• Calum Hood, een jongen die dag en nacht op het toneel te vinden is, Luke Hemmings, de bekende youtuber met miljoenen views per week, Michael Clifford, de straatmuziekkant die zijn brood daarmee verdient en als laatste Ashton Irwin, de jongen die zijn kans waagt bij de X-Factor. Allemaal hebben ze een ding gemeen; ze hebben de stem van een nachtegaal. Misschien is dat ook de reden dat zij degene zijn die langzaam werden ontdekt op de meeste vreemde moment. En nee, niet door zomaar iemand. De jongens van One Direction zijn op pad gestuurd om een nieuw iemand te vinden voor hun voorprogramma van de nieuwste tour. Allemaal moeten ze met iemand terugkomen om uiteindelijk de juiste beslissing te laten vallen. Maar wat als dat onmogelijk lijkt? Word het een concurrentie strijd of komt het besluit dat ze alle vier mee mogen doen als band? Gaat het geheel vlekkeloos of ontstaan er dingen wat alles moeilijker maakt en de banden van de jongens op het spel zetten?

    *De manier van de ontdekking is een voorbeeld, dus deze mag je altijd aanpassen.

    • Lijstje

    • Rol
    • Naam
    • Leeftijd
    • Nationaliteit
    • Manier van de ontdekking Alleen voor 5SOS
    • Uiterlijk
    • Wie ontdek je Alleen voor 1D en vergeet niet dat ik niet overal rekening mee kan houden, dus sommige dingen ook via randomizer gaan
    • Karakter
    • Extra


    • Rollen

    • De jongens •
    • Harry Styles • NinjaTurtle
    • Louis Tomlinson • Ashtonlrwin
    • Liam Payne • Quendolynn
    • Niall Horan • Winhood
    • Zayn Malik • NinjaIrwin
    [R]• Ashton Irwin • KodaIine
    • Michael Clifford • NinjaTurtle • Straatmuzikant
    • Luke Hemmings • OhMyLashton • Youtuber
    • Calum Hood • Mashtonx • Toneel

    • Overige Rollen •
    • Sophie Georgia Charlotte Anderson • Goede vriendin Calum • Winhood
    • Meridith Anna Feozva Vasilii • Goede vriendin Ashton • Preciado
    •
    •



    • Regels

    • Minimaal 7 regels, 200 woorden, schrijven, dat is niet heel erg moeilijk.
    • Graag met leestekens en hoofdletters typen.
    • OOC graag met haakjes; [] {} () - -
    • Als je een week niet hebt gereageerd zonder te laten weten waarom lig je er zonder pardon uit.
    • Reserveringen blijven 48 uur staan. Reservatie telt tot dat de rol helemaal af is.
    • Geen Mary Sue's (perfecte personages)
    • Naamsveranderingen doorgeven.
    • Geen personages van anderen besturen.
    • Respecteer de keuzes van de andere spelers en ga je zelf niet lopen opdringen.
    • Alleen NinjaTurtle of Ashtonlrwin maken nieuwe topics aan


    • Koppels

    • Zayn en Harry • Ashton
    • Louis • Michael
    • Niall • Calum
    • Liam • Luke


    • Begin
    De jongens van One Direction zit rustig op een terrasje het plan nog eens na te bespreken. Niet dat iedereen er nog evenveel interesse in heeft, want de een kijkt al rond voor een geschikte kandidaat terwijl de andere hem al smeert. Het laatste is het voorbeeld wat alle jongens moeten gaan volgen, want de tijd begint langzaam maar zeker nu toch de dringen na een paar mislukte dagen zonder enige resultaat.
    De jongens van 5 Seconds Of Summer daarin tegen staan weer op hun vaste plekken, weten nog niets af van het feit dat hun leven binnen enkele uren drastisch gaat veranderen.

    [ bericht aangepast door Navarro op 14 juli 2014 - 12:42 ]


    If we hug a little tighter, our hearts will be a little

    [Mijn topics.]


    Dear Molly. Watching over Fred like you have been watching over Harry all these years. Love, Lily.

    [mijn topics]


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    Harry Styles
    Langzaam draaide ik mijn kop thee rond in mijn handen. Ik snapte nog altijd niet waarom wij degene waren die op straat moesten gaan zoeken naar iemand voor ons voorprogramma. De dagen die er waren om er eentje te vinden, had ik dan ook meer gebruikt om tot rust te komen, om te shoppen en Alone time met Louis. Alleen ging dat vandaag een beetje moeilijk, want ik zou met Zayn op pad gaan. Ik vond het gewoon moeilijk, omdat ik niet wist waar te beginnen. Het was natuurlijk niet dat je zomaar een getalenteerd iemand tegen het lijf liep. Ik nam een slok van mijn thee en keek naar Louis die aan de andere kant van het tafeltje zat. Ik schuurde even met mijn voet langs zijn bovenbeen om zijn aandacht te krijgen en keek hem even doordringend aan, voordat ik opstond. 'Ik ga even naar de wc.' Ik zetten mijn kop neer en verliet daarna het tafeltje om naar de toiletten te lopen. Wetend dat Louis me zo zou volgen, als hij de hint had begrepen. Gelukkig leek die jongen me altijd wel te begrijpen, dus daar maakte ik me niet druk om. ik liep de toiletten in, om eerst te doen waar ze voor gemaakt waren. Ik waste mijn handen en bleef tegen de wastafel aanleunen. wachtend op mijn lieve vriendje, die ik eerst nog even fatsoenlijk gedag moest zeggen, voordat ik hem heel de dag niet meer zou zien.


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    [mon topieks]


    "I'm fine with internet communication, it's just the real life I have problems with!" ~ Dan Howell

    Louis Tomlinson
    Mijn pen liet ik steeds opnieuw tussen mijn vingers ronddraaien, om af en toe iets door te krassen op het papier. De moed dat we in deze laatste dagen, uren, nog iemand zouden vinden, die in ons voorprogramma zou passen, zakte me steeds verder in de schoenen. Had het management nu echt gedacht dat wij zo iemand konden vinden, die aan alle geschikte eisen zou voldoen? Misschien kon dat wel als ik niet het laatste moment aan iets zou beginnen, omdat ik het te druk had met andere dingen, waar Harry toch mee bovenaan stond, maar zelfs dan was het nog een onmogelijke poging. Bij de laatste gedachten keek ik eventjes heel onschuldig op naar de jongere krullenbol, om daarna weer doodleuk mijn blik op het papier te richten alsof ik nooit iets had gedaan. Al was het voor een korte tijd, want het duurde geen halve minuut voor ik iets langs mijn been voelde en een brandende blik volgde , om opnieuw op te kijken. Mijn blik bleef bijna direct bij het gezicht van mijn vriendje hangen, om onopvallend te knikken bij zijn actie. Toch viste ik eerst mijn thee van tafel, om deze rustig leeg te drinken. Ik wist dat het anders nog meer op zou vallen, ook al wist ik in mijn achterhoofd dat het voor iedereen al duidelijk was. Dat was ook de reden dat ik iets sneller begon te drinken, om na de laatste slok, ook op te staan. 'Ik ga ook nog eventjes voor ik tijdens de zoektocht moet,' verliet mijn mond voor ik verdween en het niet al te lang duurde voor ik me bij de krullenbol voegde in de toiletten. 'Ik dacht al dat je me vergeten was,' zei ik met een klein pruillipje, om tegen het muurtje tegenover hem aan te leunen en met mijn ogen de zijne op te zoeken. 'Nee, kom hier, Styles,' voegde ik eraan toe, om mijn armen naar hem uit te steken, wetende dat het nu nog even kon en ik straks alles voor een aantal uur moest missen.

    Zayn Malik
    Mijn potlood ging razendsnel over het blad in mijn schetsblok, waar langzaam maar zeker mijn versie van de persoon van het voorprogramma op verscheen. Niet degene die het zou worden, maar de persoon die in mijn hoofd, hoe diegene eruit zou zijn en met de goede eisen. Ik wist dat het niet onmogelijk moest zijn om deze te vinden, maar wel dat het onmogelijk zou zijn om deze vandaag nog tegen het lijf te lopen. En dat was de reden dat een zachte zucht mijn mond verliet, om langzaam mijn aandacht maar op Harley te richten, die zijn kop op mijn schoot had gelegd. 'Wat denk jij, jongen?' vroeg ik zachtjes, om niets meer dan een zachte piep terug te krijgen. Ik kriebelde het beestje achter zijn oor, om mijn blik maar naar de rest van de groep te laten glijden. Nou ja, Liam en Niall, want de andere twee verdwenen kort na elkaar naar het toilet. Iets wat zorgde dat ik met mijn ogen rolde, omdat het zo overduidelijk was, maar in tussentijd ook zorgde voor het nare gevoel. Ik was sinds het begin al jaloers geweest op die twee, op hun relatie. Gewoon omdat het bij hun allemaal zo gemakkelijk leek te gaan, alsof het allemaal maar vanzelf ging, en ik nog altijd in de knoop zat met alles. Dus niet omdat ik hen het geluk niet gunde, ook al zou ik het helemaal niet erg vinden, als ik vanmiddag niet weer de hele tijd aan hoefde te horen hoeveel Harry Louis mistte en al die zooi.


    If we hug a little tighter, our hearts will be a little

    {MT}


    Physics is awesome

    Harry Styles
    Juist omdat het de laatste tijd niet zo goed tussen Louis en mij ging, had ik zijn aandacht nu meer dan anders nodig. Normaal zou ik dat niet zo duidelijk overbrengen en de wc's waren nu niet echt een romantische plek. Maar het was mijn laatste kans, voordat ik hem vanavond pas weer zou zien. Gelukkig wist ik dat Louis zo achter me aan zou komen. Ik had hem toch echt zien knikken, maar het duurde me allemaal wel heel lang. We zaten dus toch niet zo op een lijn als ik dacht. Zuchtend zetten ik me af en wilde ik me weer de wc's uitlopen, toen Louis al binnenkwam. Ik volgde zijn bewegingen met mijn ogen en keek hem aan, toen hij tegenover me tegen de muur aan ging staan. 'Ik dacht juist dat jij mij vergeten was.' Ik liep in zijn geopende armen en vouwde mijn armen om zijn middel. Zacht drukt ik een kusje op zijn lippen en zuchten ik zachtjes. 'Waar ga je heen straks?' Ik wist nog niet waar Zayn en ik gingen zoeken. Ik had helemaal geen zin om te zoeken eigenlijk. Waarschijnlijk zou ik Zayn gewoon overhalen om naar het strand te gaan. Ik kon namelijk wel wat zon gebruiken en daar liepen vast ook wel mensen die konden zingen. 'Hou me wel op de hoogte he.' Nu we onze relatie weer aan het opbouwen waren, wilde ik het liefst heel de tijd weten wat Louis aan het doen was. Ik wilde niet stalkerig worden ofzo, maar ik was gewoon onzeker.


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    Louis Tomlinson
    Ik had geen moment langer moeten wachten met volgen, want toen ik aankwam leek Harry alweer te willen vertrekken. Gelukkig hoefde ik me nu daar geen zorgen meer om te maken en richtte ik me op zijn volgende woorden. 'Hazza, schat, hoe kan ik jou nu vergeten? Als ik iemand juist niet kan vergeten ben jij het wel,' Ik wikkelde mijn armen goed rond de middel van de jongen, toen hij op mijn knuffel inging, om hem nog dichter tegen me aan te trekken. 'Ik kruip in jouw rugzak en ga mee op pad,' verliet serieus mijn mond, maar schudde toen toch langzaam, met een hoop tegenzin, mijn hoofd. 'Ik ga wel richting het centrum in de hoop iets te vinden.' Ik vond het echt nog steeds niet kunnen dat ik deze zoektocht niet met Harry mocht volbrengen, ook al wist ik dat het misschien wel beter was. We zouden anders nooit een voorprogramma vinden aangezien we alleen maar bezig waren met elkaar dan. Ik legde mijn hoofd tegen de jongen zijn borst neer en glimlachte, wetende dat ondanks het stroef liep, we toch nog steeds geen moment zonder elkaar konden en maakte het ons, in mijn ogen alleen maar sterker. 'Natuurlijk hou ik je op de hoogte. En jij mij ook toch? Net als dat je niet stiekem vergeet of inruilt voor een of andere -andere idioot, hé?' Ik keek op naar de jongen, om nog een zacht kusje op zijn lippen te plaatsen. Het was eerder bedoeld als een grapje, maar ergens zat er ook een kern van waarheid in, omdat ik me op dit moment nog altijd onzeker voelde. Het werd steeds minder, omdat het beter liep, maar ik was nog altijd bang om de jongen kwijt te raken. 'En dat je me vanavond in de stad treft, als de uren erop zitten, zodat we samen, alleen jij en ik, iets leuk gaan doen.'

    (Sorry, ik moet gaan werken)


    If we hug a little tighter, our hearts will be a little

    [MT]


    "Family don’t end in blood”

    Calum Hood




    Voorzichtig betreed ik het podium waar ik straks ook weer zal staan, maar dan op een andere manier. Verschillende mensen zijn al druk bezig met het opzetten van het decor en er galmen verschillende geluiden door de zeker niet kleine zaal heen, maar mijn blik heb ik recht vooruit gericht en let totaal niet op wat er om me heen gebeurd. Deze keer zal het niet zo maar een toneelstuk zijn, nee. Dit is namelijk ook de plek waar dit alles is begonnen. Ik kan niks doen tegen de glimlach die automatisch op mijn lippen groeit. Hier had ik ook mijn aller eerste stuk en wist vanaf dat moment al zeker dat ik dit het liefst mijn hele leven wilde doen, wat tot nu toe nog gelukt is. Ik kan me amper voorstellen dat het al weer 9 jaar geleden is dat ik hiermee begon. Mijn donkerbruine ogen laat ik nog een maal door de zaal heen glijden, waarna ik maar weer backstage loop. Mijn horloge geeft aan dat het nog 2 uur is voordat het begin, wat zal betekenen dat het langzamerhand tijd wordt dat ik me om zal moeten gaan kleden. Hoewel ik dit al lang genoeg doe, zullen de zenuwen nooit afnemen en beginnen op dit moment dus ook weer op te spelen. Ik pak mijn script er nog een keer bij en lees het nog maar eens door. Het laatste wat je wilt is je tekst kwijtraken midden op het podium. Dat zal een afgang betekenen en daar maak je jezelf niet geliefder door, zowel onder de buitenwereld als de mensen die ook bezig zijn geweest met het toneelstuk.

    [ bericht aangepast door Inclination op 14 juli 2014 - 18:38 ]


    "I'm fine with internet communication, it's just the real life I have problems with!" ~ Dan Howell

    [MT]


    Bowties were never Cooler

    Harry Styles
    ik had echt de neiging om in Louis te kruipen. Ik hield hem dicht tegen me aan en klemde mijn arme stevig rond zijn lichaam. Natuurlijk zou hij me niet vergeten. Ik giechelde zachtjes bij wat hij vandaag ging doen. 'Als ik die nou eens bij me zou hebben.' Nee, het liefst ging ik ook samen met Louis op pad. Maar het management vond weer eens dat we te erg naar elkaar toetrokken en dat mocht natuurlijk niet. Nee, want de geruchten rond Larry Stylinson, moesten de grond in geboord worden. Wij samen mochten niet echt zijn. Daarbij zouden we dan al helemaal niet meer met een voorprogramma thuiskomen. 'Je bedoelt shoppen dus.' grijnsde ik en kuste hem zachtjes. Dat was tenminste wat ik gedaan had toen ik door de stad had gelopen in de hoop een getalenteerd iemand tegen het lijft te komen. 'Geen andere idioot kan tegen jou op, dat weet je. en tuurlijk hou ik je op de hoogte.' Ik streelde zachtjes zijn wang en drukte hem nog een laatste kusje toe. Daar hou ik je aan. en kom, anders blijven we hier nog voor eeuwig staan.' Ik bevrijden mezelf uit Louis zijn armen en trok mijn shirt even goed. Speels tikte ik nog even op Louis zijn neus en gaf hem een speelse knipoog, voordat ik de wc weer uitliep, naar het tafeltje waar de rest nog zat. 'Zayn, zullen we gaan?' Ik keek naar de jongen met zijn schetsblok. Ik had geen flauw idee waar hij heen wilde en anders zetten ik gewoon het plan met het strand door.


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    Michael Clifford
    Zoals altijd zat ik op mijn vaste plek. Heerlijk in de zon en genoeg voorbijgangers die niet te beroerd waren om wat geld in mijn gitaarkoffer te gooien. Al moest ik dan wel eerst wat gaan spelen, wilde ik wat geld vangen. Maar voorlopig was ik nog druk bezig met het verkruimelen van de wiet, die ik vervolgens in de joint verspreiden. Ik legde de tip goed en met gemak rolde ik hem op. Ik deed dit al zo lang, dat het met gemak ging. Ik wist dat ik minder geld kreeg als ik blowde, omdat mensen vaak dachten dat ik het geld dan zou gebruiken voor drugs. maar dat deed ik ook, dus ik zag het probleem niet. Ik stak de joint aan en nam een grootte hijs. Meteen keerde de rust terug en nam ik mijn gitaar op mijn schoot. Ik nam nog wat hijsen, voordat ik de joint tussen de snaren van mijn gitaar stak en wat akkoorden aansloeg om het instrument te stemmen. Muffin, de jonge zwerf pup die ik zins kort van mezelf had gemaakt, lag naast me en hief even zijn kop op. Ik aaide even over zijn kopje en al snel sloot het beest zijn oogjes weer. na even wikken en wegen, wist ik welk nummer ik ging spelen en richten ik me weer op mijn gitaar. Langzaam begon ik te spelen. Genietend van de zon en lachend naar de mensen die voorbij liepen. Elke dag was hetzelfde. elke dag hoopte ik maar dat ik genoeg bij elkaar zou schapen om nog een dag te overleven.


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    Sophie Anderson

    Langzaam droogde ik mijn lichaam af. Wat kan een douche een mens goed doen. Mijn onderbroek en beha heb ik al snel aan. Daarna trek ik mijn lichtblauwe rok aan, die net boven mijn knieën eindigt. Daar boven op een simpel wijd vallend wit t-shirt met mouwen die ook wat wijder zijn. De handdoek haal ik van mijn hoofd en borstel dan mijn haar door. Als dat eenmaal klaar is, begin ik snel aan mijn gezichtsverzorging. Mijn make-up doe ik daarna. Ik hoor gebonk op de deur van de badkamer. 'Ik ben nog even bezig, ben zo klaar', roep ik naar degene die staat te bonken op de deur. Waarschijnlijk is het Levi, het vriendje van mijn zus. Hij zal toch even geduld moeten hebben. 'Doe die deur open, ik moet pissen!', schreeuwt hij terug. 'Je kan ook beneden gaan, ik ben nog bezig', schreeuw ik terug. Een beetje mascara op mijn wimpers en een gekleurde lippenbalsem op mijn lippen, nu ben ik klaar. Dus maak ik de deur open en wil langs Levi glippen. Hij pakt echter mijn pols vast en knijpt er in. 'Volgende keer doe je meteen die deur open of doe hem gewoon helemaal niet op slot, stomme trut', zegt hij kwaad. 'De deur open laten zodat jij naar mij kan gaan staan kijken als ik douche, zeker? Dacht het niet en ik ben geen stomme trut', vertel ik hem woedend. Het is verdomme zijn huis niet. 'Je moet blij wezen dat ik überhaupt naar je wil kijken als je naakt bent, niemand anders wil het. En je bent zeker wel een stomme trut', zegt hij terwijl hij gemeen lacht. 'Er zijn genoeg jongens die mij naakt willen zien, het zijn alleen niet zulke hufters als jij die het ook daadwerkelijk zouden doen', ik kijk hem uitdagend aan. Zijn hand om mijn pols verstrakt en het begint pijn te doen. 'Ik ben geen hufter en ik zou maar aardig tegen mij blijven als ik jou was', sist hij kwaad tegen mij. 'En als ik jou was, zou ik nu mijn dochter los laten want als ik je moet helpen zal je niet blij zijn', ik schrik van de stem van mijn vader. Als ik zijn gezicht zie, ben ik heel blij dat hij niet boos op mij is. 'Wat wil je doen, ouwe? Mijn arm op mijn rug draaien? Dat lukt je toch niet', roept Levi. Binnen een paar stappen staat mijn vader bij ons en rukt Levi los van mij. Zijn andere hand ligt binnen een seconde om Levi's nek. Hij duwt hem tegen de muur. 'Als jij niet vanavond niet weg bent als ik thuis kom, dan hoop ik voor jou dat je hard kan rennen. Je hebt heel veel geluk dat ik nu moet werken want anders had ik je een lesje geleerd die je nog heel lang zou kunnen herinneren', gromt mijn vader tegen Levi. Levi kijkt nog toch wel onder de indruk. De kamerdeur van mijn zus gaat open en ik hoor een boze gil.'Laat hem los, dadelijk doe je hem pijn. Laat mij raden, Sophie heeft hier zeker voor gezorgd?!', roept mijn zus boos. 'Als je zo door blijft gaan, dan mag je een ander huis gaan zoeken om te wonen', schreeuwt mijn vader boos terug. 'Ik zoek wel een ander huis, ik wil niet met haar nog langer in een huis wonen', schreeuwt ze boos terug. Ze knalt haar deur weer dicht. Altijd, altijd heb ik het gedaan. Al sinds ze weer terug is van de universiteit. Mijn vader laat Levi los. Ik ga snel naar mijn kamer. Daar trek ik mijn witte ballerina's aan, een paar bijpassende oorbellen doe ik in mijn oren en daarna pak ik nog snel mijn tas. Dan loop ik naar de badkamer, daar aan gekomen gooi ik de gekleurde lippenbalsem in mijn tas. Dan ga ik naar beneden. Mijn vader is blijkbaar al beneden, want boven heb ik hem niet meer gezien. Mijn moeder staat hoofdschuddend in de keuken. 'Goeiemorgen Sophie, eet je wel wat voordat je naar werk gaat?', vraagt mijn moeder zodra zij mij ziet. 'Goeiemorgen mam, ik neem wel een appel mee. Ik heb geen tijd meer voor ontbijt', beantwoord ik haar vraag. Ik pak een appel van de fruitschaal. Dan loop ik naar buiten en ga daarna in de auto van mijn vader zitten. Binnen een kwartier zijn wij bij mijn werk. Na een kus op zijn wang te hebben gedrukt, stap ik uit. Ik draai mij nog even om zodat ik naar hem kan zwaaien voordat hij weg rijdt. Met een snelle pas loop ik het laatste stukje naar mijn werk en open de deur.

    Niall Horan

    Zuchtend neem ik nog een slok van mijn thee. Hoe ga ik nu nog iemand voor het voorprogramma vinden? Er zullen vast mensen zijn die hier beter in zijn dan ik en de jongens. Waarom hebben ze die niet gewoon gevraagd? Wij kunnen onze tijd wel nuttiger besteden. Het lege blaadje voor mij biedt ook weinig hou vast. Uiteraard zijn Harry en Louis naar de wc gegaan. Die twee kunnen nog vijf minuten zonder elkaar. Ik ben wel blij dat Zayn met Harry op pad gaat. Want een halve dag Harry aan horen als Louis niet bij hem is, is echt geen pretje. Ik begrijp hem wel en begrijp dat Zayn er ook niet op zit te wachten om met Harry op pad te gaan. Misschien helpt een lijstje maken waar getalenteerde mensen kunnen zijn mij wel. Wie weet, ik kan het altijd proberen. Mijn hand grijpt de pen die ik naast het lege blaadje heb gelegd. Dan begin ik met schrijven. Op straat, op het strand, in een winkelcentrum, in een theater, in een café of in een kroeg. Hoewel de straat en het winkelcentrum praktisch hetzelfde zijn. Dan maar op naar het theater, daar zullen vast wel iemand kennen die talent heeft of mij misschien op de goeie weg helpen. Toneelspelers moeten immers soms ook zingen, voor zover ik weet. Nu alleen nog een theater zoeken. Met behulp van mijn mobiel moet dat wel lukken. Al snel is google op mijn mobiel te zien en typ ik het woord theater en de naam van de stad waar wij nu zijn. Al snel zie ik een lijstje met theaters. Dan klik ik op het zoekresultaat van google maps. Dan sta ik op en loop naar binnen zodat ik mijn thee kan betalen. Als ik die eenmaal heb betaald, ga ik op weg naar een van de theaters. Hopelijk heb ik vandaag geluk.


    Physics is awesome

    Louis Tomlinson
    Met een simpele beweging zorgde ik ervoor dat ik als een kleine koala weer aan Harry hing, niet van plan om hem nu nog los te laten. Ik wist dat het straks moest, maar dat hield niet in dat ik nu niet meer kon genieten van het moment. Ik zocht met mijn ogen de zijne toen een giechel zijn mond verliet, om een zacht kusje op zijn neus te planten. 'Had die dan meegenomen, want dan was ik echt meegegaan.' Het kon me niet schelen wat het management dacht of wilde, want zij waren een van de weinige die het maar al te leuk vonden dat het bij ons wat stroef liep en die lol gunde ik hen echt niet. Larry Stylinson was echt en als het aan mij lag stond het al lang op de voorkant van alle bladen. Dan hoefde de stiekeme kusjes en knuffels, zoals nu, niet meer stiekem. De dingen die juist zorgde dat ik de gelukkigste was. 'Nee, nou ja, nee, misschien,' zei ik onschuldig toen het shoppen viel, want hoogstwaarschijnlijk zat dat er wel bij vandaag. 'Al heb ik liever nog steeds dat ik met jou mee mag en gewoon kusjes blijf krijgen,' verliet mijn mond, kijkende of hij doorhad waar ik op aasde. 'Dat is je maar geraden ook, want ik weet niet hoe ik anders zou moeten overleven.' Stiekem wist we dat beide wel, want we wisten ook beide dat we uiteindelijk toch altijd naar elkaar terug zouden keren. 'Kan dat niet dan? Het klinkt wel heel aannemelijk,' verliet mijn mond, om niet veel later toch met beide benen weer op de grond te staan. Een zachte grinnik verliet mijn mond voor ik voor de laatste keer de jongen nog naar me toetrok en een kusje gaf, om daarna wel echt mee te lopen. Mee lopen alsof er nooit wat was gebeurd, om eenmaal bij andere nog een 'Ik hou jullie op de hoogte,' uit te kramen en mijn hand op te steken. Ondertussen zag ik Zayn wel opkijken, om hem iets te horen zeggen van 'Des te sneller, des te beter, maar waar wil je heen?' om daarna Harley zijn riem te pakken, alles in zijn tas te stoppen en op te staan. Dat was voor mij een moment om nog zelf heel even de aandacht van de krullenbol te trekken en aan te geven dat hij hier vanavond moest zijn, voor ik mijn zoektocht begon op weg in de richting van het centrum.


    If we hug a little tighter, our hearts will be a little