Gebroken gevoelens

Ik ontmoette je.
We werden verliefd.
Het was wellicht te snel.
Maar ik vond je geweldig.
Jij mij ook.
Een nieuwe liefde was geboren.

Niets leek fout te gaan.
Maar toch ging er iets fout.
Ik weet niet wat.
Wellicht was ik te onvolwassen om van je te houden.
Of was het onze tijd niet.
Inmiddels volgen de ruzies elkaar in rap tempo op.

Een kloof is wat er nu is ontstaan.
Maar ik wil je niet kwijt.
Jij mij ook niet.
Toch dreigt het te gebeuren.
Kon alles maar zijn als in het begin
De wereld liggend aan onze voeten.

Waarom schreeuwen we steeds?
Ik wil in stilte naast je liggen.
De werkelijkheid ervaren als een droom.
Verdrinken als ik in je mooie ogen kijk.
Ik kan wel zeggen dat de liefde er nog is.
Al weet ik dat het einde snel zal naderen.

En dan zal het schreeuwen een gemis worden.
De stilte een lijdensweg.
Een droom dat het gemis in de werkelijkheid weergeeft.
Verdrinken in de tranen dat ik je mis.
Beseffende dat de liefde over is.
Hopende dat onze paden ooit nog zullen kruisen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen