Foto bij Love 103

Wat een moordenaars zijn jullie allemaal. Ik laat jullie allemaal oppakken en in de cel gaan! Stoute kindjes. Die fictieve jongen een beetje bedreigen he, pfhoe pfhoe! Durven jullie wel, he!
Hahaha

OOOH MY GOD! IK VROEG OM 150 KUDO'S EN KRIJG GEWOON 250!
Ik heb bijna gehuild van blijdschap omdat ik besef hoe geliefd dit verhaal wel niet is! 250 kudo's, 770+ abo's. Dit is echt te gek voor woorden. Toen ik met dit verhal begon hoopye ik 150 abo's te gaan halen op het einde. In het begin na een paar hoofdstukken wilde ik eigenlijk al stoppen omdat ik geen zin meer had, maar toen motiveerde de reacties me, en ben ik toch doorgegaan. Dus bedank die lieve reactiegevers van toen maar, haha. En ik wil jullie allemaal bedanken voor het lezen. (Klinkt nu als een afscheidsspeech, maar dit verhaal heeft nog vele hoofdstukken te gaan hoor)

Maar Julian gaat dus dood, ik zeg alleen niet wanneer, waar, wat, hoe etc. GROOT GEHEIM! Jullie merken het wel!

Btw:
Imagine... Julian is de kudoknop en je mag hem bewerken als een boksbal;)

Louis Tomlinson

"Meneer, ik ben mijn boeken vergeten, zou ik ze uit mijn kluisje mogen halen?", vraag ik op mijn allerliefst. Hij knikt en opgelucht sta ik op om het lokaal te verlaten. Ik heb al 9 noteringen dit jaar bij dit vak dat ik m'n boeken vergeten ben, en ik hoef er niet nog een, dan krijg ik nog meer strafwerk. Daar staat m'n hoofd nu absoluut niet naar. Meteen als ik op de gang kom haal ik m'n mobiel uit m'n broekzak en check ik m'n sms'jes. Ik heb er een van Anne als antwoord op mijn sms vanochtend. Ik had gevraagd hoe het met Harry ging, omdat ze vandaag naar Londen zou gaan. Hopelijk is het een beetje goed nieuws, want dat heb ik nu eigenlijk wel nodig.
Anne: Niet goed. De dokter zegt dat hij achteruit gaat
"FUCK!", vloek ik hardop. Net komt er een leerling langs die me angstig aan kijkt. Ik neem niet eens de tijd om me te verontschuldigen en loop gewoon verder. Als ik dacht dat ik me al slecht voelde, komt dit er nog bij. Waarom ligt mijn beste vriend in coma? Waarom niet die van iemand anders of wat dan ook? Waarom Harry? Hij verdient dit toch helemaal niet! Ik kan nu echt niks meer hebben! Ik storm de laatste trappen af en loop naar de kluisjes in de garderobe toe. Er is helemaal niemand, wat ook wel te verwachten is als er les is. Ik haal m'n sleutel uit m'n zak en maak m'n kluisje open, die helemaal boven is. Eerst vallen de helft van de boeken er bijna uit, maar dat weet ik nog net tegen te houden, en hardhandig duw ik ze terug. Welke les heb ik eigenlijk nu?
"Herken je dit misschien niet?", vraagt ineens een stem. Ik dacht dat ik alleen bij de kluisjes was. Geschrokken draai ik me om en zie ik Julian staan. Meteen beginnen mijn handen al te kriebelen om hem te slaan, tot ik ineens zie wat hij in z'n handen heeft en voor zich houd. Het is een rood slipje, die me ergens wel bekend voor komt. Huh? Wacht?! Is dat niet die van Juliet?! WAT?!
"GODVERDOMME! KLOOTZAK!", roep ik. Ik grijp naar het slipje, maar Julian houdt het achter zich en grijnst. Ik geef hem meteen een vuist in zijn gezicht, die hard en onverwachts aan komt. Hij stapt naar achter met z'n hand op de plek waar ik hem raakte, en ik ruk het slipje uit zijn handen. "HOE KOM JE HIER AAN?!"
"Hoe denk je?", grijnst hij nog steeds. Hoe durft hij zo te kijken nadat ik hem een slag verkocht heb?
"JIJ...J-", tril ik van woede. "ZE HAAT JE!"
"Daarom ging ik met haar naar de bioscoop, zijn we eergisteren ergens wat gaan drinken, liet ze me alle hoekjes van de meisjestoiletten zien, en ging ze gisteravond met mij mee na het feest", lacht hij alsof ik dom ben. Ik ben ook dom! Godverdomme! Juliet doet dit allemaal achter mijn rug om en ik heb het niet eens door!
"Dit verzin je!", zeg ik boos om het te ontkennen. Ze zou toch niet echt met Julian gaan? Ze zei dat ze hem haat, maar daarentegen vind wel ieder meisje op deze school hem leuk.
"Ach, man, je hebt het zelf toch gezien! Ben maar blij dat ik het je zeg, want Juul had het graag nog stiekem willen doen", zegt Julian.
"Stiekem?", vraag ik verondersteld.
"Ja", lacht hij. M'n handen tintelen weer. Hij pakt m'n vriendin af en gaat er ook nog om lachen?! Ik wil hem nog een vuist in zijn gezicht geven, maar hij pakt me stevig aan m'n pols vast en houdt me tegen.
"Wat heeft het voor een zin om het op mij af te reageren? Ik ben niet diegene die het nog geheim wilde houden", wordt zijn toon nu wat minder vriendelijk.
"HUFTER! JE PAKT GEWOON M'N VRIENDIN AF!"
"Accepteer nou maar dat ze je niet meer wilt en voor een ander heeft gekozen. Ik ben hier om het je te zeggen, zodat je niet langer voor de gek gehouden word door haar", zegt Julian nog. Ik ruk mijn hand los uit die van hem en hol de garderobe uit.

"Waar zijn je boeken?", vraagt de leraar als ik het lokaal binnen kom stormen.
"Shit. Die ben ik vergeten te pakken", zucht ik.
"TOMLINSON! Er komt ook nooit wat van jou terecht. Zitten en mond dicht houden de rest van de les!", wordt me gecommandeerd alsof ik een hond ben. Moet ik dit pikken?"En dit je 10e notering dit jaar, dus je krijgt weer een lekker dik pak strafwerk mee!", grijnst hij nog. Wat een vuile vent!
"JA, MAAK HET ZELF MAAR", roep ik boos. Ik grijp naar m'n tas en ren het lokaal kwaad uit, de hele school zelfs uit. Op dit moment ben ik echt furieus! Juliet loopt gewoon over naar een ander, zonder het mij überhaupt te vertellen. Ik stap m'n auto in en weet al goed waar ik naar toe ga.

Als ik voor het huis sta, blijf ik op de bel duwen tot er open gemaakt word. Daar staat ze zielig in de deuropening. Alsof het zin heeft om nog zielig te doen! Je bent inderdaad zielig als je je zo gedraagt en me nog niet eens iets verteld! Hoe lang wilde ze dit nog volhouden? Zodat ze twee vriendjes had? Zo stom ben ik niet hoor!
"Deze ben je vergeten bij je vriendje. Hij was zo aardig om het me tenminste wel te vertellen!" Ik blijf angstaanjagend kalm, wat Juliet niet echt gerust stelt. En dat is maar goed ook! Ik duw haar slipje in haar handen en draai me weer om.
"Louis!", klinkt haar fragiele stem. GA NOG ZIELIGER DOEN! KUTWIJF! Ik draai me om en kijk haar kwaad aan. Haar moeder komt de gang in, en gaat achter Juliet staan.
"JE HEBT HET GEWOON ALLEMAAL GELOGEN! HOE ERG JE HEM HAATTE! EN HOE JE HEM VAN JE AF DUWDE! EN IK BEN OOK NOG ZO STOM OM DAT TE GELOVEN" Ik tril nu echt van woede! "JE BENT GEWOON EEN...", ik wil het niet zeggen, maar toch doe ik het. "EEN SLET! EERST HEB JE DE ENE EN ALS DE VOLGENDE KOMT DIE BETER IS, LAAT JE DE ANDERE MAAR VALLEN! OF JE VERTELT HET NIET EENS, ZODAT JE VAN ZE ALLEBEI KUNT GENIETEN! JIJ WAS ECHT DE LAATSTE VAN WIE IK DIT ZOU VERWACHTEN! HOE KUN JE?!" Met die woorden draai ik me om en stamp ik kwaad naar de auto toe.
"WAT DENK JIJ WEL NIET?", hoor ik haar moeder kwaad roepen. Ik doe niet eens moeite om me om te draaien en steek alleen m'n middelvinger op. Ik stap in m'n auto en zonder ze nog maar een blik te gunnen, scheur ik weg. Hier ben ik snel klaar mee!

Reacties (69)

  • Gunderson

    IEDEREEN IN DIT VERHAAL HEEFT EEN KUTLEVEN TERWIJL HIJ/ ZIJ HET NIET VERDIEND!!

    BEHALVE JULIAN WANT HIJ KRIJGT HET NIET EN HIJ MOET HET JUIST
    IK JANK HIER ONGEVEER:((((((((((((((((

    4 jaar geleden
  • AshHisBandana

    JULIAN!!! IK HAAT JE AAAARG!!! JE VERPEST ALLES!!!
    Maar wel zo'n mooi verhaal:)

    5 jaar geleden
  • Neelke

    Omg ik moe normaal al lang slape maar lig hier dit verhaal te lezen en mij kei kwaad te maken op julian! De ******** eikel!

    5 jaar geleden
  • VerenaClifford

    Louis neem tenminste de tijd om naar haar te luisteren ipv naar die homo van een julian te luisteren

    6 jaar geleden
  • Snuf

    ooh gosh

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen