Foto bij 139

'Jeeeej, mijn zusje zit nog in de raaacee!' Dat is het eerste wat ik hoor in de auto. Ik schiet in de lach en plof neer op de bijrijdersstoel. De bootcamp is afgerond, nu op naar huis! 'De jongens hebben een surpriseparty voor je geregeld, dus je moet niet schrikken als je straks binnen komt. Een giechel schiet uit mijn keel, 'Hazz, dat hoor je niet te zeggen. Dan is het geen 'surprise'party meer!' Dom met mijn ogen kijkend staar ik naar mijn broer, die achter het stuur zit. Zijn mond heeft de gemaakte ronde vorm van een 'o'. Met een zogezegde bonk komt de werkelijk diehard op me neer. De 'o'-vorm van Zayns mond, voordat ik hem kuste. Na niet heel veel later die verbaasde blik. Dan weer een kus, veroorzaakt door hemzelf. Daarna weer een terugtrekking, ook door hem, maar toen zag ik een aparte blik in zijn ogen. Diezelfde verbazing, maar dan drie keer zo erg. Hij snapte het niet, dat zou je van kilometers afstand kunnen zien. Zijn armen omhelsden me toen weer, maar daarna was hij heel gauw weer verdwenen. Door de deur door, terug naar de andere deelnemers en de jongens. Ik wachtte nog een minuutje, voordat ik zelf ook terug kwam. Om zo min mogelijk argwaan te kweken. Nog geen kwartiertje daarna sloot Harry me even op in zijn armen, gevolgd door de andere jongens. Zelfs Zayn bracht zijn acteerkunsten naar boven, zijn gezicht in een zo normaal mogelijke vorm, een normale knuffel. Maar diep in zijn ogen kon ik zien wat er binnenin hem om ging. Dat was waanzin, meer dan waanzin. En onbegrijpelijkheid. De auto begint in beweging te komen en we rijden richting huis. Harry kletst me de oren van het hoofd, tot hele verhalen aan toe, maar gelukkig hoef ik niets terug te zeggen. Er worden hele verhalen over de paar dagen in de studio vertelt, opmerkingen over hoe stil het wel niet was in het grote huis en zelfs hoor ik wat vragen van mensen bij de kleine Q&A bij de workshop omhoog komen. Van hoe ze de X Factor-tijd doorslonden hebben tot hoeveel krullen Hazz op zijn hoofd heeft. 'Jammer dat jij geen vragen meer gesteld had,' meldt Hazz ineens. Ik grinnik wat, 'tsja, dat gaat moeilijk als ik alles al van jullie weet, hè?' Hazz lacht, 'mja.' Hij kijkt heel even voor zich uit naar de weg, maar dan hoor ik hem vragen: 'Hoe veel waterdruppels zitten er in ons zwembad dan?' Ik bijt eventjes op mijn onderlip voordat ik 'veel' antwoord. Harry's hoofd schiet naar mij toe: 'Hoe wist je dat?' klinkt zijn hese stem. Ik haal onverschillig mijn schouders op, 'simpel gokje.' 'En waar komt Niall vandaan?' Ik zak wat onderuit op de bijrijdersstoel voordat ik een antwoord geef: 'Wat dacht je van de dierentuin?' 'Helemaal goed, nog één vraag van de hoofdprijs verwijderd!' Vanuit mijn ooghoek zie ik Hazz raar over zijn lippen likken: 'Waar denk ik op dit precieze moment aan?' Een verbeten trek trekt over mijn lippen heen, 'aan mij?' 'Jaa, je hebt de hoofdprijs gewonnen!' Komt er nu heus een déjà vu opkomen? Hoezo sarcasme. Bah.

Eigenlijk heb ik geen idee hoe een bootcamp gaat:XErrughh. Maar ik heb even in mijn gedachten gegraafd en nagedacht hoe het ook al weer ging in The untallented daughter van TOMMONLINE, en anders is het gewoon een X Factor-bootcamp in mijn fantasie:)Maargoed, het is hier geschreven zegmaar in de vorm van maandag t/m vrijdag. En dan dat ze daar ook slapen en blablabla! Achja, er kloppen wel meer dingen in dit verhaal niet...

Reacties (6)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen