[face=arial]Onaa Latimore Cruizze



Ik druk mijn zonnebril wat verder op mijn neus en grijns bij het horen van de schattige kindergeluidjes. Ik draai me tot de 9 maanden oude Kai die wild met zijn voetjes begint te trappelen zodra Zarah niest. Het geschrokken gezichtje verandert al snel naar pret. Verontwaardigd kijkt zijn moeder hem aan om dan zelf te beginnen lachen. Hoofdschuddend staan we langs het zebrapad en springt het licht op rood. De zon straalt op onze schouders waardoor Zarah had gekozen voor een beschermend mutsje voor de kleinerd. Een rolwagen was evenals een slecht idee want de winkelstraten van LA zaten propvol met enthousiaste shoppers. Ze zou enkel maar geïrriteerd raken door het plaatsgebrek dus koos ze een baby draagdoek als alternatief. Het is eigenlijk best schattig en wat zeg ik, best modieus. Ze heeft beschermend haar armen om hem heen geslagen waardoor hij zich enkel meer en meer tegen haar borst aandrukt. 'Langs waar moeten we nu?' vraag ik mijn oudere zus die het papiertje met het adres in haar handen geklemd hield. 'Eens kijken.' Ze blijft staan en haalt even haar zonnebril af. 'Hier naar links en dan moeten we er zijn...' Ik kijk de straat in maar zie nog niet meteen de winkel die we zochten. 'Nou ja, als jij het zegt zal het wel zo zijn.' Ze grinnikt en slaat tegen mijn arm. 'Iedereen kan fouten maken, dus wees er maar niet zo zeker van!' Lachend sla ik een arm om haar schouder en heeft Kai het meteen opgemerkt. Hij lacht uitbundig waardoor ik vertedert zijn neusje kus. 'Profiteur.' grijnst Zarah zodra hij grijphandjes maakt. 'Kleine man, ik heb niet zo'n zin om jurken te passen met jou op mijn buik gebonden.' Hij begint met pruilen waardoor Zarah me ontzet aankijkt. 'Onaa, kijk nou wat je doet!'

Verontwaardigd kruis ik mijn armen. 'Ik ga hem nu niet dragen! Ik moet hem dan...' De blik die ze me toewerpt doet me al zwijgen en richten tot de kleine man die me zielig aanstaart gepaard met jammer geluidjes. Waarom is nee zeggen toch zo moeilijk? 'Onaa, jij bent de grote zus dus soms zal je mij moeten verlossen van dit gewicht!' Ik kijk haar verbaasd aan tot ik in de lach schiet. 'Als Tom dit zou horen dan...' Ze haalt haar schouders op terwijl ze de veiligheidsriempjes losmaakt. 'Dat interesseert me niet, zodra we terugkeren zal hij hem dragen of hij nu wilt of niet, ik draag hem al langer dan 9 maanden rond.' Hoofdschuddend haal ik haar zoontje uit de draagdoek en legt hij meteen zijn hoofdje tegen mijn borst aan, stopt hij met zeuren. 'Pfff, ik ga dood van de warmte, hij maakt het er echter niet beter op.' Snel haalt ze de doek van zich af en begint ermee te wapperen. 'Ik draag hem zo wel!' protesteer ik meteen bij het zien van d'r rode gezicht. 'Goed plan.' Ze grijnst en drukt toch vertedert een kusje op zijn wang. We stappen door en ik hoor een hoop geflitst van de overkant van de straat. 'Oh, dit moet weer als ik hem draag!' protesteer ik, Zarah grijnst en kijkt me veel betekend aan. Ik schiet in de lach en stap gewoon door, wrijvend over het rugje van Kai. 'Ik denk er nog niet aan.' Ze haakt haar arm voorzichtig in de mijne en staart haar zoontje aan om dan te zuchten. 'Tot je hem of haar in je armen zal hebben Onaa.' Bedenkelijk kijk ik hem aan en denk aan het moment waarop ik enkel naar mijn eigen kind zal willen staren. Toch schud ik mijn hoofd. 'Nee, ik wil nog wachten.' Geniepig begint ze te lachen en kijk ik haar onderzoekend aan. 'Ik weet dat Bill niet wilt wachten.' Ik haal mijn neus op en blijf mijn hoofd schudden. 'Hij kan willen wat hij wilt, eerst wil ik genieten van het trouwen en het zijn van man en vrouw. Meteen een baby zal vragen om zoveel druk en pampers en slapeloze nachten en papflessen en ...'


Ze onderbreekt me meteen. 'Jij bent veel te egoïstisch! Hoe kun je dat nu zeggen met hem erbij?' Ze pruilt en schuldig kijk ik het inmiddels slapende broertje aan. 'Ik ben helemaal niet egoïstisch! Ik denk gewoon na over tijd en wat kan en niet. Binnenkort moeten we weer touren en dan krijg ik al zoveel stress en dan...' Ik stop met praten en zucht. 'Laat ook maar.' Zarah kijkt me vragend aan om dan plots stil te staan. 'We zijn er.' Meteen kijk ik op en zie de bruidswinkel blinken in het midden van de winkelstraat. Met ogen als schoteltjes kijk ik in de etalage en voel ik plots Zarah's hand in de mijne. 'Het is bijna zover!' Meteen knik ik opgewonden en zie ik mensen met fototoestellen schitteren langs de ingang van de winkel. 'Dat is weer zo typisch! Hoe wisten hun nou dat ik hier...' sis ik Zarah toe die ze niet eens opmerkt. 'Kom je nog?' Ze houdt de deur voor me open en beschermend verberg ik Kai's hoofdje.

Met de baby in mijn armen volg ik Zarah die keurend enkele jurken aanduidt aan de verkoopster. Ze weet hoe ik het wil en ik ben blijkbaar nog altijd verplicht om hem dragen. Nou ja, hij is een schatje en ik ben helemaal gek op hem. Zo erg vond ik het niet maar ik wist dat ik weer eens zou gefotografeerd worden met hem in mijn armen. Dan verschijnt er weer in de boekjes hoe lang het van mij nog zal duren... Bill begint dan weer eens te zeuren en dat wil ik gewoon niet. Het is zo'n grote druk! Ik wil absoluut kinderen en natuurlijk enkel van Bill maar... maar wat als ik niet voor hem of haar kan zorgen zoals Tom en Zarah dat doen? Ze werden er zo volwassen door en het zijn de beste ouders dat ik ooit heb ontmoet. Heb ik wel dat moederlijke in mij? Straks wordt ik teveel aan hem of haar gehecht en verstik ik het. Ik weet zeker dat ik veel te bezorgd zal worden. 'Onaa?' Ik kijk op in het bezorgde gezicht van mijn oudere zus. 'Gaat het wel?' Ik knik meteen het hoofd en richt me tot de verkoopster die me glimlachend aankijkt. 'Kunnen we?' Ik knik haastig en overhandig de baby aan Zarah.


De laatste jurk wordt van het rek afgehaald en bekijk ik evenals kritisch. De vorige vijfentwintig vond ik allemaal maar niets terwijl Zarah me steeds verontwaardigd had aangesproken. 'Deze wordt het!' Ik bekijk mijn zus geïrriteerd die me schaapachtig bekijkt. 'Dat zei je bij de vorige ook al.' Ze duwt me het hokje in en geeft plots de baby aan de verkoopster. 'Zarah?' protesteer ik zodra ze terugkomt. 'Wat? Ik heb nu echt zo'n goed voorgevoel en ik wil degene zijn die hem als eerste mag dichtritsen.' Zwijgzaam loop ik het hok terug in en helpt ze me uit de voorlaatste jurk. Ik kijk glimlachend toe hoe ze voorzichtig de jurk van de hanger haalt en werp vervolgens een blik in de spiegel. De kanten onderjurk zal hiervoor vast uitgetrokken moeten worden. Even later wordt ik erin gehesen en beveelt ze me te wachten met kijken totdat alles perfect zit. 'Oké, kijk maar.'
Ik glimlach meteen en wrijf met mijn vingers over de zachte satijnen stof heen. 'Zarah...' mompel ik grinnikend en plots haalt ze mijn haren los. 'Jij gaat dat niet opsteken.' beveelt ze me terwijl ze me blijft aanstaren via de spiegel. 'Ik hou van je.' Ze knipoogt en drukt een kus op mijn wang. 'Ik ook van jou, lieverd.'


We lopen naar het terras middenin de straat, grenzend aan een groot park. Van ver zie ik Bill en Tom al zitten en merken ze ons dan ook op. Ze bestellen meteen wat voor ons en ik richt me tot Zarah die verzonken lijkt in gedachten. 'Wat is er?' Ze schrikt op en schud d'r hoofd. 'Zarah, kom op.' Ik blijf staan en zie hoe ze Kai wat beter vasthoudt. 'Ik eh... ik maak me zorgen om je.' Verbaasd plaats ik mijn handen in mijn zijden en lach. 'Waarom? Ik heb een fantastische jurk, jij hebt een prachtige jurk...' Ze schud haar hoofd en drukt een kusje op Kai's hoofdje. 'Dit gaat daar niet over.' Ze kijkt me streng aan waardoor ik gepikeerd zucht. 'Er is niets aan de hand, waarom begrijpt niemand dat ik gewoon nog wil wachten?' Gefrustreerd sla ik mijn armen in de lucht en schud ze het hoofd. 'Jij wilt niet wachten, jij wilt enkel uitstellen en ik wil weten waarom!' Ze kijkt me kwaad aan en natuurlijk zie ik even later Bill en Tom op ons aflopen. 'Wil je er alsjeblieft over ophouden? Ik hoef met niemand te praten! Als ik niet wil dan wil ik niet.' Kwaad draai ik me om en loop van het café weg. 'Onaa!' Bill's stem maakt me enkel kwader waardoor ik nog steviger doorloop. Plots wordt mijn arm vastgepakt en kijk ik in het kwade gezicht van Tom. 'Waar denk jij heen te gaan?' De strenge en kwade blik maakte me bang waardoor ik meteen dichtklap. 'Doe niet zo kinderachtig en kom terug mee.' Hij weet het ervan net zoals Zarah en is er niet echt blij mee. Beduusd laat ik me meevoeren en kijk Bill me vragend aan. 'Wat is er gebeurd?' Ik schud mijn hoofd en negeer Zarah's geïrriteerde gezicht. Kunnen ze het niet gewoon laten rusten?



Dankjewel voor alle lieve en mooie reacties!!! Echt super bedankt lieverds.. (H)

Reacties (3)

  • AlienStar

    Waarom geen kindje? Ze zijn zo lief en klein!, Maar super stukje echt waar.
    Snel verder gaan aub(flower)

    xXx(K)

    8 jaar geleden
  • Raveness

    geweldig stukje!!

    Maar nu wil ik weten wat er met haar aan het handje is...

    Snel verder gaan please!!

    (K)(K)

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Je maakt me nieuwsgierig, want ik heb zo de indruk dat er nog een achterliggende reden is waarom Onaa nog geen kinderen wilt..
    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen