Foto bij Twenty Eight.

This is Jamie.

Harry Edward Styles.

Ik had geen flauw benul hoe lang we naar elkaar staarden voordat één van ons de neiging had om iets te ondernemen, alleen was het niet exact wat ik verwacht had. In de plaats van een zachte kus kroop Elena onder mijn armen vandaan en liep uitdagend naar de andere kant van de kamer waar ze uiteindelijk tegen de muur aangeleund bleef staan. Haar ogen hield ze recht op mij gericht terwijl haar handen haar blonde lokken in een hoge staart bond.
“Voordat ik je iets vertel wil ik je duidelijk maken dat ik niet dronken ben en dat ik dit nog nooit eerder tegen iemand gezegd, zelfs niet tegen Mayel.” Zei ze op een zachte toon, maar tegelijkertijd luid genoeg zodat ik het kon verstaan boven de muziek. Fronsend liet ik mezelf tegen de deur aanvallen en keek haar niet begrijpend aan. Aan de houding die ze aannam tegen de muur merkte ik direct dat ze het moeilijk had met iets, maar er alles aan deed om er tegen te vechten.
“Er is een reden dat ik me niet zomaar laat meeslepen in liefde…” begon ze zacht en duwde haar af van de muur om vervolgens heen en weer te lopen in de kamer. Vaag herinnerde ik me nog de eerste avond dat ik haar voor de eerste keer sprak.
“Je had me vertelt dat je nooit echt stabiliteit in je leven hebt gehad.” Mompelde ik zacht toen ik dacht aan wat ze me vertelt had. Zou ze me vanavond haar diepste geheim vertellen? Zou ze me echt al zo vertrouwen?
“Kom.” Haar stem was zacht, maar haar ogen weerspiegelde één en al angst. Toch gebaarde ze met haar hand dat ik naar haar toe moest komen. Langzaam liep ik weg van de deur en liep naar het opeens breekbare meisje dat me intens aanstaarde. Daarom kon ik het ook niet laten om haar stevig tegen me aan te drukken, iets wat ze voor een paar seconden met open armen ontving, maar me uiteindelijk toch van haar wegduwde. Zuchtend liet ze zich op de grond zakken en keek even naar haar zwarte laarzen.
“Mijn ouders zijn nooit de perfecte ouders geweest. Ze waren haast nooit thuis en besteedde geen enkele aandacht aan hun kinderen. Het enigste wat ze deden was af en toe wat geld achter laten om eten te kunnen kopen op school. In het weekend was het enigste moment dat ze er waren, maar nog altijd hadden ze geen oog voor ons. Ze maakte het ook wel vaker duidelijk dat ze ons eigenlijk nooit echt gewild hadden en dat we alleen maar een last waren.” Begon Elena met een beverige stem. Langzaam liet ik me naast haar zakken en nam voorzichtig haar zachte handen vast waardoor ze wel genoodzaakt was om op te kijken naar me.
“Wat bedoel je met ‘ons’?” vroeg ik onzeker, niet snappend wat ze de hele tijd bedoelde met het meervoud dat ze gebruikte. Louis had me altijd vertelt dat Elena een enig kind was, dus waarom zei ze dan ‘kinderen’?
“Ik heb een broer, Harry of betergezegd ik had een broer.” Warme tranen liepen langs haar wangen terwijl ze beschermend haar armen rond haar lichaam sloeg. Voor de tweede keer zag ik haar echte ware ik en zoals de vorige keer was het plots verschenen. Het was haast raar om te denken dat we daarjuist nog zaten te flirten met elkaar, uitdagend en zorgeloos.
“Ik snap het niet…” mompelde ik uiteindelijk en sloeg gelijk mijn armen rond haar heen. Met mijn handen hield ik haar armen stevig vast, hopend dat ze zich zo alleen maar veilig zou voelen.
“Sinds dat ik klein was heb ik altijd Jamie gehad. Hij was niet alleen mijn grote broer maar was haast een vader voor me. Hij zorgde voor me en hielp me met mijn huiswerk als ik vast zat. Hij nam me zelfs mee op uitstappen zodat ik niks zou missen van mijn jeugd. In die tijd vertrouwde ik al niet veel mensen door mijn ouders, maar Jamie was er altijd voor me. Hij was de persoon die ik kon vertrouwen en hij zou me nooit kwetsen.” Langzaam liet ze haar hoofd op mijn schouder zakken terwijl ze verder ging met haar verhaal. Ik kon nu al aanvoelen dat dit verhaal niet goed ging eindigen.
“Zo’n 3 jaar geleden had ik een dansvoorstelling waar ik mijn ouders ook op had uitgenodigd, maar het verbaasde me ook niet dat ze die avond er niet waren. Wat me wel verbaasde was dat ik Jamie niet zag. Hij had me beloofd om te komen en uiteindelijk verscheen hij ook wel, maar een uur na mijn optreden. Buiten legde hij me uit dat hij zware ruzie gehad had met mijn vader die beweerde dat ik een ramp was voor onze familie omdat Jamie me mezelf liet zijn. Ik mocht dragen wat ik wilde en ik mocht doen wat ik wilde zolang Jamie er bij was of toch in de buurt. Ik kon zien aan de manier hoe hij sprak dat hij razend op hem was en doordat hij zo over zijn toeren was keek hij ook niet uit toen we op straat overstak en voor mijn ogen zag ik hoe de persoon waar ik het meeste van hield omver werd gereden. Die dag verloor ik al de hoop in een goed leven en voelde ik alleen nog de leegte die Jamie had achter gelaten. Ik heb na zijn dood geprobeerd om terug liefde te vinden bij jongens, maar één voor één braken ze mijn hart alsof het niks was. Het was alsof niemand me ook maar de liefde kon geven die Jamie ooit gegeven had en in de plaats alleen maar pijn achter lieten. Daarom heb ik anderhalf jaar geleden mezelf beloofd al het geluk in de liefde op te geven en terug opzoek te gaan naar stabiliteit die ik ontbrak sinds dat Jamie me verlaten had in deze wereld en daardoor kwam ik uit bij Liam.”
Overdonderd door wat ik net allemaal gehoord had keek ik naar Elena die vocht tegen haar eigen tranen. Nooit in de hele wereld had ik gedacht dat haar leven zo overhoop lag. Ze had me al vertelt dat ze een puinhoop was, maar ik had nooit verwacht dat ze zoveel pijn al had moeten aanvaarden in haar leven. Het was logisch dat ze niet meer haar zelf wilde bloot geven aan iemand, laat staan lief hebben.
“En dat is de reden waarom ik schrik heb om mezelf bloot te stellen aan je en de overblijfsels van mijn gebroken hart aan jou te geven.” Bekende ze me fluisterend en nam mijn armen die nog altijd rond haar heen lagen dichter tegen haar aan.
“Ik snap het, maar Elena ik zou nooit in mijn leven jouw hart breken. Zeker niet nu ik hoor waar je al alleen door gemoeten hebt en ik weet ook dat ik nooit Jamie zou kunnen vervangen, maar voor wat het waard is zal ik er altijd voor je zijn, in goede en zelfs in moeilijke tijd. Ik laat niemand nog je pijn doen en help je door al de pijn die mensen achter gelaten hebben bij jou.” Voorzichtig drukte ik een zachte kus op haar voorhoofd om vervolgens verder te gaan met mijn belofte. “Ik beloof met heel mijn hart dat ik van je zal houden tot je me kotsbeu bent.”
“Ik zou je nooit beu kunnen geraken, Harry.” bekende Elena met een zwakke glimlach en drukte zich gelijk dichter tegen me aan. “En sorry dat ik het feestje nu wat heb verbrod.”
“Elena, je hebt het feestje niet verbrod. Ik ben blij dat je jezelf durft open te stellen aan me en we hebben nog heel de avond om te feesten.” Langzaam draaide ik haar om en nam haar gezicht vast in mijn beide handen zodat ze wel naar me moest kijken.
“En voor de duidelijkheid, ook al toon je je zo kwetsbaar aan mij, je blijft het mooiste meisje van heel de wereld.”

Reacties (13)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen