Foto bij 112.2 Charlie McFly

shame on me...
big shame on me:(.
Ik wil er gewoon geen einde aan schrijven:(. Das best triest ofzo... Maar ik hou teveel van Charlie :p.

Ten tweede Happy valentines day:).

En ten derde, dit is min of meer het laatste hoofdstuk.
Hierna komt nog de epiloog:$.
Yep, da vind ik niet leuk.. Maar ik ga het niet nog langer uitstellen. Het is wel eens mooi geweest:(.

Hey bamikop doe me paar haaien:).
Yep, das een mamma appelsap (:. Cool right;).

'Then I declare you husband and wife' zei de man, maar ik had er al geen oog meer voor. Alles wat ik zag was Harry, mijn Harry. Nog beter zelfs: mijn man. Oehh man, dat klinkt raar en oud. Maar eigenlijk kon me dat ook echt geen zak schelen. Geluk had ik gevonden en beleefd de afgelopen maanden. En ondanks dat ik aardig jong was om toch te kunnen zeggen dat ik wist wat geluk was, zei ik het lekker toch. Mijn gezin was perfect en ik kon ook echt niets anders dan gelukzalig glimlachen. Nooit gedacht dat ik ooit zo erg zou worden, maar mij hoorde je niet klagen.

'What are you thinking about, Mrs Styles,' fluisterde de stem van Harry in mijn oor. Blijkbaar had ik als een of andere stomme gek staan glimlachen naar de muur. Maar alweer: niet dat het mij veel kon schelen. Het was immers vandaag mijn bruiloft. En vandaag zou het dus de dag van mijn leven moeten worden. Al heb ik zo het idee dat dat het niet deze ene dag was, die speciaal was. Maar mijn hele leven. Ik had de mogelijkheid gekregen om te doen waar ik het meest van hou en met de mensen die echt mijn alles zijn. Ik had zeker niets te klagen.
'Look at them,' mompelde Harry trots in mijn oor, terwijl hij zijn blik gericht had op onze 3 kinderen. Lux, die samen Louis en Niall vrolijk aan het spelen was met de 7 maanden oude tweeling. Ze waren vrolijk en leken het echt naar hun zin te hebben.
Zayn en Jess, die ongestoord over de dansvloer zwierden leken gelukkig. Judith, die met een glimlach op haar gezicht naar Niall keek, leek net zo gelukkig. Net zoals de anderen. Iedereen leek het naar zijn zin te hebben op het feest wat na de bruiloft gehouden werd. En Niall al helemaal door de taart, waarmee hij geen probleem had om hem helemaal op te eten.
Mijn vader, die ik in maanden niet zo heb meer zien glimlachen keek net als Harry vertederd naar Lux, Nate en Ethan. Ook hij leek weer de lol in zijn leven terug te hebben gevonden. Waar ik jaren had geloofd in dat een happy ever after niet bestond of anders niet voor mij weggelegd was, leek het nu wel heel anders. Oh god, nu begin ik zelf wel heel erg cliché te worden. Eigenlijk best een lelijk woord. Net zoals beige en broche... Dat had ik ooit al bedacht toen ik 14 was ofzo, maaaaaaaaaaaaaaaannnnn wat was alles toen nog anders. En dat is nog geen 10 jaar terug.
10 Jaar klinkte wel als veel, heuwl veel. Maarja er is ook veel gebeurt in die nog geen 10 jaar. Hoeveel jaar het dan ook was, genoeg drama voor mij als je het zo bedenkt. Nee, dat dramaqueen idee is toch niets is voor mij.
'I like your smile like that,' zei Harry me verliefd. Hij was altijd heel wat serieuzer dan ik geweest, maar dat zou ook goed kunnen doordat mijn gedachten een grote puinhoop was. Een georganiseerde puinhoop dan wel. Net zoals mijn kamer altijd. Ik ruimde nooit wat op, maar wist altijd alles te vinden. Behalve mijn plectrums, die dingen was ik onderhand zo vaak kwijt geraakt dat ik wel honderden euro's had kunnen besparen door ze beter te bewaren. Al heb ik mijn Freddie Mercurry plectrum nog steeds en dat ding had ik op school gevonden toen ik 16 was. Das eik best knap, dat ding heb ik dus al jaren. Jaaaaaaaaaaaren... Maar dat was eik niet wat mijn punt was, wat dat dan wel was weet ik ook niet meer. Maar op het moment was ik veel te vrolijk om me daarover zorgen te maken.
'Like what?' zei ik snel, toen ik bedacht dat ik nog steeds niet op Harry had geantwoord. 'Like this, it means your brain works 3 times as much as usual and your thoughts probably don't make any sense at all,' lachte hij. 'You warned me for that you know? Long before I ever met you.' Hij bedoelde mijn vage fanboek dat serieus nergens op sloeg. Maar kijk waar het me gebracht had. Dus ja, dan heeft het toch wel nut gehad om dat boek vol onzin. 'My crazy but so sweet Mia, and I love you to pieces.' 'I love you more, Hazza,' mompelde ik naar volgens mij, de waarheid. Yep, ik begin echt erg te worden. Maar dat mag toch wel, zo een keer op de dag van je bruiloft? Nog steeds geen excuus Charlie, je begint gewoon erg te worden. Oh god, nu praat ik tegen mezelf in mijn gedachten. Yep dit is echt heeeuwl erg. STOOPPPPP.
'Zal ik je een geheim vertellen?' mompelde Harry met zijn Engelse accent in mijn oor. Nog steeds vond ik het grappig en lief als hij Nederlands praatte. Hij had er genoeg moeite mee. En toch probeerde hij het.
'Ik hou meer van jou dan ik ooit gedacht dat het mogelijk was, dus ik win,' maakte hij zijn zin af.
Ik kon het niet laten om toch een meisjesachtige giechel over mijn lippen te laten rollen. Gaawd, waar gaat dit heen met mij? 'You're crazy Mia,' glimlachte hij, wetend dat mijn gedachten gewoon een zooitje waren.
'Crazy about you Styles. Don't ever dare to forget that.'

Reacties (5)

  • Chocolate1D

    Zo mooi geschreven <3
    Echt een prachtverhaaltje!

    btw Happy Valentine's day!
    Ik ben wel forever alonexD

    Of nee, ik heb mijn chocola,
    ik hou van mijn chocola(H)
    xxxx

    7 jaar geleden
  • hartje1D

    super(H)

    7 jaar geleden
  • lisaxx

    Aahww je verhaal is echt zoo mooi
    zonde dat je gaat stoppen.
    Maar overal moet een einde aan komen

    7 jaar geleden
  • ThingsInLife

    Ahww

    7 jaar geleden
  • StylesNicole

    Ahh, zo lief!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen