Lalala... weetje als ik het op A5 formaat enzo op word allemaal invoer heeft mijn eerste verhaal, nou ja, seizoen 1 dus, 233 paginas...
en deze nu inmiddels... 58
Hm... gaat de goede kant op, maar nog een laaange weg te gaan/
Haha vraag me niet waarom ik altijd die soort dingetjes bekijk, hoeveel paginas het zijn, gemiddelde aantal woorden ect.ect. vind ik gewoon leuk of zoxD

Nilili Lalala Nililiya Nilili Mambo...
oké, dat heb ik nu heel de tijd in mijn hoofd.
Hoera voor Block B - Nilili Mambo ;D
tamtamtam....
Okay Enjoy ;D

*Still Michelle her point of view*

Ik begon te huilen terwijl ik naar alle rook achter me keek die steeds verder weg was. Dit kon niet waar zijn, dit kon niet echt gebeuren. Net nog hadden we een gesprek en nu was Merel opeens spoorloos verdwenen en waarschijnlijk nog ergens in de basis, terwijl ik hier eigenlijk half word ontvoerd door Kisame en de basis zo juist waarschijnlijk is ontploft.
"Kisame, waar gaan we heen? Alsjeblieft... Ik wil terug... en mijn buik doet pijn door zo op je schouder te liggen. Kisame, alsjeblieft..," jammerde ik, maar ik was inmiddels opgehouden met het schoppen en slaan.
Ik had er even geen kracht voor, nu ik zo aan het huilen was omdat ik bang was dat Merel misschien wel dood was.
Kisame zuchtte en stopte even, "dan moet ik je maar anders dragen."
Ik werd op de grond gezet, nou ja, op een tak.
Ik ben hartstikke slecht met hoogtes, ik heb echt enorme hoogtevrees. Dus op een tak gezet worden was dan ook niet het leukste, maar op dit moment was ik in mijn hoofd meer bezig met Merel, dan met deze hoogte. Toch kon ik het niet laten om me vast te houden aan Kisame zijn cape, aangezien vallen toch niet echt iets was wat ik wilde.
Kisame keek me even aan en waarschijnlijk wist hij even niet wat hij met me aan moest, want hij stond daar in stilte maar naar me te kijken.
"Wat?" vroeg ik, terwijl ik me wat beter vast hield.
Opnieuw zuchtte hij, "ben je bang voor hoogtes?"
Ik knikte.
Kisame plaatste een arm om mijn middel en de ander onder mijn knieën, waarna hij me alsof ik een soort prinses was optilde.
Ik maakte een geschrokken geluidje, aangezien ik dat niet zag aankomen, en hield hem goed vast.
"Dit doet geen pijn aan je buik neem ik aan?" vroeg Kisame.
Ik schudde mijn hoofd, " nee."
"Oké, dan gaan we zo verder. Geen zorgen, ik zal je niet laten vallen," zei hij, terwijl hij verder sprong.
Ik knikte weer en bleef me vasthouden.
Weetje dat het ergens, op een of andere rare manier, helemaal niet zo erg was om zo bij Kisame in zijn armen te liggen? Ja, ik weet het, het klinkt gestoord. Hij is een fishyman. Maar hij was volgens mij niet echt een bad person, tenminste... hij heeft me nooit wat gedaan... oké, ik was hier dan ook pas een week. Maar dat was het punt ook helemaal niet, hij deed gewoon best wel lief, zelfs nu.
"Denk je dat Merel dood is?" vroeg ik zacht, terwijl ik tegen hem aanleunde en nog steeds een beetje moest huilen.
Het idee maakte me gewoon bang.
Merel was het enige wat ik had in deze wereld en bovendien was ze mijn beste vriendin, ik wilde haar absoluut niet kwijt.
"Ik weet het niet, ze was verdwenen, right. Dat maakt het een 50/50% chance...," zei hij.
Ik snikte en hield Kisame beter vast, "Merel...."
En alweer zuchtte Kisame, " wat ook betekend dat de kans nog best groot is dat ze nog leeft."
Ik knikte, maar had geen zin om verder nog iets te zeggen. Ik was ergens ook wel weer boos op Kisame, ik bedoel... hij liet haar wel zomaar achter.
Aan de andere kant was dat misschien ook wel het enige wat hij kon doen. Hij moest niet eens voor ons zorgen, maar besloot toch om ervoor te zorgen dat ik in veiligheid kwam. Hij had waarschijnlijk echt geen tijd gehad om voor Merel te zoeken, dus moest hij een keuze maken. Hij had me ook kunnen achterlaten daar, maar dat heeft hij niet gedaan. Hij brengt me nu in veiligheid, terwijl ik niets voor hem beteken en hij dat helemaal niet eens hoeft te doen. Eigenlijk is dat hartstikke lief van hem, als ik het zo bekijk. Plus Kisame kon er niet echt wat aan doen dat Merel verdwenen was, dat was gewoon zo.
"Dankje," mompelde ik na een tijdje.
Deze gedachte had de boosheid voor Kisame al weer doen zakken.
"Dankje voor wat?" vroeg hij, terwijl hij gewoon door sprong.
"Me in veiligheid brengen terwijl je dat helemaal niet hoeft te doen. Daarvoor dankjewel. Je had me daar ook gewoon kunnen achterlaten," zei ik.
Kisame grinnikte even," had gekund. Maar ik had zo'n mooi meisje toch niet dood kunnen laten gaan?"
Ik grinnikte even en gaf hem een klap tegen zijn borstkas aan, "niet zo flirten."
"Ik flirt niet, ik vertel je alleen de waarheid," zei hij.
"Fishy...," plaagde ik hem.
"Wat?" vroeg hij.
"...eh... nee, niks...," zei ik uiteindelijk maar, omdat ik niet wist wat ik nou eigenlijk wilde zeggen.
"Word je verlegen omdat ik je complimenteerde?" vroeg Kisame, met een kleine grijns op zijn gezicht.
"Wat? Echt niet."
Kisame grinnikte even en sprong in stilte door.
Waarom voelde het ergens zo vertrouwd om nu zo in de buurt van Kisame te zijn? Was dat omdat ik wist dat hij sterk was en dat hij me wel kon beschermen? Of had dat een hele andere rede? Nou ja, ik vond hem tenminste niet leuk. I mean, dat is dan wel weer echt onmogelijk, hij blijft een vis.
"We zijn bijna bij een dorp, als je wilt kunnen we daar wel verblijven voor de komende nacht, misschien kunnen we morgen gewoon weer terug."
"Moet jij eigenlijk niet bij de basis zijn, als die word aangevallen?" vroeg ik opeens.
Kisame schudde zijn hoofd, " nee, eigenlijk heb ik een missie, maar die doe ik later wel. Deidara en Sasori zijn in de basis. Geen zorgen, die kunnen dat zelf wel opknappen, ze zijn alles behalve slap."
"Hm, oké, als jij het zegt," zei ik.
Wel lief, hij had gewoon een missie en stelt die nu uit om mij te redden. Zo krijgt die nog problemen dankzij mij of zo, dat is toch lief?
Oké, echt, wat is er mis met me? Waarom denk ik opeens zo lief over hem, het is eng.
Ik was duidelijk op mijn hoofd gevallen tijdens het slaapwandelen of zo, want het was duidelijk dat iets in mijn hoofd niet goed was. Of misschien was het de schrik geweest van net. Dat was het vast.

Reacties (3)

  • INFIRESMAN

    mich wtf ik hoop niet voor je dat je met een vis gaat neuken

    trouwens ik ben heel random de rest van het verhaal aan het lezen als je het nog niet door had lmao

    5 jaar geleden
    • NarutoPerv

      ... dat moment dat je je eigen verhaal terug leest en echt cringed. Oh. Mijn. God. SAME THOUGHTS MEREL, SAME THOUGHTS.

      3 jaar geleden
  • Hyonyeo

    Ghehehehe. Stiekem weet ik waarom jij zo lief en leuk over hem denkt, lololol. /wbw
    Alweer een leuke chapter. Je blijft echt doorlezen die chapters, Michie. :].

    8 jaar geleden
  • Luckey

    Dit is creepy O.o
    En WAAR IS MEREL!!!!!
    Snel verder please:D

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen