• De credits gaan allemaal naar Rapunzel. Ik open alleen het nieuwe rollentopic

    Ongeveer zes tot tien jongeren gaan in de kerstvakantie mee op een kamp van school. Ze gaan op kamp in een bosachtig gebied. Ze vinden het kamp maar saai en besluiten sneaky weg te sluipen van de groep om het gebied zelf te verkennen.
    Na urenlang door de bossen rond gedoold te hebben komen ze uit bij een groot, oud en verlaten huis. De jongeren besluiten hier te blijven, niet wetend wat voor vloek er rust op dit huis. De jongeren komen er te laat achter wat deze vloek in houdt en raken ingesneeuwd. Nu zijn ze gedwongen te overleven in dit huis waar maar rare dingen in gebeuren. Zo verdwijnen er wel eens mensen, die zomaar uit het niets terugkomen zonder dat ze weten dat ze überhaupt weg waren.
    Kunnen de jongeren hier nog op tijd weg komen of wordt deze domme actie hun fataal?


    Wat informatie over de vloek en wat er gebeurd is:
    De McAllister familie was zeer rijk en welvarend. Ze hadden een prachtig huis in het bos gekocht waar iedereen jaloers op was. Met name een van de houthakkers uit dat bos. Hij was een fanatiek natuurbeschermer en deed er alles aan om het bos te beschermen. Hij baalde erg het huis van de McAllister's zich in het bos bevond. Na drie jaar kon hij er niet meer tegen en sloop hij s'nachts het huis van de McAllister's in. Hij vermoorde ze stuk voor stuk met zijn bijl en verstopte hun lichamen ergens in de kelder van het huis. Nu hebben de McAllister's besloten zich te wreken op iedereen die hun huis betreedt door hen te teisteren met een vreselijke vloek. Ze laten mensen verdwijnen en verschijnen zonder dat ze er zelf iets tegen kunnen doen, drijven mensen tot waanzin en vermoorden tot slot ook nog mensen uit woede richting de vreselijke houthakker die hun hele familie uitmoordde.


    De regels:
    (Gelieve deze door te lezen voor je überhaupt begint met het aanmaken van je rol)
    • Er is een minimum van 200 woorden.
    • OOC is altijd alleen in het praattopic.
    • 16+ is toegestaan, houd het netjes.
    • Je bestuurt alleen je eigen personage(s)
    • Niemand is perfect.
    • Naamsveranderingen en afwezigheden altijd doorgeven.
    • Let op spelling en interpunctie.
    • Reserveringen blijven 3 dagen staan.
    • Denk goed na voor je meedoet.
    • Max. 2 Personages per persoon. (Man en vrouw)
    • Alleen ik maak de topics aan! Tenzij ik daar iemand anders voor vraag.
    • Houd bij het aanmaken van rollen het aantal mannen en vrouwen een beetje gelijk.
    • Van te voren wordt er niet besproken wie een relatie krijgt met wie.
    Als je je niet aan deze regels houd, zal ik je moeten kicken uit deze RPG.


    Het invullijstje:
    Naam:
    Leeftijd: Minimaal 18
    Geslacht:
    Uiterlijk mét foto: (Niet iedereen is perfect)
    Innerlijk: (Probeer te varïeren. Niet iedereen is bitchy en/of lief.)
    Geschiedenis: (Vertel wat over het verleden van je personage)
    Extra: (Eventueel extra dingen over je personage, hieronder kunnen vallen: fobiën, huisdieren etc.)


    De rollen:
    x Jongens
    • Chase Carter x RapunzeI
    • Noah Riker Constantines x Teresa x 1.1
    • Micardo ... ... x Walt
    • Gereserveerd x xLout
    • Jongen

    x Meisjes
    • Raven May Winter x Roww
    • Cassie Elora Mears x Lethe x 1.1
    • Athalia Sevillia Espironaz x Sillage x 1.1
    • Evangeline "Eve" Valentina Beaumont x Serenitae x 1.2
    • Agnes Meryl Ellery x Pompeij

    Geesten van McAllister's (maximaal 4)
    • Euphemia (Mia) Ainsley Cresent McAllister x Snowqeeun
    • Lily McAllister x Ardina

    Belangrijke topics:
    x Praat Topic


    [ bericht aangepast op 9 feb 2014 - 19:22 ]


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    Heb de spellingsfout al gemeld guys.


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    MT, post zo Cassie.


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Zou ik een meisje mogen reserveren?


    "Her heart was a secret garden, and the walls were very high."

    Mag ik een jongen?

    [ bericht aangepast op 28 jan 2014 - 21:30 ]


    "Live simply, so others can simply live." - Matthew Espinosa

    Serenitae schreef:
    Zou ik een meisje mogen reserveren?


    Dat mag, ik zet je erbij.


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial


    Naam:
    Cassie Elora Mears
    Leeftijd:
    19
    Geslacht:
    Vrouwelijk
    Uiterlijk mét foto:
    Cassie vindt het belangrijk dat ze er goed uit ziet. Je zal haar dan ook niet zo snel in een joggingbroek zien, die draagt ze slechts wanneer ze sport, en te grote truien draagt ze alleen op luie zondagen. Haar kledingstijl is best wel meisjesachtig en ze draagt vaak hakken, al bezit ze ook sneakers, meerdere zelfs, maar dat komt stiekem doordat ze een schoenentik heeft. Haar lichaam verzorgt ze ook goed: ze eet niet veel vette dingen en ze sport. Deels doordat ze erg gezond eet, heeft ze een mooie huid en heeft ze geen foundation nodig. Wel gebruikt ze concealer wanneer ze wallen of zeldzame oneffenheden heeft. Mascara, eyeliner en lipbalsem gebruikt ze altijd. Haar lange, honingblonde lokken wast ze om de dag en het liefst doucht ze elke dag, anders voelt ze zich vies.
    Haar gezichtje ziet er erg onschuldig uit, met grote blauwe ogen en volle lippen.
    Ze is zo'n 1.67 meter.
    Innerlijk:
    Cassie is niet een van de intelligentste personen die je zal tegen komen. Ze kan je van alles en nog wat vertellen over de series die ze kijkt, maar wanneer je haar over wat meer vraagt, dan kan je er bijna vanuit gaan dat je niet het goede antwoord krijgt, al zal zij er vaak van overtuigd zijn dat het wel het juiste antwoord is. Ze is dan ook koppig, maar naïef en bijgelovig, zo klopt ze bijvoorbeeld af. Het is makkelijk haar dingen wijs te maken en haar vertrouwen te winnen.
    Ze is zowat altijd opgewekt en is niet graag alleen, ze is dan ook echt een groepspersoon en werkt liever samen dan dat ze iets alleen moet doen. Ze is erg geïnteresseerd in mensen en doordat ze nieuwsgierig ingesteld is wil ze van alles en nog wat van ze weten, tot de meest persoonlijke details aan toe. Ze helpt ze ook graag. Ze mag dan wel niet zo slim zijn, maar ze kan wel goed advies geven en is een goed luisterend oor. Zelf klopt ze echter niet zo snel aan bij iemand anders als ze ergens mee zit. Ze oogt over het algemeen wel kalm, maar ze raakt echter snel in paniek. Ze is dus wel echt een mensen-mens en ze vindt het verschrikkelijk om te zien dat mensen gepest of gediscrimineerd worden.
    Daarnaast is ze ook niet zo ordelijk en als ze al een planning maakt, dan kost het haar veel moeite om zich daar aan te houden. Bij afspraken kan je er ook gegarandeerd vanuit gaan dat ze te laat komt. Als iemand anders echter te later komt, wordt ze erg ongeduldig. Ze is eigenlijk ook niet echt van de regeltjes.
    Likes: piano spelen, tekenen, schoenen, goocheltrucjes - al kan ze dat zelf niet -, dieren
    Dislikes: viezigheid, roken en rokers, geen geld hebben om kleding te kopen,
    Geschiedenis:
    Cassie heeft een vrij normaal leven gehad, met haar twee ouders, oudere broer - Owen - en geadopteerd zusje - Violet -. Ze heeft nooit echt verplichting gehad van haar ouders, enkel dat ze haar medemens moet helpen. Dat is ook de reden dat ze in de zomer een keer vrijwilligerswerk ging doen en sindsdien doet ze het vaker en ook echt vrijwillig, niet alleen omdat haar ouders willen dat ze het doet.
    Extra:
    • Ze doet vrijwilligerswerk op de kinderafdeling van het ziekenhuis en af en toe in het dierenasiel.
    • Ze is een vegetariër.


    To the stars who listen — and the dreams that are answered




    • Naam

    Athalia Sevillia Espironaz

    • Leeftijd

    20

    • Geslacht

    Vrouw

    • Uiterlijk



    Athalia lijkt op het eerste gezicht door haar lichaamsbouw alleen al erg breekbaar. Ze heeft dunne armen en benen en hoeveel ze ook eet ze komt moeilijk aan, Net zoals haar moeder heeft Athalia een blanke huidskleur, grijs/groene grote ogen en bruin/zwart haar dat in de winter zowat zwart lijkt en in de zomer een bruine kleur heeft. De enige uiterlijke kenmerk die Athalia van haar vader is zijn de sproetjes die over haar hele gezicht verspreid zitten. Vroeger zag je ze duidelijk maar door de jaren heen zie je ze nauwelijks meer. Iets waar ze stiekem toch wel erg blij mee is. Athalia is iemand die niet zo snel een tattoo zal nemen of andere lichaams versiering. Toch heeft ze in de binnenkant van haar elleboog in haar linker arm de woorden: ''Turn The Key'' klein laten tatoeëren. De tekst staat voor om juist dingen te doen wat je niet wilt doen eigenlijk. Iets waar Athalia toch veel moeite mee heeft.
    Athalia heeft een verzorgde uitstraling. Haar bruine/zwarte haar zit zowat altijd losjes over haar schouders en ze draagt nette kleding. Ze wil er uit zien dat ze haar toekomst in de handen heeft. Wat voor haar gevoel al een klein beetje meer helpt door nette kleding te dragen en make-up op te doen. Meestal draagt Athalia als oogschaduw een lichtroze naturele kleur. Haar lippen heeft ze donkerrood gestift waardoor ze er ouder uitziet dan ze eigenlijk is. Ze draagt ook dagelijks mascara en concealer. Op de nodige dagen bb-cream als ze last heeft van uitslag die ze krijgt bij het eten van kruiden die ze over het hoofd heeft gezien.

    •Innerlijk

    Athalia is iemand die door iedereen als weerloos op het eerste punt wordt gezien. Met haar dunne lichaam en grote ogen willen de eerste mensen haar al snel beschermen en denken dat ze niks zelf kan doen. In tegenstelling is Athalia door de jaren van pijn,boosheid & verdriet sterk geworden en weet ze best haar eigen hachje te redden. Als ze door heeft dat iemand haar als een zwak persoon ziet kan ze nogal hooghartig uit de hoek komen. Athalia kan hier niet tegen net zoals ze niet tegen mensen kan die denken dat ze alles kunnen maken. Dit komt door haar jeugd. haar ouders hebben haar streng aangeleerd wat wel en niet mag. Dit zal je ook terug zien in haar woordspraak. Sommige mensen denken er door dat ze verwent is opgevoed wat totaal niet bij haar hoort. Ze hecht zich meer aan regels en aan bepaalde waarde. Met haar ijverige en perfectionistische eigenschappen kan dit hierdoor nog al eigenwijs en bazig over komen. Ze wil gewoon weten wat haar te wachten staat. Ze kan niet tegen dingen waar ze niet weet wat haar te wachten staat. Zo zal je haar ook zelden mee krijgen naar dingen waarvan ze niet weet wat het is en ze niet weet wat het nut ervan is. Ze wilt het liefst in haar veilige wereld blijven en niet buiten de grenzen gaan die ze aan zichzelf heeft opgelegd. Toch zal als Athalia iemand 'goed' voor haar gevoel kent hem/haar trouw zijn en haar grenzen verlengen. Terwijl ze dat eigenlijk niet wilt.
    Meestal zul je Athalia niet snel horen praten ze is iemand die niet graag woorden 'vies maakt' om het zo te zeggen. Sommige denken hierdoor dat ze geen stem heeft. Wat natuurlijk niet kan. Athalia houdt gewoon niet ervan om in het midden punt van de belangstelling te staan. En verdwijnt liever op in de menigte. Zelf vind Athalia het heerlijk om toe te kijken wat mensen doen. Niet in de zin van dat ze het leuk vind dat mensen haar werk doen. Maar in de zin van te kijken wat mensen doen en er redenen bij te bedenken. Zo ontstaat voor Athalia een lichte fantasie wereld waar ze nadenkt over wat er dan nog kan gebeuren en of hij/zij zijn eindpunt zal bereiken. Toch zal je Athalia zowat nooit dit zien doen als ze in de buurt is van bekenden. Ze vind het belangrijker dat mensen haar serieuze kant zien dan het 'kleine meisjes' kantje zoals zij het noemt.

    • Geschiedenis

    Athalia is van Spaans/Franse afkomst. Haar vader was van Spaanse afkomst en haar moeder was Frans. Zelf heeft Athalia niet de prettigste jeugd gehad. Haar ouders hielden meer van haar jongere broertje en zijzelf viel er ver achter. Maar dat vond ze niet erg. Ze had toch wel een fijne thuis situatie. Het veranderde toen ze 8 was. Ze liep naar huis samen van school samen met haar broertje rende voor op. Opeens hoorde ze een overdovende knal en zag hoe er een auto door een muur kwam. Ze zag hoe haar broertje neer viel en hij werd naar het ziekenhuis gebracht. Zijn been was verbrijzeld en hij overleed al door de verwondingen. De familie gaf Athalia de schuld waardoor ze niet meer wilde leven, Ze wist dat het haar schuld was maar haar schuldgevoel werd alleen maar groter door hun beschuldigingen. Na ongeveer 6 maanden voel beschuldigingen maakte de familie het weer goed met haar. Ze zagen hoeveel ze leed en ze 'vergeefde' het haar. Haar leven ging verder. Ze kwam weer naar buiten en leefde weer voor de ogen van haar ouders. Het schuldgevoel werd langzaam minder maar het zou nooit overgaan. Toen Athalia 12 was kreeg ze een klap in haar gezicht. Ze kreeg te horen dat ze Ewing Sarcoom had. Oftewel, bot kanker. Ze dacht gelijk dat dit de prijs was die ze kreeg door haar broertjes leven te ontnemen. Ze wilde niet vechten. Ze wilde de prijs krijgen die ze verdiende. Pas toen ze zag dat ze deze pijn niet nogmaals aan haar ouders kon aandoen begon ze te vechten en probeerde te winnen van de ziekte die haar lichaam wilde overnemen. En ze won. Waardoor ze trots op zichzelf kon zijn. En ze hoopte dat haar broertje ook trots op haar kon zijn.
    Toen Athalia 16 was kwam er een jongen in haar leven die nog steeds in haar gedachtes ronddwalen. Beide waren ze gefacineerd door mensen te bekijken. Beide hadden ze een boekje met verhalen. Ze begonnen elkaars verhalen te laten lezen en langzaam kwam er band bij hun beide bij op komen. Maar toen Athalia te horen kreeg dat ze emigreerde gaf ze de dag voordat ze weg ging alleen maar het boekje en had toen gezegd: 'Lees alles.' Ze was toen ze emigreerde er stuk van geweest. Want ze had nooit de jongen zijn karakter leren kennen.

    • Extra

    Athalia heeft een allergie voor bijna alle kruiden. Bij de kruiden krijgt ze uitslag en is ze een paar dagen ziek. Maar als Athalia zoutwater aanraakt beginnen haar handen te vervellen en krijgt ze brandende plekken.
    Ook is Athalia bang voor spoken.


    I think. i'm done :3 Misschien ga ik nog wat erbij doen/aanpassen maar ik denk het eigenlijk niet.

    [ bericht aangepast op 7 feb 2014 - 18:01 ]


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    Naam: Noah Riker Constantines. Zijn achternaam wordt uitgesproken als Konstantiens.
    Leeftijd: 23, hij verjaart op de tweede februari.
    Geslacht: Mannelijk.




















    Uiterlijk: Met zijn zelfverzekerde uitstraling en het perfecte haar dat altijd goed ligt, zie je Noah zeker als die typische populaire jongen die denkt dat hij alles is - dus niet. En zijn haar ligt nooit goed.
    Noah heeft lichtbruin, krullend haar dat meestal ligt op de manier hoe hij ermee uit bed is gestopt. Zijn uitstraling is inderdaad zelfverzekerd - en soms (ahem, vaak) wat arrogant - maar meestal merk je hem niet eens op. Hij zit liever een boek te lezen dan te doen van "kijk, hier ben ik en ik ben cool, iedereen die mij niet is kan doodvallen". Hij heeft een hekel aan dat soort mensen.
    Noah heeft best wel wat spieren, maar hij is geen spierbundel die een auto met één hand kan opheffen. Hij is eerder atletisch gebouwd en doordat hij zo groot is, kan hij soms wat slungelachtig overkomen.
    Noah is 1m85 en steekt hierdoor vaak boven iedereen uit. Soms vindt hij het irritant, maar vaak gebruikt hij het in zijn voordeel.
    Zijn ogen heeft Noah van zijn moeder geërfd. Ze zijn groenachtig blauw en veranderen telkens in een andere variant op dat kleur wanneer het licht verandert. Het ene moment zijn ze groen, het ander moment zijn ze blauw en dan plotseling er weer iets tussenin en ze zijn altijd onleesbaar omdat hij nooit iemand toestaat te zien hoe hij zich voelt. Op dat vlak is hij een meesterlijk acteur. Noah heeft genoeg tijd gehad in zijn leven om te leren hoe je 'speelt' met mensen. Hij kan je met één oogopslag schaakmat zetten.
    De jongeman heeft een lichte, egale huidskleur. Hij heeft een litteken boven zijn oog, veroorzaakt door die brand van een paar jaar terug, maar het is nu al bijna helemaal vervaagd. Ook zul je zien dat er op zijn armen en handen hele kleine littekens te zien zijn, krassen, veroorzaakt door glassplinters.
    Innerlijk: Moest je nieuw zijn in zijn groep, dan zou je denken dat Noah het buitenbeentje is. Blijf er drie dagen en je komt er al snel achter dat iedereen hem kent. Het enige voordeel van het meegaan op dit kamp is dan ook dat haast niemand hem kent, maar je komt er wel snel genoeg achter dat hij niet de zonnigste is.
    Hij is zo iemand die praktisch de helft van de mensen in zijn omgeving afschrikt en de andere helft net aantrekt. Noah is gevat en kan vaak ook heel sarcastisch reageren. Hij is niet iemand die zomaar op je af zou lopen om zomaar even een ruzie te beginnen, maar als jij tegen hem begint te praten, zal hij haast altijd afstandelijk doen en spottend. Hij is eerder uitdagend, maar echt een reputatie heeft hij niet echt. Buiten de groep toch niet.
    Noah kan soms nogal arrogant en ongeduldig doen in een gesprek, maar eigenlijk is hij iemand die heel goed kan luisteren. Als hij je niet mag, zal hij dat snel laten merken. Je mag in ieder geval al blij zijn dat hij opener is over wie hij zelf is dan vroeger. Hij is iemand die veel ziet, iemand die observeert en dan pas tot actie overgaat, hij heeft ook een geweldige mensenkennis, dus het is moeilijk om tegen hem te liegen. Hij is het soort persoon die je in stilte begrijpt en als jij hém begrijpt, dan zul je dit zien en er misschien troost uit putten.
    Noah is verre van dom. Eigenlijk is hij best wel zo iemand die van die hele rare vragen kan stellen en dan gaat beginnen ratelen over het imploderen van het universum en de oerknal én hij weet er mensen mee te boeien. Het probleem is... hij is enorm gesloten over dit soort onderwerpen. Soms voelt hij zich gewoon bekrompen, alsof hij in een kleine ruimte zit die het hem niet toestaat om zichzelf te zijn. Er zijn heel weinig mensen die hier iets aan kunnen doen. Ook al is Noah zo gesloten, afstandelijk met een beetje een verwaand aura, hij is een goede prater, kan je met twee woorden een trauma bezorgen of je meteen weer opvrolijken. Het hangt er alleen van af wat hij nu precies wilt bereiken. Als hij goede bedoelingen heeft, dan heb je geluk. Als hij jou niet graag heeft, wéééél...
    Misschien zou je denken dat Noah een nerd is, als je hoort hoe hij goed is in wiskunde - en alle andere vakken - graag boeken leest en liever naar klassieke muziek dan dubstep luistert. Oké, hij is wel erg lees- en leergierig, maar het kan hem niet schelen wat mensen daarvan denken. Ook al is hij niet echt iemand die zijn avonden liefst van al zou vullen met studeren, toch noemen veel mensen hem een 'strever', maar ik denk dat je wel snel genoeg zult doorhebben dat er niet met hem te spotten valt. Hij is gewoon slim, wat kan hij daar nu aan doen?
    Noah is niet het soort iemand waarvan je even zijn lunch kan stelen of hem kan dwingen je huiswerk te maken. Hij is geen eersteklas idioot die bang is voor alles en iedereen. Integendeel.
    Hij is een kalm iemand - wat soms zelfs angstaanjagend kan zijn - en net daarom is hij niet iemand die je kwaad wilt krijgen. Eerst en vooral is hij nogal afschrikwekkend, wat ervoor zorgt dat mensen gewoonweg geen geduld met hem hebben. Vindt hij dat erg? Nee. Niet echt, nee. Althans, dat zegt hij toch. In werkelijkheid weet hij heel diep vanbinnen dat hij iemand nodig heeft bij wie hij zijn hart kan uitstorten. Een heel beperkt aantal mensen weet af van zijn geschiedenis. Hij is gewoonweg te koppig om zichzelf open te stellen voor anderen.
    De meeste mensen die het hoog op hebben zien Noah niet als een bedreiging, maar je zou beter op je woorden letten als je dat denkt, of het kan je duur komen te staan.
    Er zijn dus niet echt veel mensen die Noah begrijpen en als je denkt dat je hem eindelijk doorhebt, besef je dat dat nog niet helemaal het geval is. Hij heeft vertrouwensproblemen, maar als je zijn vertrouwen hebt gewonnen, mag je jezelf gelukkig prijzen. Hij ziet er misschien niet zo uit, maar Noah is iemand die zijn vrienden niet in de steek laat. Hij vertikt het om mensen in de steek te laten, omdat hij het zelf meer dan eens heeft meegemaakt.
    De vraag is: sluit hij jou in die nauwe vertrouwenskring? Het antwoord daarop zal vaak nee zijn. Als je dan toch een beetje een zicht krijgt op wie hij is, zal je zien dat hij best wel een eenzame ziel is, maar wat kan dat hem schelen?
    Geschiedenis: Noah werd geboren in het dorpje ten oosten van Londen en ook al heeft hij zijn vader nooit gekend, toch had hij een gelukkige jeugd. Zijn vader en moeder zijn gescheiden toen hij vijf maanden oud was en terwijl zijn vader naar Amerika verhuisde, bleef Noah samen met zijn oudere zus, Liv, in Engeland bij zijn moeder. Noah had een geweldige jeugd, totdat hij vijftien werd en bij Liv longkanker werd vastgesteld. Maandenlang hoopten hij en zijn moeder dat alles wel in orde zou komen met Liv, maar dat was helaas niet het geval. De kanker bleek te laat te zijn vastgesteld en had zich al te ver gevorderd, met uitzaaiingen. Het risico dat ze zou lopen om te sterven bij een operatie was te groot, en bovendien was het te duur. Sterven deed ze sowieso, dus Noah en zijn moeder deden er echt alles aan om een dure operatie mogelijk te stellen, maar hun werk was tevergeefs. Noah weet nog heel goed hoe hij zat te knikkebollen in Livs ziekenhuiskamer, zijn moeder wat gaan halen was om te eten voor hen beiden, en Livs hartmonitor een schril geluid maakte. Reanimeren lukte niet meer en Noah zat er gewoon bij, staarde ernaar alsof het niet tot hem doordrong. De weken erna gingen in een waas voorbij. Hij leek haast verlamd te zijn, want hij voelde hoe hij zichzelf langzaamaan kwijtraakte, hij voelde dat dit niet normaal was en aangezien zijn moeder in een depressie raakte, wist hij dat één van de twee vroeg of laat opnieuw goed normaal zou moeten functioneren. Hij schreeuwde tegen zichzelf, het voelde alsof hij gek werd, hoe hij tegen zichzelf zei dat het zijn schuld was en het dan weer huilend ontkende. Hij heeft meer dan één breekbaar voorwerp kapot gemaakt in zijn frustratie. Op het moment dat hij zichzelf zo'n beetje weer bij elkaar had geraapt, helemaal alleen met enkel wilskracht als drijfveer, lukte het half om zijn moeder weer op te lappen. Net toen het met hen beiden beter begon te gaan, gebeurde het.
    Het was rond negen uur 's avonds. Noah had er niets voor gevoeld om die avond met zijn vrienden uit eten te gaan, maar iedereen had erop gestaan en misschien had hij ook wel eens afleiding nodig. Toen hij terug thuis kwam, stond het huis in lichterlaaie. Wetende dat zijn moeder daar ergens binnen zat, wilde hij impulsief binnen gaan, maar de brandweer was er al, dus hij kwam niet verder dan de inkom-hal, waar net een raam van de hitte explodeerde. Hij had een scherf in zijn oog gekregen en was bijna blind geweest. Een echt litteken heeft hij er in zijn oog niet echt aan overgehouden. Als je weet dat het er zit, dan kan het zijn dat je een klein zwart vlekje in zijn iris ziet, een gaatje van waar die scherf gezeten had.
    Hij was sowieso te laat geweest. Zijn moeder was dood en de politie is er nooit echt achtergekomen wie de brand veroorzaakt had. Het was een gestichte brand, maar ze hebben de dader nooit gevonden. Noah voelde zich verloren en tastte voor een lange tijd in het duister. En toen dook zijn vader plotseling weer op. Hij kon niet anders dan met hem teruggaan naar Amerika, al voelde hij er helemaal niets voor. Hij mocht dan hetzelfde DNA delen als die man, maar het was zijn vader niet. Dat zou hij nooit kunnen zijn.
    Noah begon een nieuw leven en zette alles dat daarvoor was gebeurd van zich af. Hij werd iemand anders en besloot dat hij wilde gaan studeren, omdat dat iets was waar zowel Liv als hun moeder een meerwaarde aan hechtten.
    Je zou kunnen zeggen dat Noah ondankbaar is aan zijn vader, maar de haat die hij al die jaren had gekoesterd voor de man die zijn moeder in de steek had gelaten, was zo verschrikkelijk diep dat het nooit hersteld zou kunnen worden. Het enige dat hij werkelijk apprecieert aan zijn 'vader' is dat hij Noah in zijn studie steunt. Eerlijk gezegd heeft de man het beste voor met zijn zoon, maar ze voelen beiden dat hun band zo dun als spinnendraad is.
    Extra: Noah's familie was altijd al creatief en muzikaal en zijn moeder stond erop dat haar kinderen ook zo waren. Ze leerde ze dansen en piano spelen en op een gegeven moment had Noah besloten om zelf ook gitaar te leren. Toen hij naar Amerika verhuisde, is hij hiermee gestopt en hij betwijfelt of het iets is dat hij ooit weer zal oppikken.
    Heeft hij een trauma overgehouden aan het hele incident? Dat kan je wel zeggen. Hoe zou het anders komen dat hij is zoals hij nu is? Noah heeft zware claustrofobie, hij mag nog zo koppig zijn, maar hij stort vaak gewoon in als hij zich in een drukke menigte of een kleine ruimte bevindt. Hij voelt zich gewoon meteen paranoïde, schiet in paniek en het zweet breekt hem uit. Hij wilt gewoon alles kapotslaan dat hij dan tegenkomt. Hij probeert het te verstoppen, ik bedoel... het gebeurt nu ook niet elke dag dat hij opgesloten wordt in een kleine kamer. Zoals gewoonlijk weten de meesten er niets van, net zoals zijn bindingsangst. Hij is bang dat er iets zal gebeuren met de mensen waar hij teveel om geeft, aangezien het hem al twee keer is overkomen
    Tot slot, Noah's studie. Hij zit nu in zijn laatste jaar algemene geneeskunde, waarna hij aan zijn specialisatiejaren in de oncologie begint. De reden daarom is nogal duidelijk. Hij zal pas afgestudeerd zijn als hij dertig is, maar dat vindt hij niet erg.

    [ bericht aangepast op 29 jan 2014 - 18:07 ]

    Agnes mag nog meedoen?


    Le Beau n’est que la promesse du bonheur | Will you dance, dear Emma? | page 28

    Pompeji schreef:
    Agnes mag nog meedoen?


    Ik weet het niet. Ik laat het over aan Erieka om te beslissen. Want ik weet eigenlijk niet of je nou nog mag meedoen doordat er iemand weg is gegaan al ;3


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    Wacht, beginnen we nu opnieuw of doen we gewoon verder? Aangezien je bij 'belangrijke topics' enkel het praattopic hebt staan...

    Teresa schreef:
    Wacht, beginnen we nu opnieuw of doen we gewoon verder? Aangezien je bij 'belangrijke topics' enkel het praattopic hebt staan...


    We gaan gewoon verder -dacht ik- maar ik was gister moe en heb alleen nog maar de link er in gezet van het praat topic. Ik moet zo weg. Zal na 7'en de link er van in zetten :3


    | 'Sorry for being awesome, losers,' Call had said before he blacked out. | The Iron Trial

    Alrighty. ^^

    Noah is aangepast.

    Naam: Evangeline "Eve" Valentina Beaumont. Hoewel ze het zelf fijner vindt om als Evangeline aangesproken te worden, verbastert men het meestal toch. Eve is dus een veelgebruikte bijnaam.
    Leeftijd: Twintig jaar. Ze verjaart op vijfentwintig augustus.
    Geslacht: Vrouwelijk.
    Uiterlijk: Evangeline is de trotse eigenaar van natuurlijke, bruinblonde lokken die van zichzelf een mooie slag hebben. Ze heeft haar haren nog nooit geverfd en is ook niet van plan om van haar natuurlijke kleur af te wijken, hoewel ze -ze graag nog iets blonde zou zien. Daarnaast heeft ze een paar gifgroene kijkers, die ze graag accentueert met een laagje mascara rondom haar wimpers en een bruinkleurige oogschaduw.
    Naast haar haren en ogen, is ze ook blij met haar gevormde wenkbrauwen, waar ze weinig werk aan heeft en meestal laat voor wat het is. Over het algemeen is Evangeline erg tevreden over haar uiterlijk. Ze heeft een paar volle lippen en iets bredere neusvleugels, hoewel haar neusbrug vrij lang en smal is. Haar huid is melkachtig van kleur en hier en daar zijn enkele oneffenheden, zoals sproetjes en moedervlekken, te bekennen.
    Evangeline heeft een lengte van één meter vijfenzestig en is vrij tenger qua postuur. Aangezien ze nogal mager oogt, heeft ze ook geen opvallende, vrouwelijke vormen zoals ze had gewenst. Haar heupen zijn ver genoeg ontwikkeld, maar haar billen en borsten hebben helaas weinig vorm gekregen tijdens haar groei.
    Haar kledingstijl is netjes en vrouwelijk. Ze heeft rokjes en jurkjes in verschillende soorten en maten en draagt graag bijbehorende accesoires, zoals een dure ketting of prachtige oorbellen. Evangeline probeert haar kledingkeuze altijd zo klassiek mogelijk te houden, hoewel ze graag speelt met de ouderwetse en moderne culturen.
    Ze doet niet aan tatoeages of piercings, mede door het feit dat haar ouders hier streng tegen zijn.
    Innerlijk: Evangeline staat bekend als een beleefde dame die nooit voor haar beurt zal praten en zich enkel in een gesprek mengt mits dit nodig is. Ze is hartelijk, zachtaardig en goedgemanierd, hoewel mensen haar vaak als een arrogant type inschatten, mede door haar kaarsrechte houding. Als je haar namelijk nog niet zo goed kent, lijkt Evangeline erg mysterieus en weet je niet zo goed wat je van haar kunt verwachten. Ze kan namelijk erg onverwacht uit de hoek komen, vooral omdat men haar als een 'gewone', welvarende vrouw ziet en haar misschien niet zo slim inschat.
    Naarmate je haar beter leert kennen, zul je zien dat Evangeline eigenlijk een intelligent, serieus en open type is. Ze zal altijd een stiller muisje zijn, aangezien ze liever luistert dan praat, maar je kan erop rekenen dat ze altijd voor je zal klaarstaan en je graag goede adviezen geeft. Ze is een luisterend oor en zal ook nooit je geheimen doorvertellen, aangezien Evangeline weet dat roddels vaak als vooroordelen de bus uit zullen komen. Ze heeft een hekel aan vooroordelen, zeker omdat ze er zelf regelmatig mee geconfronteerd wordt.
    Naast deze feiten is Evangeline ook eerlijk en trouw. Ze is erg kalm en beheerst, hoewel je haar niet bang moet maken. Als er iets is waar ze boos om wordt, is het als iemand haar angst aanjaagt.
    Geschiedenis: Evangeline werd geboren in het Franse Rochefort, waar ze samen met haar oudere broer, Louis, en haar ouders woonde. Haar ouders, Mary-Lou Huntington en Laurent Beaumont, waren beiden erg welvarend en ontmoetten elkaar tijdens een zakenreis.
    Ze leefde een zorgeloos leven en had een fijne jeugd, maar zodra Evangeline twaalf werd, verhuisde ze samen met haar familie naar Amerika, het vaderland van haar moeder. Sindsdien is ze nooit meer uit Amerika vertrokken.
    Evangeline heeft op verschilende kostscholen gezeten, maar zodra haar broer ging studeren, hebben haar ouders in overleg met haar -haar toch naar een particuliere school laten gaan, waar ze uiteindelijk verschillende vriendinnen maakte en een van de fijnste tijden uit haar jeugd beleefde. Verder is haar leven niet heel bijzonder geweest tot nu toe, aangezien haar ouders haar snel in bescherming namen en haar broer hier ook graag een handje mee hielp. Ze heeft nog steeds veel contact met Louis en haar vader, hoewel ze sinds kort minder met haar moeder spreekt dan voorheen.
    Momenteel studeert Evangeline psychologie, aangezien ze graag bezig is met mensen helpen en het uitvogelen van de gedachten van een individueel organisme.
    Extra: Evangeline is linkshandig en spreekt vloeiend Frans, haar tweede moedertaal is Engels. Daarnaast is ze bang voor het donker, aangezien haar broer haar één enkele keer vreselijk liet schrikken in de nacht toen ze klein was, waardoor het eigenlijk als een soort trauma is achtergebleven.

    [ bericht aangepast op 29 jan 2014 - 21:08 ]


    "Her heart was a secret garden, and the walls were very high."

    M.T.

    – Omdat ik het liefdesverhaal van Roah (de beste ship van heel Quizlet) gewoon vanaf een afstandje blijf volgen natuurlijk. –

    – En omdat ik stiekem de neiging heb om weer te joinen maar dat is echt te verschrikkelijk omdat ik de reden ben voor dit hele reorganisatie gedoe en toekijken naar de RPG – kunsten hier al ontzettend tof is. ^^ –

    [ bericht aangepast op 29 jan 2014 - 18:37 ]


    •