Foto bij ~16~

Ed nam me mee naar de vreemdste plek waar ik me ooit had bevonden.
We werden ontvangen door Noël. Ed zijn vriend. De jongen had een smerig legergroene flanellen blouse met een verwassen spijkerbroek aan en liep op zijn geruite sloffen. Ik werd licht onpasselijk van de geur die sterker werd zodra hij zich naar Ed toe boog om zijn hand te schudden. Hij had een maanoog, zag ik toen ik hem beter bekeek. Zijn linker iris was ijsblauw en de rechter donkerbruin.
Hij liet ons binnen terwijl hij met zijn voeten wat troep opzij schoof zodat we door de gang konden lopen.
De muren in zijn woonkamer waren behangen met krantenartikelen, oude teksten, tekeningen, schilderijen, een lijst vol met verschillende vleugels (vlindervleugels tot engelenvleugels) en zelfs... Ziekenhuis scans.
Het was fascinerend en griezelig tegelijk.
'Would you like some tea?' vroeg Noël terwijl hij zorgwekkend lang aan zijn hoofdhuid krabde.
'Actually I have someone with me,' zei Ed. 'She wants some information.'
Begerig keek de sloebere jongen Ed aan. Hij was nog niet eens zo heel oud. Rond de vierentwintig schatte ik.
Ik concentreerde me op het zichtbaar worden van mijn voorkomen en zag Noëls ogen iets verwijden toen hij zijn ideale vrouw tevoorschijn zag komen. Natuurlijk was ik beeldschoon in zijn ogen.
'Spread out your wings,' moedigde Ed me aan. 'He needs to see it all.'
Een beetje onzeker concentreerde ik me op de pijn in mijn schouders. De nies kwam zo natuurlijk en de pijn schoot door mijn ruggengraat heen. Het zorgde ervoor dat ik bijna door mijn knieën zakte.
Met tranende ogen keek ik naar Noël, die me eerst met open mond aan stond te gapen. Daarna begon hij te gniffelen.
Boos keek ik hem aan, want ik kreeg sterk de indruk dat hij me aan het uitlachen was.
'What the hell are you?' vroeg hij nog grinnikend. 'Your wings are tiny. Can you even fly with those?'
'Tea Noël?' herinnerde Ed hem.
'I don't even know what I am myself,' siste ik Ed toe. 'How can he know more about me than... me?'
'Look, Noël knows a lot ok,' zei Ed. 'Maybe he had heard legends or stories etcetera. We're just trying anything.'
'I'm freaking over three thousand years old! How can you expect him to know anything?'
'He knows the whole history of the fall, which was over nine thousand years ago,' zei hij met gedempte stem. 'Believe me. If there's anyone that can help us, it's him.'
Ik zuchtte en keek koppig van hem weg, recht met mijn blik op een MRI-scan van een skelet met vleugels.
'Noël, how did you even get all this stuff?' vroeg ik.
'Tips, sources, letters, and I inherited a lot,' zei jongen terwijl hij me mijn kop thee in mijn hand drukte.
'So it's in the family?'
Hij knikte. 'I know a lot about The Fall, Angels and Demons. But you... I've never seen anyone like you before.'
'Because I look different in every persons eyes,' zei ik ongeduldig.
Noël schudde zijn hoofd. 'See the thing is,' zei hij naar zijn blauwe oog wijzend, 'this is not just a heterochromia iridum.'
Suffig keek ik hem aan. 'Heterochromia Iridium means the pigmentation in your eyes varies a lot. That's not what I have. This is a lens.'
Ik keek naar de lens die hij uit zijn oog haalde. Er was niet veel aan te zien, behave dat het een soort structuur als die van een zeepbel had.
'I can see a certain glow around angels with this,' legde hij uit. 'Classic artists tried to draw this. Look at this.'
Noël wees een schilderij aan waarop een prachtig meisje op was geschilderd. 'This is Arriane. She's a friend of Ed's. Can you see this shade above her head?'
Ik knikte. Boven het hoofd van het meisje was een soort blauwig licht geschilderd.
'Only a few souls on earth are able to notice this light and try to project it,' ging hij verder. 'Some call it the "Halo". The thing is that your Halo doesn't have any color. It's sometimes dark and sometimes very light shaded.'
'Do you have any idea what that even means?' vroeg Ed. 'She's not an angel so it can be anything.'
'I agree,' zei de jongen vertwijfeld.
Hij bladerde wat door aantekeningen, trok een paar boeken uit de kast in de woonkamer en sloeg verwoed de pagina's om.
'Do you think you've found anything?' vroeg ik.
Noël stak zijn hand naar me op als teken dat ik stil moest zijn.
'What was it that you did again?'
'I haven't told you yet...'
'Right.' De verstrooide jongen pakte een bril van het bureau en drukte hem op mijn neus terwijl hij naar me luisterde toen ik mijn verhaal vertelde.
Zijn hand gleed snel over het papier dat hij gepakt had om aantekeningen op te maken. Af en toe keek ik wat hij noteerde, maar ik kreeg een sterk vermoeden dat hij in het Latijn schreef.
Ed liep rond de kamer en las af en toe een artikel. Ik merkte dat Noël zijn hart me erg aanlokkelijk in de oren klonk naarmate we langer in de ruimte bleven.
'Can you hand me your bow and arrow?' schudde zijn stem me uit mijn gedachten.
'Er sure.'
Noël balanceerde de boog op zijn voorste vingers en woog een paar pijlen af.
'Hickory?' vroeg hij. Ik knikte.
'Where do you get it?'
'I make the arrows myself,' zei ik.
Hij keek me even doorgrondend aan en begon toen weer in zijn notities te bladeren.
Ed en ik wisselden wat blikken uit. Noël gedroeg zich erg vreemd.
Uiteindelijk vroeg hij ons op de bank te komen zitten en zakte hij zelf met wat aantekeningen op schoot op de grond neer.
Met bleke vingers duwde hij zijn bril op zijn neus en keek ons plechtig aan.
'Are you ready?'
'Yes! Spill it!' zei ik.
Hij keek me even raar aan en begon toen voor te lezen.
Achteraf had ik misschien beter moeten luisteren. Noël wist alles.


So much to come. You abo's have no idea.

OMGOMG SORRY VOOR HET VIJF KEER ACTIVEREN. Mijn iPhone crashte dus ik heb hem echt vijf keer ingedrukt schijnbaar. SORRY!

Reacties (3)

  • RiRianneSMG

    hahaha ja ik dacht al waarom zoveel meldingen. Ik hoopte nog wel op 5 hoofdstukken.

    Super hoofdstukje!!!!! Snel verder <3

    6 jaar geleden
  • Walkure

    Ghehehe, ik vond het al raar dat ik zoveel meldingen kreeg. Jij schrijfmachine!

    6 jaar geleden
  • StyleLamour

    Wauw, love it!
    X

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen