Foto bij O27

Hi! Even snel een stukje? Ahhhhhhh! Nog 3 dagen tot mijn verjaardag!!

James knikte tevreden.
'We zorgen dat je huis extra goed in de gaten wordt gehouden en je broers en vader. En niet te vergeten jou' zei James.
Ik knikte, 'just do it'
We bedankten James en hij ging weer.
'Het komt wel goed lieverd' zei papa en knuffelde me.
'Ik ben bang' was het enige wat ik zei.
Ik werd gebeld. Ik sprong bijna op tafel.
William pakte mijn telefoon, hij pakte hem op en zette hem op de luidspreker.
'Hallo met William'
'Uhhh... Hallo William. Is Charlotta er misschien?' vroeg Louis verbaasd.
Ik grinnikte kort bij het horen van haar stem. Will keek me aan, afstand was de afspraak.
Zonder dat ik het eigenlijk wilde schudde ik mijn hoofd.
'Sorry Louis, maar ze is er niet' antwoordde William.
'Waarom heb je haar telefoon?' vroeg Louis. Hij begon een kruisverhoor, ik merkte het aan hem.
William keek me zuchtend aan. 'Omdat ze die mij me is vergeten'
'Jaja, Charlotta is bijna met haar mobiel getrouwd. Ze zou hem nooit vergeten' zei hij wijs.
William zuchtte opnieuw, hij werd echt gek van Louis. Papa en ik keken hem lachend aan.
'Toch wel' zei William en hing op.
Papa lachte en liep terug naar de rest.
'Lekkere vriend heb jij, Little' zei William en tilde me op. Ik lachte.
Ik probeerde me los te wurmen uit zijn greep, maar dat lukte niet. William was veel te sterk voor z'n groentje, als ik. Ik bedacht dat ik Louis nog terug moest bellen. Ik had er aan de ene kant heel veel zin in en aan de andere kant mocht het niet.
Met mij in zijn armen liep William terug.
Zo te zien had papa het net uitgelegd, want iedereen keek me nep glimlachend aan.
'Ik kom bij jullie wonen, een man in huis doet jullie goed, ik weet het zeker' zei Harry en liet zijn spieren zien.
Ik deed mijn best om mijn lach in te houden.
'Je doet maar' zei ik tegen hem.

Harry sliep in de logeerkamer en vond het helemaal gezellig. Coco vond Harry ook heel aardig.
'Morgenavond is kerstavond, dus je hoeft niet zo bang te zijn Little' zei Harry.
Met grote ogen keek ik Harry aan. Kerstavond, kérstavond, daarvoor belde Louis. Shit, ik had het moeten weten! Ik sloeg een hand voor mijn mond en keek hem verbaasd aan.
Harry keek me nog verbaasder aan. Hij snapte het niet.
'Morgen is Louis jarig' zei ik kort en rende naar boven naar mijn mobiel.
Snel tikte ik zijn nummer in en hij nam bijna gelijk op.
'Lou' zei ik kort en zuchtte.
'Char, you're a life' zuchtte hij geruststellend.
'Mijn broer heeft me niet ontvoerd, ik zit gewoon thuis' zei ik lachend.
'Dan is het goed. Maar waarvoor ik vanochtend belde, ik ben morgen jarig en ik vroeg me af of je ook zin had om te komen?' vroeg hij smekend.
Wat moest ik zeggen? Wat moest ik doen? Ophangen?
Ik zuchtte, 'Sorry Lou, maar ik kan niet. Ik heb morgen mijn koninklijke verplichtingen' loog ik soepel. Het was eerlijk gezegd niet helemaal gelogen, maar gedeeltelijk. Ik moest 's middags en vroeg in de avond met oma mee, maar de rest van de avond was ik eigenlijk vrij. Candy en ik zouden samen kerst vieren met Coco.
'O, is het anders mogelijk dat je vandaag komt?' vroeg hij.
Ik zuchtte, 'Sorry Lou, vandaag komt niet uit'
'Ahhhh!' smeekte Louis.
'Het spijt me, Louis' zei ik en hing op.
Tranen vulde mijn ogen en ik huilde zachtjes.
Coco sprong op mijn bed en kwam tegen me aan liggen. Ik ging liggen, Coco kroop weer tegen me aan. En zo viel ik in slaap.

Reacties (1)

  • Lugano

    Awwwhh:(

    BIRTHDAY SWITCH SISTAAARHSSS

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen