• The adventures of Merlin



    Alles gaat zijn gewone gangetje in Camelot, iedereen denkt dat de rust eindelijk zal blijven zonder al te veel problemen te krijgen. Tot een virus uitbreekt en veel bewoners ziek worden. Maar het virus is niet alles, want Camelot wordt aangevallen door een gevaarlijke draak, een paar trollen die dingen in hun bezit willen krijgen en elfjes die er lief uitzien, maar in werkelijk helemaal niet zo lief zijn en mensen betoveren. Merlin wil er weer alles aan doen om Camelot te redden door stiekem zijn magische krachten te gebruiken. Gaius zorgt voor een medicijn voor het virus en Arthur trommelt zijn team weer op om te vechten. Morgana daarentegen stribbelt weer tegen en kiest voor het slechte door haar halfzus die haar steeds overhaalt aan de slechte kant te staan. Komt alles goed in Camelot? Of gaat alles zo slecht, dat er mensen zijn die hoop verliezen?




    Voor de mensen die de serie niet kennen. Je kan HIER even kijken voor info.

    Hoofdrollen:
    Merlin - Vlahos
    Prins Arthur - ZiamStorason
    Gaius (hofarts) - Determinate
    King Uther Pendragon - Silversnow
    Lady Morgana - Cenation
    Guinevere (Gwen) - ZiamStorason
    Morgause (Morgana's halfzus) - Silversnow
    Gwaine - Delone
    Cenred - Delone

    Bewoners (+/- 5):
    - Martha Pinoira - 45 - Determinate
    - Eira - 15 - Stalknecht - KiliOfDurin
    - Princes Iyalle Gwedoline Yggdrasil - 20 - DreamerN
    - Rymus - 16 - Vlahos
    - Nathaniel Geoffrey Fowl - DreamerN

    Andere rollen:
    Trol (leider)
    Draak - Draxeris - Ninuturu
    Elf (leider) - Gereserveerd door Tayniss

    Regels:
    Min. 5 regels
    Schelden, vloeken en ruzie maken alleen IC
    OOC [], (), {}, --, <>, ~~, etc.
    Geen vieze manieren
    Hou rekening met elkaar en speel je eigen rol(len)
    Naamsverandering doorgeven
    Alleen ik (Cenation) open nieuwe topics, tenzij ik anders vermeld

    Begin:
    Bewoners beginnen ziek te worden en sommige beweren rare wezens gezien te hebben. Zijn dit de elfjes en trollen?

    [ bericht aangepast door 160917 op 5 jan 2014 - 17:18 ]


    16 - 09 - '17

    Eira
    Ik zag in Merlin's ogen dat zodra hij zag dat ik weer kon staan hij op onderzoek uit wilde. Dat snapte ik ook wel. Ik zou het ook hebben gedaan, maar ik die positie was ik niet. Daarbij was het hier nu veel te druk. Ik gaf hem nog kort een knuffel voor ik hem losliet en luisterde naar zijn woorden. Ik knikte als een leerling bij zijn meester deed. Ik glimlachte even. "ik zie je nog wel." zei ik achter hem aan. Ik deed mijn laars weer aan, wat nu redelijk goed ging en liep nog een beetje mank de stallen in om die uit te mesten en voer in alle stallen te leggen. Het was hard werken in de stallen, maar ik deed het erg graag. Toen ik klaar was, was het nogsteeds licht, dus nog geen tijd om te paarden op te hokken. Dat betekende voor mij dat ik tijd had om zelf wat rond te gaan scharrelen binnen de muren. De stallen laten helemaal aan de rand met een poort naar de weilanden erbuiten die ik 's nachts sloot. Nu was dat nergens voor nodig. Vrolijk fluitend liep ik rond en kocht van mijn paar muntstukken nog wat eten dat op was: een brood, wat groente en een mooie groene appel als tractatie voor mezelf. Aan het einde van de dag zou ik van de groenteman waarschijnlijk weer een zak beurse appels en penen krijgen voor de paarden, maar dit was nu even heel erg lekker. Ik zette mezelf neet op de trappen van het paleis en begon daar langzaam op de heerlijke sappige appel te knabbelen.


    Bowties were never Cooler

    Gwaine

    'In de gang dicht bij de kerkers, daar zijn allemaal bergkamers, ik vond hem in een kist,' zei Iyalle met een glimlach op haar gezicht en ze leek een soort van binnenpretje te hebben. Ze was dus gaan rondsnuffelen in Camelot. Iets wat ik geen probleem vind, maar waar de koning misschien wat minder blij mee is.
    Na mijn opmerking over de draak lijkt ze te twijfelen over iets. 'Vermoedelijk is die naar de dichtstbijzijnde berg of grote grot gegaan, tenzij het een laagland draak is en die zich verschuilt in de bossen bij meren en grote rivieren,' vertelde ze uiteindelijk en het wekte bij mij de indruk dat ze aardig wat over draken wist. Opmerkelijk voor een prinses. Ietwat verbaasd keek ik haar ook aan.
    'Draken zijn mysterieuze wezens, ze zijn niet allemaal slecht,' vertelde ze verder met een glimlach. Toen vertelde ze opeens een merkwaardig verhaal, een verhaal dat ik op dat moment totaal niet verwachtte, maar me toch niet geheel verbaasde na haar eerdere woorden.
    'Ik heb ooit eens een nacht doorgebracht bij een draak, niet dat die me meegenomen had, ik had hem opgezocht,' ze stopte even en glimlachte naar mij, terwijl juist met een halfopen mond van verbazing naar haar luisterde. 'Ik heb hem geobserveerd en hij beschermde me tegen andere wezens. Mijn vaders mannen vonden me en doodden de draak zonder aarzelen, terwijl ik zonder diens hulp nu niet hier geweest kon zijn.'
    Ze keek me met een uitdagende blik aan, kennelijk zeer benieuwd naar mijn reactie. Ik had ondertussen mijn mond weer dichtgedaan, maar wachtte even met praten. Ik had heel even de tijd nodig om mijn woorden te formuleren.
    'Heeft u zin om samen met mij een glas Mead of Wijn te nuttigen?' vroeg ze me daarna. Ik wilde wel, graag. Ze maakte me flink nieuwsgierig naar haar verleden, maar ik had nog andere taken om te verrichten.
    'Ik zou graag willen,' zei ik. 'Maar helaas heb ik nog andere taken te verrichten voor de koning. Al zou ik met alle genoegen een andere keer wat met je willen drinken als ik wat meer tijd heb. Ik ben ook bang dat ik met prins Arthur mee zal moeten zoeken naar de trollen en de draak. Maar je verhaal is toch zeer merkwaardig. Over het algemeen staan draken niet als zo vriendelijk bekend. Al kan uw draak natuurlijk een uitzondering zijn geweest.' Dat laatste zei ik voorzichtig, hopend haar niet te beledigen maar toch mijn mening uitsprekend.


    Stenenlikker

    Iyalle Gwendoline Iggdrasil

    Ik moest mijn lachen inhouden toen ik hem even met open mond zag kijken nadat ik hem vertelde over mijn ontmoeting met de draak, maar jammer genoeg zag ik na mijn vraag om wat te gaan drinken al snel dat het niet zou gebeuren.
    "Ik zou graag willen" zei Gwaine "Maar helaas heb ik nog andere taken te verrichten voor de koning. Al zou ik met alle genoegen een andere keer wat met je willen drinken als ik wat meer tijd heb. Ik ben ook bang dat ik met prins Arthur mee zal moeten zoeken naar de trollen en de draak. Maar je verhaal is toch zeer merkwaardig. Over het algemeen staan draken niet als zo vriendelijk bekend. Al kan uw draak natuurlijk een uitzondering zijn geweest."
    een beetje teleurgesteld door zijn woorden wende ik mijn ogen af en keek ik weer naar buiten door het raam.
    Hoe had ik ook anders kunnen denken, natuurlijk heeft hij nog andere verplichtingen, hij kan niet zomaar bij gasten rondhangen. Zelfs al waren die van koninklijke bloede, ik ben een gast en heb mijn eigen mensen mee, die nu wel allemaal lagen te pitten of te badderen, misschien ook nog niet eens zo'n slecht idee.
    Ondanks ik helemaal geen zin had om stil te zitten op dit moment, waarschijnlijk had ik later op de avond was zin om mijn lichaam te begeven in het heerlijke water om het stof van die dag af te wassen om mijn bezoek aan Camelot de volgende dag weer fris in te luiden. Maar nee, nu nog niet.
    Misschien kon ik met ze mee op onderzoek, al zouden ze dat weigeren, maar wat ze niet van me weten is dat ik een geducht zwaardvechtster ben doordat mijn vader wou dat ik mezelf zou kunnen verdedigen en in mijn leven heb ik menig ridders ontwapend en overmeesterd. Sinds mijn 8e kreeg ik al les, meestal van Lancome, maar later door meerdere meesters waardoor ik een soort eigen stijl ontwikkelde. Al denk ik dat ze me niet serieus zouden nemen als ik alleen al aan kwam zetten met deze woorden. Daar was ik zeker van.
    En ik kon ze waarschijnlijk al helemaal niet vertellen dat ik een klein beetje magie bezit, die ik natuurlijk alleen voor het goede gebruik.
    Ik schudde mijn hoofd even om al mijn gedachten weer van me af te zetten voor ik me weer naar Gwaine oprichtte.
    "Dan zou ik graag een andere keer iets met je willen drinken." Hij is tenslotte de enige in dit gehele kasteel die met me komt praten en ik wou hem graag beter leren kennen. Mijn gedachten gleden naar wat hij zei over draken, dat ze niet vriendelijk bekend stonden.
    "Zijn er hier veel draken geweest ?" Ik kon mijn nieuwsgierigheid nog maar net onderdrukken. "En zou je meer kunnen vertellen over de omgeving hier, waar zijn plekken die het bekijken waard zijn ?" Oh god, nu ging ik echt veel te enthousiast naar avontuur zoeken. Waarschijnlijk werden mijn pupillen even groot en schudde ik mijn hoofd waarbij mijn blonde lokken mee golfden. Wat moesten ze wel niet van me denken ? Een losgeslagen prinses die alleen maar over avontuur na dacht, maar zo was ik niet, niet geheel, al hield ik er wel van, heel erg zelfs.
    "Tenzij u het te druk heeft natuurlijk, dan hou ik u maar niet langer op." Ik zou het echter jammer vinden als hij er nu direct al vandoor ging, maar als de plicht hem riep dan begreep ik dat volkomen, misschien kon ik kijken of ik Lancome al wakker kon schudden zodat ik tenminste iemand had om tegen te praten en misschien kon ik nog wel even naar mijn paard toe om te kijken hoe het met hem gaat daar in de stallen, kijken of er goed voor hem gezorgd word, wat vast en zeker gebeurde, het kasteel zag er verder namelijk goed schoon en verzorgd uit, net zoals de kledij van de ridders en wachters die ik tot nu tegengekomen was, zelfs dat van de knechten zag er goed verzorgd uit. Alsof ze hun kleren minstens één keer in de twee dagen wasten, wat bij mij thuis soms wel anders was, hoewel een groot gedeelte van mijn bevolking gehecht was aan hun hygiëne, we zijn een sterk, trots en uitbundig volk.
    Mijn gedachten dwaalden af naar woorden die mijn vader eens tegen lachend tegen me had gezegd. 'Een man moet goed in diens vel zitten wilt hij je bij kunnen houden, je bent een wonderschone wervelwind zo af en toe.' Waarna we samen onder een boom op de binnenplaats gingen zitten en gepraat hadden over onzinnige dingen.
    Aan het eind van dat gesprek hij mij woorden gefluisterd die ik nooit zou vergeten, al zei hij ze vaak tegen mij. Woorden die me aan de ene kant troosten maar aan de andere kant ontstemde.
    'Je moeder was een dwaas om een dochter als jij te laten stikken.'


    Credendo Vides

    Gaius

    Ik doe de deur dicht als Gwaine wegloopt en draai me om om naar Rymus te kijken die vraagt of er zieke burgers zijn. Ik knik en loop naar hem toe. Ik blijf hem aankijken terwijl ik weer op mijn stoel van net ga zitten. "Misschien kan ik wel helpen, zo hoeft u Merlin niet te vragen. Volgens mij heeft hij het al druk genoeg." Ik glimlach klein en knik. "Ja, dat kan, maar ik heb aan jou hulp alleen niet genoeg en aangezien jij in leer bent laat ik je heus niet alles doen." Ik vertrouw hem niet helemaal, al zeker niet na wat Gwaine net zei. Ik hoor de deur opengaan en draai me om als ik Merlin zijn stem hoor. "Ik heb het helemaal niet druk, in tegendeel, Gaius ik wilde net vragen of u nog iets nodig had van de markt." Ik glimlach naar Merlin, hem moest ik hebben om te praten over die onbekende en over Rymus, als dat niet dezelfde is. "Ah Merlin! Ik heb je nodig om me te helpen met de zieke burgers en ik ga zelf wel naar de markt, zo weet ik zeker wat ik meebreng voor de zieke." Ik loop op Merlin af. "Hou hem in de gaten." fluister ik en doe teken met mijn ogen naar Rymus. "Ik ben binnen een halfuurtje ongeveer terug. Oh en Merlin, misschien kan je de zaal al klaarmaken? Rymus kan je wel helpen." Ik schenk hen beide nog een glimlach en loop dan de deur uit. Hopelijk heeft Merlin door dat hij Rymus heel goed in de gaten moet houden en dat er iets niet pluis is met die jongen. Ik ga ondertussen naar de markt om genoeg kruiden enz in te slaan om de zieke burgers te verzorgen.


    16 - 09 - '17

    Merlin

    Ik zag Rymus schrikken toen hij mij hoorde. Dat joch is echt niet te vertrouwen. Gaius had mjj ondertussen ook opgemerkt en glimlach.
    . "Ah Merlin! Ik heb je nodig om me te helpen met de zieke burgers en ik ga zelf wel naar de markt, zo weet ik zeker wat ik meebreng voor de zieke." Gaius loopt op mjj af. "Hou hem in de gaten." Fluistert hij dan en ik zie zijn blik naar Rymus gaan. Ik kan niet anders dzn een veelbetekende blik gevrn dat ik het al weet. Ik spreek Gaius er straks wel over.
    "Ik ben binnen een halfuurtje ongeveer terug. Oh en Merlin, misschien kan je de zaal al klaarmaken? Rymus kan je wel helpen." Ik knik en zie Gaius er vandoor gaan. Met een schuine blik kijk ik naar Rymus die mij aan zit te staren.
    "Je hoorde het, we moeten de zaal klaarmaken," zeg ik en loop naar de tafel waar Rymus aan zit, ik zet mijn handen tegen de rand van het blad en duw ertegen. De tafel verschuift een stukje, dat ding is echt zwaar.
    "Waarom zo moeilijk doen, Merlin?" Rymus zijn stem dringt mijn gehoorgang binnen. Ik stop met krachtzetten en blijf op de tafel steunen terwijl ik mijn hoofd naar Rymus toe draai. De jongen kijkt me met een glimlach aan, een neppe, opgezette glimlach. Dat weet ik nu wel, dankzij Eira. Ik ben haar dankbaar voor haar hulp.
    "Ik zie geen andere mogelijkheid," zeg ik dan, alsof ik niet weet wat hij bedoelt. "dus help me nu maar gewoon met deze tafel verplaatsen." Zeg ik er achter aan. Met een lichte zucht staat Rymus op en helpt me met het verplaatsen van de grote, houten, tafel. We moeten goed opletten dat de spullen er niet af vallen en stuk gaan. Gaius heeft ze nodig namelijk, voor onderzoeken.
    Ik geef Rumus nog wat opdrachten. Hij voert ze allemaal braafjes uit. Hij speelt het goed, maar niet goed genoeg voor mij.


    • May we meet again •

    Draxeris *Draak
    Ik een duikvlucht stort ik me op een onwetende koe die in een weiland stond te grazen, in een klap is zijn rug gebroken en vlieg ik weer op, de koe vasthoudend in mijn voorpoten. Ik vloog terug richting mijn grot om de koe daar op te eten, dit was veel veiliger sinds ik meestal wat ging slapen na het eten.
    Eenmaal aangekomen gooi ik eerst de koe de grot in en val ik daarna er gelijk op aan, meestal bleef er ook niks van over omdat we gemakkelijk botten kunnen verteren.
    Eenmaal gegeten rekte ik me in mijn volle lengte uit en strekte ik mijn vleugels, daarna liep ik verder mijn grot in en klom in naar boven waardoor ik er op een andere plek uit kwam, de zon scheen hier heerlijk en ik maakte het mijzelf gemakkelijk.
    Mijn vleugels half open en mijn kop op mijn poten, ik sloot mijn ogen en genoot van de zon en de warmte.


    "Find peace in who and what you are." — Saphira

    Gwaine

    Iyalle leek teleurgesteld door mijn woorden en dat nam ik haar niet kwalijk. Waarschijnlijk verveelde ze zich dood, waarom was ze anders door het kasteel gaan dwalen?
    'Dan zou ik graag een andere keer iets met je willen drinken,' zei ze. Iets wat ik zelf ook een prima idee vond. Ze leek me erg aardig en we kregen ook niet elke dag bezoek van een prinses uit een koninkrijk wat verder weg.
    'Met alle genoegen,' zei ik, hopend dat ze snapte dat ik niet nee had gezegd, omdat ik niet wou. Dat was het echt niet.
    'Zijn er hier veel draken geweest?' vroeg de prinses. Nog een vraag volgde gauw daarna. "En zou je meer kunnen vertellen over de omgeving hier, waar zijn plekken die het bekijken waard zijn? Tenzij u het te druk heeft natuurlijk, dan hou ik u maar niet langer op.' Door haar woorden werd mij maar al te duidelijk dat Lyalle zich verveelde en dol was op avontuur. De meeste andere prinsessen zouden niet zo enthousiast gaan vragen of er nog interessante plekken in de buurt waren. Die lieten zich liever door hun geliefde meenemen voor een picknick in het bos vlakbij. Een prinses en avontuurlijkheid? Nee, dat paste niet bij elkaar. En juist daarom vond ik deze prinses zo interessant. Ze was anders dan anderen. En op zo'n manier dat hij mij interesseerde. Ik keek uit naar het moment dat ik met haar ergens wat zou zitten te drinken.
    'Maar natuurlijk heb ik daar wel tijd voor. Ik zal wel zo weer moeten gaan, maar ik heb nog wel tijd om uw vragen te beantwoorde,' zei ik met een glimlach. 'Maar veel draken?' begon ik met het beantwoorden van haar vragen. 'Nee, er zijn hier weinig draken, al was er een tijdje geleden een draak die hier de boel op zijn kop heeft gezet, naar ik gehoord heb. Maar zelf is dit de eerste keer dat ik een draak zie. Al heb ik gelukkig genoeg verhalen gehoord om hem te kunnen herkennen toen ik m zag.' Toen ik die draak zag, was ik bevangen van angst en bewondering. Want het zijn toch machtig mooie dieren. Alleen zo gevaarlijk als de pest, vooral als het een draak is die kwaad in de zin heeft.
    'En over mooie plekken hier in de buurt. Even denken, het meer van Avalon is hier in de buurt. Een mystieke plek die mensen toch liever mijden. Maar ik kan je wel vertellen dat het daar erg mooi is. Ik ben er ooit eens geweest en ik heb mijn ogen uitgekeken daar. Dus als niet bang uitgevallen bent, wat ik ook zeker niet van u verwacht, dan zou ik daar eens een kijkje gaan nemen. Misschien zie je nog mooie wezens die niet gevaarlijk zijn. Maar ik wil u aanraden om voor de zekerheid een paar wachten mee te nemen voor de zekerheid.'
    Ik was zeer benieuwd naar wat ze van mijn aanbeveling zou vinden. Zou ze het ook zo mooi vinden als ik als ze daar ook echt heen zou gaan?
    'Oh,' zei ik nog toen ik me iets belangrijks bedacht. 'Vertel de koning maar niet waar je precies heen gaat. Waarschijnlijk zou hij dat niet zo heel leuk vinden dat u daarheen gaat.' Juist doordat het een plaats van magie was, iets wat ik bij meerdere mensen had opgevangen, zou de koning, die niks met magie te maken wilt hebben, niet willen dat iemand van zijn hof daarheen zou gaan, zelfs geen gasten.
    En dan zou ik zelf zo maar eens Arthur moeten gaan zoeken. Eerlijk gezegd vond ik het een beetje laat beginnen te worden voor een zoektocht naar de trollen en de draak, dus hoopte ik dat hij dat tot morgen zou uitstellen. Dat zou mij ook de gelegenheid geven om wat met Lyalle te gaan drinken.


    Stenenlikker

    { Haha Iyalle houd er wel van om te picknicken, alleen heeft geen geliefde (; }

    iyalle Gwendoline Iggdrasil ~ Prinses

    “Maar natuurlijk heb ik daar wel tijd voor. Ik zal wel zo weer moeten gaan, maar ik heb nog wel tijd om uw vragen te beantwoorde.” Zei Gwaine met een glimlach. “'Maar veel draken? Nee, er zijn hier weinig draken, al was er een tijdje geleden een draak die hier de boel op zijn kop heeft gezet, naar ik gehoord heb. Maar zelf is dit de eerste keer dat ik een draak zie. Al heb ik gelukkig genoeg verhalen gehoord om hem te kunnen herkennen toen ik hem zag.”
    Ik lachte eventjes, eerlijk gezegd leek het me nogal logisch dat iedereen een draak zou herkennen, zelfs al had je er amper wat over gehoord. Maar er zijn natuurlijk nog verschillende soorten draken, de normale draak, waar ik het meest bekend mee ben, de zeedraak, de laagland draak en zo zijn er nog vele soorten te onderscheiden, allemaal andere uiterlijkheden, maar allemaal draken. Ook al waren de draken uitstervende, het gehele ras. Iets wat eigenlijk niet had mogen gebeuren.
    Gwaine eiste mijn aandacht weer op toen hij verder ging met het beantwoorden van mijn vragen.
    “En over mooie plekken hier in de buurt. Even denken, het meer van Avalon is hier in de buurt. Een mystieke plek die mensen toch liever mijden.”
    Avalon. Die naam kwam me zo bekend voor.
    Plots kwam het weer tot me.
    Thuis, in de bossen heb ik vriendschappen opgedaan met een aantal elfen en volgens mij hadden zij de naam Avalon wel eens laten vallen, vaker zelfs, ze hadden het er eens over om me mee te nemen, maar besloten toch maar om dat niet te doen.
    Volgens Gwaine meden vele mensen die plek, wat me niet verbaasde, de sfeer die er om elfen plekken hing waren soms niet echt aanlokkelijk voor mensen die een weerstand hadden tegen magie.
    “Maar ik kan je wel vertellen dat het daar erg mooi is. Ik ben er ooit eens geweest en ik heb mijn ogen uitgekeken daar. Dus als niet bang uitgevallen bent, wat ik ook zeker niet van u verwacht, dan zou ik daar eens een kijkje gaan nemen. Misschien zie je nog mooie wezens die niet gevaarlijk zijn. Maar ik wil u aanraden om voor de zekerheid een paar wachten mee te nemen voor de zekerheid.”
    Ik glimlachte weer, ik ben zeker niet bang uitgevallen en zoiets laat ik niet aan me voorbij gaan.
    Even beet ik zachtjes op mijn lip, hoe kwam ik makkelijk het kasteel uit zonder dat iemand doorhad dat ik weg ging ? Ook al was het maar voor een uurtje.
    Maar ik moest kijken wat voor mythische wezens er in dit bos en omgeving verscholen zijn, er waren nu al trollen en een draak ter sprake gekomen en ik kon niet wachten om te zien wat er nog meer te vinden viel.
    Misschien zag ik Aronea en Celabor wel bij het meer, zij waren twee van mijn beste elfenkennissen die ik nu langzaamaan wel vrienden kon noemen, al haalden ze af en toe zo hun kwalijke grapjes uit, maar dat kon altijd opgelost worden.
    “Ik weet dat het verstandig is om wachters mee te nemen, maar die zouden waarschijnlijk alleen maar alle wezens wegjagen.” Sprak ik zachtjes. “Misschien kan ik Lancome wel meenemen.” Fluisterde ik zachtjes erachteraan, meer jegens mezelf dan tegen Gwaine. Alleen zou Lancome me de hele tijd vragen of het wel verstandig was dat we daar waren, daar had ik niet echt zin in, het zou de sfeer niet ten goede doen al zou het leuk zijn als ik toch iemand had om mee te praten op mijn tocht.
    Ik wou Gwaine net bedanken voor zijn informatie en raad toen hij weer wat zei.
    “Oh, Vertel de koning maar niet waar je precies heen gaat. Waarschijnlijk zou hij dat niet zo heel leuk vinden dat u daarheen gaat.”
    Ach, mijn vader zou het ook niet echt geweldig vinden als jij er achter zou komen, maar ik had verhalen gehoord over koning Uther en zijn weerzin voor elk gegeven dat ook maar met magie te maken heeft.
    Dankbaar knikte ik Gwaine toe. “Dat zal ik ten zeerste onthouden.”
    Ik klopte de rok van mijn lichtblauw met crèmekleurige jurk af en bukte om de viool in diens beschermhoes te doen waarna ik weer omhoog kwam en de hoes aan het touw over mijn schouder heen gooide.
    Ik bleef staan, enkel om te kijken of Gwaine nog iets te zeggen had, want eerlijk gezegd had ik nog geen zin om afscheid van hem te moeten nemen op dit moment.


    Credendo Vides

    {En daar gaat Gwaine weerxD}

    Gwaine

    'Ik weet dat het verstandig is om wachters mee te nemen, maar die zouden waarschijnlijk alleen maar alle wezens wegjagen,' zegt Lyalle zachtjes. Daarna mompelde ze nog iets, maar dat verstond ik niet. Ik bleef het niet verstandig vinden als zij alleen zou gaan en ik kwam op een idee. Het zou handig zijn als ik even vrij zou zijn van taken, maar dan zou de prinses iemand mee hebben, zonder dat ze bang is dat de wezens weggejaagd worden.
    'Dat zal ik ten zeerste onthouden,' zegt de prinses nog op mijn raad en begint de viool weer op te bergen. Ergens vond ik het jammer dat ze met haar rug naar mij toestond, anders had ik een leuk uitzicht gehad.
    'Je moet het zeggen, als je gaat,' zeg ik als ze weer rechtop staat en naar me kijkt. 'Misschien kan ik dan zorgen dat ik mee kan. Dan heb je toch nog iemand mee en hopelijk jaag ik dan die wezens niet weg.' Ik hoopte dat ze blij zou zijn met mijn aanbod en of ik het ook echt voor elkaar zou kunnen krijgen om weg te gaan. Nu we in deze crisis zitten, heeft de koning liever niet dat een van zijn ridders voor een dag met een prinses het bos ingaat.
    'Maar ik moet gaan, prinses. Ik kom u wel weer een keer opzoeken als ik tijd heb.' Met een buiging neem ik afscheid van haar en loop de deur uit. Ik kijk nog even om en schenk haar een glimlach. Dan loop ik weg en ga op zoek naar de prins. Het lijkt me logisch dat ik hem in zijn vertrekken zal vinden en anders is daar hopelijk iemand die mij kan vertellen waar hij anders is. Ik vind het niet erg om even rond te lopen dus ik ga gewoon naar de vertrekken van de prins en als hij daar niet is, ben ik pas van plan om te vragen waar hij is. Ik wil even mijn gedachten ordenen.
    Prinses Iyalle is zeker een mooie vrouw en ook erg aardig. Ze heeft de hoffelijkheid wat van een prinses verwacht wordt, maar toch heeft ze iets wat normaal niet prinses eigen is. En juist dat is wat mij ook aantrekt. Even schiet de gedachten dat ze mijn vrouw zou kunnen worden door me heen, maar die verwerp ik al snel. Wat zou ze in mij, een gewone ridder kunnen zien? Ze lijkt me wel aardig te vinden, maar verder? En voel ik zelf wel zoveel liefde voor haar om met haar te trouwen? Nee, het was gewoon een dwaas idee wat in me opkwam.
    Uiteindelijk sta ik voor de deur die toegang geeft tot de vertrekken van de prins. Ik geef en klop op de deur en hoop dat hij daar is. Waarom moet ik eigenlijk alles van Uther opknappen? Hij heeft toch genoeg gewone soldaten om alle berichten door te geven? Ik wil eigenlijk gewoon een vrije avond hebben en die zou ik graag willen doorbrengen met Iyalle.

    {Doet het persoontje die Arthur speelt eigenlijk nog mee?}

    [ bericht aangepast door RadioTapok op 29 aug 2013 - 19:18 ]


    Stenenlikker

    { Het is btw Iyalle, niet met een L (;
    En ze stond wel naar hem toegekeerd XD
    En weet ik niet, ik heb nog niet echt een post van diegene gezien.... tenzij ik er weer eens overheen gekeken heb...
    Oh en ik kwam een plaatje tegen dat ik gewoon moest delen :

    }

    [ bericht aangepast door DreamerN op 29 aug 2013 - 19:17 ]


    Credendo Vides

    DreamerN schreef:
    { Het is btw Iyalle, niet met een L (;
    En ze stond wel naar hem toegekeerd XD
    En weet ik niet, ik heb nog niet echt een post van diegene gezien.... tenzij ik er weer eens overheen gekeken heb...
    Oh en ik kwam een plaatje tegen dat ik gewoon moest delen :

    }


    {Ow, oepsie, veranderd ^^
    Ow, dus de vioolkist lag tussen haar en Gwaine in? Dat gaat leuk worden! Pas dat dan ook nog wel even aan ^^
    En ik heb diegene net even een gb gestuurd.
    Hahaha, yaaay!}

    [ bericht aangepast door RadioTapok op 29 aug 2013 - 19:20 ]


    Stenenlikker

    [Mag ik een update?]


    Spoiler alert: you will save yourself

    xAlways schreef:
    [Mag ik een update?]


    Er zijn ondertussen trollen en een draak gesignaleerd. Uther heeft Gwaine gevraagd of hij Arthur wilt waarschuwen om met hem op onderzoek uit te gaan.
    Ook is prinses Iyalle in Camelot gearriveerd.
    Dan zijn er ook twee vreemdelingen gearriveerd. De ene is Morgause en van haar weet bijna niemand. De tweede is Cenred die onder een valse naam zijn diensten aan Uther aanbied.
    Ook zijn een aantal personages gewaarschuwd voor Rymus, een nieuw hulpje van Gaius.

    Ik geloof dat dit het zo'n beetje was. Vul me gerust aan als ik iets vergeten ben.


    Stenenlikker

    Iyalle Yggdrasil ~ Prinses

    Een beetje een impressie van Iyalle (; 1.2.3.4.



    “Je moet het zeggen, als je gaat, misschien kan ik dan zorgen dat ik mee kan.”Zei Gwaine. “Dan heb je toch nog iemand mee en hopelijk jaag ik dan die wezens niet weg.”
    Dat was zeker een aanlokkelijk voorstel, alleen had hij vast andere dingen te doen dan met mij rond te hangen, maar ik zal het onthouden.
    Ik wou hem net gaan antwoorden op zijn voorstel toen hij een buiging maakte.
    “Maar ik moet gaan, prinses. Ik kom u wel weer een keer opzoeken als ik tijd heb.” Waarna hij de deur uit liep, waar hij nog even omkeek om me een glimlach te schenken.
    Even sloeg mijn hart een slag over, maar ik schudde even met mijn hoofd waardoor mijn haar alle kanten op golfde.
    “Het word ook maar tijd dat ik naar mijn vertrekken ga.” Mompelde ik tegen mezelf.
    Zelf liep ik ook het kamertje uit en zag Gwaine nog net een hoek om lopen.
    Mijn voeten begonnen te lopen, de gangen door die ik eerder gelopen had toen ik juist van mijn vertrekken wegliep. Ik had een aantal dingen te overdenken.
    Zal ik nu nog wel buiten de kasteelmuren gaan of moest ik er mee wachten ?
    Ik zuchtte, wie hou ik voor de gek ? Grotendeels dacht ik daar niet eens meer aan, ik dacht aan Gwaine.
    Hoewel zijn woorden door mijn hoofd hen spookten, bleef bij mij steeds dezelfde gedachte ronddwalen die ik ook al eerder had gehad. Ik kan er niet zeker van zijn of het ook zou gebeuren, hij is een ridder die waarschijnlijk veel belangrijkere dingen had te doen dan het begeleiden van een gast, ook al was ik dat. Maar toch, ik wou hem graag vaker zien. Ik weet niet waarom, maar hij had zeker mijn interesse weten te pakken. Al zou het toch nooit gebeuren.
    Ook al zal ik gevoelens voor hem krijgen, hij zou zijn plaats hier vast niet opgeven, daar kon ik van op aan gaan, hij is tenslotte een ridder van Camelot.
    Mijn vingers gleden door een lok haar heen, dit deed ik wel vaker als ik ergens diep over aan het nadenken was, als een soort stimulans.
    Ik merkte pas dat ik al stil was gehouden voor mijn vertrekdeuren toen die open werd gedaan.
    “Prinses !”Lancome stond in de deuropeningen een uitdrukking van opluchting schoot over zijn gezicht heen.”Waar was u ?”
    Ik frunnikte wat aan mijn rok. “Ik was een wandeling door het kasteel aan het maken.”
    “in je eentje ?” Hij trok even een wenkbrauw op alsof hij me ergens van verwijt. Maar hij kon beter weten, hij kent mij het beste, op mijn vader na.
    “Ja, ik heb deze viool gevonden en zo alleen was ik op een gegeven moment ook niet meer.”
    Ik dacht weer terug aan Gwaine terwijl ik verder het vertrek in liep.
    Lancome volgde me, maar leek niet verder te willen vragen over wat ik gedaan had
    “Haust en sir Bennett zijn nog aan het slapen.” Zei Lancome terwijl hij achter me aan kwam terwijl ik doorliep naar het raam om naar buiten te kijken.
    Ik voelde hoe hij een hand op mijn schouder legde. “Je verveelt je, is het niet ?”
    Eventjes ontsnapte een grinnik mijn lippen. “Ach, zo moeilijk is het niet om dat door te hebben.”
    Lancome lachte ook even. “Maar ik kan ook aan je zien dat je wandeling door het kasteel je goed heeft gedaan.”
    Zuchtend deed ik een stap bij het raam vandaan en zakte op de rand van het bed neer en liet mijn hoofd in mijn handen steunen.
    “Ik mis thuis alleen een beetje, het is hier zo anders dan thuis, het is hier stil, soms zelfs te stil.”
    Ik keek Lancome aan, mijn dierbaarste man naast mijn vader, hij is als een grote broer voor me, zo voelde het ook terwijl ik onder zijn wakend oog opgroeide. Nu is hij een 39 jarige ridder die nooit is getrouwd omdat hij zijn gehele leven heeft gewijd aan mij en mijn vader, maar om ergens egoïstisch over te zijn, ik was blij dat het zo was.
    Zolang hij er ook nog maar gelukkig mee was.
    “Normaal gesproken reist je vader ook mee, waar je altijd mee praat en bent, dus dat hakt er ook behoorlijk in.” Hij had gelijk, normaal was mijn vader er ook en met hem lijkt het altijd zonniger en uitbundiger dan dat het daadwerkelijk was.
    Lancome pakte zachtjes mijn hand vast. “Ik zal een bad voor je vol laten lopen.”
    Even wou ik tegensputteren dat ik helemaal nog niet in bad wou, maar hij was al weg.
    Ach, nu in bad, later in bad, veel verschil zal het niet maken.
    Vanuit een gang hoorde ik gestommel en al snel verscheen het gezicht van Haust om de hoek.
    Ik glimlachte naar hem. “Even lekker bijgekomen ?” Waarna hij een buiging maakte. “Maar zeker hoogheid.” Waarna hij weer omhoog kwam en me afwachtend aankeek.
    “Zou u even bij de paarden willen gaan kijken ?” Vroeg ik hem vriendelijk, waarop hij knikte en de kamer uitliep.
    Schijnbaar had hij de deur open laten staan van de slaapvertrekken van mijn reisgenoten want ik hoorde het harde gesnurk van heer Bennett mijn kamer binnendwarrelen, waardoor ik moest giechelen.
    Een paar minuten later kwam Lancome de ruimte weer binnen. “Hoe heb jij ooit met hem in de buurt in slaap kunnen vallen ?” Waarop hij zijn schouders ophaalde. “Geen idee, ik ben er vast al aan gewend geraakt.
    Hij boog lichtjes zijn hoofd voor me. “Uw bad is gereed.”
    Met een dankbaar knikje liep ik het badgedeelte binnen en zette het kamerscherm op waarna ik mezelf uit mijn jurk hielp.
    “Heb je nog iets nodig ?” Hoorde ik de stem van Lancome vanachter het kamerscherm.
    “Nee, dank je Lancome, ik red me wel.” Waarna ik voorzichtig mijn been over de rand van het bad tilde en in het prettig warme water stapte. Dat heeft hij snel voor elkaar gekregen in die paar minuten.
    Zuchtend zette ik ook mijn andere been erin en ging langzaam zitten, zodat ik kon wennen aan de tempratuur van het water en ik kon beginnen aan een aantal minuten van heerlijk relaxen.


    Credendo Vides

    Uther Pendragon
    Ik zag even een glimp van een spottende glimlach op zijn gezicht, maar die was meteen weer weg. 'Mijn naam is Sarnek, en ik wil u graag mijn diensten aanbieden. Je zou me een huurling kunnen noemen, maar ik heb gehoord dat een oude vijand van mij het op u gemund heeft. Dus vandaar.' Ik nam hem even onderzoekend op terwijl hij boog. Zijn lange haar viel voor zijn gezicht, dat er wel vriendelijk uitzag. Verder had hij wel genoeg te eten gehad, hij was niet mager. En hij zag er getraind uit. Ik besloot om verder te vragen. Zijn verhaal was namelijk niet echt onwaarschijnlijk. Op één ding na. 'Waarom zou uw vijand mij willen aanvallen?' vroeg ik hem. 'Ik heb u nog nooit hier gezien.' Ik wist dat genoeg vijanden mij dood wilden hebben, maar deze man zag er niet uit als de meeste spionnen. Dat waren meestal mensen die zich voordeden alsof ze hulp zochten, en deze man zag er te goed getraind uit. Ik ben benieuwd.


    I'm walking around and then I look down in my hand and where I usually have my cellphone, I just have a gun ~ Sam Tsui