• In een huis, diep in de bergen, wonen Gregory McEwan en Anna Sharp. Zijn zijn bereid om een aantal jongeren in huis te nemen die het nodig hebben om terug op de rails te komen, die extra aandacht nodig hebben, die niet in de maatschappij passen of gewoon jongeren die een break nodig hebben van de hele wereld. De vorige groep jongeren heeft besloten om samen te gaan reizen, dus is nu is het de beurt aan een heel nieuwe groep.
    Zullen zij net zo'n hechte groep vormen, of zullen ruzies en liefdesaffaires de groep uiteen drijven?'


    Lees alle regels even door, dat bespaart weer een hele hoop werk, commentaar, etc.
    Wij doen het namelijk net iets anders als alle andere RPG's.


    RPG-regels:
    -OOC plaats je tussen haakjes of iets.
    -16+ is toegestaan, maar maak het niet alleen daarom.
    -een minimum aan aantal regels is niet van toepassing, maar zorg wel dat het geen one-liners worden. Als je herhaaldelijk niet weet wat je moet posten, kun je tips vragen aan de rest.
    -Als je op vakantie gaat of langere tijd wegblijft, 'parkeer' je personage of geef iemand duidelijk toestemming om jouw personage te mogen bespelen. En geef dit ook door aan een van ons (MissAlice of Patholoog).
    -Als je wilt stoppen, of je komt langere tijd niet online zonder iets te melden, 'parkeren' wij je personage of verwijderen wij je personage van de RPG.
    Als iemand weg gaat, komt er weer een plaats vrij en kan iemand inspringen.
    -Als de docenten in rood staan, dien je die post te lezen en eventueel op te volgen.
    -Locatie van je personage altijd naast de naam neerzetten.
    -Alleen MissAlice en ik(Patholoog) openen nieuwe topics.
    -Al mag je zoveel doopnamen hebben, er wordt gebruik gemaakt van één voornaam, tenzij je echt een duidelijke tweeduidige naam hebt, maar dan wordt die naam met een streepje gekoppeld.
    -Vragen of tips (nodig), laat van je horen!


    Regels en gang van zaken binnen het huis:
    (-je spreekt de begeleiders aan met meneer McEwan en mevrouw Sharp.)
    -het is geen vakantie en meneer McEwan en mevrouw Sharp zijn geen beulen, dus ten alle tijden voer je hun opdrachten uit. (Vandaar: 'Als de docenten in rood staan, dien je die post te lezen en eventueel op te volgen.')
    -je mag een voorkeur aangeven voor een kamer en kamergenoot, maar meneer McEwan en mevrouw Sharp maken uiteindelijk de indeling.
    -de kamers zijn ofwel voor twee personen ofwel voor vier personen, het aantal staat achter de kamer. Er is een badkamer per vier personen.
    -als het niet uitkomt, kunnen er jongens en meisjes samen op een kamer liggen of samen een badkamer delen. Als je personage hier problemen mee heeft, doorgeven. Wij zijn dus ook niet zo flauw om het aantal jongens en meisjes te willen, zorg hier wel zelf voor!
    -Met het komen van een compleet nieuwe groep, hebben meneer McEwan en mevrouw Sharp besloten een nieuw huisdier te kopen, namelijk een puppie. Suggesties voor namen zijn altijd welkom, ook in verhaalvorm. Maak deze dan blauw.


    Het niet opvolgen van de regels resulteert in een ban van het RPG.

    Personages: (-/20 vrij)
    Docenten:
    -Gregor McEwan - MissAlice
    -Anna Sharp - Patholoog

    Jongens (9)
    -John Hunter Bell - KiliOfDurin
    -Bryan Cooper - Pom
    -Sam Davis - Sofinite
    -Matt Daniël Johnson - Roww
    -Pete James Johnson - Roww
    -Thomas William 'Loki' Laufreyson- KiliOfDurin
    -Rafael Montrose - HippieDream
    -Bae Shin Wen - xLastKiss
    -James Yaser - MissCastle

    Meisjes (11)
    -Juliet Cile - HippieDream
    -Dena Fields - Patholoog
    -Lizzy Franklyn - MissCastle
    -Delilah Gerson - MissAlice
    -Audrey Felicia Locksley - Unchained
    -Ella Eve Montgomery - Lifeisajoke
    -Laurinda Tiana Pearl - Appelboompje
    -Abigail Narelle Pierce - Appelboompje
    -Lyric Dayana Sage - HippieDream
    -Lilith Stone - Pom
    -Mabel Aurora Winter - Roww

    Diegene die willen meedoen als iemand afvalt.
    1. --Reservering xAlways


    De groepen:
    Groep 1:
    -John Hunter Bell
    -Juliet Cile
    -Matt Daniël Johnson
    -Abigail Narelle Pierce
    -Lilith Stone

    Groep 2:
    -Bryan Cooper
    -Sam Davis
    -Dena Fields
    -Ella Eve Montgomery
    -Mabel Aurora Winter

    Groep 3:
    -Delilah Gerson
    -Pete James Johnson

    -Laurinda Tiana Pearl
    -Bae Shin Wen
    -James Yaser

    Groep 4:
    -Lizzy Franklyn
    -Thomas William 'Loki' Laufreyson
    -Audrey Felicia Locksley
    -Rafael Montrose
    -Lyric Dayana Sage


    Het huis
    Derde verdieping: Slaapkamer begeleiders + badkamer begeleiders.
    *
    Tweede verdieping rechts:
    -slaapkamer (2):
    -slaapkamer (2):
    -badkamer
    Tweede verdieping links:
    -slaapkamer (4) met badkamer:
    -slaapkamer (4) met badkamer:
    *
    Eerste verdieping rechts:
    -slaapkamer (2):
    -slaapkamer (2):
    -badkamer
    Eerste verdieping links:
    -slaapkamer (4) met badkamer:
    -bovenste deel bibliotheek
    *
    Begane grond rechts: woonkamer en eetkamer.
    Begane grond links: Bibliotheek en keuken
    *
    Kelder: zwembad.


    Het praattopic
    Het rollentopic [2]

    Veel plezier!

    [ bericht aangepast door Patholoog op 19 juli 2013 - 21:02 ]


    You could be great, you know, its all here in your head, and Slytherin will help you on the way to greatness, no doubt

    [Whoop whoop, mijn topics]


    26 - 02 - '16

    [Mijn topics]


    Bowties were never Cooler

    [ M'n topics ]


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    [Mt hai]


    And right from that moment, you took my breath away.

    (Mon topiecs)


    ~It always seems impossible until its done. ~Nelson Mandela || ~Why is it always me? ~Neville Longbotom ||

    HippieDream schreef:
    [ M'n topics ]

    mijn topics ;d


    This Is Why I Always Come Up With The Plans, Your Plans Suck

    Maaaain Topieeeecs! ;D

    Oke..
    hoe moet ik even beginnen? x'D

    [ bericht aangepast door PluviophiIe op 14 juli 2013 - 19:32 ]


    Little do you know

    John Hunter Bell ~ Berghelling/Skilift
    Ik stapte langzaam uit de auto. Direct knoopte ik mijn winterjas goed dicht. Het was hier echt goed koud. Mijn vader haalde mijn plunjebaal met kleren uit de achterbak en ik hing mijn rugzak om mijn schouders. Toen de baal in de sneeuw naast me stond kreeg ik een knuffel van mijn vader, die ik kort beantwoordde, en een kus op mijn voorhoofd van mijn moeder. "We gaan je missen, jongen." Ik gaf haar een lange knuffel. "Ik jullie ook." Ik drukte zacht nog een kus op haar wang voor ik de baal oppakte aan een handvat en nog even naar ze keek. "Tot gouw." Ik begon met de tocht naar het skiliftje. Nog even keek ik om en zwaaide kort voor ik verder liep tot aan de skilift. Bij mijn ouders had ik Hunter met moeite kunnen onderdrukken, maar nu kwam hij weer opzetten. "Had ik geen gedag mogen zeggen tegen onze ouders... Nee, want je had er weer een zootje van gemaakt en dan was mam weer gaan huilen. Zoals altijd als jij met haar praat... Niet waar... Jawel, ga het maar niet ontkennen... Okay dan, het is waar, maar het zijn ook mijn ouders... Dat mag wel zijn, maar zolang ik je rond hen in toom kan houden ben ik daar de baas... Mooi dat ze er dan de komende tijd niet zijn want dan ben ik weer lekker de baas... Echt niet... Mooi wel..." Zo ging het een tijdje door. Ook toen ik al onder de skilift stond en mijn spullen had neergezet. Ik lette niet op of er al anderen waren. ik was namelijk te druk met mijn gesprek met Hunter.

    [ bericht aangepast door KIaus op 14 juli 2013 - 19:51 ]


    Bowties were never Cooler

    Lilith Stone
    Ik stapte uit de auto en deed de kofferbak open. Even huiverde ik van de kou, maar dat moest even niet deren. Ik pakte mijn grote koffer en rugzak. De rugzak hing ik om mijn schouders, de koffer hield ik stevig vast. Mijn ouders namen even kort afscheid van me en reden vervolgens weer weg. Het kon me eigenlijk niet gek veel schelen dat ze hier niet waren. Eindelijk van dat gezeur af.
    Even pakte ik mijn mobiel, die ik gebruikte als spiegel. Ik zag dat mijn make-up nog niet zwart genoeg was en werkte het bij. Mijn blonde haren stonden strak van de gel en voor mijn idee zag ik er wel prima uit. Ik liep naar de skilift waar ik een jongen zag staan die wat in zichzelf aan het mompelen was. Ik keek even naar hem en vervolgens weer naar de koffer die ik inmiddels op de grond had neergezet.


    26 - 02 - '16

    Abigail Narelle Pierce

    Met kleine schokjes kwam de auto van mijn moeder stil te staan en ik deed de deur open. Mijn voeten zette ik buiten de auto waarna de rest van mijn lichaam volgde, de kou kwam als een klap nu ik de warmte van binnen verliet en ik trok mijn jas wat dichter tegen me aan.
    Toen ik me omdraaide stond mijn vader al achter me met mijn koffer in zijn ene hand, zijn andere arm sloeg hij om me heen.
    "Dag lieverd" en ik sloeg mijn armen om mijn vader heen,"dag papa." Toen ik mijn vader los had gelaten draaide ik me terug de andere kant op waar mijn moeder wachtte en ook haar gaf ik een knuffel.
    Ik pakte de koffer van mijn vader aan en liep in de richting van de skilift, halverwege draaide ik me nog een keer om, zwaaide nog even en bleef staan tot de auto uit het zicht was waarna ik mijn tocht voortzette.


    Laurinda Tiana Pearl

    "Dag papa." En ik drukte een kus op mijn vaders wang, het moest moeilijk voor hem zijn, eerst mama en nu ik. Maar het was wel beter dat ik ging en ook hij wist dat.
    "Gedraag je he?" zijn stem was niet veel meer dan gefluister maar het was hard genoeg om te kunnen horen. Ik knikte en gaf hem nog een laatste knuffel waarna ik mijn tassen van de grond pakte, mijn schoudertas sloeg ik om mijn schouder heen en mijn andere tas hield ik in mijn hand terwijl ik richting de skilift begon te lopen waar ik al een aantal mensen zag staan.


    This Is Why I Always Come Up With The Plans, Your Plans Suck

    Mabel Winter
    Ik zucht diep en geef mijn ouders een knuffel "Doei liefje, heb veel plezier hé! En laat je niet teveel lijden door je onzekerheden! Het komt wel goed!" roept mijn vader me toe, mijn moeder staat hem enkel bij met een glimlach..
    Ik zet het op een lopen, richting de skilift. Ik hoop dat ik niet te laat ben..
    Iedereen zou onder de Skilift moeten wachten en dan gaan we, als ik en Juliet 'toestemming' geven, met zijn allen de skilift in en daar wachten Meneer McEwan en Mevrouw Sharp op ons. Juliet en ik moeten ervoor zorgen dat iedereen er is. Eigenlijk vind ik dit best eng.. Straks vergeet ik iemand, of erger..
    Ik vind leiding krijgen eigenlijk nooit echt leuk, maar goed. Ik moet het er mee doen. In mijn hand heb ik een briefje met alle namen van degene die mee gaan, hopenlijk is iedereen er zo wel.
    Na een tijdje kom ik aan bij de skilift en kijk angstig naar boven. Het is wel hoog..
    "En daar moet ik ook in" mompel ik stilletjes, maar hoorbaar voor omstanders. Een rilling gaat over mijn rug als ik bedenk hoe veel hoger het er vanaf daarboven uit ziet vergeleken met hier.. Nogmaals zucht ik diep, dat word me een leuk ritje..
    "Waarom ging je ook alweer mee, Mabel?" vraag ik zuchtend aan mezelf. Ja, ik praat wel eens tegen mezelf.. Dan zie ik dat er al twee mensen staan, een jongen met zwart krullend haar en een getinte huidskleur die aan het praten is met.. niemand? en een meisje. Met een, zo zelfverzekerd mogelijke, glimlach loop ik naar de twee.
    "Hoi, ik ben Mabel" zeg ik zacht, maar probeer zelfverzekerd te klinken "Ik.." ik schud snel mijn hoofd, nee als ik ga zeggen dat ik 'begeleid' en moet zorgen dat iedereen er is enzo dan zullen ze me bazig vinden.. Ik glimlach kort naar het meisje en dan ook naar de jongen, al lijkt het erop dat hij niet echt op let op wie er nog meer zijn..

    Matt Johnson
    Pete en ik stappen lachend uit de auto, onze moeder heeft ons hier heen gebracht.
    "Doei mam! we gaan je wel missen hoor!" roep ik achter me aan terwijl ik nog even zwaai, maar ze rijd al weg.. Ik vraag me af of ze doorheeft dat Pete.. anders is. We zouden verzamelen bij de skilift, dus daar lopen we met zijn tweeën heen.
    "Denk je dat er al veel zijn?" vraagt Pete me.
    Ik haal mijn schouders op "Ik zou het niet weten broertje" antwoord ik zuchtend.
    "Denk je dat er jongens zullen zijn.. die ook.." Hij heeft duidelijk moeite met het woord 'homo' uit te spreken. Pete weet al aardig lang dat hij is wat hij is en heeft het een tijdje geleden tegen me durven vertellen, bang dat ik net als onze moeder een homofoob ben. Maar gelukkig ben ik dat niet, en ik zal hem hierdoorheen helpen.
    "Homo is?" maak ik zijn zin af. Pete knikt zuchtend.
    "Vast wel, en anders worden ze vast wel spontaan bi van je" zeg ik grijnzend.
    "Grapje zeker?" Pete lacht zachtjes. Ik ben blij dat ik hem aan het lachen krijg na wat er gebeurt is allemaal. Onze vader is jaren geleden overleden, en daar heeft Pete de laatste tijd enorm last van. Hij was altijd closer met onze vader dan onze moeder, hij heeft het ook nooit een plekje kunnen geven. Uit angst is hij ook niet op de begravenis gekomen, hij wilde niet instorten waar iedereen bij was. Hier heeft hij ook enorm spijt van. En dat is ook de reden dat hij nu depressief is geworden.. Mijn enige reden om hier heen te komen is voor hem, zodat hij niet alleen hoeft te zijn. Pete en ik zijn nog nooit van elkaar gescheiden geweest..
    "Hé, Matt, daar staat al iemand bij de Skilift, misschien gaan zij ook mee?" zegt Pete dan.
    "Ja, wie weet" ik grinnik zacht en loop naar de lift waar ik me op mijn rugzak in de sneeuw neer laat ploffen, zodat mijn kont niet nat word van de koude, natte sneeuw.


    Little do you know

    Anna Sharp

    Ik was die ochtend al vroeg opgestaan. Het leek misschien niet zo, maar ik was best zenuwachtig voor de nieuwe groep. Gregor en ik hadden in de maand dat het huis verlaten was geweest, tientallen aanmeldingen door onze handen laten gaan. Het afscheid van de vorige groep kwam vrij onverwacht, maar de plaatsen waren al gauw opgevuld. Ik weet nog hoe we een aantal mensen makkelijk hadden kunnen aannemen of afwijzen en hoe we een weloverwogen keuze moesten maken over de anderen. Een week geleden hadden we de acceptatiepapieren de deur uit gedaan en nu stonden ze dan onder aan de berg.
    Ik nam een laatste slok van mijn koffie en reeg de veters door vier sleutels heen. De sleutels duwde ik in een envelop met vanalles. Ik had twintig waterflesjes, vier verrekijkers, vier kompassen, vier traces en vier tassen op het aanrecht liggen. In iedere tas stak ik een sleutel, vijf waterflesjes, een verrekijker, een kompas en de traces, voor als ze verdwaald raakten. Ik pakte de tasssen op en liep ermee naar de sneeuwvaste pick-up die voor de deur stond.
    In iedere acceptatiebrief had ik een ticket voor de skilift gedaan. Hiermee konden de kinderen naar boven komen. Ik was benieuwd hoe lang het zou duren vooraleer ze boven waren. Ik deed mijn snowboots aan en deed mijn dichte ski-jack aan.
    Onder aan de trap riep ik Gregor, die naar onderen kwam en zich klaar maakte. Ondertussen stopte ik alles achter in de pick-up. Ik wreef in mijn handen, ik had er zin in!

    [ bericht aangepast door Patholoog op 14 juli 2013 - 20:11 ]


    You could be great, you know, its all here in your head, and Slytherin will help you on the way to greatness, no doubt

    Sam Davis (Weg naar de) skilift
    Ik was al een aantal minuten aan het lopen richting de skilift. Ik trok een zware koffer achter me aan en dat was niet heel fijn met die sneeuw. Ik was hier met de bus gekomen, maar die stopte niet voor de skilift. Volgens een routebeschrijving op internet zou ik nog een kwartiertje moeten lopen. Mijn voeten waren bevroren, mijn schoenen waren niet waterdicht en ook niet zo warm. Ik was benieuwd hoe het voor mij zou zijn in dit huis en wie de anderen waren. Ik had al duizenden dromen gehad over hoe mijn 'vakantie' hier zou zijn maar vandaag zou ik weten hoe het er écht uitziet. Mijn handen waren ijskoud en ik had er bijna geen gevoel meer in. Ik was natuurlijk zo slim genoeg geweest om mijn handschoenen in mijn koffer te laten zitten, net zoals mijn sjaal en mijn iets warmere schoenen. Ik zat natuurlijk vijftig minuten in de bus, daar was het wél warm. Ik zag in de verte een paar mensen staan, dus wist ik waar ik naartoe moest. Ik had voor de zekerheid een papiertje in mijn jaszak gestopt met de routebeschrijving, maar die had ik nu nooit kunnen pakken met mijn bevroren vingers. Ik stopte even en dacht na over wat ik zou zeggen als ik er zou staan. Ik heb in mijn hoofd al zoveel gesprekken gehad, ik wilde overal een goed antwoord op hebben. Ik moest een goede eerste indruk hebben, ik wilde niet weer alleen gaan staan zonder iets te zeggen zoals ik dat normaal doe. Meteen dacht ik aan mijn verleden, hoe het elke keer verkeerd ging als ik nieuwe mensen ontmoette. Ik slikte even en ik moest mijn best doen om geen traanogen te krijgen, ademde diep in en toen weer uit en liep verder. De mensen kwamen steeds dichterbij en mijn voeten leken steeds zwaarder te komen. Ik wist niet of het door de zenuwen kwam of omdat mijn schoenen zwaarder geworden zijn van al het water dat er nu in zit. Toen ik eindelijk op de kleine helling voor de skilift stond, zette ik mijn zeiknatte koffer neer en liep voorzichtig op de groep mensen af. 'Hoi, ik ben Sam. Ben ik hier goed, gaan jullie ook naar het huis?' vroeg ik voorzichtig. Meteen wilde ik mezelf wel voor mijn kop slaan, ik had iets anders moeten zeggen.

    [ bericht aangepast door Andria op 14 juli 2013 - 20:10 ]

    Lilith Stone

    "Hoi, ik ben Mabel" hoorde ik ineens zacht naast me. Ik keek half verstoord op en zag een meisje staan. Het meisje had lang blond haar en een redelijke mooie huidskleur. "Ik..." begon ze, maar ze schudde haar hoofd. Ze glimlachte even naar mij en de jongen die in zichzelf praatte. Ik glimlachte half terug. Ik kon niet glimlachen en ik zou het ook nooit kunnen. 'Ik ben Lilith' zei ik.

    [Sorry voor de korte post, moet ff weg]


    26 - 02 - '16




Add Your Banner Here