Foto bij Chapter one hundred nine

Jake Fraun

“Mag ik jullie er allen op wijzen dat ik volgende les verwacht dat de leerstof gekend is en dat ik bevoegd ben om…”
Meer kreeg ik niet mee van McClouds preek doordat de hele klas rumoerig alles bijeen begon te pakken en luidruchtig op stond om het lokaal te verlaten.
De bel was geweest en had de middag aangekondigd. Niemand voelde de behoefte om nog langer in het fysicalokaal te blijven hangen en al helemaal niet bij meneer McCloud. Hij kon zo verschrikkelijk lang doordrammen over het belang van fysica en waarom we er elke dag mee bezig mee zouden moeten zijn.
Ik zuchtte en kieperde alles in mijn rugzak. Tegen het einde van de dag zag de inhoud van mijn rugzak er meestal niet meer uit, maar dat kon me op het moment weinig schelen. Ik had honger.
Alyssa stond om me te wachten in de gang. Ze zag me niet aankomen doordat ze grondig haar nagels inspecteerde.
Ik sloop haar voorbij en legde mijn handen op haar ogen.
“Raad eens!” zei ik met een hoog stemmetje. Ik hoorde Alyssa lachen.
“God, Jake, je bent zo voorspelbaar. Zelfs al zet je een hoge stem op”, lachte ze waardoor ik grinnikte. Ik gaf haar een speelse duw tegen haar schouder waarop ze me een serieuze mep terug gaf.
“Hé jongens, mag ik vandaag weer bij jullie zitten. Ik ken nog niet zo veel mensen hier.”
Ik draaide me om en zag Remco me met een verlegen blik aankijken.
“Natuurlijk mag dat! Kom, we gaan want ik heb honger!” zei Alyssa vrolijk en ze trok mij en Remco met zich mee richting de trap.
“Rustig, Speedy, ik zou graag zonder gebroken botten de eetzaal bereiken”, lachte ik wat ook een lachje bij Remco ontlokte.
Alyssa liet ons los en op een normaal tempo huppelde ze de trap af. We dumpten onze rugzakken in de grote hal en liepen alleen met ons eten en drinken naar de eetzaal waar de meeste leerlingen al zaten te eten.
Ik liet me neerzakken op mijn vaste plaats en keek droevig naar de lege stoel naast me. Ik had hem express vrij gehouden, ik wilde dat Heath elk moment de mogelijkheid had om zich weer bij ons te voegen. Ik miste hem.
Alyssa zag me staren en keek me bezorgd aan. Ik wierp haar een zo overtuigend mogelijke lach, maar zelfs zonder haar blik af te wachten, wist ik dat ik faalde.
Heath wilde niets meer met mij te maken hebben en dat deed verrekte pijn.
Remco daarentegen leek zich van geen kwaad bewust en begon te zuchten toen iemand het woord ‘fysica’ liet vallen.
“Snappen jullie iets van dat vak? Zou je het mij dan eens kunnen uitleggen, want echt hoor, in mijn berekeningen staat de aarde stil”, mopperde hij waardoor ik grinnikte.
“Nou, ik ben geen fysisch wonder, maar Alyssa wil het je vast met alle plezier uitleggen”, antwoordde ik glimlachend waarop Alyssa verrukt begon uit te leggen.
Ik zag hoe Remco zich probeerde te concentreren, maar iedereen wist dat Alyssa veel te snel praatte om er ook maar iets van op te vangen.
“Al, waarom ga je straks niet even met Remco naar de bib? Daar kun je hem in alle rust en kalmte alles uit leggen”, stelde ik voor. Alyssa reageerde enthousiast en Remco schonk me dankbare blik.
Ik wist hoe overweldigend Alyssa soms kon zijn. Ze was niet van de domste, maar vergat soms dat anderen niet helemaal konden volgen. Het had wel iets lief.
Toen Remco en Alyssa klaar waren met eten en ik zelf ook mijn brooddoos sloot, stonden we tezamen op en schoven onze stoelen onder de tafel.
We zeiden de anderen nog gedag en liepen toen naar buiten.
De sneeuw begon langzaam te smelten wat zorgde voor plassen vol slijk. Hier en daar lag nog een restje ijs dat het zonlicht weerkaatste.
We liepen terug naar de grote hal om onze brooddoos weg te steken. Toen namen Alyssa en Remco afscheid van mij en liepen druk pratend met z’n tweeën naar de bibliotheek.
Ik wandelde in stilte terug naar buiten tot de grote velden, die dienst deden als sport terrein, maar evenzeer als ‘weide’ in de zomer. Door het koude weer bleven de meeste leerlingen binnen, maar ik vond dat de laatste sneeuw iets speciaal had. Sneeuw op zich was al mooi, maar dit was gewoon bijzonder om te zien.
Op de velden lag nog veel sneeuw, hier werd nooit zout gestrooid. Hier en daar piepte er al wat nieuw lente gras door de laag verijzelde sneeuw wat een prachtig effect gaf.
Plots zag ik een bekend hoofd me voorbij wandelen.
“Blake!”
Het groepje jongens draaide zich om en ik zag Blake grijnzen toen hij besefte dat ik hem geroepen had. Hij kwam op zijn gemak naar me toe geslenterd.
“Jake, jongen, alleen op pad?” vroeg hij en ik grinnikte. Hier op school was het meestal geen goed teken als je alleen liep.
“Ach ja, liever dat dan bijles fysica”, grinnikte ik. Blake lachte met me mee.
“Zeg Blake, ik vroeg me af, heb je geen zin om thuis eens langs te komen?” vroeg ik toen, aangezien dat de reden was dat ik hem geroepen had.
“Je bedoelt, bij jouw thuis, bij je moeder?”
“Nee, ik bedoel bij de jongens thuis. Ik kwam gisteren op het idee en heb het voorgesteld. Ze reageerden nogal enthousiast, dus ik raad je aan om ook effectief te komen.”
Blake lachte.
“Probeer je me soms te dwingen, Fraun?” zei hij en hij kneep zijn ogen samen. Ik maakte een verontwaardigd geluidje.
“Ik zou niet durven!” riep ik overdreven uit waardoor we beiden moesten lachen.
“Nee, nee, natuurlijk niet,” lachte Blake, “maar ik vind het geen slecht idee. Ik zou graag jullie allemaal nog eens zien.”
“Wel, noem maar een datum, ik zal zien of het met de jongens hun agenda past”, stelde ik voor en Blake knikte instemmend.
“Ik zal het je morgen laten weten, goed?”
“Prima!”
Blake draaide zich langzaam terug naar zijn vrienden en ik stak mijn hand nog even ter laatste groet voordat ook ik me omdraaide en terug wandelde. Ik keek even kort op mijn gsm hoe laat het was en stelde vast dat de pauze binnen enkele minuten over zou zijn.
Ik wandelde terug naar de hal en hees mijn rugzak over mijn schouder. Nog drie uur te gaan en ik was weer thuis.


Hai moatjes! ^^ Ik heb jullie -weeral- gemist (:
Ik weet dat dit stukje nogal saai is, sorry daarvoor, maar het is echt wel een aanloop naar drama ten top (;
Na ja, drama ten top, ik vind het zelf nogal cliché eigenlijk, maar mijn eerste idee is een beetje té en dat lag ook te nauw in verband met mezelf en daar probeer ik een beetje van af te stappen. Ik hoop dat jullie een beetje van cliché houden, want anders is dit nogal een stomme story ;o
Reacties zouden me echt héél héél héél blij maken(A)
I love you(flower)

Reacties (7)

  • DouglasBooth

    looooove it

    8 jaar geleden
  • Appelpudding

    DRAMALAMA I LUF DRAMA LALALALALA I LUF THIS STORY SOOOO MUCH LALALLAALAL I CANT SPEAK ENGLISH OEHOEHOSH Llalalala pudding ;D

    8 jaar geleden
  • IveG0TStyles

    Ahaha kwam er net achter dat er nog en hoofdstukje was. IK Denk dat ik de mailtjes gemist heb ofzo:(
    Naar nu heb ik wel veel te lezen;p en dit was weer leuk! Gebeurde niet echt heel erg veel maar o en of andere manier was het toch niet saai! Best knap! En blake is echt leuk! Snel verder, en als weet nog en hoofdstukje is nu ga ik me schamenxDxx

    8 jaar geleden
  • Jamezzz

    Dramah dramah dramaaaaaaaaaaah!!!!! Hurry Hurry Hurry(dance)

    Okay, so I went away for a while, but I'm back and better than ever sooo I'm gonna comment from now on on every chapter(yeah)

    x Jamezzz

    8 jaar geleden
  • Explore

    Blakeeeee! Blake en Niall moeten iets krijgen! ;DDD ja moet. Haha
    Snekverder. Xx

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen