Foto bij ~25~

'Can you please tell me what's going on?' vroeg Harry me. Ik streek met mijn vingertoppen over de rode strepen die al op zijn rug stonden. Waarschijnlijk van de jeuk die de komende veren al hadden veroorzaakt.
'Gabrielle?'
Ik slikte. 'I'm sorry. I was being paranoid. Nothing is wrong.'
Harry draaide zich naar me om en lachte. 'I told you, these feathers are from my pillow.'
'Yes,' zei ik met droge mond.
'Then why did I have to take off my shirt?'
Ik keek in zijn groene ogen die ondeugend in de mijne boorden. Zijn glimlach verbreedde toen hij mijn verwarring zag.
'Yes I'm sorry,' zei ik snel. 'I was trying to get into your pants.' Ik wilde hem niet onnodig ongerust maken en hem geen conclusies laten trekken voor ik met Ed had gepraat.
'Then you should've told me right away,' grijnsde hij. 'You would've had access.'
Ik lachte en leunde iets van hem vandaan. 'Then kiss me,' zei ik uitdagend.
Een moment keek hij me geschokt aan, maar boog toen naar me toe. Hij legde zijn hand in mijn nek en trok me dichterbij. Zijn lippen bleven twijfelend een paar centimeter van de mijne hangen. Ik wachtte, maar hij deed niks.
'Kiss me,' fluisterde ik in zijn oor. Ik had dit al zo vaak gedaan. Het was misschien drieduizend jaar geleden, maar mannen waren in de tussentijd weinig veranderd.
'You first,' zei hij terug. Zijn stem was rauw en liet een vreemde rilling over mijn rug gaan. Verontwaardigd deed ik afstand van hem. Zo werkte het niet. Mannen zetten altijd de eerste stap. Vooral als het om mij ging. Hij kon opzouten met zijn "you first".
'Are you kidding me?' vroeg Harry met grote ogen. 'You didn't do anything.' Hij pakte zijn shirt in zijn hand en liep de kamer uit.
Ik vloekte en zakte terug in de kussens op de bank.

Wat als hij naar zijn rug ging kijken? Dat kon ik niet toestaan.
'Harry!' riep ik, en rende de gang op.
Wauw.
Laat ik het erop houden dat ik nog niet zoveel aandacht aan Harry's torso had besteed als ik zou willen nu ik wist hoe gespierd hij was.
Nauwelijks aarzelend ging ik voor hem staan. Ik keek in zijn ogen en veegde een verdwaalde krul uit zijn ogen.
Nu was ik degene die hem naar me toe haalde. Zijn lippen waren verbazend zacht en voorzichtig. De kus was... De eerste kus van mijn leven. Ik had nog nooit iemand gekust die er zoveel gevoel in stopte. Hij probeerde teder te zijn en tegelijkertijd was hij gretig. Ik dacht dat ik degene was die de zoen was begonnen en daarom de leiding zou hebben, maar Harry liet me vergeten dat hij degene was die antwoord gaf op mijn actie.
Hij was dan ook de eerste die de zoen onderbrak.
Ik knipperde verwilderd en zag dat hij glimlachte.
Harry trok me in een omhelzing en raakte, zonder het zo te bedoelen, mijn rug bij de sneeën tussen mijn schouderbladen. Mijn vleugels ontvouwden zich en waren witheet. Ze brandden als een gloeiende zon op een snikhete droge zomerdag. De veren wuifden lui heen en weer zodra ik ze liet ritselen.
'I can see them,' fluisterde hij. Zijn hand ging naar de zachte veren op mijn rug en begon elke nerf individueel te aaien. Ik sloot mijn ogen en zuchtte. Mijn zenuwen stonden op scherp en ik voelde de groeven in zijn vingers. Gevormde handen die me met meer zorg dan iemand anders me ooit had gegeven, aanraakten.

Met een enorme schok werd ik wakker. Er lag een dunne, maar warme fleece deken over me heen en ik was nog steeds in de woonkamer van Harry.
Het was een droom geweest. De kus. Het was nooit gebeurd.
Harry. Zijn rug. Was dat dan ook niet echt?
Maar helaas. Een witte veer met donkerblauwe punten dwarrelde in mijn schoot.
'Harry!' riep ik. Ik stond op van de bank en liep naar de gang. 'Are you there?'
Geen teken van leven. We waren nog steeds ingesneeuwd, dus ver kon hij niet zijn.
Ik liep de trap op en liep naar zijn slaapkamer. Leeg. Er lagen alleen een aantal veren verspreid over de vloer.
De bovenverdieping was groot en er waren veel kamers. Ik opende alle deuren en keek uit de ramen die open stonden. Alleen bij die van Harry waren voetstappen eronder te zien en die waren nog van gisteren.
Toen ik het idee had dat ik al in de twintigste logeerkamer keek, hoorde ik een klap vanachter de deur vlak voor me.
'Harry?' zei ik zacht.
'Gabrielle, wait outside!'
Ik greep de deurklink en drukte hem naar beneden. De greep werd geblokkeerd. Hij had de deur op slot gedaan.
Achter de deur klonk het geluid van metaal en andere spullen die haastig werden opgeruimd.
'Harry! Let me in!' riep ik bezorgd. Wat was hij aan het doen?
'Wait! You can't come in!'
Ik beukte met mijn schouder tegen de deur aan, maar er kwam geen beweging in.
Boos keek ik naar de deurklink en toen naar mijn schoenen. Deze visserslaarzen waren de eerste schoenen die mijn voeten hadden overleefd. Ik vroeg me af...
Ik hief mijn been op en gaf een flinke trap tegen het slot aan. De deur schoot open en ik zag Harry voor de spiegel staan. Zijn handen zaten onder het bloed en overal op de grond lagen veren. Een ijzervijl tussen zijn vingers en een heggenschaar op de wastafel.
'Harry...' zei ik hem voorzichtig benaderend terwijl ik naar de vijl in zijn hand reek.
'I'm so sorry,' fluisterde hij. 'Gabrielle I'm so sorry. But they hurt. They honestly hurt me. I had to cut them off, they hurt so much.'
'Shhhh,' suste ik. Ik pakte de vijl uit zijn hand en sloeg mijn armen om zijn bovenlichaam. Harry begroef zijn gezicht in mijn schouder als een klein jongetje. Hij snikte ontroostbaar.
In de spiegel wierp ik een blik op zijn rug. Afgerukte, verknipte veren staken in twee nette sneeën uit zijn rug. Een straaltje bloed liep over zijn huid. Hij had het begin van zijn nog ontwikkelende vleugels eraf geknipt.


Er komt straks nog een stuk online.

Reacties (5)

  • Jasmineator

    Love this story <3

    6 jaar geleden
  • RiRianneSMG

    OMG!!

    6 jaar geleden
  • DROWNER

    HOLY SHIT

    6 jaar geleden
  • StyleLamour

    ja dat vroeg ik me ook af of dit de straf is van lucifer?
    x

    6 jaar geleden
  • Rissl

    Ohmygod, is dit de straf van Lucifer?
    x.

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen