Zak zonder ballen

Vandaag lopen we mee met Willem.
Willem is een man van 35, gelukkig getrouwd en hoopt binnenkort voor het eerst vader te worden.
Willem is columnist van beroep en schuift zo nu en dan bij een talkshow aan.
Willem is een medewerker waar iedereen mee wegloopt.
Je hoeft hem maar wat te vragen en Willem doet het.
Voor dit jaar heeft Willem de meeste overuren gemaakt.
Dat deert Willem niet, hij ziet het als zijn morele plicht.

Willem is een man die graag meegaat met de stroming.
Is wit in de mode, dan draagt hij wit.
Wordt elektrisch rijden de norm, dan rijdt hij elektrisch.
Is een waterpomp hetgeen dat de wereld gaat redden, dan neemt Willem een waterpomp.
Dit allemaal zonder morren.
Het enige dat Willem wilt is erbij horen.

Dit was vroeger niet anders bij Willem.
Op de middelbare school hoorde hij bij een groep pestkoppen.
Samen met zijn vrienden maakte hij veel jongeren het leven zuur.
Willem wilde zich graag aan de stoere jongens laten zien en ging daarin erg ver.
Leraren vroegen vaak aan Willem waarom hij dat deed.
Willem had daar nooit echt een duidelijk antwoord op.

Maar Willem had niet door dat hij min of meer gebruikt werd.
Zo ging hij een keer met zijn vrienden naar het winkelcentrum.
Niemand had echt geld bij zich en dus wilde ze wat gaan stelen.
Echter wilde niemand zijn handen eraan branden.
Toen werd er gekeken naar Willem.
Willem slikte even, maar wilde zich niet laten kennen.
Zo stoer hij dacht te zijn stal hij wat.
Zijn vrienden die inmiddels buiten stonden wachtten gespannen op hem.
Vlak voordat Willem naar buiten kwam werd hij staande gehouden.
De vrienden van hem rende hard weg.

Terug naar de Willem van nu.
Willem schrijft als columnist graag stukjes over deze tijd.
Hij staat bekend als een kritische schrijver waarin zijn visie niet afwijkt van de normen van nu.
Dat wil zeggen dat, alles wat het kabinet vindt, Willem dat ook vindt.
Zijn stukken worden niet door iedereen met open armen ontvangen.
Willem zit daar niet mee, want dat zijn wappies.
De regering zorgt voor ons en ik zorg voor de regering aldus Willem.
Wappies heeft Willem helemaal niets mee.
Waar Willem ook niets mee heeft zijn politieke partijen als PVV en Forum voor Democratie.
Willem vindt dat mensen die op deze partij stemmen heropgevoed moeten worden.
Dit vindt hij omdat zij wegkijken van wat er allemaal speelt in de maatschappij.
Willem is een groot fan van Rutte, Kaag & Klaver
Hij kan dan ook niet wachten tot het nieuwe kabinet gevormd is.

Zoals je misschien al verwacht had is Willem het ook helemaal eens met het coronabeleid.
Willem is tegen discriminatie en racisme, maar is wel voorstander om niet gevaccineerde mensen niet meer mee te laten doen aan de samenleving.
Hij hoopt dat plannen die Macron in Frankrijk heeft doorgevoerd, ook uiteindelijk in Nederland gaan worden doorgevoerd door Rutte.
Als de regering zegt dat je een vaccinatie moet nemen, dan neem je die en ga je geen vragen stellen vindt Willem.
Doe je dat niet, dan mogen daar ook consequenties aanzitten.

Willem heeft de teksten van de persconferenties goed uit zijn hoofd geleerd.
Wanneer hij aanschuift bij een talkshow zegt hij precies hetzelfde wat eerder ook tijdens een persconferentie te horen was.
Voor iets nieuws of een stukje eigen visie hoef je niet bij Willem aan te kloppen.
Het enige waar Willem wel eigen inbreng in heeft is hoe hij tegen de wappies aankijkt.
Hij stookt daarin graag het vuurtje op en krijgt hiervoor in talkshows alle ruimte.
Sterker nog, de mede tafelgasten (die het ook met Willem eens zijn) knikken zelfs nog met hem mee.

Hoe is Willem thuis dan?
Thuis bepaalt de vrouw van Willem (haar naam is Jennifer) alles.
Wilt Jennifer een nieuwe bank, dan zorgt zij dat die bank er komt.
Willem is met haar eens en geeft geen tegenspraak.
Als zij het wilt, dan zou het wel nodig zijn vindt Willem.

Echter begint Jennifer het zat te worden om nooit tegenspraak te krijgen.
Willem en Jennifer zijn nu 10 jaar samen, waarvan 7 getrouwd en nooit is Willem echt tegen Jennifer ingegaan.
Jennifer speekt Willem hierop aan waarna Willem haar wat verbaast aankijkt.
Hij wilt juist dat Jennifer gelukkig is en is het daarom met haar eens geeft hij aan.
Jennifer geeft aan dat zij niet gelukkig wordt van iemand die nooit aangeeft wat hij nu zelf wilt en hoe hij nu daadwerkelijk tegen iets aankijkt.
Willem snapt er helemaal niets van en zegt dat hij het gewoon altijd wel met haar eens is.
Jennifer raakt zodanig gefrustreerd dat zij boos naar buiten loopt en met de auto een stuk gaat rijden.
Willem blijft stom verbaast achter.

Dan besluit Willem om ook maar even het huis uit te gaan.
Willem gaat een ijssalon binnen en laat netjes bij de ingang zijn QR code zien.
Hij is er maar wat trots op dat deze groen kleurt.
Als Willem zijn ijsje heeft besluit hij even aan een tafeltje te gaan zitten om tot rust te komen.
Dan wilt een jong gezin bij de ijssalon naar binnen.
Echter worden zij geweigerd, gezien zij geen geldige QR code bij zich hebben.
'De wappies' denkt Willem grinnikend en gaat vol trots verder met het eten van zijn ijsje.
Dan begint één van de kinderen te huilen en roept 'ik wil een ijsje'.
'Sorry' zegt de persoon die de QR codes controleert, 'jouw ouders hebben geen toegang tot dit gebouw en dat betekent dat jij geen ijsje mag'.
Het kind kijkt bedroeft naar de controleur.
'Wij willen geen mensen hier binnen die anderen mensen heel ziek maken' zegt de controleur vervolgens sarcastisch tegen het kind.
Het kind begint nog harder te huilen en dat gaat door merg en been.
Willem, de man die met veel trots zijn ijsje zit te eten, wordt er wat ongemakkelijk van.
Hij weet hoe een uur hiervoor zijn vrouw Jennifer over haar toeren weg van huis is gegaan.
Even denkt Willem er over na om zelf voor dat kind een ijsje te kopen.
Maar toch besluit Willem het niet te doen.
Willem vindt dat je niet gevaccineerde mensen niet dient te helpen.
Het jonge gezin met het huilende kind zijn inmiddels opzoek gegaan naar een andere ijssalon.

Inmiddels is Willem weer thuis en de situatie bij de ijssalon heeft hem toch niet helemaal losgelaten.
Jennifer is even later ook weer thuis en ploft neer op de bank.
Ze lijkt inmiddels wat rustiger geworden en Willem probeert het gesprek aan te gaan.
Na een paar minuten praten begint Willem over de situatie bij de ijssalon.
Willem geeft aan dat hij diep van binnen een ijsje voor het kind had willen kopen.
Jennifer springt op en roept naar hem 'dit bedoel ik nou'.
Willem kijkt Jennifer verbaast aan.
'Jij kan alleen maar denken aan wat je wordt opgedragen, maar nooit eens aan wat je zelf wilt' reageert Jennifer boos.
Willem lijkt langzaam te beseffen wat Jennifer bedoelt.
Maar toch weigert hij toe te geven en reageert met 'maar de ouders van het kind hadden toch ook gewoon een vaccinatie kunnen halen?'.
Jennifer is Willem nu echt zat en besluit om bij een vriendin te gaan overnachten.
Willem blijft zuchtend achter.

Een paar maanden later komen we nog eens terug bij Willem.
Willem en Jennifer hebben besloten om een tijdje gescheiden van elkaar te leven.
In het werkleven gaat het een stuk beter met hem.
Hij heeft promotie gemaakt vanwege de stukken die hij schrijft en zijn optredens bij de talkshows.
Vol trots staat Willem op het podium terwijl zijn collega's voor hem klappen.
'Blijf vooral zo doorgaan' roept de manager tegen Willem.
'Ik zie het als mijn morele plicht om zo door te gaan' reageert Willem.
Een collega van Willem vraagt aan hem of het nog goedkomt tussen Jennifer en hem.
'Ach dat zien we wel en anders zwemt er wel weer een andere vis in de zee' reageert Willem nonchalant.
Diep van binnen wilt hij Jennifer niet kwijt, maar hij vindt dat hij niets fout heeft gedaan.
Willem, door veel mensen genoemd als een 'zak zonder ballen, vindt dat Jennifer eerder overspannen reageren op de, in zijn ogen, vriendelijkheid die hij heeft.
Het is te hopen voor Willem dat zijn huwelijk nog te redden valt.

Reacties (1)

  • Jaspernator

    Stuk is vorig jaar geschreven en sommige details kunnen wellicht wat gedateerd zijn.

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen