• Ook al leven we in het jaar 2012, toch is er nog sprake van een aantal taboes.
    Ik woon in Friesland, waar ik altijd in contact kom met (kleine) kinderen en ik zeg het gewoon: Ik háát kinderen.
    Ze jengelen aan je kop, doen alles om de ouders helemaal knettergek te maken, zorgen ervoor dat je geld helemaal op is en door kinderen gaat een relatie ook vaak kapot. Ik heb dit eens gezegd tegen mijn ouders, dat ik later absoluut geen kinderen wil, maar ze gingen helemaal door het lint.
    Want je "mag" blijkbaar niet zeggen dat je als vrouw zijnde geen kinderen wil hebben. Maar toch ben ik een vrouw die absoluut helemaal niets met die mormels te maken wil hebben. Ik ben dol op mijn neefje en nichtje, maar ik zou er niet aan moeten denken dat ik ze onder mijn hoede zou moeten hebben. Het jaagt me de stuipen op het lijf. Daarnaast ben ik een enorme driftkop en kan ik er niet tegen als mijn kind zo'n grote mond tegen me op zou zetten.

    In ieder geval, wie heeft hier ook last van? Ik kan toch niet de enige zijn die een hekel heeft aan kinderen?


    "Well, well. Look who we've got here!"

    Adlington schreef:
    Ik ben het omgekeerde. Ik hou van kinderen. C:


    The first rule of truly living is to do the thing you're most afraid of.

    Ik ben net zeventien, ik ga daar nog niet eens over nadenken, later is voor later.(cat)


    "She was fury, she was wrath, she was vengeance."

    Ik ben dol op kinderen, maar ik weet niet of ik er zelf aan wil beginnen. Als ik het doe, wil ik in ieder geval het liefst maar één kind.


    If you wanna fly, you got to give up the shit that weighs you down.

    Chat schreef:
    (...)

    Dan hebben die kinderen echt geen leven. En ze kunnen net zo vervelend zijn als ze op hun 18e uit zo'n instelling komen, doordat ze nooit hebben ervaren hoe het is om vervelend te doen..

    Ik bedoel meer, de kinderen die helemaal verpest zijn en gewoon ontzettend slecht zijn opgevoed. Anders verpesten we de "goede" kinderen. Ik had even duidelijker moeten zijn. :'D


    "Well, well. Look who we've got here!"

    Ik vind kinderen meestal wel leuk, maar het idee van moeder zijn schrikt me soms nog wat af. Logisch, wie wil moeder zijn op haar zeventiende? :')
    Maar ik denk dat bijna ieder van jullie wel eens vervelend is geweest als kind, dat zijn nou eenmaal een aantal fases waar kinderen door gaan (niet alle). Al ligt het ook deels aan de opvoeding. Maar ik begrijp wel dat het je afschrikt, maar haten is wel een groot woord. xd
    Toch denk ik dat ik later wel moeder wil worden. Fact: Stellen mét kinderen zijn bijna altijd gelukkiger dan stellen zonder. Dat is overigens niet de reden dat ik kinderen wil.... Maar ik denk wel dat m'n vriend een geweldige vader zal zijn. ^^


    You are beautiful, you are love.

    Adlington schreef:
    Ik ben het omgekeerde. Ik hou van kinderen. C:


    Ik kijk uit het raam, naar de lucht en de zon, ik loop naar buiten en flikker van het balkon.

    Barnabas schreef:
    (...)
    Precies! Maar de kinderen van vandaag worden totáál niet meer opgevoed, want de ouders hebben het druk-druk met werken en hebben bij thuiskomst amper aandacht voor de kinderen. En wat gaan kinderen dan doen? Aandacht trekken door nare dingen uit te halen en andere kinderen pesten omdat zij misschien wel de liefde thuis krijgen die zij missen. Er hoort gewoon altijd een ouder te zijn die er voor de kinderen is, in plaats van om alleen met ze te pronken als de ouders een kerstdiner hebben. Walgelijk.
    Daarom wil ik ook nooit zo'n kind hebben, want een kind is veel te gemakkelijk om te beïnvloeden door die andere kinderen die gewoon níét opgevoed worden. Hier kan ik me zo boos om maken. Ook al haat ik kinderen, eigenlijk haat ik de ouders nog meer. Als je geen aandacht en liefde aan een kind kunt geven, neem dan geen kinderen! Zo zijn mijn oom en tante ook zeer vrij in het opvoeden. Als ik daar kom te oppassen, krijsen ze de hele boel bij elkaar als ik "nee" zeg, maar ik houd voet bij stuk. Ze zijn helemaal niet gewend om nee te horen en dat komt alleen maar vanwege een slechte opvoeding. Ik pleit daarom voor bepaalde instellingen waar kinderen juist worden opgevoed en keurig uitkomen wanneer ze achttien en volwassen zijn.


    Yeah, kinderen uit kostscholen, weeshuizen, christelijke opvoedscholen en pleeggezinnen hebben zo'n fijne jeugd gehad vol mishandeling en verkrachting enzo <_<


    quidquid excusatio prandium pro

    Ik vind absoluut dat ieder mens (zowel vrouw als man) mag zeggen dat hij/zij geen kinderen wilt. Er zijn er nu eenmaal die er echt een godsgruwelijke hekel aan hebben. Maar de dingen die je opnoemt waarom je ze niet wilt, heb je over het algemeen zelf in de hand. Je moet je leven erop aanpassen, dat absoluut, maar het betekend niet dat alles slechter is of dat je veel dingen kwijt ben.
    Het is heel simpel, jengelt mijn kind of doet hij moeilijk om niets, dan verdwijnt hem op de gang of slaapkamer. Dat hem zich daar maar aanstelt. Ik haat het ook als hij jengelt, tja, wie niet. Het is alleen aan de ouders wat ze ermee doen.
    Tja soms weten ze je ook echt wel knettergek te maken of hebben een grote mond, maar het is hier heel simpel, hij wordt gewoon op de gang of in de hoek gezet. Van zodra hij zich kan gedragen mag hij terug komen en spelen.
    Het is wat je allemaal zelf toelaat en hoe je het aanpakt.
    (Lees nu niet dat ik het perfecte kind heb en de perfecte ouder ben, want dat is verre van :'D Soms staat m'n kleine ook meer op de gang dan wat anders, maar dat komt gewoon omdat hij echt koppig en eigenwijs is. Iedereen die ik hoor vind m'n kleine leuk en geweldig en zouden hem gerust mee naar huis nemen, tja ik heb soms echt wel moordneigingen naar het manneke en denk bij mezelf van 'neem hem alsjeblieft mee' want hij is nu eenmaal een actief ventje dat niet stil kan zitten en ja hij kan soms echt wel strontvervelend zijn :'D )

    Het is je goed recht om te zeggen dat je geen kinderen wilt en daar is ook absoluut niks mis mee. Een kind in je leven houdt in dat je je moet aanpassen. Je geeft een stukje vrijheid op doordat je niet meer kan gaan en staan waar en wanneer je wilt, maar dat is een keuze die je voor jezelf maakt. Daarbij komt ook een verantwoordelijkheid bij kijken en geloof me, soms wil ik die echt wel afschuiven omdat het gewoon niet altijd even gemakkelijk is. Maarja, het leven opzicht is niet gemakkelijk.

    En echt waar, een kind is nooit de reden waarom een relatie niet werkt. Dit hangt echt van jezelf en van je partner af. In een relatie moet je altijd tijd voor mekaar vrij maken, of je nu een kind hebt of niet. Heel veel mensen vergeten dat alleen en dat ligt aan die mensen, niet aan het kind. Zijn er problemen of wrijvingen rond de opvoeding, praat erover met elkaar en je komt ook tot een oplossing.

    Wat ik trouwens altijd wel heel grappig vind, is dat mensen altijd afgeven op andermans opvoeding en dat ze het altijd zelf beter weten :’D Vooral degene die geen kinderen hebbenxD
    Dit niet om iemand hier op het forum aan te vallen, maar ik maak dit echt heel veel mee in real-life. De opmerkingen van ik zou het zo en zo doen en zo en zo. Daarbij het ene kind is het andere niet en dat vergeten ook veel mensen. Het ene kind is nu eenmaal rustig en is aan het vegeteren, de ander is heel druk en actief. Allebei zal je op een andere manier moeten aanpakken en behandelen.
    Het belangrijkste voor mij in een opvoeding is ‘nee’ kunnen zeggen tegen je kind, consequent blijven en ervoor zorgen dat je kind ten alle tijden ‘dank u’ en ‘alsjeblieft’ zegt tegen mensen. Hij moet met zijn handen overal vanaf kunnen blijven en ook enkele uurtjes op zichzelf moeten kunnen spelen met z’n speelgoed.
    Je hebt ook zeker wel gelijk dat er heel veel schort aan de opvoeding van tegenwoordig in het algemeen. Op dat punt kan je zeggen wat je wilt, maar ik ben zeker wel voorstander van de opvoeding uit de middeleeuwen :’D Allee, misschien iets minder extreem maar er zullen veel minder probleemjongeren in de wereld zijn naar mijn idee.


    “If you can smile when things go wrong, you have someone in mind to blame.”

    Ik wil wel kinderen, alleen nu nog niet
    Bij mij in de klas zijn er 4 meiden zwanger, waarom zo jong ?? Maar dat is mijn mening

    Mordin schreef:
    (...)

    Yeah, kinderen uit kostscholen, weeshuizen, christelijke opvoedscholen en pleeggezinnen hebben zo'n fijne jeugd gehad vol mishandeling en verkrachting enzo <_<

    Jezus, je haalt wel altijd de ergste gevallen eruit hoor. Zo is het niet in iedere instelling. :')
    Alsof iemand die gewoon bij zijn ouders woont wél altijd een gewéldige jeugd heeft, tsjongejonge.


    "Well, well. Look who we've got here!"

    Adlington schreef:
    Ik ben het omgekeerde. Ik hou van kinderen. C:


    'Dear girls: a compliment is actually not an invitation to explain how ugly you think you are' - Lisa Cimorelli

    Barnabas schreef:
    (...)
    Jezus, je haalt wel altijd de ergste gevallen eruit hoor. Zo is het niet in iedere instelling. :')
    Alsof iemand die gewoon bij zijn ouders woont wél altijd een gewéldige jeugd heeft, tsjongejonge.


    Maar ze hebben geen ouders die voor ze klaar staan. Niet alle ouders houden van hun kinderen, maar ga er maar van uit dat 99% het wel doet. En ik heb liever en onhandelbaar en gelukkig kind, dan een saai, stil en ongelukkig kind. Strenge opvoeding is heus niet alles. Zo hebben veel streng opgevoede kinderen problemen met het uiten van hun gevoelens.


    i put the fun in funeral

    Ik vind dat je het recht hebt om te zeggen dat je geen kinderen. Toen ik dit jaar samen met mijn ouders op vakantie was, had mijn moeder het ook over een kleinkind of kleinkinderen over tien jaar. Waardoor ik zoiets had van, ja dag dat beslis ik zelf nog wel.

    Ik begrijp waarom je geen kinderen wil maar haten is een groot woord. Haat je kinderen echt? Ik denk het niet, eerlijk gezegd. Ik denk dat je een bepaald type kind niet mag en alle kinderen zo voor je ziet. Maar niet ieder kind is een krijsend, jengelend kind dat continu aandacht wil. Het ligt aan de opvoeding, aan de ouders en het kind zelf.

    Zelf zou ik wel een kind of kinderen willen, denk ik. Nu nog niet maar met de juiste man en als ik wat ouder ben, waarom niet? Ik moet voor mezelf wel het idee hebben dat ik er klaar voor ben en niet dat ik mij gedwongen voel om een kind of kinderen te nemen.


    Physics is awesome

    Barnabas schreef:
    (...)
    Jezus, je haalt wel altijd de ergste gevallen eruit hoor. Zo is het niet in iedere instelling. :')
    Alsof iemand die gewoon bij zijn ouders woont wél altijd een gewéldige jeugd heeft, tsjongejonge.


    Nope. Case in point.

    Echter, een groter aantal kinderen dat bij hun ouders woont is tevreden en komt goed terecht vergeleken met kinderen in kostscholen, weeshuizen en andere soorten van opvoedkundige kampen.

    Mag ik jou er namelijk aan herrineren dat jij óók thuis bent opgevoed? Dus tenzij je nu wilt beweren dat je een onbeleefd rotkind bent is door ouders opgevoed worden niet altijd slecht.


    quidquid excusatio prandium pro

    Mordin schreef:
    (...)

    Yeah, kinderen uit kostscholen, weeshuizen, christelijke opvoedscholen en pleeggezinnen hebben zo'n fijne jeugd gehad vol mishandeling en verkrachting enzo <_<

    Soms is een kelder voldoende D:.


    But I don't want kids :/. Meestal gaan alle levende dingen in mijn handen dood (wandelende takken + hamster + goudvissen) dus kinderen nemen is geen verstandig idee. Kost tijd, geld en energie.


    I will beat your ass like a Cherokee drum