem meer dan voorheen. Veel meer. Maar hij had me wel genaaid, en natuurlijk Abi (Ietterlijk), en ik kon hem niet zomaar vergeven. Maar wie wist wat er van kwam, en door zijn smekende blik moest ik wel knikken. 'Yes, thanks Harry!' Zei hij en hij omhelsde me zelfs. Hij leek er echt blij mee te zijn. Ik keek hem al hoofdschuddend na, met een glimlach op mijn gezicht. Hoe mensen konden veranderen. Niall kwam daarna aangelopen, zei niks, maar omhelsde me lang. Ik knuffelde hem maar al te graag terug. 'Vanwaar deze knuffel?' Vroeg ik hem en hij deinsde iets achteruit zodat hij me recht in mijn ogen kon kijken. 'Ik heb een 7 voor wiskunde!' Ik klapte in mijn handen. 'Wow, goed zo, Niall! Maar daar ik heb je helemaal niet geholpen?' Niall schudde tegenstrijdig zijn hoofd. 'Jawel hoor, je geeft me liefde en maakt me gelukkig, en je motiveerd me. Ik denk dat dat wel genoeg is om een goed cijfer te halen.' Nu omhelsde ik hem. 'Je bent fantastisch; alleen weet je het zelf nog niet.' Zei ik en tilde hem een stukje de lucht in. 'I love you, I love you, I love you.' Zei hij toen en kuste me op beide mijn wangen. We probeerden niet te klef op school te doen, maar soms moest het gewoon even. En dat leverde dus weer vage blikken op van medeleerlingen, dus stak ik mijn middelvinger op en kuste Niall vervolgens op zijn mond. Hoewel het verboden was om op school te zoenen, deden we het gewoon. Die regel hadden we nu al zo vaak verbroken, dat we het niet echt meer een regel konden noemen. Langzaam bewogen onze lippen over elkaar, en af en toe proefte ik zijn tong. Uiteindelijk hoorde ik zelfs niemand meer smoezen hierover, want ik ging helemaal op in de kus. Toen we hem beëindigde fluisterde ik in zijn oor: 'Vanavond bij mij?' Aangezien school bijna afgelopen was en ik eerst met Louis naar de stad ging. 'Ja, 7 uur?' Ik knikte. 'Zie ik je dan, Nialler.' En kuste hem nogmaals op zijn wang, om toen weg te lopen. Ik had nog één les te gaan.

Samen met Louis liep ik door de stad en hij wees me allemaal dingen aan die hem leuk leken eens binnen te gaan, hoewel we hier al heel vaak hadden gelopen. Sommige winkeltjes ongingen je gewoon, terwijl ze misschien juist wel heel leuk waren. Toen we langs de Jack Wills liepen- mijn lievelingswinkel, pakte ik Louis' arm vast en trok hem mee naar binnen. 'Wil je kleding kopen?' Vroeg hij en ik schudde mijn hoofd. 'Nee, of tenminste niet voor mij.' Ik zou een sweater voor Niall kopen. Hij had ooit gezegd dat hij mijne zo leuk vond, dus wilde ik een andere kleur voor hem kopen. Mijne was paars met witte letters, maar mij leek een blauwe voor hem wel leuk. Dus zocht ik in de rekken, vond de kleur die ik wilde in de maat die Niall had en rekende af. 'Voor Niall?' Vroeg Louis, na een tijdje. Ik knikte. 'Dat is lief.' Ik knikte nogmaals. 'Weet ik.' Zei ik en bedankte de kassajuffrouw. 'Zullen we naar Starbucks?' Ik stak mijn duim op als teken dat dat goed was. 'Oké, let's go.' Zei hij. Terwijl we ernaartoe liepen sloeg Louis zijn arm om mijn schouders. 'Je weet dat het me spijt hè?' Vroeg die ineens, oprecht serieus. 'Ja.' Zei ik enkel en hij keek even moeilijk naar de grond. Deze keer was ik degene die zei: 'Tijd zal het leren.'

Reacties (5)

  • Mirari

    Yay Narry is heel klef, en dat is verboden. Oeeeeeh badboys Xx

    6 jaar geleden
  • teamLarry

    Sorry, I'm weird lol

    6 jaar geleden
  • teamLarry

    Maar hij had me wel genaaid, en natuurlijk Abi (Ietterlijk)

    HAHA, LOL. LAUGHED SO HARD AT THIS HA

    6 jaar geleden
  • afghani

    ooeehh mooooi. Ik moet eigenlijk leren, maar kon het niet laten om het te lezen haha XD

    6 jaar geleden
  • xMissMarije

    Mooi geschreven

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen