Treurig

Ik denk misschien voor even,
is het wel van mij.
Ik denk misschien altijd,
is het wel voorbij.

De bomen waaien treurig,
treurig heen en weer.
De druppels vallen snel,
snel en daar neer.

Heel even is het in zicht,
en raak ik het aan.
Een moment adem ik in,
de sterren en de maan.

De bladzij slaat weer om,
en nieuwe letters klaar.
Ze waarschuwen me,
er is een groot gevaar.

Ik besef misschien heel kort,
het past hier goed.
Ik besef misschien heel lang,
weg is mijn moed.

Reacties (1)

  • Glasgow

    You are a gifted girl. I love your poems. <3

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here