Foto bij [57] Shi no Shi


Pov. Bonita “Bonny” Luxfort
Midden in de bergen lag onze bestemming. De drakenfokkerij…
We hadden de capall benden aan de voet van de berg achtergelaten. Ze zouden toch alleen maar in paniek raken.
De magie in me kolkte onbeheersbaar door me heen. En liet m`n haren knetteren van de Kracht.
Damon pakte m`n hand, drukte er een kusje op en grijnsde. Ik kon niet anders dan terug lachen naar hem. Z`n zwarte ogen glansden opgewekt in het heerlijke weertje.
Insecten zoemden in de bermen en vogeltjes kwetterden opgewekt. De jongeren die mee waren dolden wat met elkaar, stoeiden, lachten en gooiden elkaar nat toen we langs een ijskoud bergbeekje kwamen. Zo op deze warme zomerdag leek de oorlog en al het verdriet ver achter ons te liggen, slechts een verre bijna vergeten nachtmerrie.
March liep bij z`n zoon achteraan de rij. Darius was er al redelijk overheen dat hij iemand gedood had. Z`n zachtaardige karakter was niet eens aangetast.
‘Ahh!’ gilde Beau en hij besprong Darius vanaf achteren. ‘Verdedig jezelf.’ Riep hij en Darius grijnsde. Met een simpele beweging trok hij Beau van z`n nek af en sprong razendsnel achter z`n vriend aan voor deze z`n voeten op de grond had kunnen zetten. Lachend duwde hij hem tegen de grond. Een stel jonge honden leken ze allemaal op. De stemming was als die van een vakantie.
Natuurlijk herinnerde ik mijn paniek van toen ik net verandert was. De angst en de onwetendheid vraten me op. Toch, ondanks alles, zou ik nooit terug willen naar een menselijk lichaam… nooit.
Alleen op deze manier was ik instaat mijn geliefden te beschermen. En die groep was flink uitgebreid in de tijd dat ik dood was.

Ik wist heus wel dat zolang ik mijn Krachten niet onder controle krijg ik nog niet veel zou kunnen maar… het was een begin. Met een zachte stem begon Damon iets te zingen, de zachte woorden in de Oude taal klonken bovenaards en betoverend. March, die de taal wel kende maar er niets mee kon omdat hij niets aan magie had net als Damon, zette bij hem in. Darius trok Beau aan z`n hand overeind, sloeg z`n arm rond de middel van de zwartharige jongen en volgden zwijgend de rest.
Misschien wilde ik niet dat er iets zou veranderen, maar er zou juist heel veel veranderen. Verdriet zou onze clan uit elkaar scheuren…

Pov. Shi no Shi
Het mensachtige wezen liep mijn stal binnen en knielde in het stro. Ik wist wie ze was bij het zien van haar zilver blonde lokken, ik verwachtte haar al.
Mens, je bent gekomen. Ik verwachtte je al.
Ze keek even vluchtig op en ik ving de blik in haar zilveren ogen. De Kracht was ongelofelijk, de eerlijkheid, strijdlust en gevoeligheid waren duidelijk te lezen in de twee spiegels van de ziel.
‘Ja, ik ben gekomen.’ Aangename stem, stelde ik vast. Nieuwsgierig naar dit wonderbaarlijke wezen bracht ik m`n kop dichter bij de hare. Ze week nauwelijks terug maar bleef aandachtig naar me kijken. Ook dat bewonderde ik, zelfs mannen met stokjes die hier al jaren werkten benaderden me niet zomaar.

Haar ogen bleven op m`n gekluisterde voorpoten hangen. Ze snakte naar adem en sprong overeind. Enigszins geschokt trok ik m`n kop terug. Bonita liep naar m`n poot toe. De kluisters rinkelden toen ik met m`n klauwen bewoog. Niet op z`n minst bang legde ze haar hand vlak boven de oude littekens en de korsten die ik had van de kluisters.
‘Wat gruwelijk!’ ze mompelde een woord en het ijzer dat ik met al m`n kracht niet had kunnen breken sprong kapot. Voor het eerst in mijn leven kon ik vrijelijk bewegen.
Vraag wat je wilt Bonita.
Ze glimlachte en ging vlak voor me staan. ‘Draak,’
Shi no Shi.
verbeterde ik haar. Ze lachte opgelucht. ‘Shi no Shi, u hebt vast gehoord van de oorlog die woedt en vele dappere wezens vermoord.’ Ze wachtte even tot ik instemmend bromde en ging toen verder.
‘Nou, ik vroeg me dus af of jij, en andere draken, mee wil doen de monsters uit te bannen.’
Wat winnen wij ermee? Ik ga niet terug in dit hok nadat ik jullie een gunst heb gedaan…
Ze grijnsde en haalde een rol perkament uit haar jasje.
‘Jullie krijgen een eiland, Groenland, waar meren en bergen zijn waar draken kunnen jagen. Daar staat wel tegenover dat jullie niet boven het vaste land mogen komen.’
Langzaam liet ik me achterover zakken en herschikte m`n vleugels.
Ik zal m`n best doen zoveel mogelijk draken over te halen.

Pov. Bonita “Bonny”Luxfort
Ik boog voor Shi no Shi en duwde de met magie verzegelde deuren open. Eventjes knipperde ze met haar ogen en liep toen langzaam naar buiten. Een zacht tevreden gebrom weerklonk vanuit haar brede borstkas. Ze knikte naar me en liep over het brede pad naar de volgende stal.
Onrustig liep ik wat heen en weer en keek ondertussen zorgvuldig rond. De omstandigheden waarin deze draken leefden stonden me niet aan.
March scheen hetzelfde gedacht te hebben, de ongelukkige uitdrukking op z`n gezicht zei al genoeg.

‘We moeten ook regelen dat de eieren ook allemaal weg gehaald worden hier. Het staat me niet aan.’ Hij was verandert sinds Marti dood was… dieper in zichzelf terug getrokken en voorzichtiger.
Hoe hij Darius had gekregen en wie zijn moeder was wist volgens mij niemand. En als iemand het wist zei diegene er niets over. Het was gewoon iets dat niet besproken werd.
Darius had z`n hoofd op Beau`s schoot gelegd en lag wat te doezelen in de schaduwen. Aphrodite en Kress bespraken iets heel zachtjes. ‘Waar is Damon?’
March bromde iets en haalde z`n schouders op. ‘Geen idee.’
Na een korte stilte haalde hij een pakje sigaretten uit z`n broekzak en stak er eentje op. Dat deed hij altijd als hij niet helemaal op z`n gemak was. De sfeer hier maakte mij ook onrustig.

Pov. Beau Grigot
Darius lag met gesloten ogen een beetje te doezelen, een beetje afwezig speelde ik wat met z`n haar. Hij was verandert nu we allemaal in een groot huis samen woonden, makkelijker te doorgronden.
Lily was wel eens jaloers om de band die Darius en ik hadden, best onlogisch ik viel toch echt op vrouwen!
Ik zuchtte en knoopte m`n blouse open. Het warm vandaag en het zou nog warmer worden want het was nog geen twaalf uur… Darius opende z`n ogen loom toen Kress hem zachtjes in z`n zij porde. Met grote ogen zat de witharige jongen geknield in de schaduw van de boom.
‘Daar, op kwart over twaalf staat iemand naar ons te kijken vanaf een andere berg.’
Ik wou m`n hoofd al in de richting draaien die hij zei maar ineens legde Darius z`n hand op m`n wang en hield me tegen.
Nog met half gesloten ogen mompelde hij, ‘Niet kijken. Kress, houd hem in de gaten. Is het iemand die we kennen?’
Kress` ogen werden donker rood terwijl hij een langs ons heen keek. Aphrodite was ongemerkt dichterbij geschoven en deed alsof ze iets tegen Darius zei door zich over hem heen te buigen.
‘Blonde man, lang, gespierd… Geen vampier.’ Ik knikten en stuurde Damon, Bonita en March een sms over wat Kress gezien had.
‘Hij ziet ons! Hij ziet ons!’ Kress hoektanden kwamen tevoorschijn. Hij deed geen moeite meer de nieuwsgierigheid te verhullen en staarde nu openlijk naar de man.
Ik kon de verleiding ook niet weerstaan en draaide m`n hoofd.
De blonde man trok iets langs tevoorschijn dat de zon pijnlijk weerkaatste. ‘Hij is gewapend.’ Mompelde Aphrodite die haar ogen die haar ogen tot spleetjes kneep tegen het felle licht.

‘Waar?’ ineens verscheen Bonita naast ons. Ze keek gewoon direct in de richting waarnaar Kress wees.
‘Vader.’ Gromde ze. Plotseling begon ze te rennen, sprong in een boom en rende door de boomtoppen naar de berg toe maar tegen de tijd dat ze daar was, was de man verdwenen.
‘Vader? Maar Lucian is haar vader toch?’ March knikte en hield z`n blik op Bonita gericht die een gefrustreerde kreet liet horen.
‘Ja, maar ze heeft heel lang niet geweten dat de man waarvan ze dacht dat het haar vader was haar vader niet was! vlak voor ze dood ging kwam ze er pas achter…
Bonita kwam weer terug. ‘Hij is een lycan… Volgens mij wil hij nog altijd wraak op me.’
Ze zuchtte en haalde haar handen door haar haren. ‘Het komt wel goed Bonny. Je moet hem alleen eerder doodden dan dat hij jou doodt.’
Ze keek March even heel kwaad aan en siste. ‘Je denkt toch niet dat ik hem zomaar zou kunnen doden? Ik heb geen stenen hart. Hij is zeventien jaar lang m`n vader geweest… Zo iemand kan ik echt niet doden.’
Met kordate stappen liep ze weer richting de stallen waar de draken gehouden werden.

‘Pap, zeg zulke dingen niet. Zo maak je haar alleen maar overstuur en dan ontploft haar magie nog eens…’
Darius sloot z`n ogen weer en gaapte lui.
‘Ahh wat een lekker weertje!’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen