Foto bij Epiloog

And that's it:(.
Thank you so very very very veryyy much...
Ook aan mijn co-writer die ik inmiddels al een tijdje niet meer gesproken heb, jammer genoeg:(.
Daarnaast ook a huuge thank you aan mijn beste vriendin Judith:), die echt super supportive was door het hele schrijven van dit verhaal heen:$.

Dit is een beetje een ander soort epiloog dan dat ik vaker geschreven heb, maar ja, gewoon nieuwe dingen blijven proberen. Zo doe ik het altijd;).
Hope you like it:$. If not: I'm sorry, I wanted to try:$.

'You never told me that your grandfather was president of the united states,' zei Thomas vol verbazing en ironie tegen me terwijl we op het huis van mijn opa en oma afliepen. Best logisch dat hij dat dacht, het was dan ook echt een kast van een huis, maar voornamelijk mooi. En de tuin, waar ik en mijn neefjes weken door gebracht hadden was ook zeker wel groot. 'He wasn't, just a popstar, just like my grandma,' glimlachte ik naar de werkelijkheid.
'Aahhh Emma love, so good to see you,' lachte mijn oma toen ze de deur open deed. 'And who is this handsome guy, your boyfriend?' 'No, just my best friend,' sprak ik tegen terwijl mijn wangen zichtbaar rood werden.
Zonder ook maar echt naar het huis zelf te kijken, liep ik meteen door naar de tuin, waar niet alleen mijn opa en oma waren, maar ook mijn ouders, twee ooms, en de beste vrienden van mijn opa en oma. Het was een volle boel maar wel gezellig en iedereen kende ik. Mijn opa, die ooit deel uit had gemaakt van een beroemde boyband (iets wat me nog steeds vaag in mijn oren klonk), had met de anderen uit de band afgesproken. Iedereen had de hele familie uitgenodigd en het was dan ook al weer jaren terug dat we allemaal samen waren geweest, al wist ik wel dat opa en oma nog heel veel met de anderen om gingen. Ook Oma had in een band gezeten en ik wist dat Tante Jess, die met Oom Zayn getrouwd was, altijd de beste vriendin van oma was geweest. Op een of andere manier was iedereen hier verbonden en het was dan dus ook echt mijn grote familie. 'Hey Emmie, who's the cute boy,' pestte mijn oom Nate me, waarna zijn tweelingbroer Ethan hem bij stond. 'My best friend,' zei ik duidelijk zodat er ook geen verwarring zou ontstaan. In de 17 jaar dat ik leefde kende ik mijn familie onderhand wel. Rare mensen.
'Yeah, that's what Charlie said about Harry,' lachte Tante Jess, die daarmee een klap van mijn oma ontving. 'Hey dude? Tom was your name right? Wanna play footbal?' riep mijn neefje Jason naar Tom, waarna hij me even aan keek. 'Sure go, see you later,' zei ik zonder moeilijk te doen.
'Emma, do you have a second?' vroeg mijn oma terwijl ze me naar binnen wenkte. 'Sure,' riep ik terug waarna ik op haar af liep. In al die jaren was ze blijkbaar haar levendigheid nooit verloren. Dat was niet alleen te merken aan de manier hoe zo nog steeds vrolijk rondhuppelde, maar ook door de manier waarop Opa naar haar keek. Ze hielden echt van elkaar en ooit hoopte ik dat zelf ook te vinden, dat geluk.
'Lux said you started to take playing guitar very seriously,' zei oma, waarna ze me weer verder wenkte naar boven. Ik wist al precies waar we heen gingen. Nog steeds kon je haar hier heel veel vinden. 'Yes I did, I guess it's just amazing to play guitar and stuff,' mompelde ik, een beetje beschaamd. Oma was goed met gitaar spelen. Heel goed. En ooit wilde ik dat ik ook zo goed zou worden. Want mijn oma is mijn held, mijn voorbeeld.
'I want you to have Bob,' zei ze, waarna ze me mee nam naar de muziekkamer. 'Bob?' vroeg ik lachend, oma was gek, dat wist ik al. 'Yes, my lovely guitar, the one I got for my 18th birthday,' zei ze opgewekt, waarna ze me een Taylor gitaar in mijn handen drukte. 'It's a bit old, but it's still perfect. I kinda named it Bob because I my knowlegde of names wasn't that big back then.'
Ik vond het heerlijk om te zien hoe opgewekt oma was en ze leek nog gelukkiger toen ik haar vertelde dat ik het echt niet aan kon nemen, waarna ze me vertelde dat ik niet veel keuze had. Uiteindelijk bedankte ik haar met een dikke knuffel waarna we beide weer naar beneden liepen, ik met Bob in een hoes op mijn rug.
De gitaar zette ik in de woonkamer neer terwijl oma alweer naar buiten was gegaan. Ze was aan het praten met de andere opa's en oma's, die dus samen ooit twee bands gevormd hadden. Het was vandaag precies 50 jaar terug dat opa's band gevormd was en de enige reden dat ze ooit uit elkaar waren gegaan was omdat ze meer tijd met hun familie wilde doorbrengen. 50 Jaar terug was dat geweest, bij een of andere tv show, hadden ze gezegd. Dat maakte Opa dus 66 en daarmee de jongste van alle 5. Nog steeds konden ze het goed met elkaar vinden en dat was nu wel echt goed te merken. Echt bijzonder hoe hecht deze vriendengroep na al die jaren nog was. 'Charlie and Harry do really love each other,' zei Tom, die weer naast me was gaan staan. Hij keek net zoals ik naar het stelletje oudjes dat vrolijk en energiek praatte en herinneringen ophaalde. 'Yes, they do. I hope to be as happy as them one day,' gaf ik toe. Oma had het geluk gevonden, en mij wel 100 keer verteld over haar leven dat ze met plezier samen met opa beleefd heeft. Je kon veel over ze zeggen en dat was toen ik nog wat jonger was ook zeker wel gedaan door verschillende kranten en tijdschriften, maar dat geluk hadden ze gevonden. Ze waren mijn voorbeeld, al vanaf jongs af aan. Ze leerden me om mijn dromen na te leven, net zoals zij gedaan hadden. En daarnaast kon ik me niet twee gelukkigere mensen in denken dan mijn Opa en Oma. Ze hadden alles waar ze ooit van konden dromen en aan de glimlach op beide gezichten kon je zien dat ze nog altijd zo veel van elkaar hielden.
Ze waren in een woord: perfect.

Reacties (21)

  • Namelessshanti

    Wauwie ik heb echt lang over dit verhaal gedaan o:
    Maar dat maakt niet uit, want het was superleuk(H)(Y)

    5 jaar geleden
  • cutethings

    Dit is de 2e keer dat ik dit verhaal lees en het blijft gewoon een geweldig verhaal!!! Xxx

    5 jaar geleden
  • Bayly

    (het is nu al weer ziek lang geleden dat dit werd geupload maar toch wil ik dit nog even zeggen)
    het spijt me zoooo erg dat ik mezelf had laten verdwijnen. Ik ben echt suuuperblij met hoe je het hebt laten eindigen:) ik weet dat ik het een beetje in de steek heb gelaten en ik vind het echt kut van mezelf, maar gelukkig is dit echt supergoed:) en ik hou van dit verhaal, dus dat je even weet dat ik het in mn hart nooit in de steek heb gelaten (oke dat is het meest cheesy ding dat ik ooit heb gezegd)
    xx bayly (ja de slechtste co-writer in de geschiedenisxD)

    5 jaar geleden
  • AnkePayne

    Super mooi verhaal!

    6 jaar geleden
  • Favorite

    wauw

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen