ochtendgloren

haar zonnestralen wekken me en halen me uit
mijn winterslaap en ik draai en ik kijk en ik zie
gesponnen draadjes langs koude spijlen die
langzaamaan woorden vormen en huizen

de hemel huilt zonder ophouden en huilt
omdat zijn kleuren opraken en zijn kunst ook
langzaamaan mengt hij groen en blauw en
maakt hij bruin voor de grond die zijn tranen opvangt

ik draai en ik kijk en ik zie de gesponnen draden
en de tranen en ik kijk naar de hemel en ik zie
enkel nog oranje en rood en donker en ik weet
dat de zon weer opkomt en de hemel kust

Reacties (10)

  • Slughorn

    Leuk gedaan ^^
    Je laat heel mooi zien waar je naar kijkt. (Hoop dat je snapt wat ik daarmee bedoel).

    2 jaar geleden
  • aarsvogel

    Wow! Dit is echt een heel erg gaaf gedicht! Je moet er echt meer gaan maken!(Y)

    3 jaar geleden
  • Koffie

    Nice (:

    3 jaar geleden
  • Donwell

    Wow. Als in wow.

    3 jaar geleden
  • CORPSEHUSBAND

    Ads, ga meer gedichten schrijven! I love it!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen