Foto bij Chapter one hundred fourteen

Jake Fraun

Ik liep met Charlie het schooldomein af. Ik nam zijn handje stevig vast en stapte met hem de stoep op.
"Waar is papa Li en Louis, Niall, Harry en Zayn?" vroeg Charlie toen hij merkte dat we niet richting een auto liepen.
"Vind je het erg dat we te voet naar huis gaan? Ik heb tegen papa Li en de andere jongens gezegd dat je dat niet erg zou vinden", antwoordde ik.
"Oké, nee, dat vind ik niet erg", reageerde hij en keek toen terug naar de weg.
"Thuis zal er trouwens nog een andere jongen zijn, die je niet kent", zei ik toen en Charlie keek me aan.
"Wie dan?"
"Zijn naam is Blake, ik heb hem ontmoet toen ik op vakantie was met papa Li en de jongens. Weet je nog? Toen was jij bij de mama van Louis", herinnerde ik hem. Ik zag Charlie even nadenken, maar toen glimlachte hij.
"Ja, toen heb ik veel met Felicite gespeeld!"
Ik grinnikte om zijn enthousiasme.
"Is Blake aardig?"
Ik keek naar Charlie en glimlachte.
"Ja hoor, Blake is erg aardig. Ik denk wel dat je hem leuk vindt", stelde ik hem gerust en Charlie keek tevreden voor zich uit.
In stilte wandelden we verder. Plots begon het me te dagen en besefte ik weer waar we waren.
Ik wist dat we hier langs zouden komen, maar toch kreeg ik een krop in mijn keel toen ik de buurt herkende.
We liepen verder, maar onbewust vertraagden we onze pas. Ik wierp een blik op Charlie en zag hem met een gefronste blik om zich heen kijken. Volgens mij herkende hij de straat ook. Ik richtte mijn blik terug op de weg en hield mijn adem in. Mijn hartslag versnelde en ik kon mijn ogen er niet van af houden.
Op het einde van de straat was ons huis te zien. Het huis waar we al weken niet meer geweest waren.
Charlie had het nog niet gezien en wandelde onwetend verder zonder mijn reactie op te merken. Pas toen we er op slechts honderd meter van af stonden, keek hij mij verbaasd aan.
Ik zag de verwarring in zijn blik, maar wist niet wat ik moest zeggen.
"Wil je mama zien?" vroeg ik met een waterige glimlach.
"Blijf jij bij mij?" vroeg Charlie en ik knikte.
"Graag", zei hij blij en hij liep naar de voordeur.
Ik stapte traag achter hem aan en toen ik naast hem stond, drukte hij op de bel.
Ik voelde mijn hart kloppen in mijn keel. Mijn handen waren klam. Zenuwachtig keek ik naar Charlie, die mijn hand vast had en naar de deur keek.
Toen hoorden we voetstappen. Ik moest mezelf inhouden om niet heel hard weg te rennen. Ik moest hier blijven, voor Charlie, voor mama.
Er werd een sleutel in het slot gestoken en ik hoorde het slot openklikken. Voor een seconde gaf ik een kneepje in Charlie's hand en toen ging de deur open.
Mijn moeder keek recht in mijn ogen en ik zag de verbazing over haar gezicht glijden. Haar pupillen werden groot. Zo bleef ze voor even staan, verbijsterd.
Ze sloeg haar hand voor haar mond en toen zag ik de tranen in haar ooghoeken opwellen. Een zachte snik rolde over haar lippen.
"Jake, Charlie", mompelde ze verstikt.
"Mama!" riep Charlie vrolijk. Hij zette een stap vooruit en klampte zich vast aan haar been.
Mijn moeder aaide over zijn hoofdje, haar andere hand nog steeds tegen haar lippen gedrukt.
Ze keek terug naar mij en ik zag de innerlijke discussie die ze voerde. Ze wilde me omhelzen, maar ze was bang dat ik dat niet wilde.
Dat was de doorslag voor mij en ik liet me in haar armen vallen.
"Mijn jongens", prevelde ze terwijl ze mij en Charlie omhelsde. De tranen rolden over haar wangen.
Ik voelde ook tranen in mijn ogen branden, maar hield ze dapper tegen. Ik drukte mijn neus in haar hals en snoof haar geur op, ze rook nog steeds hetzelfde als enkele weken geleden.
Toen we allebei een beetje gekalmeerd waren, liet ze ons los en deed een stapje naar achter.
"Kom vlug binnen", zei ze sniffend en gebaarde met haar arm.
Ik liep met Charlie naar de keuken en ging zitten. Mijn moeder kwam ons achterna, nog steeds nasniffend.
"Willen jullie wat te drinken?" vroeg ze en ze wreef eens in haar ogen.
"Ik heb nog wat appelsap, Charlie, en cola voor jou, Jake", zei ze terwijl ze voorover bukte in de ijskast.
"Dank je, mam. Wacht, ik help je wel even", antwoordde ik en ik stond recht om glazen uit de kast te halen.
Eigenlijk wilde ik helemaal niet lang blijven en ik was van plan haar aanbod af te slaan, maar ergens kon ik haar dat niet aandoen. Ze had me niet juist behandelt en vergeten zou ik het niet zo snel, maar door Liam had ik er over nagedacht en misschien kon ik haar wel vergeven.
Ik gaf haar de glazen terwijl mijn moeder inschonk. Ze glimlachte euforisch toen ze terug naar mij keek. Toen begon ze opnieuw te wenen.
Ik zette de glazen op tafel en sloeg mijn armen om haar middel. Ze huilde harder en greep mijn jas met een vuist vast. Ik streelde geruststellend over haar rug.
Toen ze terug gekalmeerd was, gaf ik Charlie zijn appelsap en dronk mijn glas cola leeg. Ik wachtte een beetje ongeduldig tot ook Charlie zijn glas leeg was.

Sorry, stom einde, maar ik moet naar bed, morgen begint school weer -.-"
en, ik kan deze week pas weer vanaf vrijdag schrijven -.-" mama is een beetje boos geworden op mij,, dus daarom...
Ik ga proberen om wat voor te bereiden tegen dan, zodat ik vrijdagavond op z'n minst kan activeren...:)
Even aan m'n nichtje: dankje schat voor al de positieve commentaar en de leuke gesprekken op fb(H)
En ook bedankt aan Remco, alweer, omdat er dankzij hem nu een schema is voor het verdere verloop van het verhaal en ik dus weet wat ik in welke volgorde moet schrijven;)
Als laatste, het belangrijkste, aan ALLE abo's & lezers: IK HOU VAN JULLIE(K)Jullie zijn de allerbeste!(flower)

Reacties (3)

  • AppleTree1

    snel verder<3

    8 jaar geleden
  • kryptonarry

    I LOVE YOU AND YOUR STORY TOO!

    Ik hartje Jou!!

    8 jaar geleden
  • NightVision

    Snel verder :3 en i know, school is gewoon stom xd
    Maarja, het was een geweldig hoofdstuk!:Dsnel verder!:3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen