Foto bij Chapter 23

Poor/happy babies.:)Reacties en kudo's voor het schrijven van dit hoofdstukje terwijl ik het héél druk heb met school, en tentamens enzo? xx

Chapter 23.
'N
iall, rustig, je enkel is nog steeds gekneusd!' Riep ik terwijl ik achter hem aan rende. 'Straks is ze er niet meer, Zayn!' Riep Niall gefrustreerd. 'Ze gaat niet dood Niall!' Niall stopte abrupt met rennen. 'Hoe weet jij dat nou? Ze is in kritieke toestand, het kan ieder moment gebeurd zijn.' Hij was totaal in paniek, en begon weer te rennen. Hij rende met beide zijn krukken in zijn linkerhand. Ik pakte zijn rechterhand vast en liet hem toen stoppen. 'Spring op mijn rug. Ik zie wel dat je pijn hebt.' Niall keek me verbaasd aan. 'Ik ga niet...' Ik keek hem waarschuwend aan. 'We hebben geen tijd hiervoor Niall.' Hij rolde even met zijn ogen, ging toen achter me staan en sprong op mijn rug. Ik pakte zijn benen vast en begon toen te rennen. Die krachttrainingen waren toch nog ergens goed voor geweest, hoewel Niall wel zwaar was. Maar goed, ik zette me er doorheen, het was geen moment om te klagen. Het ziekenhuis was vlakbij, hij kwam al in zicht. Nog met Niall op mijn rug, die kusjes op mijn haren drukte, liep ik naar de balie. 'Maura Horan.' Zei ik buitenadem en de vrouw achter de balie gaf al snel het kamernummer. Ze zag duidelijk dat we geen tijd te verliezen hadden. We renden naar de lift, waar ik Niall van mijn rug af liet gaan, en hij drukte dankbaar een kus op mijn wang. 'Wat er ook gebeurd, ik ben er voor je, oké?' Zei ik, nog steeds een beetje buitenadem en Niall kwam dicht tegen me aan staan. 'Kus me.' Zei hij toen en ik drukte mijn lippen op die van hem. Zijn lippen bewogen snel tegen die van mij aan, steeds sneller en ik had moeite hem bij te benen. Hij was duidelijk zijn verdriet eruit aan het zoenen en snel deinsde ik achteruit. 'Rustig Niall, alsjeblieft. Ik zal altijd aan je zijde staan, en je mág verdrietig zijn. Ik zal toch wel bij je blijven.' Niall's waterige ogen keken me dankbaar aan. 'Dankje.' Fluisterde hij.

De lift ging verbazingwekkend sloom. 'Geduld, Niall.' Zei ik toen ik zag hoe Niall op en neer aan het springen was. Het verbaasde me dat hij dat kon, met zijn enkel. Hij zou zijn eigen pijn wel niet meer voelen. 'Ik zou geduldig zijn, als ik de tijd ervoor had.' Zei Niall toen. Ik slikte. Hoe ging ik hier eigenlijk mee om?

'Nummer 344.' Zei Niall in zichzelf en begon door de gang te lopen. Natuurlijk was het uitgerekend ook nog helemaal op het eind van de gang, maar na een tijdje kwamen we er wel. De deur was dicht, en voor we naar binnen konden kwam er een dokter aangebeend. 'Het is geen bezoekuur, jongens.' Zei hij streng en Niall schudde woest zijn hoofd. 'Alstublieft meneer, ik moet mijn moeder even zien. Alstublieft.' Zei hij met zijn handen in elkaar gevouwen. '5 minuten, ik hou de tijd in de gaten.' Niall bedankte hem en opende de deur, waar zijn moeder met gesloten ogen lag. 'Mamma, mam?' Zei Niall gelijk met een bibberende stem en ik zag hoe Maura met moeite haar ogen opende. Ze zag er moe uit, uitgeput, ze leek ouder. 'Niall.' Fluisterde ze, en stak haar hand uit. Niall pakte haar hand en begon zachtjes tegen haar te praten. Wat deed ik hier eigenlijk? Net op dat moment hoorde ik Maura mijn naam zeggen. Ik keek op en ze wenkte me. 'Nu ik even niet thuis ben, let jij dan goed op Niall?' Vroeg ze me, en ik knikte. 'Ik kom wel weer terug hoor.' Zei ze met een klein glimlachje en opnieuw knikte ik. 'Dat weet ik wel. Ik zal voor Niall zorgen zo lang dat mogelijk is.' Ze glimlachte dankbaar naar me en ik glimlachte terug. Niall pakte mijn hand en trok me naar hem toe. 'Ik ben verliefd op hem mamma.' Zei hij toen. 'We zijn verliefd op elkaar.' Haar glimlach werd nog groter. 'Dat wist ik al wel.' Zei ze. 'We gaan later trouwen.' Zei ik toen. 'Dat geloof ik wel. Jullie gaan al zo lang met elkaar om, daar kunnen nog genoeg jaren bij.' Ik drukte een kus op Niall's wang. 'Zayn vroeg het me.' Zei hij trots en keek toen mijn kant op terwijl hij zei: 'En natuurlijk zei ik ja.' Toen keek hij weer terug naar zijn moeder. 'Hoe het ook loopt, wat er ook gebeurt, ik wil dat jullie bij elkaar blijven.' Ik kneep zachtjes in Niall zijn hand. 'Beloofd.' Zei ik toen. Niall zei niks, maar zijn glimlach was groot. En dát verraste me, in deze situatie, want die glimlach was oprecht.

Reacties (7)

  • BOOKWURM

    Arg
    What is air
    Ik weet het eff ni meer hoor!
    Ziall Fluff
    En drama
    En abssgssgwuqjwh

    5 jaar geleden
  • Dahlias

    Omg het voelt alsof mijn hart net is ontploft want dit is zó zielig maar vooral zó schattig:)

    6 jaar geleden
  • BabyWhale

    Oke ik trip dit is werkelijkwaar super!

    6 jaar geleden
  • Appelpudding

    The. Feelings. Omg

    7 jaar geleden
  • CatNippedX

    My heart, the feels... Argh, to much feels *dead*

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen