Foto bij Let's play a little game

Always tell the truth. That way, you don't have to remember what you said.

Het was een heerlijke, warme late zomerdag. Perfect om een dagje naar het stadspark te gaan samen met mijn vriendinnen. We lagen languit op een stel dekens die op het groene gras lagen. De zon maakte me helemaal warm. Vogels vlogen luid kwetterend over ons heen en overstemden de gesprekken om ons heen. Ik ging overeind zitten en leunde met mijn rug tegen een boom aan. Een paar meter van ons vandaan lag een helder meertje, waar je eigenlijk wel in kon zwemmen. Alleen niemand zwom er in, ooit. De mensen schaamden zich zeker, want het was hier altijd zo druk.
“Wat gaan we nu eens doen?” grijnsde Liz, mijn beste vriendin. Voluit heette ze Elizabeth, maar dat vond ze een stomme naam. Dus als we haar wilden pesten, noemden we haar zo.
“Als die hond van die leuke jongen van Chantal onze frisbee niet kapot had gebeten, hadden we dat kunnen doen,” zei Demi terwijl ze overeind krabbelde. Ze keek Chantal plagend aan. Chantal wierp haar een veelbetekenende blik.
“Dave is toevallig wel een ontzettend lekker ding. En ik heb zijn telefoonnummer!” Demi gromde was. Ze was duidelijk jaloers dat de blonde jongen alleen maar aandacht had voor Chantal. Ook Elise, Nikki, Mariska en Naomi waren overeind gekrabbeld. Met zijn achten waren we een populaire groep meiden bij ons op school. Of in ieder geval, op onze oude school. We waren nu allemaal klaar en gingen binnenkort met onze vervolgstudie beginnen.
“Wat dachten jullie van een ouderwets potje Truth or Dare?” grijnsde Mariska.
“Heeft iemand dan drank mee?” vroeg Elise. Ja, wij speelden het niet op die kinderachtige manier. Bij ons was het dat als je niet deed wat je gevraagd werd dat je een glas sterke drank moest drinken. Dat werd altijd dus wel een vrolijke boel!
“Tada!” lachte Naomi terwijl ze een fles Bacardi uit haar tas viste. “En ik heb nog veel meer mee!” Ik keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan.
“Daarom is jouw tas zo zwaar!” grijnsde ik. Naomi knikt. “Nou, ik doe mee!” Ook de anderen stemden in. Ik keek de anderen even vol verwachting aan. Wie ging er beginnen?
“Ik begin wel…” zuchtte Demi. Ik schoot in de lach. Alsof ze dat zo erg vond, ze begon altijd! “Ik kies… Chantal!” Chantal keek Demi met grote ogen aan.
“Truth!” zei ze zelfverzekerd. Demi kreeg een grijns op haar gezicht.
“Smeet je die frisbee met opzet naar het hoofd van je blonde hunk of niet?” Chantal zette haar onschuldige gezichtje op. Die frisbee ging inderdaad wel heel erg naar Dave toe.
“Ja,” antwoordde Chantal met een knalrode kop. We schoten in de lach. “Maar nu ben ik! En ik kies Nikki!” Nikki keek verschrikt op en gooide haar vuurrode haren naar achter.
“Dare!” Nikki was degene die met de leukste ideeën kwam. Ik was meestal degene die de opdrachten moest uitvoeren, maar ik had ook het meeste lef.
“Ga naar die groep jongens toe en trek je truitje omhoog!” Nikki keek even om en schoot in de lach toen ze een groepje veertienjarige jongens zag zitten.
“No way!” Ze greep naar de fles drank en goot wat in een plastic bekertje. “Proost!” Ze sloeg de inhoud in een keer achterover. “En dan kies ik nu… Saskia!” Ik rolde met mijn ogen. Die was zo ontzettend voorspelbaar!
“Dare!” grijnsde ik. Ik moest mijn titel beschermen. Nikki keek om zich heen.
“Ga naar die jongens toe en regel een telefoonnummer. Van wie maakt niets uit.” Ik keek naar de jongens die ze aanwees. Het waren vier jongens van rond de twintig jaar. Ze zagen er wel leuk uit. Met een grijns stond ik op en gooide mijn blonde krullen achterover. Ik trok mijn truitje recht, klopte mijn broek af en liep op mijn pumps naar de jongens toe.
“Hé jongens. Mag ik erbij komen zitten?” vroeg ik met mijn liefste stem. Ik wachtte niet eens op een antwoord maar ging gewoon tussen twee jongens inzitten. Ze keken me even verbaasd aan. “Ga vooral door met jullie gesprek hoor,” zei ik schijnheilig. Ik was nou eenmaal bloedmooi en had veels te veel zelfvertrouwen. Dat vonden jongens altijd wel heel erg aantrekkelijk aan mij. Een van de jongens sloeg zijn arm om me heen.
“En hoe heet deze mooie dame?” grijnsde hij. Zijn lippiercing glansde door de zon. De jongen was een beetje een patser en had zwarte conrows.
“Saskia,” giechelde ik. “En hoe heet deze leuke jongen?” Ik keek hem zwoel aan. De andere jongens zuchtten diep. Wat was er met hen aan de hand?
“Ik ben Tom, aangenaam. Maar jij mag me ook wel schatje noemen hoor.” Hij knipoogde en ik moest lachen.
“Zal ik zeker doen, maar mag ik je telefoonnummer? Ik moet helaas weer weg,” zuchtte ik en ik keek hem verleidelijk aan.
“Nee, sorry. Ik geef mijn nummer niet aan iedereen.” Ik keek hem verontwaardigd aan. Dat was mij dus echt nog nooit gebeurd! Ik schoot overeind en keek Tom strak aan.
“Trut!” gilde ik en ik beende weg, de jongens verbaasd achterlatend. Ik plofte weer op mijn plekje tegen de boom aan en sloeg de beker met Bacardi die me werd aangereikt achterover. Ik voelde de jongens nog steeds naar me kijken, maar negeerde ze. Ik had gewoon verloren! “Liz, truth or dare?” richt ik me dan weer op mijn vriendinnen.

Reacties (9)

  • Madrid

    heel snel verder

    1 decennium geleden
  • celinaradke

    HAHAHAHHA XD
    verder (:

    1 decennium geleden
  • abcd

    leuk<3
    x

    1 decennium geleden
  • StripedLemon

    WE WANT MORE! :p

    1 decennium geleden
  • Whipple

    haha, x'D
    geniaal!
    verder gaan!_O_
    laat je me weten waarneer je verder gaat?(A)
    xx

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen