Foto bij Equipa de Portugal • Quarenta e seis

Maya Milena dos Santos Aveiro
      Geeuwend nestel ik me tegen Fábio aan. Terwijl hij al een uur aan het slapen is, zat ik naar het voetbal te kijken. Nederland versus Roemenië. Natuurlijk ging mijn voorkeur uit naar Nederland, ik bedoel: Wesley Sneijder, Rafael Van der Vaart en Ibrahim Afellay - allemaal mooie mannen om naar te kijken, toch? En tevens ook mannen die op mijn lijstje "To Meet" staan. Een zachte grinnik rolt over mijn lippen. Misschien maar best dat Fábio al in z'n bed lag.

      "Ben je nog lang opgebleven?" Een geeuw verlaat Fábio's mond terwijl hij even door mijn haar gaat. "Hm, tot Nederland Roemenië versloeg met 5 - 3. Daarna ben ik naar bed gegaan. Jij lag trouwens al te slapen als een roosje", meld ik er grinnikend bij. Lekker kinderachtig trekt hij een gekke bek en lachend steek ik mijn tong uit. "Wat zijn jullie toch ook een stelletje!" Ik grinnik zacht bij het horen van Nani's commentaar en kijk hem glunderend aan. "Zegt degene die z'n vriendin niet ten huwelijk durft vragen", plaag ik hem wat. Verbaasd trekt hij één wenkbrauw op. "Waar haal je dat nu weer?" Ik schenk hem één van m'n befaamde wenkbrauwwiebels en haal schijnheilig mijn schouders op. "Misschien heb ik je wel horen praten, gisteren. Met Bruno." Zijn lichaam neemt een betrapte houding aan en zijn lippen mimen enkele woorden. Een frons tekent zijn voorhoofd. Hij is er echt onzeker over - wow. Schuldgevoelens over dat geplaag van net borrelen zich op. "Hé, Nani? Je hoeft je echt geen zorgen te maken, hoor. Alex zal ja zeggen, dat kan ik je verzekeren", probeer ik hem ietwat gerust te stellen - en zo mijn schuldgevoelens weg te werken. Hij schenkt me een dankbare glimlach en loopt de ontbijtruimte uit.
      Een zucht verlaat mijn mond en ik haal een hand door mijn haar. Vragend kijkt Fábio me aan. "Ik had hem niet zo mogen plagen, hij is er echt onzeker over." Een zacht lachje rolt over zijn lippen terwijl zijn handen die van mij vastnemen. Galant als hij is, drukt hij zijn lippen op mijn handrug en vertederd kijk ik hem aan. "Waar was dat voor?" Mijn stem klinkt stil en klein, maar dat boeit me op dat moment niet zo. Fábio haalt zijn schouders op en priemt zijn bruine ogen in die van mij. "Je bent schattig als je je zorgen maakt. Wat trouwens nergens voor nodig is, Nani weet ook wel dat je het goed bedoelt", probeert hij me op te monteren. Wat hem lukt. "Dank je, lief." Hij wuift het weg en verstrengelt zijn vingers met die van mij. Mijn lichaam wordt helemaal warm vanbinnen en glimlachend kijk ik hem aan. "Je bent de beste."

      Zenuwachtige kriebels dartelen door mijn lichaam. Portugal en Duitsland hadden eergisteren besloten om vandaag een oefenwedstrijd te spelen en de spanning is te snijden. Iedereen weet dat het Portugese voetbal verschilt van het Duitse, en dat de spelers elkaar niet altijd liggen; op en naast het veld.
      Een meisje met lang, blond haar en een prachtige tandpastaglimlach klapt zacht, als Mario Gómez een keurig doelpunt maakt. Ietwat verbaasd kijk ik haar aan, wie klapt er nou zo zacht als je favoriete team scoort? Ik besluit het te laten rusten en laat mijn ogen weer naar het veld afglijden. Een gefrustreerde grom rolt echter al snel over mijn lippen; Portugal doet nou niet echt z'n best vandaag.
      "Hé, liefje." Wat volgt zijn enkele smak-geluiden en een typische giechel. Nieuwsgierig naar het koppeltje draai ik mijn hoofd en zie het blonde meisje van net met Thomas Müller. Op beide gezichten is een glimlach te vinden en hun ogen sprankelen van geluk. Bij het horen van het fluitje nemen ze afscheid en blozend neemt de jongevrouw weer plaats op te tribune. Mijn curiositeit wint het van mijn zelfbeheersing en gladjes kom ik dichterbij. "Hi. Ik zag je net met Thomas Müller, jullie zijn schattig", zeg ik haar glimlachend. Haar wangen worden weer rood en ze stamelt een zachte "Dank je wel". Ik steek mijn hand uit en stel mezelf voor, waarna ze hetzelfde doet: "Romy Stönner, aangenaam."

      Romy zwaait nog even en loopt dan de tribune af, recht in de armen van haar geliefde. In de vijfenveertig minuten die we net hebben gebabbeld, ben ik toch redelijk wat te weten gekomen van de blondine. Ze houdt van kleding met bloemenprint, doet geen vlieg kwaad en is erg verlegen. Ze ziet er iemand uit die echt te vertrouwen is, het type vriendin dat door iedereen geapprecieerd wordt.
      Met een glimlach loop ik terug naar het hotel, waar ik in mijn kamer besluit om even aan het zwembad te gaan liggen. Ik trek mijn paarse bikini aan, schuif mijn voeten in een paar slippers, neem een handdoek en wat enkele spulletjes en baan me een weg naar het paradijs. Een grinnik verlaat mijn mond. Dit is zoveel beter dan school!



What do you think? x

Love you, girls! Thanks for staying with me :')

Reacties (4)

  • nightqueen

    Weer eens leuk geschreven (:

    8 jaar geleden
  • FCBayern

    Omg, I love it! Het is echt geweldig dit!

    8 jaar geleden
  • periphery

    Je schrijft zo mooi lieverd! And you know I'll stick with you till the end of this story - I hope it's never going to end (: - and even further!
    I love you, you're the sweetest <3

    8 jaar geleden
  • Yestherday

    I love it!
    Ik hou echt van dit verhaal :3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen