• Het spijt me heel erg als ik toch iets over het hoofd heb gezien, maar ik weet niet waar ik dit topic anders kan plaatsen. Promoten is het namelijk niet, en ik heb het over lievelingspersonages uit je eigen verhalen, niet van gepubliceerde boeken (anders zou ik het daar posten).

    In elk geval, zelf kan ik echt uren praten tegen mijn personages in mijn hoofd. XD
    Ik zie ze altijd als levende mensen, in plaats van iets fictiefs. Dus het leek me leuk om een topic te openen over lievelingspersonages.
    Mijn vraag is dus:

    Wie is/zijn jullie lievelingspersonage(s) uit jullie eigen verhalen en waarom?
    (En het is ook altijd leuk om achtergrondinformatie en karakterbeschrijvingen te posten. Ik zat er overigens ook over na te denken om een soort topic te openen met 'Interviews met lievelingspersonages' -van schrijvers van Q, dan wel. Volgens mij komen daar heeele leuke antwoorden uit).

    [ bericht aangepast door PC op 3 okt 2013 - 13:37 ]


    I wonder what it feels like to be a unicorn

    Ik raak vaak gehecht aan mijn 'slechte' personages. Mijn favoriete personage blijft dan ook wel Flynt uit Symphony Of Sacrifice. Hij is een gigantische eikel die alles beter denkt te weten en spant mensen genadeloos voor zijn karretje, maar de op de één of andere manier heeft hij toch iets sympathieks over zich.


    If you wanna fly, you got to give up the shit that weighs you down.

    Assassin schreef:
    Enkel uit een RPG, Rowan. Ik ben echt heel erg aan haar gehecht geraakt, maar door vervelende omstandigheden kan ik niet meer met haar verder. :c Ik mis haar bijna elke dag.


    Oh, ik was er nog één vergeten. Ezra is me ook altijd heel dierbaar geweest, maar nooit zonder zijn tegenspeler Cath. Ik mis die twee zo vaak dat ik het nog dagelijks overlees.


    Your make-up is terrible

    Melian schreef:
    Oké, laat ik zelf ook maar één van mijn lievelingspersonages neer droppen. =)
    Ik zie soms dat schrijvers zich zo kunnen inleven in een hoofdpersonage, dat ze het gevoel hebben dat ze de hoofdpersoon zijn. Dat heb ik nooit gehad. Mijn personages zijn mijn vrienden en mijn vijanden. Ze zijn alles wat ik wil zijn en tegelijkertijd zitten er stukjes van mezelf in sommigen in hen, maar ik heb nooit het gevoel dat ik één van hen ben. In mijn hoofd spreek ik tegen ze, maar kan ik niet denken voor hun -ze hebben hun eigen wil. Hoe gek het ook klinkt.


    Eén van mijn lievelingspersonages zijn de tweeling Jean en Marc Oliver.
    De broertjes Jean en Marc Oliver zijn zestien jaar en leven al vanaf hun negende op straat. Ze kwamen Phoenix North (hoofdpersoon in het verhaal) op hun dertiende tegen en zijn sindsdien bij hem gebleven. Ze hebben een minimum Supergen in zich waardoor ze iets sneller kunnen rennen dan de gemiddelde mens. Ze hebben allebei donkerbruin haar en grijze ogen. Jean heeft iets meer sproeten op zijn gezicht. Ze hebben altijd een lach op hun gezicht en zijn erg goed in portemonnees jatten.
    Ze zijn het gewend om zich niet aan de regels te houden en niemand te vertrouwen behalve elkaar. Ook kunnen ze mensen goed manipuleren -sterker nog, ze vinden het geweldig om mensen voor de gek te houden en in de war te brengen. Jean is het brein achter hun streken, Marc is wat uitdagender.

    Edit: Ik vind ze geweldig omdat ze zo onafhankelijk zijn en tegelijkertijd zo hecht met elkaar. 'Houden van' kan namelijk ook heel sterk zijn tussen familieleden en niet alleen tussen twee personen die verliefd worden en daarna van elkaar gaan houden. Daarom vind ik deze twee zo leuk -zij laten me dat zien. En ik hou ook van ze omdat ze zo ondeugend zijn. Normale burgers zouden naar hen refereren als 'rotjochies' of 'straattuig'. En dat zijn ze ook. Maar dat maakt ze ook zo leuk. Want ze zijn niet slecht. Maar ze maken wel slechte keuzes.

    Zo. Ta-da. Eén van mijn lievelingspersonages. Wie weet post ik er later meer. XD


    Zo ervaar ik mijn personages ook. Ik denk dat ik meer gehecht ben geraakt aan Marylin, een bij personage van de Rhan trilogie. Haar vind ik erg leuk, omdat ze altijd het positieve in alles ziet. Ik moet wel bekennen dat ik bij deze trilogie aan de meeste personages gehecht ben geraakt, omdat ik ook al enige tijd hieraan schrijf en dit mijn grootste werk tot nu toe is.(Alhoewel de eerste 10 hoofdstukken niet perfect zijn geschreven)
    Bij Death Lottery is het Mert. Op de een of andere manier zijn nooit de hoofdpersonages mijn lievelingspersonages. Van mijn andere verhalen heb ik nog niet echt een favoriet personage, omdat ik daar nog niet heel erg actief mee ben.


    Wie durft te verdwalen, zal nieuwe wegen vinden!

    Mijn favoriete personages zijn Jenna en Samantha.
    Jenna omdat ze al zo lang bestaat. Ik ben haar gaan ''ontwikkelen'' toen ik zelf iets meegemaakt had, en ben vervolgens een heel leven over haar gaan schrijven. Ik ben zo erg van haar gaan houden, het lijkt soms echt alsof ze echt bestaat. En terwijl ik aan het schrijven ben, en iemand laat haar in de steek, dan denk ik: ''Ach lieverd, waarom doe ik je dit aan.''

    Samantha heeft maar een klein rolletje in één van mijn verhalen. Maar ik vind haar karakter echt geweldig.

    Ik ben ook net klaar met een fictie verhaal waar ik zelf heel tevreden over ben. Er komt een jongen in voor en ik raakte tijdens het schrijven zo gehecht aan hem. Maar voordat ik aan het verhaal begon, had ik bedacht dat hij dood zal gaan. Toen het zo ver was, wilde ik hem gewoon niet meer laten sterven. Uiteindelijk wel gedaan. Verschrikkelijk.


    Hurry up, We're dreaming!