Foto bij O2. You are the only one (Niall)

For: Thomaslacey

Volledige meisjes naam: Maddie Laura quins
Bijnaam: Maatje
Geboortedatum + Leeftijd: ze is 16(geboortdatum mag je zelf doen)
Welke 1D boy: Niall
Zijn ze beroemd: Nee
Uiterlijk, (het liefst een foto en als je de ogen niet kan zien, even vermelden welk oogkleur ze heeft): Maddie
Karakter: Ze is Slim, lief. Maar komt moeilijk voor haar op.
Verhaallijn: Maddie heeft een eet probleem, maar haar Broer Liam Payne Weet dat en wilt haar nie achter laten als hij weg is. Dus ze mag mee op tour. Alles word erger als Niall haar hart breek. Of ze weer bij elkaar komen mag je zelf weten
16+ (ja of nee):Mag
Naam Voor One Shot: Love the way dat you just me * Niall horan
Extra: -



~You need to choose...~
"Hoe kun je me dit vragen Liam" schreeuw ik terwijl de tranen over mijn wangen beginnen te stromen. Hoe kan hij me vragen om mee te gaan op tour? Dat is nou juist iets wat ik niet wil. Meegaan op tour en hem weer onder ogen komen. Nee, absoluut niet.
"Ik moet je meenemen Maatje, het gaat niet goed met je en ik wil je niet alleen laten" zegt hij nog steeds rustig. Ik zit hier te tieren van woede en hij kan rustig blijven en wat bedoeld hij, dat het niet goed met me gaat? Het gaat perfect met me. Liam zucht en gaat op het randje van de bank zitten. Ik blijf op mijn plek staan terwijl de tranen door blijven stromen.
"Ik weet dat het moeilijk is om Niall weer onder ogen te komen, maar hij heeft zijn lesje wel geleerd. Hij flikt dit niet nog eens Maatje, maar ik kan je niet alleen thuis laten. Mam en je vader zullen vaak weg zijn voor hun werk" zegt hij en hij kijkt me bezorgd aan. Ik slik en loop naar de stoel toe en ga erop zitten. Ik trek mijn benen op en sla mijn armen eromheen.
"Ik wil gewoon niet Liam, je bent m'n halfbroer dan wel, maar ik kan het gewoon niet. Het doet te veel pijn" snik ik. Liam staat op en komt naast me staan. Hij gaat op de stoel leuning zitten en slaat zijn arm om me heen.
"Ik weet het, maar je begrijpt toch wel, waarom ik je niet kan achterlaten?" vraagt hij en ik haal m'n schouders op. Waarom zou hij het niet kunnen. Een aantal maanden geleden ging hij ook zonder me weg en toen was alles okay, dus ik begrijp zijn punt niet.
"Maatje, heb je niet door dat het zo niet verder kan? Je was zo goed op weg en nu zakt alles weer in" zegt hij zachtjes terwijl hij over m'n rug wrijft, proberend om me rustig te krijgen. Wat dus absoluut niet lukt.
"Dat is allemaal zijn schuld en je wilt me meenemen naar hem, dan zal het allemaal nog veel slechter gaan" roep ik en begin onregelmatig te snikken, waardoor ik bijna geen adem krijg. Liam zegt een paar sussende woorden in mijn oor, terwijl hij me stevig vasthoud. Liam is een hele lieve jongen hoor, maar op dit moment maakt hij het me gewoon zo moeilijk. Misschien gaat het inderdaad niet goed met me, maar constant bij hem zijn, zal echt niet gaan werken.
"Denk er nog even rustig over na Maatje. Wil je beter worden? of wil je hier thuis gaan wegrotten als ik twee maanden niet thuis ben. Je moet kiezen" zegt hij en dan staat hij op en loopt de woonkamer uit. Hij heeft zijn punt wel gemaakt. Meerdere snikken verlaten mijn lippen weer en ik sta op en ga op de bank liggen en rol me helemaal op. Hoe kan ik dit nou beslissen. Liam heeft wel gelijk, als ik thuis blijf zal ik wegrotten omdat ik toch niks aan mijn gezondheid doe. Dat is nou juist het probleem bij mij, ik kan niet voor mezelf zorgen, ook al weten mam en pap het niet. Maar als ik meega op tour, dan zit ik 24/7 bij Niall en dat kan ik niet aan. Dan heb ik Liam wel om me heen, maar ik zal pijn lijden, telkens als hij bij me in de buurt zal komen.

x x x x x x x x x x x x x x x x

~So, what did you choose?~
Ik lig op bed naar het plafon te staren. Al een paar dagen ben ik diep aan het nadenken over wat Liam gezegd heeft. Vandaag moet ik beslissen, want morgen gaat hij op tour. Ik slik en draai me op m'n buik en leg m'n hoofd op mijn kussen. Ik heb van allebei de keuze's de voordelen en de nadelen opgeschreven en bij allebei zijn de nadelen het meeste. Wat moet ik nou doen? Ik bijt op m'n lip en staar naar één punt in m'n kamer. Ik schrik als er op de deur geklopt wordt. Ik zucht, dat zal Liam wel zijn. De deur gaat open en ja hoor, ik had gelijk daar staat Liam. Ik zucht en draai m'n hoofd weg.
"Dus, wat heb je gekozen?" vraagt hij meteen en ik hoor dat hij de deur sluit. Ik draai me om en kom omhoog. Liam gaat op het randje van m'n bed zitten en ik bijt op m'n lip terwijl ik hem aan blijf staren. Hij blijft me vragend aankijken en zo blijven we eventjes zitten, tot ik mijn hoofd weg draai.
"Ik weet het niet"
"Maddie, je hebt twee dagen gehad om na te denken, ik moet het antwoord weten" zegt Liam en hij staat op. Ik kijk naar m'n handen en dan naar Liam die zijn armen over elkaar geslagen heeft.
"Je weet niet hoe moeilijk dit is Liam, jij hebt geen ex die je constant zal zien" zeg ik een beetje boos en sla mijn armen om m'n knieën.
"Dat weet ik, maar je weet toch wel dat ik het beste voor je voor heb. Okay Niall is er dan ook, maar je zal hem ooit onder ogen moeten komen" zegt Liam met wat hardere stem en ik zucht. Hij heeft gelijk, ik zal Niall ooit onder ogen moeten komen.
"Best, ik ga mee. Maar waag niet om elke seconde op me te letten, want dan neem ik de trein naar huis" zeg ik geïrriteerd en laat me achterover vallen, zodat ik met m'n rug op bed lig. Hij heeft z'n zin, ik ga wel mee. Dan hoef ik hier niet alleen thuis te zitten en hoef ik me ook niet constant te vervelen.
"Ik zal niet durven Maatje" zegt hij en hij komt bovenop me liggen en geeft me een knuffel.
"Ja ja, het is al goed. Laat me nu maar weer los" zeg ik en duw hem van me af. Hij lacht en loopt erna m'n kamer uit.
"Ik zal je koffers maar gaan pakken, want vanavond vertrekken we naar Zayn, daar blijven we met z'n alle logeren, zodat we morgen meteen weg kunnen" roept Liam nog en ik zucht. Ja en wat moet ik meenemen? Kleren en nog veel meer spullen, hoelang gingen ze op tour? Oh ja, twee maanden. Ik zucht en klim van m'n bed af en pak m'n koffer onder mijn bed vandaan en trek mijn kast open. Is zien wat voor kleren ik mee ga nemen. Dit zal me nog wel een paar uurtjes kosten.

x x x x x x x x x x x x x x x x

~And then you see your ex again~
Samen met Liam en mam zit ik in de auto richting Zayn's huis. Mijn hart bonst in m'n keel en ik ben doodsbenauwd. Ik zal Niall straks weer zien na al die weken. Weken geleden heeft hij het uitgemaakt omdat hij het niet meer aankon, vanwege hun drukke schema en omdat Liam hem telkens vragen begon te stellen over ons. Ik begrijp Liam wel, hij was ongerust. Maar ik vindt dit nog geen rede om het uit maken, want hij heeft daarmee mijn hart gebroken en ik was al onstabiel. Mijn gezondheid was al achteruit gegaan, maar nu nog veel erger.
"We zijn er Maatje" hoor ik Liam's stem en ik kijk op. Ik was zo diep in gedachten geschonken, dat ik niet eens gemerkt heb dat we er al waren. Ik kijk naar Liam en geef een klein glimlachje en stap de auto uit. Ik zet een paar stappen en dan is mijn kleine glimlach van net alweer verdwenen. In de deuropening staat Niall Horan. Ik draai me om en zie Liam mijn koffer uit de kofferbak pakken en dan naar me toekomen.
"Het komt goed" zegt Liam als hij mijn gezicht ziet en hij slaat zijn arm om me heen. Harry was naar ons toegekomen en heeft twee van onze koffers meegenomen, samen hebben we drie koffers, ik natuurlijk weer twee, maar ik ben een meisje. We lopen naar de deur, waar nu niemand meer staat. Liam zet de koffer in de gang en dan draaien we ons naar mam toe. "Zie jullie snel lieverdjes" zegt ze en geeft ons beide een knuffel en een kus op de wang. "Veel plezier en geniet ervan" zegt ze tegen ons beide en loopt dan naar de auto. We zwaaien nog even tot ze helemaal weg is en dan lopen we naar binnen. Ik neem diep adem en loop dan achter Liam aan naar de woonkamer. Ik weet wel waar het is, maar ik heb er gewoon geen zin in om Niall nog eens te zien, maar hem twee maanden ontlopen zal vast ook niet lukken. Ik loop de woonkamer nu in en zie ze alle vier op de bank zitten. Louis en Harry natuurlijk weer knus naast elkaar, zoals ze altijd zitten. Ik ga naast Zayn zitten, die een halve meter van Niall af zit. Ongemakkelijk staar ik naar het tv scherm die aan staat.
"Hoe is het met je Maddie?" vraagt Zayn die naast me zit en ik draai mijn hoofd naar hem toe en haal m'n schouders op. Ik trek m'n benen op zodat mijn voeten op de bank staan en ik sla mijn armen eromheen. Ik had net mijn schoenen uit getrokken in de gang, dus kan ik zo zitten. De laatste tijd is dit de manier hoe ik het lekkerste zit. Ik heb mijn hoofd allang weer van Zayn weggedraaid. Blijkbaar heeft hij in de gaten dat ik niet in de mood ben om te praten en dat heeft hij goed gemerkt.
"We kunnen trouwens zo eten, we hebben pizza besteld" zegt Louis vrolijk en ik slik. Pizza, het ransigste eten ooit. Het is zo vet en niet lekker. Ik kijk naar Liam, die me meteen doordringend aankijkt. Ik rol met m'n ogen en bijt op m'n lip.
"Maatje, kan ik je even spreken?" vraagt Liam en hij staat al op van de bank. Zonder te antwoorden sta ik op en loop ik achter hem aan de keuken in. Hier komt de eet-preek weer. Die ik nu al krijg sinds het uit is met Niall. Ongeïnteresseerd ga ik op het aanrecht zitten en sla ik mijn armen over elkaar. Liam sluit de keukendeur en kijkt me dan aan.
"Je gaat eten Maddie" zegt hij en ik rol met m'n ogen en kijk een andere kant op. Waarom zou ik eten, als ik het niet wil? Ik heb vanochtend twee boterhammen opgegeten omdat Liam het zo graag wilde, maar die pizza komt er echt niet in bij mij.
"Dat beslis ik zelf wel Liam, ik heb vanochtend je boterhammen opgegeten, maar die pizza doe ik niet" zeg ik en spring van het aanrecht af en wil de keuken uitlopen.
"Je gaat eten Maddie, ik zeg dat je gaat eten. Als je nu al gaat beginnen met klagen, dan zal heel de tour zwaar voor je worden" zegt Liam die de keukendeur dicht houd, als ik weg wil lopen. Ik zucht en draai me om. Waarom doet hij zo vreselijk irritant?
"Als ik het niet wil Liam, dan doe ik het niet. Ik kan zelf wel beslissen hoe of wat" zeg ik boos en ga tegen het aanrecht aan staan. Hij zucht en ik zie dat hij nu echt geïrriteerd wordt. Liam is niet snel boos, maar als je koppig bent en niet luistert zoals ik, dan kan hij echt los barsten en als ik zo doorga, zal dat ook gebeuren.
"Hoe krijg ik je wel aan het eten Maddie?" vraagt Liam, die zich duidelijk in moet houden, om niet te gaan schreeuwen. Ik kijk door het raam naar buiten en negeer zijn vraag. Je kan me namelijk niet aan het eten krijgen, behalve als je iemand bent die me van gedachten kan veranderen.
"Verdomme Maddie, negeer me niet" roept hij nu en geschrokken kijk ik om, recht in zijn bruine ogen. Hij komt voor me staan en kijkt me boos aan. Ik slik en blijf hem aanstaren. Hoe langer we zo staan, hoe bezorgder zijn ogen worden.
"Ik ben bezorgd Maddie, begrijp dat dan. Ik wil niet dat je straks in het ziekenhuis ligt omdat je te weinig eet. Alsjeblieft Maddie" zegt hij en zijn ogen worden vochtig. Ik bijt op m'n lip, die begint te trillen. Ik blijf hem aankijken en ook mijn ogen worden vochtig.
"Ik wil het zelf ook niet Liam, het spijt me" snik ik zachtjes en leg mijn hoofd in zijn nekholte en mijn armen om zijn middel. Hij legt zijn armen om me heen en houd me stevig vast.
"We komen hier samen wel doorheen Maatje, we moeten alleen niet boos op elkaar worden. Ook moet je niet te koppig worden, want dan lukt het niet. Ik wil je zo graag helpen, maar je moet het wel toelaten" zegt Liam zachtjes in m'n oor en ik knik. Ik hou hem nog even stevig vast en laat hem dan los en veeg m'n tranen weg. Hij drukt een kus op mijn voorhoofd en kijkt me met een zwakke glimlach aan. We kunnen dit, samen. Ik glimlach zwak terug en knuffel hem nog een keer en dan laten we elkaar los. Liam loopt terug de woonkamer in en ik neem eerst even wat water en loop dan ook terug. Mijn ogen branden en zullen zeker weten rood zijn, maar het boeit me niet. De laatste tijd huil ik alleen maar. Ik ga weer naast Zayn op de bank zitten en zie Niall naar me kijken. Ik negeer het en kijk naar de tv.
"Knuffel nodig?" fluistert Zayn in m'n oor en ik kijk opzij. Ik glimlach lichtjes en knik dan. Hij legt zijn arm over de bankleuning en ik leg mijn hoofd tegen zijn borst neer. Zayn is altijd wel een persoon waar je naartoe kan als je een knuffel nodig hebt. Ik leg mijn arm om zijn middel heen en hij legt zijn arm ook om me heen. Dit heb ik gewoon even nodig. Ik kijk door m'n wimpers naar Niall, die met een jaloerse blik naar ons kijkt. Hij heeft het zelf uitgemaakt, niet ik. Ik sluit mijn ogen en slik als de bel gaat. Dat zal die pizza wel zijn, nu moet ik dus gaan eten, maar ik wil het niet. Ook al wil ik beter worden, pizza is gewoon te vet om mee te beginnen. Misschien kan ik om een boterham vragen, die heb ik liever.

x x x x x x x x x x x x x x x x

Already two weeks later. Two weeks on tour
"Maddie, ben je bijna klaar?" roept Louis als ik al langer dan een halfuur in het kleine badkamertje van de bus zit. Ik zucht en trek snel een shirt over m'n hoofd. Ik zat weer eens naar mezelf te staren. Al twee weken wordt ik geforceerd om te eten door Liam en ik zie me steeds dikker en dikker worden en ook voel ik me steeds een stukje lelijker. Ik open de badkamerdeur en loop eruit. Louis schiet meteen de badkamer in, zonder iets te zeggen. Ik loop het kleine woonkamertje in en ga op de lege bank zitten en trek m'n benen op. In m'n ooghoek zie ik Niall me bekijken en ik voel me ongemakkelijk. Hij vindt me lelijk, dat zal de reden geweest zijn waarom hij het uitgemaakt heeft. Ervoor had ik al eetproblemen, maar minder dan nu. Niall en ik hebben nog geen woord tegen elkaar gezegd, de hele tour nog niet. Ik hoor zijn stem soms wel eens tegen de jongens, maar geen woord tegen mij. Het doet pijn, maar wat kan ik er aan veranderen?
"Maddie, heb je al iets gegeten?" vraagt Liam, die zijn slaapkamer uit komt. Ik kan nu liegen, dan hoef ik niet te eten.
"Ja, net een boterham" zeg ik zachtjes en Liam knikt en hij loopt weer weg. Dat ging makkelijk, nu hopen dat de jongens me niet gaan verklikken. Ik staar voor me uit en denk terug aan de oude tijden die ik had, maar het maakt me alleen maar verdrietig.
"Waarom loog je?" hoor ik Niall's stem opeens en ik slik. Dit is het eerste wat hij tegen me gezegd heeft, in twee weken tijd. Ik draai voorzichtig mijn hoofd naar hem toe en zie hem me aankijken. Ik antwoord niet en draai mijn hoofd weer weg. Wat the hell zou ik moeten zeggen? Dat het zijn schuld is dat ik niks meer wil eten? Liam komt opnieuw zijn slaapkamer uit en loopt meteen door naar de keuken.
"Maddie, waarom loog je tegen Liam?" vraagt hij opnieuw en een rilling gaat door mijn lichaam wanneer hij mijn naam zei. Vlinders beginnen weer door mijn buik te vliegen en dat is iets wat ik absoluut niet wilde. Ik staar naar de grond en friemel aan m'n vingers. Liam komt de keuken uit met twee borden en houd er één voor me. Ik kijk ernaar en zie twee boterhammen liggen. Ik kijk op en kijk recht in Liam's ogen, die me afwachtend aankijken. Ik slik en kijk opnieuw naar het bord.
"Ik zei dat ik al gegeten had" zeg ik zachtjes en Liam zucht en zet het bord voor me op tafel. Hij komt naast me zitten en begint met eten.
"Ik geloof je niet Maddie en ik wil dat je die boterhammen opeet" zegt hij kill en eet zelf verder. Ik blijf naar het bord staren en voel Niall's ogen op me branden. Hoe meer ik eet, hoe lelijker hij me zal vinden.
"Eet Maddie"
"Wat anders"
"Zorg ik er wel voor" hoor ik Niall zeggen. Liam en ik kijken allebei naar Niall toe, die rechtovereind is gaan zitten en mij aanstaart. Ik slik en draai mijn hoofd terug naar het eten. Ik wil het niet, ik wil niet eten. Ik wil opstaan, maar Liam houd me tegen. Ik draai mijn hoofd en hij kijkt me doordringend aan. Ik zucht en pak het bord. Ik kom er niet onderuit. Ik pak een boterham op en scheur er een klein stukje af en stop het in m'n mond. Ik kauw langzaam op het stukje en slik het dan door. Nog meer vet op m'n buik. Ik neem nog een stukje en stop het weer in m'n mond. Liam zet ondertussen zijn eigen bord op tafel neer, maar blijft wel zitten.
"Liam, kan je ff komen?" roept Zayn en hij staat op. Hij kijkt me nog heel even aan en loopt dan weg. Ik wil het bord wegzetten, maar dan komt Niall naast me zitten en zet ik het bord weer op m'n benen neer.
"Waarom eet je niet Maddie?" vraagt hij en opnieuw voel ik de vlinders door m'n buik vliegen. Ik slik het stukje door en stop er opnieuw één in m'n mond. Dit gaat een lange tijd duren, het word gewoon steeds moeilijker om te eten. Tranen wellen op, telkens als ik een stukje door slik voel ik me slechter en slechter.
"Omdat ik lelijk ben" zeg ik zachtjes en stop opnieuw een stukje in m'n mond. Ik durf Niall niet aan te kijken, die voor zich uit staart. Hij heeft me wel gehoord en hij zegt niks, dus dat betekent dat het waar is.
"Je bent niet lelijk Maddie, je bent een prachtig meisje, die nu veel te mager is" zegt Niall dan en ik stop met eten. Hij vindt me niet lelijk, nee dit is gewoon een leugen. Hij vindt me wel lelijk, maar zegt het alleen om me beter te laten voelen, nou het werkt niet hoor.
"Je moet me geloven Maddie, je bent een prachtig meisje en ik weet dat ik je pijn heb gedaan" zegt hij met schorre stem en ik draai mijn hoofd naar hem toe, een paar tranen rollen over zijn wangen. Meent hij dit of acteert hij dit. Nee, want hij kan niet acteren en al helemaal niet nep huilen.
"Ik geloof je niet" zeg ik zachtjes en zet het bord voor me op tafel, waar nog één boterham op ligt.
"Je moet me geloven Maddie, ik hou nog steeds zielsveel van je en je blijft een prachtig meisje. Je blijft de prachtige Maddie in mijn ogen. Ik mis je echt heel erg Maddie en ik heb een stomme fout gemaakt, kan je me alsjeblieft vergeven?" vraagt hij en ik draai mijn hoofd naar hem toe en kijk recht in zijn betraande ogen.
"Dat kan ik niet Niall, je hebt mijn hart gebroken en het is jou schuld dat ik niet eet. Het is allemaal jou schuld en ik vindt dat je het recht hebt om dat te weten. Het is verdomme jou schuld dat ik niks door m'n strot krijg en bij elk hapje dat ik doorslik, dat ik me slechter ga voelen" zeg ik snel achter elkaar en sta op. Niall staat ook op en kijkt me gebroken aan. Hij moest de waarheid weten, ik kan dit niet langer verborgen houden.
"Het spijt me zo ontzettend erg Maddie, maar ik wil je kunnen helpen. Ik heb dit aangericht en ik wil je ermee helpen. Ik wil laten zien dat dit me echt pijn doet en dat ik echt om je geef. Wil je me alsjeblieft een kans geven" zegt hij huilend en ik slik. Hoe kan ik hem nu niet vergeven, kijk hoe hij erbij staat. Ik bijt op m'n lip en blijf in zijn felle ogen kijken. Ik moet hem dit vergeven. Niall is de enige persoon die me met mijn probleem kan helpen. Als hij blijft zeggen dat ik een prachtig meisje ben, dan durf ik weer te eten. Ik knik lichtjes en dan voel ik zijn armen om me heen.
"Ik zal je niet teleurstellen Maddie, ik heb een fout gemaakt en die wil ik goedmaken. Ik ga je hiermee helpen, net zoals Liam" zegt hij en ik knik en hou hem stevig vast. Ik heb mijn Niall terug. Niall laat me een stukje los en hij drukt een kus op m'n lippen.
"I still love you with my whole heart" zegt hij en blijft me aankijken, terwijl hij een plukje haar achter m'n oor streelt. Met lieve ogen kijkt hij me aan en ik krijg het hartstikke warm vanbinnen. Na een tijdje druk ik een kusje op zijn lippen. Hij kan me inderdaad helpen, eigenlijk kan hij dat alleen.

Weken gingen er voorbij en Niall is de liefste jongen die ik ken. Hij is nog veel liever dan dat hij de eerste keer met onze relatie was. Liam en hij helpen me zo ontzettend goed, met mijn eet-probleem. Drie keer per dag zegt Niall hoe prachtig ik ben en Liam maakt telkens de hoeveelheid eten voor me en de laatste tijd eet ik alles zonder moeite op. Niall is mijn reddende engel en ik ben blij dat ik hem vergeven heb. Zonder hem had ik dit absoluut niet gehaald.... I love you Niall

Reacties (4)

  • agirlx

    awh, zo zielig voor Mddie!
    nu is Niall we super lief, hij heeft alles gewoon beter gemaakt xx

    6 jaar geleden
  • biancadokkum

    Super <3

    7 jaar geleden
  • xMissMarije

    Heel mooi geschrevne.

    7 jaar geleden
  • Ashtonswife

    Awh hij is super goed!!!!!!!!!! dankjewel(K)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen