Foto bij O24

Hee, wordt het al leuker? I hope!

Harry Styles
Louis kwam aan gelopen met een handjevol brieven in zijn hand. Louis deelde de brieven uit, maar zei niks. Ik kreeg ook een brief van hem en bekeek hoe er mijn naam op was geschreven. Harry. Ik voorzichtig maakte ik hem open, ik wist ergens dat het geen fanmail was en ik had gelijk, jammer genoeg.

Lieve Harry (of 004),
Dit is heel moeilijk om te zeggen, zeker tegen iemand waarvan je houdt.
Maar ik kan jullie niet meer zien, geen een van jullie. Omdat de pers denkt dat ik jullie een voor een date or something.
Het spijt me heel erg, omdat je een goede vriend van me bent en ik altijd met je kan lachen.
Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt, maar ik moet dit doen voor mijn volk en mijn reputatie.
Het zou eigenlijk nóg moeilijker zijn als ik iets met een van jullie had, maar dat ik niet het geval.
Snap jij waarom de pers zo snel conclussies trekt? Ik niet, want meisjes en jongens kunnen gewoon vrienden zijn!
Ik weet niet wat ik nog meer tegen je moet zeggen, maar als er iets heel dringends is, mag je me altijd bellen.
Lots of Love, Charlotta (008)


De handgeschreven brief brandde in mijn hand, ik kon haar niet meer zien en zij mij niet. Ik voelde me aan getrokken tot haar en zij tot mij, denk ik.
Ik weet niet wat ik moet doen, zo'n mooie meid en zo lief vooral.
Louis klopte op mijn schouder en ik schrikte, ik was ver in mijn gedachtes verzonken.
'Buddy, het komt wel goed' zei hij.
Ik knikte.
'Gast, je huilt..' fluisterde hij in mijn oor. Ik grinnikte en veegde mijn tranen weg. Ik had het helemaal niet door gehad.
Louis en ik ruilde van brief, ik begon zijn brief te lezen.

Hi Lou,
Het spijt me heel erg, maar ik kan jullie niet meer zien.
Je bent mijn vriend, een van mijn beste vrienden zelfs. Ik denk zelfs dat je mijn beste vriend bent, want je past heel goed bij me (als vriend zijnde dan, hea?)
Ik zal je erg missen, maar ik moet dit doen. En je weet waarom, ik heb het je verschillende keren uitgelegd.
Louis, ik weet dat ik veel van je vraag maar, het spijt me dat ik je niet meer kan zien. Ik moet en zal dit doorzetten, de pers zal niet meer van me kunnen smullen, zoals ze bij mijn ouders deden.
Het spijt me zo erg Lou! Maar het moet, oma en papa hadden me er al voor gewaarschuwd, maar ik luisterde niet.
Tja, ik mis je nu al! Misschien omdat ik je al meer dan een maand niet meer heb gezien, maar weet dat ik aan je denk!
Heel misschien kunnen we over een tijdje afspreken?
Ciao, Charlotta


Ik vergeleek onze brieven in mijn hoofd en merkte gelijk dat Lou en Lot echte vrienden waren. Mijn ogen vielen op Niall, die verbitterd zijn brief herlas. Hij keek me dodelijk aan en ik was meteen nieuwsgierig wat er in zijn brief stond.
Ik gaf Louis zijn brief terug en liep naar mijn kamer. De deur viel achter me dicht en ik pakte mijn telefoon. Mijn vingers tikte haar nummer in, ik kende het bijna uit mijn hoofd.
'Hallo?' vroeg een lieve, maar bezorgde stem aan de andere kant.
Ik dacht terug aan mijn brief "maar als er iets heel dringends is, mag je me altijd bellen."
'Char?' vroeg ik.
Ze slikte. 'Ja, Harry? Wat is er gebeurd?'
Ik glimlachte kort bij het horen van haar bezorgde stem.
'Niks, Char. Ik wilde je stem horen. Ik weet dat je zei dat ik alleen mocht bellen als er iets dringends was, maar ik kan dit niet'
Ze zuchtte, 'Harry, ik vind dit ook moeilijk, maar ik wil niet dat iedereen van me denkt dat ik een of andere goedkope slet ben!' zei ze verontwaardigd, als ze voor me zou staan, zou ze tranen in haar ogen hebben. En ik zou haar vastpakken, maar dat kon niet.
'Dat snapt ik Char'
Aan haar kant van de lijn ging de deurbel. Ik wachtte rustig af.
'Sorry Harry, maar ik heb bezoek' zei ze kort en verbrook de verbinding.

Reacties (1)

  • Lugano

    Leuuuukk x
    Maar toch zielig:(

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen