Foto bij Fight 3

~Maura Aslan~
Last Chapter for Today!
Enjoy!

Hoewel Destrier geen zadel of hoofdstel droeg rende hij al snel in volle galop over het strand richting de bossen, ik had zijn gitzwarte manen al stevig vast gegrepen en keek af en toe eens bang achteruit om te zien of niemand mij volgde.
Dit was de manier waarop ik Caspian zoveel jaren geleden ontmoette, terwijl hij vluchtte voor zijn eigen oom en zijn volk uit het kasteel.
En dan vielen we samen van Destriers rug omdat we achterom keken om te zien of we nog gevolgd werden, deze keer mocht ik absoluut niet vallen of ik was er wel geweest.
Terwijl ik Destrier nog hard aanspoorde hoorde ik het leger achter ons aankomen.
Plots nam Destrier een korte draai waardoor ik bijna mijn evenwicht verloor maar ik kon me net op tijd herpakken en weer goed gaan zitten.
Niet veel later kwamen we aan bij de Aslanberg ‘come on boy!’ spoorde ik Destrier nog een laatste keer aan voor hij via een kleine ingang tussen allemaal bomen en struiken de Aslanberg in glipte.
Hierna ging hij al snel op stap terwijl ik hem flink beloonde, toen hij stil ging staan stapte ik af en aaide hem ook over zijn voorhoofd en neus.
‘thanks’ prevelde ik terwijl ik in Destriers zwarte ogen keek, het grote paard boog even zijn hoofd naar voor en hinnikte zacht ‘Destrier who is this?’ hoorde ik plots een stem wantrouwig vragen waarna ik opkeek en de centaur die achter me stond haar hand voor haar mond sloeg maar zich snel probeerde herpakken en een buiging maakte ‘Queen Maura Aslan’ zei ze verbaasd waarna ik zwak knikte ‘rise please’ zei ik zacht waarna ze meteen weer rechtop stond.
‘Where is Caspian?’ vroeg ik zacht waarna de centaur me eindelijk weer durfde aankijken ‘He left with his army a few months ago, he went looking for aslan cause that was the only way to safe you he said, and at the same time he’s trying to find more soldiers at the lost islands of narnia’ zei ze waarna ik een brok in mijn keel kreeg.
‘He didn’t want to leave but he had no choice he said, it was staying here and losing you or finding Aslan so he could help us’ zei de centaur snel toen ze mijn verdrietige gezicht zag.
‘I heard Aslan, that’s why i escaped so maybe Caspian already found him’ zei ik hoopvol waarna de centaur haar schouders ophaalde ‘we don’t know anything about him or his journey my queen’ zei de centaur ‘please call me Maura’ zei ik snel waarna de centaur knikte ‘Of course Maura, and believe me, he took his best soldiers with him, his ship’s name is The Dawn Treader, i’m sure he’ll be back soon’ zei ze nog waarna ik even glimlachte.
Niet veel later kwamen we bij de Aslantafel aan waarna vele faunen, centauren, een paar dwergen en andere magische wezens uit Narnia verbaasd opkeken ‘Queen Maura Aslan escaped and is finally safe!’ zei de centaur die aan mijn zij liep luid en duidelijk waarna iedereen meteen met grote ogen toekeek en dan snel een buiging maakte voor mij.

‘Rise’ zei ik nadat iedereen een grote buiging voor mij maakte, meteen gehoorzaamde iedereen, ik mocht dan wel al vele jaren bekend staan als de enige echte koningin van Narnia, toch wende ik nooit aan het feit dat iedereen meteen deed wat ik vroeg.
Mijn volk zou door het vuur gaan voor mij en Caspian, maar Caspian leek dat al gewoon te zijn, ik zou dat nooit gewoon kunnen worden, ik wou gewoon normaal behandeld worden, ik wou niet als de grote koningin gezien worden maar wel aan een goede vriendin voor mij volk.
Meteen nadat mijn volk weer rond zich durfde kijken werd klonk er luid gepraat door de grond ‘Did Aslan come back?’ ‘Did Caspian finally safe her?’ ‘this is just a dream’ waren de dingen die men onder elkaar fluisterde ‘My dear Narniërs, I escaped all by myself, but i heard Aslan’s growling, i know he’s back and i hope Caspian will also return from his journey cause only together we can take back what is ours!’ zei ik luid en duidelijk waarna iedereen ophield met praten en luid begonnen juichen voor mij.
‘Why do we have to wait for Caspian? Why can’t we create our own army and fight against the white witch now?’ vroegen een paar waarna ik zwak glimlachte en mijn hoofd schudde ‘I can’t do this without Caspian by my side, he took our best soldiers with him on his ship so we’re nothing without him, all we can do is wait and make plans’ zei ik waarna iedereen meteen akkoord ging.
Behalve één dan ‘I thought I was the best warrior in Narnia?’ zei een zwaardere stem die ik meteen herkende ‘Eric!’ gilde ik waarna mijn beste vriend en krijger uit de menigte tevoorschijn kwam en ik in zijn armen sprong ‘i missed you so much!’ prevelde ik terwijl we elkaar stevig omhelsden ‘i thought i’d never see you again!’ fluisterde Eric ook waarna ik mijn hoofd tegen zijn hals verstopte ‘here i am, i’m not leaving you anymore’ beloofde ik waarna hij dankbaar knikte ‘For Narnia and For Aslan?’ riep ik nog waarna iedereen zijn wapens greep ‘For Narnia and for Aslan!’ schreeuwden ze ook.
Meteen begonnen we met plannen te maken, we zouden maximum 1 maand wachten op Caspian anders ging ik zelf op verkenning door Narnia en vocht desnoods zelf tegen de witte heks.
Alle volwassen mensen, dieren of half mens half dieren hielpen met de plannen maken en wapenvoorraad aan te vullen zodat iedereen genoeg wapens had om zich te verdedigen.

Reacties (1)

  • Allysae

    mweeeh nog houd ik niet van engels gezegd

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen