• De credits van deze RPG gaan in zijn geheel naar Escritura. Ik heb toestemming van haar om hem te heropenen, maar het idee is volledig van haar.


    Welkom op Camp Springwood!


    Camp Springwood staat over heel de wereld bekend als het meest effectieve kamp tegen homoseksualiteit. 75% van de kinderen komen terug compleet genezen van deze ziekte en als uw kind geen vooruitgang toont krijgt u 100% van uw geld terug.
    Schrijf uw kind nu in voor zomerkamp in Camp Springwood!

    15 kinderen worden ook dit jaar weer naar Camp Springwood gestuurd. Dit ‘Straight Camp’ maakt gebruik van verschillende manieren en activiteiten om kinderen van hun homoseksualiteit te genezen. (Waaronder team-building, therapie en andere activiteiten.)

    Deze RPG volgt de zomer van deze kinderen en hun begeleiders. Voor wie het niet doorhad, ik denk dus niet echt dat homoseksualiteit een ziekte is, zo werkt dat kamp gewoon.



    Regels en waarschuwingen:
    - Schelden en 16+ mag
    - Gelieve stukjes te schrijven van meer dan zes regels
    - Gelieve alleen ervaren RPG’ers
    - Respecteer de andere spelers
    - Bestuur alleen je eigen karakters

    Open rollen:
    - 8 kampeerders
    - 1 begeleider

    In te vullen voor rollen:
    Naam:
    Begeleider of Kampeerder:
    Leeftijd:
    Jongen/Meisje:
    Uiterlijk: [Gelieve beschrijving en foto]
    Seksualiteit: [Homoseksueel/Biseksueel/Panseskueel]
    Karakter: [Gelieve uitgebreid]
    Eventuele extra’s: [Denk aan familie, afkomst, opvoeding etc.]

    Uitleg verschillende seksualiteiten:
    Heteroseksueel: Je valt op het andere geslacht;
    Homoseksueel: Je valt op hetzelfde geslacht;
    biseksueel: Je valt op jongens en op meisjes;
    Panseksueel: Je valt op jongens, meisjes en transsexuelen.


    ***

    Rollen:
    Begeleiders (4):
    Daria Zena Nassir - Boira
    Sionnach Regan - Roane


    Kampeerders:
    Jaime Conneely - Homoseksueel - Roane
    Giorg Levi Willson - Homoseksueel - GleeManiac
    Emmanuel Zacherias Ezra Russo Smit - Biseksueel - Boira
    Thimo Cummings - Homoseksueel - Shelob
    Vanity Johnson - Biseksueel - Jaimes
    Ashley 'Ash' Caroline Billington - Biseksueel - Macabre
    Callia Joanne Wicklow - Homoseksueel - Mirare
    Valérie ´Val´ Rose Hattaway - Biseksueel - Cybele
    [Vrouw - Biseksueel - Caleo]

    [ topic verplaatst door een moderator ]

    [ bericht aangepast door Mebarak op 26 maart 2013 - 15:14 ]


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Nou, we hebben weer een begeleider over. Dat meisje heeft zich uitgeschreven.


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Macabre schreef:
    (...)
    Is ze ook (wbw)



    Alrighty then!


    I've no idea of the future, but I can see the past quite well. And the present, if the weather's clear.

    Mag de incompleet bij Vanity weg? ^^ Ghehehe.


    I'm Ellie's & Mitshy's little secret. Rawr.

    Oh ja, ik zal even bijwerken :'D


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Roane schreef:
    (...)


    Alrighty then!


    "When all of your wishes are granted, many of your dreams will be destroyed.''

    Naam: Daria Zena Nassir
    Begeleider of Kampeerder: Begeleidster
    Leeftijd: 29 jaar
    Jongen/Meisje: Vrouw
    Uiterlijk:


    Daria heeft een licht getinte huid die ze dankt aan haar vader. Haar haren en wenkbrauwen zijn donker gekleurd, net als haar ogen die een diepe bruine kleur hebben. Qua uiterlijk lijkt ze verschrikkelijk op haar vader. Ze zijn net twee druppels water. De scherpe kaaklijn, de platte kin met het kleine kuiltje, de lachrimpeltjes bij haar ogen, de duidelijke jukbeenderen en de volle lippen. Alles heeft ze geërfd van haar vader. Daria heeft naar eigenlijk zeggen geen apart gezicht, maar toch zit er iets opvallends in. Iets wat mensen zich aan haar herinneren.
    Daria heeft een enorm strak lichaam. Op haar lichaam is Daria dan ook het meest trots. Ze werkt er alleen niet met opzet aan. Daria is namelijk gek op dansen en heeft dit op hoog niveau volgehouden. Door haar intensieve trainingen heeft Daria’s lichaam zich niet al te vrouwelijk ontwikkeld. Van borsten is weinig te bekennen. Haar heupen zijn ook niet echt aanwezig. Ze heeft echter wel een gespierd kontje. Daria zit er niet mee dat ze de vrouwelijke vormen mist.
    Daria is niet het persoon dat zich heel erg met de laatste mode bezig houdt. Ze heeft een bloedhekel aan jurkjes, rokjes, hakken en make-up. Vooral voor dat laatste vreest ze enorm. Tot haar twintigste gebruikte ze niets in de vorm van make-up. Sinds haar beste vriendin haar toen een mascara cadeau heeft gedaan, wil je dat product nog wel ’s ochtend gebruiken, maar ze weigert iets op haar gezicht te smeren.
    Als je Daria een lekkere jeans geeft en een shirt is de vrouw tevreden. Ze heeft niets met ingewikkelde items. Daria is een sportief type en dat zie je terug in haar kleding. De draagt niet de hele tijd een trainingspak, maar de gympen zijn wel altijd aanwezig.
    Daria mag dan wel niets willen weten van make-up, maar tatoeages vindt ze helemaal geweldig. Daria houdt van de kleine, originele, niet zo schreeuwende exemplaren. Op elke vinger van haar rechterhand heeft ze een klein zinnetje staat uit een songtekst of gedicht die bij haar hoort. Voorbeelden hiervan zijn o.a. Rabboussamai fikarrajaii, I have let go of my daemons en I need your reassurance. Daria heeft zich in een periode van haar leven met deze zinnen kunnen vergelijken. Op haar linkervoet heeft ze een permanente henna tattoo laten zetten. Ze ziet dit stuk als kunst en een van de weinige ‘sierraden’ die ze draagt. Vlak boven haar elleboog zit een ankertje en met de ronding van haar borst mee heeft ze het Nike teken staan. Op haar heup heeft ze een vers uit het bekende gedicht ‘Kabul’ getatoeëerd. Het gedicht van de bekende Saib-e-Tabrizi kan Daria goed relativeren met haar eigen liefde voor haar vaderland. De vers die ze heeft getatoeëerd is maar klein, maar duidelijk genoeg om haar liefde te voelen:
    My song exhalts her dazzling tulips
    And at the beauty of her trees, I blush
    How sparkling the water flows from Pul-I Bastaan!
    May Allah protect such beauty from the evil eye of man!


    Seksualiteit: Heteroseksueel
    Karakter: Daria is nooit een meisje-meisje geweest. Al sinds ze zich herinnert gaat ze veel meer met de jongens om en is ze eigenlijk altijd one of the guys. Die rol bevalt Daria prima. Ze heeft niets met meiden dingen. Zo gruwelt ze van romantische komedies, zoetsappige roddels en mooie praatjes. Daria is een direct meisje en wil weten hoe de vork echt in de steel zit. In mooie praatjes trap ze niet, daar prikt ze genadeloos doorheen. Daria is een strakke meid. Ze weet precies wat ze wilt, de weg ernaar toe maakt niet uit, maar het doel moet gehaald worden. Ze is dan ook wel flexibel als het eindresultaat maar klopt.
    Daria is een sportief type. Ze heeft veel gedanst als uitlaadklep. In het begin deed ze aan Arabisch buikdansen totdat ze in het Westen kwam wonen. Toen is ze gaan hiphoppen. Dans is voor Daria echt een uitlaatklep geworden. Ze vindt het heerlijk op mee te deinen op de muziek, te bewegen naar wat ze voelt en te uiten wat ze voelt zonder worden. De is lenig en soepel waardoor ze makkelijke bewegingen kan maken.
    Ze is ook erg spontaan. Daria is geen strenge starre meid, maar altijd in voor een lolletje.
    Onderdanig kan je Daria niet noemen. Ze is redelijk dominant. Voor haar vaders begrippen is ze zeer vrij opgevoed en dus niet onder de klap gehouden. Hij heeft toegestaan om zijn dochters te experimenteren en vrij te geven. Daria heeft zich goed kunnen ontwikkelen zonder belemmeringen.
    Daria is wel vreselijk ongeduldig. Ze is van nature een doener en heeft dan ook niet veel met overwegingen en veel nadenken. Iets moet snel en vlot gebeuren, niet te lang bij iets stil staan, daar heeft ze een bloedhekel aan.
    Daria is ze trouw. Ze is heel aanhankelijk aan de mensen waarvan ze houdt – nu voornamelijk haar zussen.
    Eventuele extra’s: Daria is op een zonnige zesentwintig mei geboren in de het dorp Nazarabad, tussen Teheran en Qazvin in. Daria’s vader kwam uit het Perzische land. Daria’s moeder daarentegen kwam uit Noord-Europa. Ze was haar man tegengekomen tijdens werk in Teheran, daarna is ze altijd daar blijven hangen. Daria’s moeder en vader leefde in vrede samen, maar de spanning en liefde van vroeger was er vanaf. In het verre Oosten waar ze hun gezin stichtte, was het niet normaal om te scheiden dus gaf Daria’s moeder, haar vader kinderen. Tot Daria’s zevende heeft ze op de boerderij gewoond die officieel van haar opa en oma was. Ze was daar een vrolijk kind en leefde het leven van een kind. Op Daria’s achtste verjaardag besloot de familie naar Teheran te verhuizen. Daria’s moeder, journaliste voor een Noorse krant, wilde haar werk weer oppakken, iets wat niet echt mogelijk was in het land dus besloot het gezing naar Caïro te verhuizen. Ook in Caïro leefde haar moeder niet het Westerse leven wat ze graag wilde. Daria’s vader had het echter daar al moeilijk met de overgang naar een Westerse samenleving. Het gezin scheidde hun wegen. Vader ging met zijn drie dochters naar een badplaats Damietta terwijl moeder werk probeerde te zoeken in Alexandria. Zo werd Daria een aantal jaren van haar leven vooral opgevoed door haar vader. Haar vader had een strenge manier van opvoeden, maar zijn dochters waren zijn alles. Hij hield zielsveel van zijn meisjes. Hij had een zinnige manier van opvoeden. Hij bracht Daria, haar tweelingzusje en haar oudere zus alle normen en waarden in het leven bij, hij leerde hen Farsi, hij gaf hem oud Pezische gedichten en verhalen mee, maar het belangrijkste: hij leerde zijn dochters lief te hebben. Langzaam aan kon Daria’s vader leven met de Westerse levensstijl in het Noorden van Egypte en hij vond werk bij een plaatselijk resort. Zo werd de Iraanse timmerman een waiter in een Egyptisch resort voor rijke blanke toeristen.
    Op Daria’s vijftiende jaar kwam haar moeder naar Damietta toe met de mededeling dat ze een beter baan had gekregen in Noord-West Europa. Geen van haar gezinsleden hadden zin om te verhuizen, maar toch gebeurde het. Het gezin vertrok naar Nederland. Daria was hier een vreemde vogel tussen alle chique kindertjes uit Wassenaar. Ook Daria’s vader voelde zich niet goed in het landje. Naar zijn – en Daria’s – mening was het veel te koud. Niet lang nadat Daria in Nederland woonde scheidde haar ouders en vertrok moeder naar Kopenhagen met de kinderen. Daria’s vader vertrok echter weer naar het verre oosten en ging in Qazyin wonen. Elke zomer ging Daria naar hem toe. Hij woonde weer bij haar opa en oma op de boerderij. Samen met haar zussen vertelde Daria dan over haar leven met hun moeder in Kopenhagen. Daria had daar niet het kinderleven wat ze altijd in Nazarabad had gehad. Moeder was hertrouwd met een collega die duidelijk niets met de pubers had. Daria en haar zussen deden alles in het huishouden terwijl hun moeder en haar vriend altijd werkte of uit waren.
    Daria’s vader deed alles eraan om zijn dochters zolang mogelijk bij zich houden, maar het mocht niet baten. De rechter zag niet in waarom de kinderen beter bij hun vader konden wonen. In Iran zouden ze geen toekomst hebben, Kopenhagen kon ze echter alles bieden, dus bleven ze bij moeder.
    Op Daria’s negentiende kwam ze ene Winston tegen in Teheran. Daria studeerde daar psychologie en Winston was een uitwisselstudent. Daria nodigde hem bij haar vader thuis uit en tot hun grote verassing klikte het tussen beide. Daria werd Winstons woordenboek in het Farsi en er bloeide iets moois tussen hen beide op. Samen maakte ze hun studie in Teheran af. Hierna trok Winston weer terug naar Nederland. Daria besloot ondanks haar afkeer tegen Nederland met hem mee te gaan en ze trok bij hem in. Echter in Nederland was Winston heel anders. Hij was anders met alle luxe om zich heen, zijn vrienden, de vrijheid om te gaan en te staan waar hij wilde. Daria had het moeilijker om te dealen met de nieuwe situatie en had last van heimwee.
    Vijf maanden nadat ze in Nederland was gaan samenwonen kreeg ze van haar tweelingzusje het bericht dat het slecht ging met hun vader. De man waarmee Daria de beste band had – zelfs een betere dan die met haar tweelingzus – overleed voordat Daria in Iran aankwam. Gebroken vertrok Daria terug naar Nederland. Maanden was Daria verloren. Winston besloot uiteindelijk haar zussen naar Nederland te halen zodat Daria het vertrouwde terug had. Toen Alea en Bibi bij hun introkken, ging Daria langzaam aan weer een beetje vooruit. Na enkele maanden was Daria weer de oude, maar Winston was vertrokken. Sindsdien woont Daria samen met haar zussen in één huis en maken ze geregeld samen plannen om terug te gaan naar Teheran. Met hun moeder hebben ze – naast kerstkaarten - geen contact meer. Daria heeft nog steeds wel enkele gevoelens voor Winston, ook al zeggen haar zussen dat ze hem in haar hoofd perfectioneerde.


    Zo ongeveer :'D

    [ bericht aangepast door Mebarak op 26 maart 2013 - 15:37 ]


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Ik wil niet vervelend doen, maar ik was altijd van de indruk dat Camp Springwood zich in Amerika afspeelde :')

    En ik weet niet waarom maar ik vind haar een beetje eng O_o


    I've no idea of the future, but I can see the past quite well. And the present, if the weather's clear.

    Boira schreef:
    Nou, we hebben weer een begeleider over. Dat meisje heeft zich uitgeschreven.


    Heb nog geen antwoord gekregen van Lisanne wat betreft Felix (no_chears)


    I've no idea of the future, but I can see the past quite well. And the present, if the weather's clear.

    Roane schreef:
    Ik wil niet vervelend doen, maar ik was altijd van de indruk dat Camp Springwood zich in Amerika afspeelde :')

    En ik weet niet waarom maar ik vind haar een beetje eng O_o


    Echt dat heb ik nooit meegekregen :')

    en tsja, ieder zijn mening. Ik vind haar altijd erg mooi. Ze is heel natuurlijk.


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Naam: Valérie ´Val´ Rose Hattaway
    Begeleider of Kampeerder: Kampeerder
    Leeftijd: 18 jaar
    Jongen/Meisje: Vrouw
    Uiterlijke:


    Valérie heeft een ietwat licht getinte huid, iets wat zij en haar broer en zus van haar moeder hebben, en lange donker bruine, stijle, lokken. Haar haren heeft ze meestal los hangen, of in een losse vlecht over haar schouder liggen. Haar ogen hebben een donker bruine kleur, die omlijst worden door een paar dikke volle wimpers, en spreken vaak voor zich. Zonder enige schaamte nemen deze je ooit volledig op, en ze pakt daar dan ook vaak uitgebreid de tijd voor.
    Qua make-up is Val basic. Ze draagt mascara, een potloodlijntje, een zacht gekleurde lippengloss en een wat donker gekleurde oogschaduw. Aan rouge, foundation en al die dingen doet ze niet. Behalve dat ze het in de ochtend vaak veel te lang vind duren, vind ze het niet eens echt mooi.
    Met een lengte van 1.72 is ze van een normaal slank postuur, iets wat ze een beetje in vorm houd door een keer per week te gaan sporten. Haar kledingstijl is erg wisselend, al gaat ze wel een beetje met de mode mee, voornamelijk draagt ze een skinny, straks shirtje en een paar platte schoenen. Toch kan ze zich ook weleens hijsen in een leuk jurkje, of rokje met een paar leuke hoog gehakte schoenen.
    Seksualiteit: Biseksueel
    Karakter: Valérie komt over als een rustig persoon, maar dat is ze niet altijd geweest. De mensen om haar heen weten dat het rustige meisje van nu een totaal anders beeld is van wat ze was. Vroeger was Val van zichzelf een drukke, vrolijke aanwezigheid. Ze hield ervan om te grappen en te grollen, en avondjes stappen of rondhangen met vrienden gebeurd vrijwel elk weekend. Dat veranderde toen ze de wrijvingen tussen haar ouders vanwege haar opmerkte, en haar moeder na een lang ziekte bed overleed.
    Op haar mondje gevallen was, en is ze nog steeds, zeer zeker niet. Hetgeen wat haar nog weleens de nodige moeilijkheden wil geven, daarbij zegt ze ook vrij direct wat ze er van vind en waar het opstaat. Op die momenten denkt ze dan niet vaak na bij wat voor effect het misschien kan hebben op de ander, en dan wil ze mensen nog weleens onbewust kwetsen. Haar fout op dat moment zal ze dan ook niet toegeven. Ook al weet ze dat ze fout zit, haar koppigheid weerhoud haar ervan toe te geven. Later, wanneer ze er zelf rustig en goed over heeft kunnen nadenken en inziet wat ze verkeerd heeft gedaan of gezegd, geeft ze het uiteindelijk wel toe. Ook al is het misschien te laat.
    Ze heeft geen kort lontje en je kunt vrij ver bij haar gaan, maar wanneer haar irritaties het hoogtepunt hebben bereikt kan ze finaal uit haar plaat gaan en als dit leidt toch een fikse ruzie deinst ze er niet voor terug de nodige tikken uit te delen.
    Ondanks haar koppigheid, en het niet altijd even goed omgaan met bepaalde dingen, is Val wel erg van het vertrouwen. Wanneer ze iemand mag vertrouwd ze diegene vaak volledig, en laat dat nou net een slechte eigenschap zijn. Enkele lesjes waarin haar vertrouwen flink werden geschaad zouden het misschien een stuk minder maken en je wat meer de kat uit te boom doen laten kijken, maar Val is en blijft eigenwijs en zal zich in een slecht geval ook een derde keer weer aan dezelfde steen stoten.
    Eventuele extra´s: Valérie komt uit een wat groter gezin. Zelf is ze de jongste, boven haar zit een 3 jaar ouder zus en een 5 jaar ouder broer. Hoewel iemand anders het misschien leuk vind om de oudste te zijn, vind Val het heerlijk dat ze de jongste is. Er was altijd wel iemand thuis, en wanneer het haar broer of zus was werd dat regelmatig dolle pret.
    Hoewel heel het gezin weet dat Val biseksueel is en niemand er een probleem mee lijkt te hebben, is dat toch wel zo. Haar vader vind het vreselijk dat zijn jongste dochter valt op zowel jongens als meiden, en het idee dat ze bezig is met een meisje gruwelt hem enorm. Toch heeft hij daar nooit iets over gezegd tegen haar, maar vanaf het moment dat hij het weet is Val voor hem wel in waarde gezakt. Ruzie´s die hij achter gesloten kamerdeuren met haar moeder maakte loste niks op, want zij vond het idee dat Biseksualiteit een ziekte was ronduit belachelijk.
    Hier en daar ving Val weleens een woord op, maar ze vroeg er nooit naar wanneer ze alleen was met haar moeder. Ookal is haar vader misschien tegen het feit dat ze bi is, en hebben de dingen veel invloed op haar gehad, zelf vind ze zijn genezingsidee ook volslagen onzin. Toch wilde ze haar moeder niet belasten met het gedrag van haar vader naar haar toe en al helemaal niet toen bleek dat haar moeder ernstig ziek was.
    De ruzie´s zakten vanaf dat moment weg. Maandenlang probeerde ze zoveel mogelijk te genieten van haar moeder en de tijd die ze nog samen hadden. En net toen Valérie dacht dat haar vader zich erbij neer had gelegd kwam ze nog van een koude kermis terug. Een half jaar geleden overleed haar moeder nadat ze met z´n allen in alle rust afscheid van haar hebben kunnen nemen. Vorige maand kwam haar vader met de mededeling dat het tijd werd voor haar ´genezing´ en had hij haar opgegeven voor het kamp. Weggaan thuis was voor haar geen optie, haar broer was kort nadat hun moeder was overleden verhuist naar het buitenland en haar zus was te druk met reizen om haar in huis te nemen. Een eigen potje heeft ze nog niet omdat ze is gestopt met haar bijbaantje toen haar moeder ziek werd, en geld van haar vader kreeg ze al enige tijd niet meer. De enige optie die er nog is voor haar, is noodgedwongen naar het kamp te gaan.


    Ik hoop dat ze goed is, ben er zelf nog niet helemaal tevreden over. Ook het plaatje is het niet helemaal, maar na de halve middag zoeken heb ik het wel gehad (´:

    [ bericht aangepast door Naksu op 25 maart 2013 - 20:38 ]


    'Three words, large enough to tip the world; I remember you.'

    She's pretty. c:


    "When all of your wishes are granted, many of your dreams will be destroyed.''

    Boira schreef:
    (...)

    Echt dat heb ik nooit meegekregen :')

    en tsja, ieder zijn mening. Ik vind haar altijd erg mooi. Ze is heel natuurlijk.


    Ik had het niet echt over haar uiterlijk.

    Nouja, Camp Springwood :')


    I've no idea of the future, but I can see the past quite well. And the present, if the weather's clear.

    Macabre schreef:
    She's pretty. c:


    Tnqu. ^^


    'Three words, large enough to tip the world; I remember you.'

    Roane schreef:
    (...)

    Ik had het niet echt over haar uiterlijk.

    Nouja, Camp Springwood :')


    Dat vraag ik me af wat je precies eng vindt? :') Haha


    Allen heeft tegenwoordig een Engelse naam, maar uiteindelijk doet het er niet zo toe waar het is, toch?


    "The only way of finding a solution is to fight back, to move, to run, and to control that pressure."

    Vanavond is het zo veeeer:D


    • May we meet again •