Hij.

[ waarschuwing; dit gedicht kan aanstootgevend gevonden worden. ]

Tengere vingers kammen door
Lusteloze lange lokken.
Andere vingers klampen samen.
Steen, papier...

De schaar valt uit zijn grip en landt
Met een kletterend geluid op de
Badkamer vloer.
Shit.

Opmerken doet hij het niet, zijn blik
Wordt vastgehouden door de
Persoon in de spiegel.
Een schreeuw.

Niet van hem, wel van zijn spiegelbeeld.
Ze kan het niet hebben, niemand zal
Hem accepteren als hij het lef heeft
Om zijn haren kort te knippen.

Hij accepteert het niet,
Buigt voorover en pakt
Met die zelfde tengere vingers
De schaar weer op.

Opengeklapt plaatste hij de
Schaar tegen zijn pols.
Wat kon hij anders doen om
Zichzelf te zijn?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen