Foto bij 015.

Harry pov
Ik kon Cat nergens vinden. Ze was niet op haar slaap- of badkamer, ze reageerde althans niet op mijn geklop, en ze was nergens in het algemene gastenverblijf.
Ik liep naar het huis van familie Argento en klopte een beetje onzeker aan.
‘Harry? Is alles goed?’ Adalina deed de deur open en keek me vragend aan.
‘Ja hoor, ik vroeg me af waar Cat is.’
‘Catriona? Ik heb geen idee, misschien moet je even naar Christiano lopen, die is de honden aan het voeren.’
Ik bedankte haar en liep door, met een klein stemmetje in mijn hoofd dat opperde dat Cat weleens bij David kon zijn. Ik bande die vervelende gedachte uit mijn hoofd en liep naar Christiano.
‘Hee, weet jij waar Catriona is?’
Christiano schoof mijn zijn voet een van de honden aan de kant, die alleen nog maar aandacht voor de voerbakken hadden, en keek me glimlachend aan.
‘Jij en Catriona, haar vader zal blij zijn dat David het niet is.’
Ik grinnikte even, niet wetende wat ik moest zeggen.
‘Ze is de olijfbomenplantage opgelopen. Zo’n kwartiertje geleden.’
Ik knikte, zwaaide naar hem en liep de richting in waar Christiano me heen had gewezen.
Ik vervloekte de uitgebreide oppervlakte van de plantage, en net toen ik het wilde opgeven hoorde ik haar stem.
Ik liep geruisloos richting het geluid en bleef achter een van de bomen staan. Cat stond afwezig in de verte te staren, met de muziek van haar telefoon die haar begeleidde.
‘Cause when I open my mouth
My whole heart comes out
Every tear I wanna cry is satisfied
I’m singing till I’m winning Imma sing all night
Cause when I open my mouth
There’s no place to hide
Everything that I’ve been feeling runs wild and free
I’m singing cause I’m winning Imma sing for me’
Ik hoorde hoe het lied eindigde en trok teleurgesteld mijn mondhoeken omlaag, ik was aan het einde van het lied pas aangekomen.
Even vroeg ik me af of ik zou wachten tot ze een nieuw lied zou beginnen, maar het verlangen om haar weer echt te spreken was te sterk.
‘Buongiorno, principessa.’ Zei ik vrolijk.
Cat draaide zich geschrokken om, zag mij, en kreeg een adembenemende glimlach op haar gezicht.
Ik liep naar haar toe en streek een pluk haar achter haar oren. Ze sloeg haar ogen neer en rilde even. Haastig trok ik mijn hand terug, maar tot mijn verbazing greep ze hem vast.
‘Ik vond het niet erg.’ Zei ze zacht.
Ik glimlachte terwijl mijn hart tweemaal zo snel ging kloppen, en ik trok haar mee om te gaan zitten op de droge grond.
Ze zat maar enkele centimeters van me af, hoewel ik de afstand nog te groot vond.
‘Ik hoorde je lied.’ Mompelde ik.
Ze verstijfde, werd rood en begon haar nagels te bestuderen.
Ik grinnikte en maakte van het moment gebruik om dichter naar haar toe te schuiven. We zaten nu dicht tegen elkaar aan en ik hoopte maar dat ze mijn hartslag niet hoorde.
‘Je hebt echt een mooie stem, als je zou willen kun je het echt maken in de muziekwereld.’ Zei ik.
Cat keek me aan en zuchtte diep.
‘Ik wil het wel, maar ik durf het niet. Je ziet hoe ik dichtklap als jij in de buurt bent, laat staan als er meer mensen zijn.’
Ik pakte haar hand aarzelend vast en zette een nieuw liedje op met behulp van haar telefoon. Onzeker begon ik aan de eerste tonen, maar na de eerste regel van de tekst was mijn stem vol en krachtig.
Ik zou blijven zingen tot ze zou inzetten, iets dat ze na het eerste couplet uiteindelijk deed.

Misschien een beetje een saai stukje.. Maar goed, laat aub een reactie achter? Motiveert me om het stuk volledig af te schrijven!:)

Reacties (6)

  • Manonxxx

    I love it <3
    Snel verder...
    xxx

    6 jaar geleden
  • Puellae

    AAAAAA
    OMG JE SCHRIJFT ZO GOEED
    MOOI
    MOOI
    MOOI
    SNEL VERDER!! X

    6 jaar geleden
  • AWritersLife

    awww snel verdeeur, I love this storie!!

    6 jaar geleden
  • NoDeatheater

    Nice! (:

    6 jaar geleden
  • Catmint

    I love it! Altijd als ik in m'n inbox kijk en Lrxx zie dan wil ik dat als eerst lezen!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen