• Het verhaal begint zeven jaar na het begin van het eerste verhaal. Nadat ze het Instituut hebben verlaten, wonen Kato, Cordelia, Emily, Wyatt en Rodey op het eiland waar Kato is opgegroeid. Inmiddels hebben Cordelia en Emily een kind gebaard.
    De vulkaan op het eiland Montserrat begint weer actief te worden. Uit angst dat hij gaat uitbarsten, verhuisd iedereen met de kindertjes naar Hawaii, plus enkelen van Kato's familieleden die dieper in het bos wonen en hem geloven. Omdat ze allemaal zo verschillend leven en de luxe van het Instituut gewend zijn, zijn ze altijd afhankelijk gebleven van de mensen aan het vaste land van de Verenigde Staten.
    Op Hawaii blijkt een hele nederzetting te zijn van vreemde wezens die niet in de mensenwereld kunnen wonen en om welke reden dan ook, hebben besloten om niet bij hun soortgenoten te zijn. Er is maar een kleine groep van die wezens die hen durft te vertrouwen.Langzaam wennen ze aan het leven op Hawaï, maar later blijkt dat ook daar niet altijd alles veilig is.

    Het dorpje

    • Er is een klein bestuur van enkele, oudere wezens die bepalen hoe de wind waait.
    • Iedereen die zij gevaarlijk of niet geschikt achten, moet buiten de muren van het dorp blijven. De muren zijn van steen en boven de stad is een onzichtbare, magische koepel om hen tegen de meeste dreigingen te kunnen beschermen. Het kan er wel regenen en vogels vliegen er gewoon etc.
    • Niemand mag de muur verlaten, alleen met een formulier of bewakers [halfwolven]
    • Er stroomt een rivier door het dorp en een deel van de duinen valt binnen de muren. Daarachter is het strand en de zee.
    • Er zijn drie geheime gangen. Een in een luik bij het café, een bij de duinen en een die uitkomt in het bos.
    • Er is sprake van een avondklok
    • Ze hebben hun eigen munt, dollars

    De voorzieningen zijn:
    • Een bakker
    • Een bibliotheek
    • Een hotel met café
    • Een kroeg
    • Leona's taarten-verkoop
    • Een markt
    • Een rivier en waterput
    • Een slager
    • Een tuin, boomgaard
    • Woningen


    Personages
    Allie - 23 - zeemeermin [Alicia]
    Athiabbe Duskfury - 21- halfwolf [Alicia]
    † Baiel - 23 - nereïde [Marjanne]
    Bethany 'Beth' - 21 - tijgermens [Marjanne]
    Cordelia Duskfury-Grecia - 22 - zeemeermin [Rosanne]
    Emily Grecia - 23 - zeemeermin [Marjanne]
    Enaid - 97 - ederos [Alicia]
    Erich Yaroslav – vampierachtige [Natas]
    Ferapyle - ? - sater [Natas]
    Glaie - ? - nereïde [Marjanne]
    Gyab Duskfury - 20 - halfwolf [Alicia]
    Haliae – 10 – geest [Marjanne]
    Javelin Ash - 21 - halfwolf [Marjanne]
    John ? - ? - mens [Marjanne]
    Kato Duskfury - 23 - halfwolf [Alicia]
    Leona - 27 - trol [Natas]
    Liae - 0 - halfwolf/meermin [Alicia/Rosanne]
    Limany Redfinder - 23 - halfwolf [Alicia]
    Maerle - 0 - zeemeermin/nereïde [Marjanne]
    Masrl – 28 – Peregrinus [Marjanne]
    Meller Wartons - 14 - mensee [Marjanne]
    Michelle L'Oreal - 22 - vervloekt mens [Natas]
    Minkabh - +/- 47 - papegaaienotter [Alicia]
    Nykin Duskfury - 1 - halfwolf/meermin [Alicia/Rosanne]
    Oliver May - 24 - mendax [Marjanne]
    Pagelino Duskfury - 13 - halfwolf [Alicia]
    Patja Duskfury - 10 - halfwolf [Alicia]
    Peikka - 31/32/33 - follet [Alicia]
    Prahi - 29 - Syrene [Alicia]
    Qako Duskfury - 27 - halfwolf [Alicia]
    Russel Wartons - 22 - mensee [Marjanne]
    Rodey Diablo - 23 - bosduivel [Alicia]
    Satyr - 21 - sater [Natas]
    Stimpy - 1 - eekhoorn [Rosanne]
    Tari - 19 - elf [Marjanne]
    Venomis - 24 - dracaena [Natas]
    Weather - 20 - Treeture [Marjanne]
    Wyatt - 24 - waternimf [Alicia]
    Yati Stormghost - 23 - halfwolf [Alicia]
    Zipp - 4- bosduivel [Alicia]

    Overig Jill - 22 - mendax [Rosanne]



    Halfwolven
    Athiabbe Duskfury - 21- halfwolf [Alicia]
    Gyab Duskfury - 20 - halfwolf [Alicia]
    Javelin Ash - 21 - halfwolf [Marjanne]
    Kato Duskfury - 23 - halfwolf [Alicia]
    Liae Duskfury - 0 - halfwolf/meermin [Alicia/Rosanne]
    Limany Redfinder - 23 - halfwolf [Alicia]
    Nykin Duskfury - 1 - halfwolf/meermin [Alicia/Rosanne]
    Pagelino Duskfury - 13 - halfwolf [Alicia]
    Qako Duskfury - 27 - halfwolf [Alicia]
    Patja Duskfury - 10 - halfwolf [Alicia]


    Waterwezens
    Allie - 23 - zeemeermin [Alicia]
    † Baiel - 23 - nereïde [Marjanne]
    Cordelia Duskfury-Grecia - 22 - zeemeermin [Rosanne]
    Emily Grecia - 23 - zeemeermin [Marjanne]
    Glaie - ? - nereïde [Marjanne]
    Maerle - 0 - zeemeermin/nereïde [Marjanne]
    Prahi - 29 - Syrene [Alicia]
    Wyatt - 24 - waternimf [Alicia]



    Andere wezens
    Bethany 'Beth' - 21 - tijgermens [Marjanne]
    Enaid - 97 - ederos [Alicia]
    Erich Yaroslav – vampierachtige [Natas]
    Ferapyle - ? - sater [Natas]
    Haliae – 10 – geest [Marjanne]
    John ? - ? - mens [Marjanne]
    Leona - 27 - trol [Natas]
    Masrl – 28 – Peregrinus [Marjanne]
    Meller Wartons - 14 - mensee [Marjanne]
    Michelle L'Oreal - 22 - vervloekt mens [Natas]
    Minkabh - +/- 47 - papegaaienotter [Alicia]
    Oliver May - 24 - mendax [Marjanne]
    Peikka - 31/32/33 - follet [Alicia]
    Russel Wartons - 22 - mensee [Marjanne]
    Rodey Diablo - 23 - bosduivel [Alicia]
    Satyr - 21 - sater [Natas]
    Stimpy - 1 - eekhoorn [Rosanne]
    Tari - 19 - elf [Marjanne]
    Venomis - 24 - dracaena [Natas]
    Weather - 20 - Treeture [Marjanne]
    Zipp - 4- bosduivel [Alicia]
    Jill - 22 - mendax [Rosanne]


    Inschrijftopic
    Vorige schrijftopics: 1, 2, 3, 4, 5, 6. 7, 8, 9


    Zaldrizes buzdari iksos daor. Maester > Zaldrizes

    Si


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    Cordelia was verbijsterd. 'Heeft ze dit bewust gedaan?' Dit was toch niet de oplossing als je 'een beetje boos' was? Ze begreep het niet.
    'Wyatt, ze heeft je beide armen gebroken,' zei ze zwakjes. 'Dan ben je niet een beetje boos. Wat is er precies gebeurd? Heb je haar overstuur gemaakt?' vroeg ze voorzichtig. Ze kon geen andere reden bedenken waarom Athiabbe hem aan zou vallen. Als Kato het hoorde..


    You were born with wings. Why prefer to crawl through life?

    'Toen had ik in elk geval mijn eigen lichaam,' mompelde Venomis. 'Maar goed, maakt niet uit. Ik blijf hier niet voor eeuwig.'
    Ze glimlachte flauwtjes. Misschien was het wel goed geweest dat Emily haar had moeten redden, want dan zou niemand haar verdenken. Toch vond ze het maar niet dat ze bij iemand in het krijt stond.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Toen Emily de volgende ochtend wakker werd, was Baiel al opgestaan. Maerle zat rechtop in haar wieg en huilde en Emily liep naar haar toe om haar op te tillen. Ze liep even rond met haar kleine dochtertje, die al snel weer gekalmeerd was, en zette haar toen op het kleed. Haar oog viel op een briefje dat op tafel lag.

    Em, ik ben aan het zoeken naar een baantje. Meller komt straks oppassen. Tot vanavond. Kus, Baiel.

    Ze was blij dat hij eindelijk het initiatief nam om geld te gaan verdienen en glimlachte daarom. Misschien moest ze vanavond wat leuks voor hem doen. Ze kon een extra lekker gerecht voor hem maken! Ze hoopte dat ze met hem kon vieren dat hij een baantje had en anders kon ze het doen om hem te troosten.
    Ze moest straks zelf werken, maar misschien wilde Meller wat langer blijven en kon Emily met Maerle gaan zwemmen. Ze nam er de laatste tijd niet veel tijd voor en het was hoog nodig dat Maerle het genot van het bewegen in het water zou ondervinden, want Emily miste het soms wel. Baiel ging ook nauwelijks mee en als hij wel mee was, dan wilde hij het liefst zo snel mogelijk weer het water uit. Alsof hij er niet van hield.

    Meller wilde vanzelfsprekend best een uurtje langer op het ei passen, dus kon Emily met een gerust hart naar haar werk gaan. Ze zou Maerle daarna ophalen en dan zouden ze samen naar de zee gaan. Haar angst dat Venomis daar op zou duiken, was behoorlijk afgenomen nu ze niks meer van haar hadden gehoord de laatste tijd.
    Ze was echter niet uit Emily's hoofd verdwenen. Ze bleef zich afvragen wat er achter het monster schuilging dat zoveel vreselijke dingen had gedaan. Ze wilde graag weten waarom zij die edelstenen nodig had en waarom ze al die wezens weliswaar had gegijzeld, maar ze ook weer terug had gebracht. Ze had ze zelfs te eten gegeven. En hoe kon Ariana plotseling zijn ontsnapt, net op het moment dat Baiel haar nodig had? Het was natuurlijk geweldig en Emily was Ariana ongelooflijk dankbaar, maar ze begreep het nog steeds niet. Ze wilde haar vriendin er ook niet naar vragen, want die wilde vast niet herinnerd worden aan die vreselijke tijd, maar Emily's nieuwsgierigheid werd wel steeds groter en ze wist niet of ze het er niet uit ging flappen binnenkort.
    Het café was gesloten. Emily trok verbaasd haar wenkbrauwen op en probeerde door het raam naar binnen te kijken. Ze kon zien dat er wel degelijk anderen binnen waren en leek even Athiabbe te herkennen. Ze vroeg zich af waarom haar niet was verteld dat het café gesloten was en wilde de deur open doen, maar die was op slot.
    'Ben je aan het inbreken?' Ze draaide zich om en zag een dwerg, die ze wel eens in het dorp had gezien, wantrouwend naar haar kijken.
    'Nee, nee, ik moest werken maar de deur is op slot.'
    De uitdrukking van de dwerg veranderde. 'Ja, jij bent die zangeres!' Hij kreeg rode blosjes op zijn wangen toen hij zei: 'Als ik naar je luister, zit ik altijd in een soort - soort trance.'
    Emily glimlachte en knikte even kort naar hem, maar keek toen weer door het raam naar binnen.
    'Het café is gesloten,' zei de dwerg overbodig.
    'Goh.'
    'De vader van de sater is overleden. Ferapyle.'
    'Wat?' Emily vergrootte haar ogen en zakte door haar knieën, zodat ze op ooghoogte van de dwerg was. 'Wat? Hoe bedoel je, overleden?'
    'Hij is gedood, heb ik gehoord. Op bloeddorstige wijze.' De dwerg scheen het leuk te vinden dat hij plotseling haar volle aandacht had.
    'Wát? Satyrs vader? Door wie? Wanneer?'
    'Gisteravond. De dader is nog niet duidelijk.' Het kleine mannetje ging even met zijn hand door zijn baard. 'Ze hebben hem vanmorgen in zijn huis gevonden. Morsdood.'
    Emily ging weer rechtop staan en keek nogmaals door het raam, waar ze nu duidelijk een sater herkende. 'Jeetje...' Wat een verschrikkelijk nieuws. En angstaanjagend, ook. Ze legde haar handen tegen het raam en drukte haar voorhoofd er even tegenaan, terwijl ze zich zo weinig mogelijk probeerde voor te stellen hoe het voor Satyr - en zijn hele familie - moest zijn om zijn vader kwijt te zijn. Zijn moeder leefde ook al niet meer en dat maakte de hele familie wezen. 'Jeetje,' zei ze nog een keer. Ze wilde Satyr graag troosten, maar wist dat ze daar niet de aangewezen persoon voor was omdat hij anderen beter kende dan haar. Ze sloeg haar armen over elkaar en liep met gebogen hoofd terug naar het hotel, maar bedacht zich toen. Ze wilde met iemand praten.
    Baiel was ergens een baantje aan het zoeken, al wist ze niet of dat nu zo goed zou lukken nu waarschijnlijk het hele dorp in rep en roer was. Daarom liep ze richting Kato en Cordelia's huisje, maar daar bleek niemand thuis te zijn. Ze staarde even naar het water en liep toen toch maar terug naar het hotel. Toen ze vlakbij haar kamer was, draaide ze zich echter weer om. Ze klopte op de deur van Ariana's kamer en wachtte tot er open werd gedaan.

    [ bericht aangepast door Catan op 22 april 2014 - 15:32 ]


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    Venomis was verbaasd toen er geklopt werd. Eigenlijk kon dat maar één iemand zijn, maar toch was ze een beetje zenuwachtig. Was ze vannacht onvoorzichtig geweest? Met een ruk deed ze de deur open en staarde tot haar opluchting in Emily's gezicht. 'Hé!'


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Hé! Weet je wat ik net hoorde?' Ze keek haar vriendin nog steeds een beetje van slag aan. 'Ferapyle is dood! Dat is de baas, de sater, de vader van Satyr...'


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    Venomis knipperde even met ogen, zich afvragend waarom dat Emily iets kon schelen. 'Oh,' reageerde ze daardoor enkel verbaasd. 'Dat is plotseling.'
    Ze had geen idee hoe ze zou moeten reageren.
    'Gisteren zag hij er nog springlevend uit.'


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Ja, nee, maar hij is vermoord!'


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    'Echt waar? Jeetje, wat erg! Hebben ze enig idee waarom?' Venomis gebaarde dat ze naar binnen moest komen, want een conversatie als deze voerde ze liever binnen de muren.


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Nee, ik weet verder helemaal niks. Ik heb het van een dwerg gehoord.' Ze stapte naar binnen en verstijfde toen ze Rodey zag. 'Oh, dit komt niet heel gelegen, zie ik...' Ze wilde zich weer omdraaien toen haar oog viel op het jongetje dat op het bed zat. Ze bleef gebiologeerd naar hem kijken. De overeenkomsten tussen hem en Rodey waren heel duidelijk en het was onmiskenbaar Zipp.


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    'Oh, je komt niet ongelegen, hoor,' vond Venomis. 'Al is het voor Zipp misschien een beetje druk, maar die kan ons prima negeren.'


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Willen jullie niet samen zijn?' vroeg Emily aarzelend. 'Ik vind het echt niet erg, ik kom later wel terug!'


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    'We zijn toch ook samen als jij erbij bent', reageerde Venomis schouderophalend. 'Doe niet zo moeilijk. Ga zitten, dan pak ik wat drinken voor je.'
    Emily zag nogal pips en ze vroeg zich af of dat echt door Ferapyles dood kwam.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Emily ging op een stoel zitten en keek naar het kleine jongetje. Ze kon het niet opbrengen om Rodey aan te kijken, want ondanks de drank wist ze nog precies hoe hun gesprek gelopen was.


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    Rodey glimlachte geforceerd en vond dat dit wel weer teveel werd voor Zipp. Twee vrouwen, beiden met gekleurd haar op één dag zien, leek hem niet goed. Rodey vroeg zich af hoeveel vragen hij straks zou moeten beantwoorden.
    'Waar is moeder?' was het enige wat Zipp wilde weten bij het zien van twee onbekende vrouwen.
    Rodey wist dat hij vooral niet te lang moest wachten met antwoorden, wilde hij Zipp niet achterdochtig maken.
    'Die is in het bos. Aan de andere kant van het water.'
    'Wie is mijn moeder nu dan?' Zipp keek van Venomis naar Emily en Rodey wist absoluut niet wat hij daarop moest antwoorden.


    Zaldrizes buzdari iksos daor. Maester > Zaldrizes